Linalool Sıçan Karaciğer ve Böbreklerindeki Bazı Doymamış Yağ Asit Değerlerini FeCl2 Hasarından Korumaktadır
Öz
Bu çalışmada, FeCl2 ve FeCl2’e ilaveten linalool molekülü uygulanması ile meydana gelen sıçan karaciğer ve
böbrek dokusu yağ asit değerlerindeki değişim araştırıldı. Çalışma, kontrol (K) (i.p.,Serum Fizyolojik, n=6), FeCl2
uygulama grubu (Fe) (i.p.,10 mg /kg FeCl2, n=6) ve FeCl2+linalool uygulama (FeL) (i.p.,10 mg /kg FeCl2+120mg/kg Linalool) olmak üzere üç grupta gerçekleştirildi. Uygulama sonrası gruplardan elde edilen dokular gerekli ekstraksiyon işlemleri yapıldıktan sonra gaz kromatografi (GC) cihazında yağ asidi değerlerinin hesaplanması ve istatistiksel olarak karşılaştırılması gerçekleştirildi. Tüm deney gruplarına ait karaciğer ve böbrek dokularında C14:0- C22:6n3 arası yağ
asit değerleri (%) tespit edildi. Analiz sonuçlarına göre, karaciğer Fe grubu C18:1n7, C20:4n6 ve C22:6n3 değerlerinde K grubuna göre azalmalar tespit edilirken, FeL grubundaki C20:4n6 ve C22:6n3 yağ asitlerinin değerinde Fe grubuna göre istatistiksel olarak artışlar tespit edildi. (P<0.05). Benzer şekilde böbrek dokusunun Fe grubundaki C16:1n9, C20:4n6, C22:5n3 ve C22:6n3 yağ asit değerlerinde K grubuna göre azalmalar hesaplanırken, aynı dokunun FeL grubundaki C16:1n9, C20:4n6 ve C22:6n3 yağ asit değerlerinde artışlar tespit edildi (p<0,05). Hem karaciğer hem de böbrek dokusunun Fe grubundaki total doymamış yağ asit ve çoklu doymamış yağ asit (PUFA) molekül değerleri, K grubuna göre düşük hesaplanırken (p<0,05) FeL grubunda bu yağ asitlerinin değerleri kontrole yakın olarak hesaplandı (p>0,05). Bu çalışmada sonuç olarak, FeCl2’ün her iki dokuda da çoklu doymamış yağ asit kompozisyonunu azalttığı ve linalool molekülünün ise bu etkiye karşı koruyucu bir özelliğe sahip olduğu gösterilmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Silva A.L.O., Barrocas P.R.G, Jacob S.C. (), Moreira, JC, Dietary intake and health effects of selected toxic elements. Braz. J. Plant Physiol. 2005, 17, 79–93.
- Özseker A. Deneysel sepsis modelinde; antibioterapi, serbest oksijen radikal temizleyicileri ve antioksidanların sağkalıma etkileri. Uzmanlık Tezi. Taksim Hastanesi, 1 .Cerrahi Kliniği, 1996, İstanbul.
- Reilly P.M., Schiller H.J. Pharmacologic approach to tissue injury mediated by free radicals and other reactive oxygen metabolities. Am. J Surg. 1991, 16, 488-503.
- Kelson, T.L., Secor Mc Voy, J.R., Rizzo, W.B. Human liver fatty aldehyde dehydrogenase: microsomal localization, purification and biochemical characterization. Biochim. Biophys. Acta 1997, 1335, 99–110.
- Anderson D.K. and Means E.D. Iron-induced lipid peroxidation in spinal cord: Protection with mannitol and methylprednisolone . Journal of Free Radicals in Biology & Medicine 1985, 1, 1, 59–64.
- Willmore L.J., Rubin J.J. Effects of antiperoxidants on FeCl2- induced lipid peroxidation and focal edema in rat brain. Experimental Neurology 1984, 83 (1), 62-70.
- Jagetia GC, Reddy TK, Venkatesha VA, et al. Influence of naringin on ferric iron induced oxidative damage in vitro [J]. Clin Chim Acta, 2004, 347, 1-2, 189-197.
- Bourre J.M., Dumont O., Durand G. Brain phospholipids as dietary source of (n – 3) polyunsaturated fatty acids for nervous tissue in the rat. J. Neurochem. 1993, 60, 2018–2028.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yayımlanma Tarihi
15 Mart 2011
Gönderilme Tarihi
15 Mart 2011
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2011 Cilt: 1 Sayı: 1
