Çocuk Gelişimi Öğrencilerinin Yapay Zekâya Yönelik Tutumları Üzerine Bir İnceleme
Öz
Yapay zekâ teknolojilerinin eğitim ortamlarına entegrasyonu, bu araçları kullanacak olan geleceğin eğitimcilerinin tutumlarıyla doğrudan ilişkilidir. Özellikle teknolojiyle iç içe büyüyen yeni nesil çocukların eğitimiyle ilgilenecek olan çocuk gelişimi programı öğrencilerinin yapay zekâya yönelik tutumları, erken çocukluk eğitiminin niteliği açısından kritik bir öneme sahiptir. Bu araştırmanın amacı, meslek yüksekokulu çocuk gelişimi programında öğrenim gören öğrencilerin yapay zekâya yönelik genel tutumlarını belirlemek ve bu tutumların cinsiyet, sınıf düzeyi, sosyoekonomik düzey, yaşam yeri ve ebeveyn eğitim durumu gibi değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemektir. Nicel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama modelinin kullanıldığı çalışmaya, bir devlet üniversitesinde öğrenim gören 178 çocuk gelişimi öğrencisi katılmıştır. Veriler Schepman ve Rodway (2020) tarafından geliştirilen ve Kaya ve arkadaşları (2024) tarafından Türkçeye uyarlanan “Yapay Zekâya Yönelik Genel Tutum Ölçeği” aracılığıyla toplanmıştır. Araştırma bulguları, öğrencilerin yapay zekâya yönelik olumlu tutumlarının yüksek (X̄= 3.59), olumsuz tutumlarının (endişe/kaygı) ise orta düzeyde (X̄= 2.80) olduğunu göstermektedir. Bu sonuçlar, ön lisans çocuk gelişimi öğrencilerinin yapay zekâ teknolojilerine karşı genel anlamda kabul edici bir yaklaşım içinde olduklarını ancak potansiyel riskler konusunda halen kararsız ve sorgulayıcı bir tutum sergilediklerini göstermektedir. Yapılan analizlerde, öğrencilerin tutum puanları ile demografik özellikleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05). Bu sonuç, yapay zekâya yönelik algının demografik özelliklerden ziyade içinde bulunulan dijital çağın getirdiği ortak bir farkındalıkla şekillendiğini düşündürmektedir. Çalışma, çocuk gelişimi müfredatlarına YZ okuryazarlığı ve etiği konularının eklenmesinin gerekliliğini vurgulamaktadır.
Anahtar Kelimeler
Destekleyen Kurum
Etik Beyan
Teşekkür
Kaynakça
- Aksoğan, M. (2025, Mayıs 1–4). Üniversite öğrencilerinin yapay zekâya yönelik genel tutumları: Akçadağ MYO örneği. In Latin America 10th International Conference on Scientific Researches (pp. 111-118). Academy Global Conferences & Publishing. ISBN 978-625-5962-70-6. Havana.
- Arslan, K. (2020). Eğitimde yapay zekâ ve uygulamaları. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 11(1), 71-88. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1174773
- Baker, T., & Smith, L. (2019). Educ-AI-tion Rebooted? Exploring the future of artificial intelligence in schools and colleges. Nesta.
- Banaz, E. & Maden, S. (2024). Türkçe öğretmen adaylarının yapay zekâ tutumlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi. Trakya Eğitim Dergisi, 14(2), 1173-1180. https://doi.org/10.24315/tred.1430419
- Bozkurt, A. (2023). ChatGPT, üretken yapay zekâ ve algoritmik paradigma değişikliği. Alanyazın, 4(1), 63-72. https://doi.org/10.59320/alanyazin.1283282
- Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (14. Baskı). Pegem Akademi
- Büyüköztürk, Ş., Çokluk, Ö. & Köklü, N. (2012). Sosyal bilimler için istatistik. Pegem Akademi Yayıncılık
- Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative and mixed method approaches (4th ed.). Sage
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Okul Öncesi Eğitim, Çocuk Gelişimi Eğitimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
27 Mart 2026
Gönderilme Tarihi
4 Şubat 2026
Kabul Tarihi
8 Mart 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Cilt: 7 Sayı: 1