Motivational language scale for school principals: Adaptation for Turkish culture, language validity, and examination of factor structure

Abstract

Many researches have been conducted on leadership style. There is no ideal definition and way found in the literature to define and develop leadership. Every society has taxonomied leadership according to their values. The term “born to be a leader” belongs to the leadership style approach that purports leadership as genetically gained properties. The physical traits depicted are found in the basement of the trait approach. Having found some adverse outcomes in the trait approach, the style approach is starting to become emphasized. This approach analyzes and defines the behaviors of successful leaders and deals with the fact that a leaders’ ability to solve problems come from his/her effective problem solving ability. According to studies that ascertain the situations of a leader’ successes, the reason leaders emerge is due to the environment in which he/she dwells. The core point is that no leader's behavior is valid in every situation. Different leaders’ behaviors are at stake in different situations and groups (Şişman, 2011).

Keywords

• Motivational Language Scale for School Principals
• School principal
• Teacher
• Motivational Language Theory

Okul Müdürlerine Yönelik Motivasyonel Dil Ölçeği: Türk Kültürüne Uyarlama, Dil Geçerliği ve Faktör Yapısının İncelenmesi

Öz

Araştırmanın amacı, Motivasyonel Dil Ölçeği’nin Türk kültürüne uyarlanmasıdır. Araştırmanın çalışma grubunu 219 ilkokul ve ortaokul öğretmeni oluşturmaktadır. Ölçeğin uyarlaması İngilizce dilinden Türkçe’ye çeviri ile başlamış sonra geri çeviri ile İngilizceye dönüştürülmüştür. Çeviri geçerliği amacıyla İngilizce uzmanlarına test-tekrar test uygulaması yapılmış, her iki testin maddeleri arasında korelâsyon yoluyla Pearson Momentler Çarpımı Katsayısı belirlenmiştir. Yapı geçerliği için Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) yapılmıştır. AFA sonucunda ölçeğin üç boyutta oluştuğu görülmüş ve yönlendirici dil, cesaret verici dil ve aitlik yaratıcı dil olarak adlandırılmıştır. Ölçeğin güvenirlik düzeyi ve maddelerin ayrışıklığı Cronbach Alfa Katsayısı, Düzeltilmiş Madde-Toplam Korelâsyon ve % 27’lik alt-üst grup farkına ilişkin t- değerleri hesaplanarak sağlanmıştır. Ayrıca ölçeğin alt faktörlerinin ortalama ve standart sapma değerleri ile alt ölçekleri arasındaki ilişkinin tespitinde Pearson Momentler Çarpımı korelâsyon analizi uygulanmıştır. Bu işlemlerden sonra ölçeğin geçerli ve güvenilir olduğu görülmüştür

Anahtar Kelimeler

• Okul Müdürlerine Yönelik Motivasyonel Dil Ölçeği
• Okul müdürü
• Öğretmen
• Motivasyonel Dil Teorisi

Kaynakça

1. Acat, B., Tüken, G. & Karadağ, E. ( 2010). Bilimsel epistemolojik inançlar ölçeği: Türk kültürüne uyarlama, dil geçerliği ve faktör yapısının incelenmesi. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 7 (4), 67-89.
2. Bass, B. M. (1988). Transformational leadership: Industrial, military, and educational impact. London: Lawrence Erlbaum Associates.
3. Blanchard, K. H. (2007). Liderlikte çıtayı yükseltmek. (Çev: F. Uçtum). İstanbul: Kaizen.
4. Bryman, A. (1992). Charisma and leadership in organisations. London: Sage.
5. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
6. Cramer, D. (2003). Advanced quantitative data analysis. Berkshire, GBR: McGraw-Hill. http://site.ebrary.com/lib/bogazici/Doc?id=10161281. İndirme Tarihi: 06.03.2013.
7. Davis, L. L. (1992). Instrument review: Getting the most from a panel of experts. Applied Nursing Research, 5, 194-197.
8. Fiedler, F. E. (1971). Validation and extension of contingency model of leadership effectiveness: A review of ampirical findings. Psychological Bulletin, 76 (2), 128-148.

9. Hoy, W. K. & Miskel, C. G. (2010). Eğitim yönetimi: Teori, araştırma ve uygulama. (Çev. Edt: S. Turan). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
10. Karaaslan, Ö. (2010). Motivasyonel dilin örgütsel vatandaşlık davranışı ile olan ilişkisinde lider üye etkileşimin aracılık etkisinde incelenmesi: Yapısal eşitlik modelinde bir uygulama. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Harp Akademileri Komutanlığı Stratejik Araştırmalar Enstitüsü, İstanbul.
11. Mann, R. D. (1959). A review of relationship between personality and performance in small groups. Psychological Bulletin, 56 (4), 241-270.
12. Mayfield, J., Mayfield, M. & Kopf, J. (1995). Motivational language: Exploring theory with scale development. The Journal of Business Communication, 32 (4), 329-344.
13. Mayfield, J., Mayfield, M. & Kopf, J. (1998). The effects of leader motivating language on subordinate performance and satisfaction. Human Resource Management, 37 (3-4), 235- 235.
14. Mert, İ. S., Keskin, N. & Baş, T. (2011). Motivasyonel dil (MD) teorisi ve ölçme aracının Türkçe’de geçerlik ve güvenilirlik analizi. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 12 (2), 243-255.
15. Northouse, P. G. (2007). Leadership: Theory and practice. California: Sage Publications.
16. Özgüven, İ. E. (1994). Psikolojik testler. Ankara: Yenidoğuş Matbaası.
17. Sipahi, B., Yurtkoru, E. S. & Çinko, M. (2010). Sosyal bilimlerde SPSS’le veri analizi. İstanbul: Beta.
18. Stogdill, R. M. (1948). Personal factors associated with leadership: A survey of the literature. Journal of Psychology, 25, 35-71.
19. Sökmen, A. & Boylu, Y. (2009). Yol amaç modeli kapsamında önderlik davranışlarının incelenmesine yönelik bir araştırma. Journal of Yasar University, 4 (15), 2381-2402.
20. Sullivan, J. (1988). Three roles of language in motivation theory. Academy of Management Review, 13 (1), 104-115.
21. Şentürk, İ. & Turan, S. (2012). Foucault’un iktidar analizi bağlamında eğitim yönetimine ilişkin bir değerlendirme. Kuram Ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 18 (2), 243-272.
22. Şimşek, M. S. (1999). Yönetim ve organizasyon. Ankara: Nobel Yayınları.
23. Şişman, M. (2011). Öğretim liderliği. Ankara: Pegem.
24. Tavsancıl, E. (2002). Tutumların ölçülmesi ve SPSS’le veri analizi. Ankara: Nobel Yayınları.
25. Tosun, Ü. & Karadağ, E. (2008). Yapılandırmacı düşünme envanterinin Türkçe'ye uyarlanması dil geçerliği ve psikometri incelemesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 8 (1), 225–264.
26. Yazgan, C. (2007). Durumsal liderlik teorisi ve kara kuvvetlerinin yönetim seviyesinde lider tiplerinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü , Bolu.
27. Zaleznik, A. (1977). Managers and leaders are they different? Harvard Business Review, 55 (3), 67-78.