Examining the Views of Primary School Teachers and School Administrators on the Updating of Primary School Curriculum

Öz

The aim of this study is to determine the views of classroom teachers and school administrators on the updating of primary school curriculum. This qualitative research employs the case study method. The study group of the research was composed of 10 classroom teachers and 5 school administrators selected by convenience sampling. The study data were gathered by semi-structured interview technique. The collected data were subjected to content analysis. The findings are presented under the following themes: views on the reasons for changing the curriculum, criticisms towards updating the curriculum, views on the familiarisation of the curriculum, suggestions for developing the curricula, views on the frequency of changing the curricula, and views related to the 2017 curriculum. The research findings revealed that both the class teachers and school administrators believed the curriculum were frequently changed, and that this situation arose from efforts to meet the current needs. At the end of the study, it is suggested that curricula should be updated less frequently, and that they should be updated by considering the outputs of the previous ones and by obtaining the opinions of all stakeholders in education. 

Anahtar Kelimeler

• Curriculum,Primary Education,Classroom Teacher,School Principal

Sınıf Öğretmenleri ve Okul Yöneticilerinin İlkokul Programlarının Güncellenmesine İlişkin Görüşlerinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmada, sınıf öğretmenlerinin ve okul yöneticilerinin ilkokul programlarının güncellenmesine ilişkin görüşlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma nitel araştırma yaklaşımı çerçevesinde tasarlanmış olup, araştırmada durum çalışması yöntemi işe koşulmuştur. Araştırmanın çalışma grubunu, amaçlı örnekleme yöntemiyle belirlenen 10 sınıf öğretmeni ve 5 okul yöneticisi oluşturmuştur. Araştırmanın verileri, yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile toplanmıştır. Elde edilen veriler içerik analizine tabi tutulmuştur. Araştırmanın bulguları; programların değiştirilme nedenlerine ilişkin görüşler, programların güncellenme sürecine ilişkin eleştiriler, öğretim programlarının tanıtımlarına ilişkin görüşler, öğretim programlarının geliştirilmesine yönelik öneriler, programların değişme sıklığına ilişkin görüşler ve 2017 öğretim programına ilişkin görüşler temaları altında değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda hem sınıf öğretmenlerinin hem de okul yöneticilerinin öğretim programlarının sıklıkla değiştiği ve bu durumun çağın ihtiyaçlarını yakalama çabasından kaynaklandığı görüşünde oldukları belirlenmiştir. Araştırma sonunda öğretim programlarının daha az sıklıkta, bir öncekinin çıktılarının değerlendirilerek ve bütün eğitim paydaşlarının görüşlerinin alınarak güncellenmesi önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Öğretim Programları,Temel Eğitim,Sınıf Öğretmeni,Okul Yöneticisi

Kaynakça

1. Akınoğlu, O. (2005). Türkiye’de uygulanan ve değişen eğitim programlarının psikolojik temelleri. M. Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 22, 31-46.
2. Akpınar, B. (2012). Eğitim programları ve öğretim. Ankara: Data Yayınları.
3. Altun, T. ve Şahin, M. (2009). Değişen ilköğretim programının sınıf öğretmenleri üzerindeki psikolojik etkilerinin incelenmesi üzerine nitel bir araştırma. Kastamonu Eğitim Dergisi, 17(1), 15-32.
4. Aydın, E. (2017). Türkçe dersi öğretim programlarının (2015 ve 2017) değerlendirilmesi. Turkish Studies, 12(28), 41-66. doi:10.7827/TurkishStudies.12476
5. Baş, G. (2016). Sınıf öğretmenlerinin program geliştirme yeterliklerine ilişkin görüşlerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Dergisi, 43, 21-32. doi:10.15285/ebd.49293
6. Baxter, P. ve Jack, S. (2008). Qualitative case study methodology: Study design and implementation for novice researchers. The Qualitative Report, 13(4), 544-559.
7. Bukova Güzel, E. ve Alkan, H. (2005). Yeniden yapılandırılan ilköğretim programı pilot uygulamasının değerlendirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 5(2), 385-425.
8. Büyüköztürk Ş., Çakmak, E. K., Akgün Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2010). Bilimsel araştırma yöntemleri (7. baskı). Ankara: Pegem Akademi.

9. Collwill, J. ve Gallagher, C. (2007). Developing a curriculum for the twenty-first century: The experiences of England and Northern Ireland. Prospects,37, 411-425.
10. Çubukçu, Z. (2008). Eğitim programı tasarımı ve geliştirilmesi. B. Duman (Yay. haz.). Öğretim ilke ve yöntemleri içinde (s. 131-175). Ankara: Maya Akademi.
11. Demirel, Ö. (2008). Öğretimi planlama ve değerlendirme: Öğretme sanatı. Ankara: Pegem Akademi.
12. Demirtaş, Z. (2017). Eğitimde program değerlendirme yaklaşımlarına genel bir bakış. Sakarya University Journal of Education,7(4-özel sayı), 756-768. doi:10.19126/suje.388616
13. Doll, R. C. (1996). Curriculum improvement: Decision making and process (9th edition). Boston, MA: Allyn& Bacon.
14. Ekiz, D. (2012). Öğretimle ilgili temel kavramlar ve program geliştirme. S. Çepni ve S. Akyıldız (Yay. Haz.). Öğretim ilke ve yöntemleri içinde (s. 11-41). Trabzon: Celepler Matbaacılık.
15. Ekiz, D. (2015). Bilimsel araştırma yöntemleri (4. baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
16. Erden, M. (1998). Eğitimde program değerlendirme. Ankara: Anı Yayıncılık.
17. Ersoy, A. (2007). İlköğretim programının (1-5. sınıflar) uygulanmasına ilişkin aile görüşleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 7(2), 727-763.
18. Gelen, İ. ve Beyazıt, N. (2007). Eski ve yeni ilköğretim programları ile ilgili çeşitli görüşlerin karşılaştırılması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 51, 457-476.
19. Gökçe, E. (1993). Ortaöğretim kurumlarındaki okul yöneticileri ve öğretmenlerin program geliştirme etkinliklerindeki görev ve davranışlarına ilişkin görüşlerinin belirlenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
20. Gömleksiz, M. N. (2007). Yeni ilköğretim programına ilişkin öğretmen görüşlerinin çeşitli değişkenler açısından değerlendirilmesi. Eurasian Journal of Educational Research, 27, 69-82.
21. Güven, S. (2008). Sınıf öğretmenlerinin yeni ilköğretim ders programlarının uygulanmasına ilişkin görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 177, 224-236.
22. Hazır Bıkmaz, F. (2006). Yeni ilköğretim programları ve öğretmenler. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 39(1), 99-116.
23. Johnson, B. ve Christensen, L. (2014). Eğitim Araştırmaları: Nicel, nitel ve karma yaklaşımlar (Çev. Demir, S. B.). Ankara: Eğiten Kitap. (Özgün çalışma, 2014)
24. Kahramanoğlu, R. (2017). Okul temelli program geliştirme. Disiplinlerarası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1(1), 29-36.
25. Karacaoğlu, Ö. C. ve Acar, E. (2010). Yenilenen programların uygulanmasında öğretmenlerin karşılaştığı sorunlar. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1), 45-58.
26. Karakuş, M. ve Mengi Us, F. (2014). İlköğretimde program değerlendirmenin öğretmen görüşleri doğrultusunda incelenmesi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 4(4), 1-22. doi:10.14527/140
27. Kürüm Yapıcıoğlu, D., Atik Kara, D. ve Sever, D. (2016). Türkiye’de program değerlendirme çalışmalarında eğilimler ve sorunlar: Alan uzmanlarının gözüyle. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Çalışmaları Dergisi, 6(12), 91-113.
28. Lau, D. C. (2001). Analysing the curriculum development process: Three models. Pedagogy, Culture and Society, 9(1), 29-44. doi:10.1080/14681360100200107
29. Oliva, P. F. ve Gordon, W. R. (2018). Program geliştirme (Çev. Korkmaz, İ.). Ankara: Pegem Akademi. (Özgün çalışma, 2012)
30. Oliva, P. F. (2009). Developing the curriculum (7th edition). Boston: Pearson.
31. Ornstein, A. C. & Hunkins, F. P. (2013). Curriculum: Foundations, principles, an dissues (6th edition). Upper Saddle River, New Jersey: Merrill-Prentice Hall.
32. Özdemir, S. M. (2009). Eğitimde program değerlendirme ve Türkiye’de eğitim programlarını değerlendirme çalışmalarının incelenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(2), 126-149.
33. Özpolat, A. R., Sezer, F., İşgör, İ. Y. ve Sezer, M. (2007). Sınıf öğretmenlerinin yeni ilköğretim programına ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 174, 206-213.
34. Pintó, R. (2005). Introducing curriculum innovations in science: Identifying teachers’ transformations and the design of related teacher education. Science Education, 89, 1-12. doi:10.1002/sce.20039
35. Stake, R. E. (1995). The art of case study research. ThousandOaks, CA: Sage.
36. Şahin, M. (2009). Cumhuriyet’in kuruluşundan günümüze Türkiye’de Hayat Bilgisi dersi programlarının gelişimi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(8), 402-410.
37. Şimşek, H. ve Yıldırım, A. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
38. Taşdemir, M., Şahin, C., Taşdemir, F., Kılıç, F., Dağıstan, A. ve Dağdelen, S. (2018). İlkokul İngilizce öğretim programlarına ilişkin öğretmen görüşleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 7(3), 121-130.
39. Tutkun, Ö. F. ve Aksoyalp, Y. (2010). 21. yüzyılda eğitimde program geliştirmede yönelim, kavram ve anlayışlar. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19, 156-169.
40. Varış, F. (1996). Eğitimde program geliştirme. Ankara: Alkım Yayıncılık.
41. Wellington, J. (2000). Educational research, contemporary issues and practical approaches. London: Continuum.
42. Yapıcı, M. ve Demirdelen, C. (2007). İlköğretim 4. sınıf sosyal bilgiler öğretim programına ilişkin öğretmen görüşleri. İlköğretim Online, 6(2), 204-212.
43. Yar Yıldırım, V. (2018). Okul yöneticilerinin program okuryazarlıklarına yönelik bir hizmet içi eğitim programının geliştirilmesi ve değerlendirilmesi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Tokat.
44. Yıldırım, K., Kandemir, E., Çınar, Z. ve Durak, M. (2017). Sınıf öğretmenlerinin Türkçe dersi öğretim programına yönelik görüşleri. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 5(2), 135-154.
45. Yin, R. K. (1994). Case study research: Design and methods. Thousand Oaks, CA: Sage.
46. Yüksel, S. (1998). Program geliştirme sürecine öğretmen katılımı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 4(1), 99-106.