An Investigation of the Relationship Between Teachers’ Self-Compassion Levels and Organizational Commitment

Öz

The aim of this study is to examine the relationship between teachers’ self-compassion levels and their organizational commitment. The research was designed using a relational survey model, and data were obtained from 341 teachers working in Kırşehir during the 2024–2025 academic year. Independent samples t-test, one-way analysis of variance (ANOVA), and Pearson correlation test were used for data analysis. According to the findings, teachers’ self-compassion and organizational commitment levels did not show a significant difference in terms of gender and subject area. A significant difference was found only in the internalization sub-dimension based on educational level, while no significant difference was identified in relation to years of professional experience. No significant relationship was found between self-compassion and the total score of organizational commitment or its sub-dimensions. Accordingly, it appears that teachers’ self-compassion levels are not a direct determinant of their organizational commitment. The results of the study indicate a need for further research, employing different methods, to gain a deeper understanding of the relationship between self-compassion and organizational commitment in educational settings.

Anahtar Kelimeler

• Self-Compassion
• Organizational Commitment
• Teacher

Öğretmenlerin Öz Şefkat Düzeyleri ve Örgütsel Bağlılıkları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, öğretmenlerin öz-şefkat düzeyleri ile örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılarak yürütülen çalışmanın evrenini, 2024-2025 eğitim öğretim yılında Kırşehir il merkezindeki kamu ortaokulları ve liselerde görev yapan 2176 öğretmen oluştururken örneklemi hedef evrenden seçilen 341 öğretmen oluşturmaktadır. Veriler, öz şefkat ve örgütsel bağlılık ölçekleriyle toplanmıştır. Analiz sürecinde parametrik testlerden yararlanılmıştır. Öğretmen görüşleri arasında anlamlı farklılığın olup olmadığını belirlemek için; cinsiyet, eğitim düzeyi ve branş değişkeni için t-Testi, mesleki kıdem değişkeni tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Öz şefkat ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişkiyi belirlemek için Pearson korelasyonu kullanılmıştır. Bulgular, öğretmenlerin öz şefkat ve örgütsel bağlılık düzeylerinin cinsiyet, uzmanlık alanı ve mesleki kıdem değişkenlerine göre anlamlı farklılık göstermediğini ortaya koymuştur. Örgütsel bağlılığın toplamında sözel branştaki öğretmenlerin sayısal branştaki öğretmenlere göre örgütsel bağlılığı daha yüksek çıkmıştır. Eğitim düzeyi değişkeninde lisans düzeyindeki öğretmenlerin lisansüstü düzeydeki öğretmenlere göre içsel bağlılığı daha yüksek çıkmıştır. Öz şefkat ile örgütsel bağlılık arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Öz-Şefkat
• Örgütsel Bağlılık
• Öğretmen

Kaynakça

1. Akın, A. (2010a). Self-compassion and interpersonal cognitive distortions. Hacettepe University Journal of Education, 39(39), 1-9.
2. Akın, A. (2010b). Self-compassion and loneliness. International Online Journal of Educational Sciences, 2(3), 702-718.
3. Alp, Z. (2012). Çalışanların ve emeklilerin sosyal istenirlik ve öz-duyarlılık açısından karşılaştırılması [Yayımlanmamış yükseklisans tezi]. Maltepe Üniversitesi.
4. Altun, Ş. (2010). Özel eğitim kurumlarında çalışan öğretmenlerin örgütsel güven düzeyleri ile örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
5. Asıcı, E., & Karaca, R. (2014). Öğretmen adaylarında affetme özelliği ve öz-duyarlık. The Journal of Academic Social Science Studies, 27(1), 489-505.
6. Atlı, F. (2019). Öğretmenlerin öz-anlayışları ile mesleki tükenmişlikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi.
7. Aytaç, T. (2015). The relationship between teachers’ perception about school managers’ talent management leadership and the level of organizational commitment. Eurasian Journal of Educational Research, 15(59), 165-180.
8. Babahanoğlu, N. (2016). Çalışanların dönüşümcü liderlik algılarının örgütsel bağlılıkları üzerindeki etkileri: Tekstil sektöründe bir araştırma [Yayımlanmamış doktora tezi]. Dicle Üniversitesi.

9. Bacanlı, F. & Çarkıt, E. (2020). Öz-şefkatin cinsiyete göre incelenmesi: Meta analiz çalışması. Ege Eğitim Dergisi, 21(2), 1-15.
10. Bala, A. (2018). Öğretmenlerin örgütsel bağlılıkları ile çatışma stilleri arasındaki ilişki [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Bahçeşehir Üniversitesi.
11. Balay, R. (2000). Yönetici ve Öğretmenlerde Örgütsel Bağlılık. Nobel Yayın Dağıtım.
12. Balay, R. (2000). Özel ve resmi liselerde yönetici ve öğretmenlerin örgütsel bağlılığı: Ankara ili örneği [yayımlanmamış doktora tezi]. Ankara Üniversitesi.
13. Balay, R. (2012). Effect of learning organization perception to the organizational commitment: A comparison between private and public university. Educational Sciences: Theory and Practice, 12(4), 2474-2486.
14. Balcı, A. (1985). Eğitim yöneticisinin iş doyumu [Yayımlanmamış doktora tezi]. Ankara Üniversitesi.
15. Balcı, A. (2000). İkibinli yıllarda Türk Millî Eğitim Sisteminin örgütlenmesi ve yönetimi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 6(24), 495- 508.
16. Becker, H. S. (1960). Notes on the concept of commitment. American Journal of Sociology, 66(1), 32-40.
17. Bıçak, H. (2021). Okul yöneticilerinin kullandıkları motivasyonel dil ile öğretmenlerin örgütsel bağlılık düzeyleri arasındaki ilişki [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ondokuz Mayıs Üniversitesi.
18. Bluth, K., Roberson, P. N., Gaylord, S. A., Faurot, K. R., Grewen, K. M., Arzon, S., & Girdler, S. S. (2016). Does self-compassion protect adolescents from stress? Journal Of Child And Family Studies, 25(4), 1098-1109.
19. Bolat, Z. (2013). Üniversite öğrencilerinin psikolojik sağlamlıkları ile öz-anlayışları arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Necmettin Erbakan Üniversitesi.
20. Buchanan, B. (1974). Building organizational commitment: The socialization of managers in work organizations. Administrative Science Quarterly, 19(1), 533-546
21. Buchanan, B. (1974). Government managers, business executives, and organizational commitment. Public Administration Review, 34(4), 339-347.
22. Bursalıoğlu, Z. (2002). Okul Yönetiminde Yeni Yapı ve Davranış. Pegem A Yayıncılık.
23. Canbaz, F. (2019). Okul müdürlerinin dönüşümcü liderlik özellikleri ile öğretmenlerin örgüte bağlılık düzeyleri arasındaki ilişki (Bolu-merkez ortaöğretim örneği) [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi.
24. Celep, C. (1998). Eğitim örgütlerinde öğretmenlerin örgütsel adanmışlığı. Education and Science, 22(108), 56-62.
25. Celep, C. (2000). Eğitimde örgütsel adanma ve öğretmenler. Anı Yayıncılık.
26. Ceylan, A. (1998). Örgütsel davranışın bireysel boyutu. GYTE Yayın.
27. Cleare, S., Gumley, A. & O'Connor, R. C. (2019). Self‐compassion, self‐forgiveness, suicidal ideation, and self‐harm: A systematic review. Clinical Psychology & Psychotherapy, 26(5), 511-530.
28. Cohen, J., Cohen, P., West, S. G., & Aiken, L. S. (2013). Applied multiple regression/correlation analysis for the behavioral sciences. Routledge.
29. Creswell, J. W. (2012). Educational research: Planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research (4th ed.). Pearson Education.
30. Çağlar, Ç. (2013). Akademik iyimserlik düzeyinin örgütsel bağlılık üzerindeki etkisi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(1), 260-273.
31. Çeliker, S. (2021). Öğretmenlerin örgütsel bağlılık algıları ile etkili okul arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi.
32. Çelikten, M. & Çanak, M. (2014). Okul yöneticilerinin örgütsel bağlılıkları ile örgütsel sinizmleri arasındaki ilişki. OPUS-Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 4(6), 45-78.
33. Çekmecelioğlu, H. G. (2006). Örgüt iklimi, duygusal bağlılık ve yaratıcılık arasındaki ilişkilerin değerlendirilmesi: Bir araştırma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 20(2), 295-310.
34. Çetin, M. Ö. (2004). Örgüt kültürü ve örgütsel bağlılık. Nobel Yayın Dağıtım.
35. Çetin, F., Basım, H. N., & Aydoğan, O. (2011). Örgütsel bağlılığın tükenmişlik ile ilişkisi: Öğretmenler üzerine bir araştırma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (25), 61-70.
36. DeLoria, J. E. (2001). A comparative study of employee commitment: Core and contract employees in a federal agency [Yayımlanmamış doktora tezi]. Virginia Polytechnic Institute and State University.
37. Eleswed, M., & Mohammed, F. (2013). Job satisfaction and organizational commitment: A correlational study in Bahrain. International Journal of Business, Humanities and Technology, 3(5), 44-53.
38. Erdem, M. (2010). Öğretmen algılarına göre liselerde iş yaşamı kalitesi ve örgütsel bağlılıkla ilişkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 4(4), 511-537.
39. Field, A. (2018). Discovering statistics using IBM SPSS statistics (5th ed.). SAGE Publications.
40. Ghasemi, A. & Zahediasl, S. (2012). Normality tests for statistical analysis: A guide for non-statisticians. International Journal of Endocrinology and Metabolism, 10(2), 486–489. https://doi.org/10.5812/ijem.3505
41. Germer, C. K. & Neff, C. (2020). Öz-şefkatli farkındalık uygulama rehberi (Çev. F. T. Altun). Diyojen Yayıncılık.
42. Gilbert, P. (2005). Bullying in prisons: An evolutionary and biopsychosocial approach. In J. L. Ireland (Ed.), Bullying among prisoners: Innovations in theory and research. P. 176–199. Willan Publishing.
43. Grant, A. M., Dutton, J. E. & Rosso, B. D. (2008). Giving commitment: Employee support programs and the prosocial sensemaking process. Academy of Management Journal, 51(5), 898–918.
44. Gül, H. (2002). Örgütsel bağlılık yaklaşımlarının mukayesesi ve değerlendirmesi. Ege Academic Review, 2(1), 37-56.
45. Gül, H. (2003). Davranışsal bağlılık yaklaşımı ve değerlendirilmesi. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 10(1), 73-83.
46. Gülmez, B. (2019). Duygu düzenleme güçlüğü, ruh sağlığı ve bedensel belirti bozuklukları ilişkisinde öz-şefkatin aracı etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Arel Üniversitesi.
47. Hair Jr., J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data Analysis (7th Ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Prentice Hall.
48. Hosmer, D. W., Lemeshow, S. & Sturdivant, R. X. (2013). Applied logistic regression (3rd ed.). Wiley.
49. İkis, M. (2020). Öğretmenlerde öz-duyarlık ile psikolojik iyi oluşun dini yönelimle etkileşiminin incelenmesi (Kayseri örneği) [Yayımlanmamış doktora tezi]. Erciyes Üniversitesi.
50. İkiz, E. & Totan, T. (2012). Üniversite öğrencilerinde öz-duyarlık ve duygusal zekânın incelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(1), 51-71.
51. İnce, M. & Gül, H. (2005). Yönetimde yeni bir paradigma: Örgütsel bağlılık. Çizgi Kitabevi.
52. İskender, M. (2009). The relationship between self-compassion, self-efficacy, and control belief about learning in Turkish university students. Social Behavior and Personality: An International Journal, 37(5), 711-720.
53. Kaçar, T., Aksel, U., Akdağ, S., Tel, H., Sayın, Y., Öksiz, H., Sayın, F. & Öğretmen, A., (2024). İlköğretim okullarında çalışan öğretmenlerin örgütsel bağlılık davranışlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. Tigin Analitik Sosyal Bilimler Dergisi, 1 (2), 364-375.
54. Kanter, R. M. (1968). Commitment and social organization: A study of commitment mechanisms in utopian communities. American Sociological Review, 33(4), 499-517.
55. Karagöz, A. (2008). İlk ve ortaöğretim okulu yöneticilerinin öğretmenler tarafından algılanan etik liderlik rolleri ile öğretmenlerin örgütsel adanmışlıkları arasındaki ilişki [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Yeditepe Üniversitesi.
56. Karagöz, Ş. & Uzunbacak, H. H. (2013). Algılanan örgütsel desteğin iş performansına etkisinde işin anlamının ve öz-şefkatin rolü. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 19(2), 454-473.
57. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi (24. bas.). Nobel Yayıncılık.
58. Kıcalı, Ü. (2015). Öz-şefkat ve tekrarlayıcı düşünmenin olumsuz duygulanım ve depresyon ile ilişkilerinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Maltepe Universitesi.
59. Lilius, J. M., Worline, M. C., Maitlis, S., Kanov, J. M., Dutton, J. E., & Frost, P. J. (2008). The contours and consequences of compassion at work. Journal of Organizational Behavior, 29(2), 193- 218.
60. Luchak, A. A. & Gellatly, I. R. (2007). A comparison of linear and nonlinear relations between organizational commitment and work outcomes. Journal of Applied Psychology, 92(3), 786–793.
61. López, A., Sanderman, R., Ranchor, A. V., & Schroevers, M. J. (2017). Compassion for others and self-compassion: Levels, correlates, and relationship with psychological well-being. Mindfulness, 9(1), 325–331.
62. Memişoğlu, S. P. & Kalay, M. (2017). İlkokul ve ortaokullarda görev yapan öğretmenlerin örgütsel bağlılık ve motivasyonları arasındaki ilişki. Electronic Turkish Studies, 12(4), 367-392.
63. Meyer, J. & Allen. (1997). Commitment in the workplace: Theory, research, and application. Sage Publications.
64. Meyer, J. P. & Herscovitch, L. (2001). Commitment in the workplace: Toward a general model. Human Resource Management Review, 11(3), 299-326.
65. Moon, T. W., Hur, W. M., Ko, S. H., Kim, J. W. & Yoon, D. K. (2016). Positive work-related identity as a mediator of the relationship between compassion at work and employee outcomes. Human Factors and Ergonomics in Manufacturing & Service Industries, 26(1), 84-94.
66. Mowday, R. T., Steers, R. M., & Porter, L. W. (1979). The measurement of organizational commitment. Journal of Vocational Behavior, 14(2), 224-247.
67. Neff, K.D. (2003b). The development of validation of a scale to measure self compassion. Self and Identity, 2(3), 223-250.
68. Neff, K. D. (2003a). Self-compassion: An alternative conceptualization of a healthy attitude toward oneself. Self and Identity, 2(2), 85-102.
69. Neff, K. D., & Dahm, K. A. (2015). Self-compassion: What it is, what it does, and how it relates to mindfulness. In B. D. Ostafin, M. D. Robinson, & B. P. Meier (Eds.), Handbook of mindfulness and self-regulation (p. 121–137). Springer Science + Business Media.
70. Neff, K. D., Kirkpatrick, K. L., & Rude, S. S. (2007). Self-compassion and adaptive psychological functioning. Journal of Research in Personality, 41(1), 139–154.
71. Oliver, N. (1990). Work rewards, work values, and organizational commitment in an employee-owned firm: Evidence from the UK. Human Relations, 43(6), 513-526.
72. O'Reilly, C. A., & Chatman, J. (1986). Organizational commitment and psychological attachment: The effects of compliance, identification, and internalization on prosocial behavior. Journal of Applied Psychology, 71(3), 492–499.
73. Öksüz, Y. & İci, A. (2012). İlköğretim okulları yöneticilerinin örgütsel bağlılık düzeyleri ile ertelemecilik davranışları arasındaki ilişki. International Journal of Social Science, 5(4), 161-182.
74. Öveç, Ü. (2007).Öz-duyarlılık ile öz-bilinç, depresyon anksiyete ve stres arasındaki ilişkilerin yapısal eşitlik modeliyle incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Sakarya Üniversitesi.
75. Öztürk, Ş. (2017). İlköğretim birinci kademe öğretmenlerinde öz-anlayış ile işe bağlı gerginlik düzeyleri arasındaki ilişki [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Toros Üniversitesi.
76. Pallant, J. (2020). SPSS survival manual: A step by step guide to data analysis using IBM SPSS (7th ed.). Routledge.
77. Penley, L. E. & Gould, S. (1988). Etzioni's model of organizational involvement: A perspective for understanding commitment to organizations. Journal of Organizational Behavior, 9(1), 43-59.
78. Porter, L. W., Steers, R. M., Mowday, R. T., & Boulian, P. V. (1974). Organizational commitment, job satisfaction, and turnover among psychiatric technicians. Journal of Applied Psychology, 59(5), 603–609.
79. Raes, F., Pommier, E., Neff, K. D., & Van Gucht, D. (2011). Construction and factorial validation of a short form of the self‐compassion scale. Clinical Psychology & Psychotherapy, 18(3), 250-255.
80. Reichers, A. E. (1985). A review and reconceptualization of organizational commitment. Academy of management review, 10(3), 465-476.
81. Salancik, G. R. (1977). Commitment is too easy! Organizational Dynamics, 6(1), 62-80.
82. Saltık, B., Ünsar, A. S., & Oğuzhan, A. (2015). Örgütsel iletişimin örgütsel bağlılığa olan etkisi: Bir alan araştırması. Finans Politik ve Ekonomik Yorumlar, 52(600), 47-58.
83. Soyer, U. (2010). Özel eğitim öğretmen adaylarının öz-duyarlık ve sürekli kaygı düzeylerinin belirlenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisanstezi]. Marmara Üniversitesi.
84. Sprecher, S., & Fehr, B. (2005). Compassionate love for close others and humanity. Journal of Social and Personal Relationships, 22(5), 629-651.
85. Stroh, L. K., Northcraft, G. B., Greenberg, J., & Neale, M. A. (2001). Organizational behavior: A management challenge. Psychology Press.
86. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6th ed.). Pearson.
87. Tel, F. D., & Sarı, T. (2016). Üniversite öğrencilerinde öz-duyarlik ve yaşam doyumu. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(1), 292-304.
88. Toprak, B. (2017). Öğretmenlerin eşli ruminasyon ve öz-duyarlık düzeyleri ile mesleki tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Akdeniz Üniversitesi.
89. Turhan, M., Erol, Y. C., Demirkol, M., & Özdemir, T. Y. (2018). Örgütsel bağlılık, iş doyumu ve iş stresi arasındaki ilişki. Electronic Turkish Studies, 13(27), 1491-1507.
90. Uyanık, N. (2021). Öğretmenlerin öz-şefkat düzeylerinin affetme özellikleri ve psikolojik dayanıklılık düzeyleriyle ilişkisinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi.
91. Varoğlu, D. (1993). Kamu sektörü çalışanlarının işlerine ve kuruluşlarına karşı tutumları, bağlılıkları ve değerleri [Yayımlanmamış doktora tezi]. Ankara Üniversitesi.
92. Wei, M., Liao, K. Y.‐H., Ku, T.‐Y., & Shaffer, P. A. (2011). Attachment, self‐compassion, empathy, and subjective well‐being among college students and community adults. Journal of Personality, 79(1), 191–221.
93. Yağbasanlar, O. (2017). Kavramsal bir bakış: Öz-şefkat. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 6(2), 88-101.
94. Yarnell, L. M., & Neff, K. D. (2013). Self-compassion, interpersonal conflict resolutions, and well-being. Self and Identity, 12(2), 146-159.
95. Yarnell, L. M., Stafford, R. E., Neff, K. D., Reilly, E. D., Knox, M. C., & Mullarkey, M. (2015). Meta-analysis of gender differences in self-compassion. Self and Identity, 14(5), 499-520.
96. Yıldırım, M., & Sarı, T. (2018). Öz-şefkat ölçeği kısa formu’nun türkçe uyarlaması; geçerlik ve güvenirlik çalışması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(4), 2502-2517.
97. Yiğitel, S. (2014). Öğretmen ve akademisyenlerin algıladıkları liderlik tarzları ile örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişki [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Kültür Üniversitesi.