A STUDY OF THE GERMAN SOCİAL STUDİES CURRİCULUM: THE CASE OF BADEN-WÜRTTEMBERG

Öz

In Turkey, the social studies course is designed to include learning objectives related to history, geography, civic education, and rules of social life. In the German state of Baden-Württemberg, on the other hand, the course is designed to include learning objectives for social life and civic education that are independent of the learning objectives for history and geography. Separate courses for history and geography are also planned. In this study, which aims to examine the social studies curriculum of the German state of Baden-Württemberg, the document analysis method was used, and the descriptive analysis method was used to analyze the data. In line with the findings obtained, it was found that skills training was intensively included in the curriculum. Results showed that the subjects and outcomes are compatible with each other and that they are mostly related to citizenship education. It is understood that the curriculum aims to raise European citizens with political awareness as well as good German citizens. The curriculum focuses mainly on topics such as social life, rights, responsibilities, media and its impact on society, participation, politics, peace, human rights, decision-making processes in Germany and the European Union, migration, and life in Europe. At the end of the study, suggestions were made to renew the program, which has not been updated since 2016, in the context of changing global conditions and views of citizenship, to formally include a measurement and evaluation section in the program, and to make the program more functional.

Anahtar Kelimeler

• Germany
• social studies
• state of Baden-Württemberg
• curriculum

Kaynakça

1. Baxter, P. & Jack, S. (2008). Qualitative case study methodology: Study design and implementation for novice researchers. The Qualitative Report, 13(4), 544-559. https://doi.org/10.46743/2160-3715/2008.1573
2. Bilici, Ş. & Bedirhanoğlu, H. (2020). Almanya sosyal bilgiler öğretmeni yetiştirme programı. İçtimaiyat Sosyal Bilimler Dergisi, 4(1), 23-30. https://doi.org/10.33709/ictimaiyat.709572
3. Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27-40. http://dx.doi.org/10.3316/QRJ0902027
4. Böhm, H. D. (2004). Berlin eyalet yasası. 7. (Çev. H.S. Faika Evrim Soylu). Berlin.
5. Çepni, S. & Çil, E. (2010). Fen ve teknoloji programı: ilköğretim 1. ve 2. kademe öğretmen el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
6. Çöl, M. (2022). 2005 ve 2017 sosyal bilgiler dersi öğretim programlarının sosyal bilgiler öğretmenlerinin görüşlerine göre karşılaştırmalı değerlendirilmesi (Yayın No. 732925) [Doktora tezi, Pamukkale Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
7. Demant, L. (2017). Teilhabe an Bildung- Beratung und professionelles Handeln. Springer: Wiesbaden.
8. Diefenbach, H. (2010). Kinder und jugendliche aus migrantenfamilien im bildungssystem, erkläungen und empirische befunde. VS Verlag: Wiesbaden.

9. Duman, B. (2004). İlköğretim Türkçe programının etkililiğinin değerlendirilmesi (Konya ve Muğla örneklerinin karşılaştırılması). Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(1), 85-108. https://dergipark.org.tr/tr/pub/tebd/issue/26129/275232
10. Ekiz, D. (2015). Bilimsel araştırma yöntemleri. Anı Yayıncılık.
11. Forster, N. (1994). The analysis of company documentation. C. Cassell & G. Symon (Ed.) içinde, Qualitative methods in organizational research, a practical guide (s. 147-166). SAGE publication.
12. Hanushek, E. A. (2007). Why is education reform so hard? Retrieved from: http://www.Isu.edu./reillycenter.
13. Kara, İ. (2022). Fransa’daki ortaokullarda vatandaşlık eğitiminin incelenmesi (Tez No. 737041) [Doktora tezi, Marmara Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
14. Karacaoğlu, Ö. C. (2011). Online eğitimde program geliştirme. Ankara: İhtiyaç Yayıncılık.
15. Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Yayın Dağıtım.
16. Kaya, E. (2021). Almanya. Öztürk, C. (Ed.), Farklı ülkelerin sosyal bilgiler öğretim programları (Ss. 43-71). Ankara: Pegem Akademi.
17. Kitapçı, İ. (2017). Günümüzün önemli küresel sorunları üzerine bir değerlendirme. PESA Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(4), 241-258. https://dergipark.org.tr/tr/pub/pesausad/issue/36306/413535
18. Körükçü, M. (2015). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin, öğretmen adaylarının, ilkokul ve ortaokul öğrencilerinin sosyal bilgiler öğretim programı küresel bağlantılar öğrenme alanına yönelik tutumlarının incelenmesi: Çeşitli değişkenler açısından (Yayın No. 419404) [Doktora tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
19. Kurtoğlu, R. (2017). Küresel ekonomik kriz ve yeni dünya düzeni. İstanbul: Destek Yayınları.
20. Lawlor, J. L. (2017). Academic and business leaders’ perceptions of 21st century skills: An exploratory study. Paris: UNESCO.
21. Mathematic Syllabus Primary, (2007). Currriculum Plannning and Development Division Ministryof Education Singapore. http://moe.gov.sg/cpdd/pri_maths_links.htm
22. Mayor, F. (1999). Preface. In E. Morin, Seven complex lessons in education for the future. Paris: UNESCO.
23. Milli Eğitim Bakanlığı (2018). Sosyal bilgiler dersi öğretim programı (İlkokul ve ortaokul 4, 5, 6 ve 7. sınıflar). Ankara: MEB.
24. Mundy, K. & C. Manion (2008). Global education in Canadian elementary schools: An exploratory study. Canadian Journal of Education, 31(4), 941-974. http://dx.doi.org/10.2307/20466735
25. Null, W. (2017). Curriculum from theory to practice. London: Rowman & Littlefield.
26. O’Leary, Z. (2017). The essential guide to doing your research project. SAGE Publications Inc.
27. Pamuk, İ. & Pamuk, A. (2016). Almanya’da Sachunterricht ve Türkiye’de hayat bilgisi ders kitaplarında okulda demokrasi uygulamalarına örnek olarak sınıf başkanı seçimi. Cumhuriyet Uluslararası Eğitim Dergisi, 5(2), 67-83. https://doi.org/10.30703/cije.321398
28. Pamuk, İ. (2021). Almanya’nın Berlin Eyaleti’nde okutulan tarih dersi öğretim programının vatandaşlık eğitimi açısından incelenmesi, International Journal of Eurasia Social Sciences (IJOESS), 12(45), 558-570. http://dx.doi.org/10.35826/ijoess.2984
29. Sandelowski, M. (1986). The problem of rigor in qualitative research. Advances in Nursing Science, 8(3), 27–37. https://psycnet.apa.org/doi/10.1097/00012272-198604000-00005
30. Sak, R., Şahin Sak, İ. T., Öneren Şendil, Ç., & Nas, E. (2021). Bir araştırma yöntemi olarak doküman analizi. Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi, 4(1), 227-250. http://doi.org/10.33400/kuje.843306
31. Schleicher, A. (2016). Teaching excellence through professional learning and policy reform. Lessons from around the world. International Summit on the Teaching Profession. Paris: OECD. http://dx.doi.org/10.1787/9789264252059-en
32. Şengüleç, M. (2021). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin (x kuşağı), sosyal bilgiler öğretmen adaylarının (y kuşağı) ve 8. sınıf öğrencilerinin (z kuşağı) 21. yüzyıl becerilerine bakışı (Yayın No. 976359) [Doktora tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
33. Shenton, A. K. (2004). Strategies for ensuring trustworthiness in qualitative research projects. Education for Information, 22(2), 63-75. https://doi.org/10.3233/EFI-2004-22201
34. Taşdemir, M. (2003). Eğitimde planlama ve değerlendirme. Ankara: Ocak Yayınevi.
35. Tharumaraj, J.N., Krishnan, S., & Perumal, R. (2018). Learners’ perspective: 21st century essential fluencies. The English Teacher, 47(3), 92- 103. https://www.journals.melta.org.my/TET/downloads/tet47_03_03.pdf
36. Tutkun, Ö. F. & Aksoyalp, Y. (2010). 21. yüzyılda öğretmen yetiştirme eğitim programının boyutları. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 24, 361-370. https://dergipark.org.tr/tr/pub/susbed/issue/61801/924630
37. Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı. (2023). Yurtdışında yaşayan Türk vatandaşları. Ankara: Dışişleri Bakanlığı.
38. Yazıcı, H. & Koca, K. (2008). Sosyal bilgiler öğretimi programı. Bayram Tay ve Adem Öcal (Ed.), Özel öğretim yöntemleriyle sosyal bilgiler öğretimi içinde (s. 22-35). Ankara: Pegem.
39. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.