Examination of Turkish Teachers’ Views on Educational Activities in The Epidemic Process

Öz

The aim of this research is to examine the views of Turkish teachers on educational activities during the Covid-19 epidemic. For this purpose, a semi-structured interview form was used as a data collection tool in the research in which a case study was carried out from qualitative research methods. The study group of the research consists of 21 Turkish teachers, 3 women and 18 men. The collected data were analyzed in the form of themes and codes by making content analysis. As a result of the research findings, it was determined that the teachers reacted negatively to the educational activities carried out during the epidemic. Educational materials were found insufficient due to the fact that students were not equipped to access digital materials and printed materials were not presented to all students. In the research, it is emphasized that teachers are successful in using measurement and evaluation tools such as online tests, interviews, data collection and homework in evaluating student achievement, and that they have the most difficulty in writing skills because they cannot get feedback on the problems, they experience with students' basic language skills. In addition, it was concluded that if the epidemic process is prolonged, there will be a regression in student achievement and the Turkish course is not suitable for distance education.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19
• Distance Learning
• Epidemic
• Turkish Lesson
• Turkish Teachers

TÜRKÇE ÖĞRETMENLERİNİN SALGIN SÜRECİ EĞİTİM FAALİYETLERİNE İLİŞKİN GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ

Öz

Bu araştırmanın amacı Covid-19 salgını sürecinde Türkçe öğretmenlerinin eğitim faaliyetlerine ilişkin görüşlerinin incelenmesidir. Bu amaçla nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması yürütülen araştırmada veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 3’ü kadın 18’i erkek toplam 21 Türkçe öğretmeni oluşturmaktadır. Toplanan veriler içerik analizi yapılarak tema ve kodlar şeklinde incelenmiştir. Araştırma bulguları sonucunda öğretmenlerin salgın sürecinde yürütülen eğitim faaliyetlerini olumsuz karşıladığı tespit edilmiştir. Dijital materyallere öğrencilerin ulaşabilecek donanımda olmaması ve basılı materyallerin tüm öğrencilere sunulmamış olmasından dolayı eğitim materyalleri yetersiz bulunmuştur. Araştırmada öğretmenlerin, öğrenci başarısını değerlendirmede çevrim içi testler, görüşme, veri toplama ve ödev gibi ölçme ve değerlendirme araçlarını kullanmada başarılı oldukları, öğrencilerin temel dil becerilerine ilişkin yaşadıkları sorunlarla ilgili geri bildirim alınamadığı için en çok yazma becerisinde zorlandıkları vurgulanmaktadır. Ayrıca salgın sürecinin uzaması durumunda öğrenci başarısında gerileme olacağı, Türkçe dersinin uzaktan eğitimle yürütülmeye uygun olmadığı sonucu ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19
• Uzaktan Eğitim
• Salgın
• Türkçe Dersi
• Türkçe Öğretmenleri

Kaynakça

1. Adıgüzel, A. (2020). Salgın sürecinde uzaktan eğitim ve öğrenci başarısını değerlendirmeye ilişkin öğretmen görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, Salgın Sürecinde Türkiye’de ve Dünyada Eğitim, 253-271. DOI: 10.37669/milliegitim.781998
2. Ağır, F. (2007). Özel okullarda ve devlet okullarında çalışan ilköğretim öğretmenlerinin uzaktan eğitime karşı tutumlarının belirlenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.
3. Akkaya, A. (2013). 6. Sınıf öğrencilerinin yazım yanlışları sıklığı ve yazım yanlışlarının nedenlerine ilişkin öğretmen görüşleri. Turkish Studies, 8(4), 33-52. DOI: 10.7827/TurkishStudies.4989
4. Akkaya, N. ve Demir, T. (2021). Eba’da (Eğitim Bilişim Ağı) yer alan Türkçe dersi içeriklerinin Türkçe öğrenme alanlarıyla uyumunun istatistiki açıdan incelenmesi. International Journal of Languages Education, 9(1), 180-197. DOI: 10.29228/ijlet.48803
5. Alkan, C. (1987). Uzaktan eğitim sistemlerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
6. Anderson, T. ve Dron, T. (2011). Three generations of distance education pedagogy. International Review of Research in Open and Distance Learning, 12(3), 81-97. DOI: 10.19173/irrodl.v12i3.890
7. Attri, A. K. (2012). Distance education: Problems and solutions. International Journal of Behavioral Social and Movement Sciences, 1(4), 42-58.
8. Baran, H. (2020). Açık ve uzaktan eğitimde ölçme ve değerlendirme. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(1), 28-40.

9. Barbour, M. K. ve Unger, K. L. (2014). Strategies for overcoming common obstacles in the online environment: Issues in virtual school teaching. A. A. Piña ve A. P. Mizell (Ed.), Real life Distance Education: Case Studies in Practice, 21-40.
10. Bekele, T. A. ve Menchaca, M. (2008). Research on internet-supported learning: A review. Quarterly Review of Distance Education. 9(4). 373-405.
11. Bilgiç, H. G. ve Tüzün, H. (2020). Issues and challenges in web-bases distance education programs in Turkish higher education institutes. Turkish Online Journal of Distance Education, 21(1), 143-164.
12. Can, E. (2020). Coronavirüs (Covid-19) pandemisi ve pedagojik yansımaları: Türkiye’de açık ve uzaktan eğitim uygulamaları. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(2), 11-53.
13. Çarkıt, C. ve Koçoğlu, A. (2020). Covid-19 sürecinde Türkçe dersi uygulamaları üzerine nitel bir araştırma. International Journal of Languages Education, 8(4), 110-122. DOI: 10.29228/ijlet.48220
14. Çelik, V. (2011). Okul ve sınıf. F. Töremen (Ed.), Eğitim bilimine giriş (371-388). İstanbul: İdeal Kültür Yayıncılık.
15. Çepni, S. (2018). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş. Trabzon: Celepler Matbaacılık.
16. Demir, F. ve Özdaş, F. (2020). Covid-19 sürecindeki uzaktan eğitime ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, Salgın Sürecinde Türkiye'de ve Dünyada Eğitim, 273-292. DOI: 10.37669/milliegitim.775620
17. Epçaçan, C. (2018). Okuma ve anlama becerilerinin öğretim sürecine etkisi üzerine bir değerlendirme. Turkish Studies, 13(19), 615-630. DOI: 10.7827/TurkishStudies.14123
18. Er Türküresin, H. (2020). Covid-19 pandemi döneminde yürütülen uzaktan eğitim uygulamalarının öğretmen adaylarının görüşleri bağlamında incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, Salgın Sürecinde Türkiye’de ve Dünyada Eğitim, 597-618. DOI: 10.37669/milliegitim.787509
19. Gelişli, Y. (2015). Uzaktan eğitimde öğretmen yetiştirme uygulamaları: Tarihçe ve gelişim. Journal of Research in Education and Teaching, 4(3), 313-321.
20. Göçer, A. (2019). Türkçe eğitiminde ölçme ve değerlendirmenin işlevselliğine etki eden önemli bir uygulama tekniği olarak geribildirim kullanımı. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(1), 111-126.
21. Harrison, T. (2019). How distance education students perceive the impact of teaching videos on their learning. Open Learning: The Journal of Open, Distance and e-Learning, 35(3), 260-276. DOI: 10.1080/02680513.2019.1702518
22. İşman, A. (2011). Uzaktan eğitim. Ankara: Pegem Akademi.
23. Kaçan, A. ve Gelen, İ. (2020). Türkiye’deki uzaktan eğitim programlarına bir bakış. Uluslararası Eğitim Bilim ve Teknoloji Dergisi, 6(1), 1-21.
24. Kalaycı, N. ve Yıldırım, N. (2020). Türkçe dersi öğretim programlarının karşılaştırmalı analizi (2009-2017-2019). Trakya Eğitim Dergisi, 10(1), 238-262. DOI: 10.24315/tred.580427
25. Karabilgin, Ö. S. ve Şahin, H. (2006). Eğitim etkinliğini değerlendirmede öğrenci geri bildiriminin kullanımı. Tıp Eğitimi Dünyası, 21(21), 27-33.
26. Karakuş, N., Ucuzsatar, N., Karacaoğlu, M. Ö., Esendemir, N. ve Bayraktar, D. (2020). Türkçe öğretmeni adaylarının uzaktan eğitime yönelik görüşleri. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (19), 220-241. DOI: 10.29000/rumelide.752297
27. Kırık, A. (2014). Uzaktan eğitimin tarihsel gelişimi ve Türkiye’deki durumu. Marmara İletişim Dergisi, (21), 73-94. DOI: 10.17829/midr.20142110299
28. Kurudayıoğlu, M. ve Çetin, Ö. (2015) Temel beceriler ve Türkçe öğretimi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 3(3), 1-19. DOI: 10.16916/aded.65619
29. Kuyumcu Vardar, A. ve Acar, F. (2018). Öğrenme-öğretme sürecinde kullanılabilecek hızlı ölçme araçları. Journal of Turkish Sudies, 13(11), 879–898. DOI: 10.7827/TurkishStudies.13184
30. Maden, S. ve Önal, A. (2020). Eğitim bilişim ağı (EBA) içerik modülündeki Türkçe dersi ile ilgili dokümanlar. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 10(1), 25-50. DOI: 10.17943/etku.553517
31. Masalimova, A. R., Ryazanova, E. L., Tararina, L. I., Sokolova, E. G., Ikrennikova, Y. B., Efimushkina, S. V. ve Shulga, T. I. (2021). Distance learning hybrid format for university students in post-pandemic perspective: Collaborative technologies aspect. Cypriot Journal of Educational Sciences, 16(1), 389–395. DOI: 10.18844/cjes.v16i1.5536
32. McMillan, J. H. (2015). Biçimlendirici durum belirleme 2: Geribildirim ve öğretimsel düzeltmeler (159-180, A. M. Sümbül ve A. T. Kan, Çev.). Sınıf içi değerlendirme. Konya: Eğitim Yayınevi.
33. MEB (2020). Bakan Selçuk, koronavirüs’e karşı eğitim alanında alınan tedbirleri açıkladı. Erişim adresi: https://www.meb.gov.tr/bakan-selcuk-koronaviruse-karsi-egitim-alaninda-alinan-tedbirleri-acikladi
34. MEB. (2019). Türkçe dersi öğretim programı. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı.
35. Oliva, P. F. ve Gordon II, W. R. (2018). Program Geliştirme (K. Gündoğdu, Çev.). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
36. Özbay, M. (2006). Türkçe özel öğretim yöntemleri 1. Ankara: Öncü Kitap.
37. Özdaş, F. ve Çakmak, M. (2018). Öğretmen adaylarının öğretmenlik uygulaması dersine ilişkin metaforik algıları. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 7(4), 2747-2766.
38. Özdaş, F., Ekinci, A. ve Öter, Ö. M. (2018). Eğitim ve öğretimin geliştirilmesinde öğretmenler kurulu karalarının etkisi. Turkish Studies, 13(11), 1041–1058. DOI: 10.7827/TurkishStudies.12980
39. Özgül, E., Ceran, D. ve Yıldız, D. (2020). Uzaktan eğitimle yapılan Türkçe dersinin öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. Milli Eğitim Dergisi, Salgın Sürecinde Türkiye'de ve Dünyada Eğitim, 395-412. DOI: 10.37669/milliegitim.776137
40. Pituch K. A. ve Lee, Y. (2006). The influence of system characteristics on e-learning use. Computers & Education, 47(2). 222–244.
41. Sağlık Bakanlığı (2020). Türkiye Günlük Koronavirüs Tablosu. Erişim adresi: https://covid19.saglik.gov.tr/
42. Serçemeli, M. ve Kurnaz, E. (2020). Covid-19 pandemi döneminde öğrencilerin uzaktan eğitim ve uzaktan muhasebe eğitimine yönelik bakış açıları üzerine bir araştırma. Uluslararası Sosyal Bilimler Akademik Araştırmalar Dergisi, 4(1), 40-53.
43. Telli, S. G. ve Altun, D. (2020). Coronavirüs ve çevrimiçi (online) eğitimin önlenemeyen yükselişi. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 3(1), 25-34. DOI: 10.32329/uad.711110
44. Traxler, J. (2018). Distance Learning-Predictions and Possibilities. Education Sciences, 8(1), 1-13. DOI: 10.3390/educsci8010035
45. Türker, A. ve Dündar, E. (2020). Covid-19 pandemi sürecinde eğitim bilişim ağı (EBA) üzerinden yürütülen uzaktan eğitimlerle ilgili lise öğretmenlerinin görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, Salgın Sürecinde Türkiye'de ve Dünyada Eğitim, 323-342. DOI: 10.37669/milliegitim.738702
46. Ural, A. ve Kılıç, İ. (2011). Bilimsel araştırma süreci ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Detay Yayıncılık.
47. Uzoğlu, M. (2017). Fen bilgisi öğretmen adaylarının uzaktan eğitime ilişkin görüşleri. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 9(16), 335-351.
48. Ünal, M. ve Bulunuz, N. (2020). Covıd-19 salgını döneminde yürütülen uzaktan eğitim çalışmalarının öğretmenler tarafından değerlendirilmesi ve sonraki sürece ilişkin öneriler. Milli Eğitim Dergisi, Salgın Sürecinde Türkiye’de ve Dünyada Eğitim, 343-369. DOI: 10.37669/milliegitim.775521
49. Willhelm, W. J. (2003). Teaching communications online using the master teacher model. Delta Pi Epsilon Journal, 45(1), 34-47.
50. Williamson, B., Eynon, R. ve Potter, J. (2020). Pandemic politics, pedagogies and practices: Digital technologies and distance education during the coronavirus emergency. Learning, Media and Technology, 45(2), 107-114. DOI: 10.1080/17439884.2020.1761641
51. Yar Yıldırım, V. (2020). Üniversite öğrencilerinin ödev konusundaki görüşlerinin değerlendirilmesi. Yükseköğretim Dergisi, 10(2), 233-246. DOI: 10.2399/yod.19.590878
52. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
53. Yılmaz, A. B. ve Banyard, P. (2020). Engagement in distance education settings: A trend analysis. Turkish Online Journal of Distance Education, 21(1), 101-120. DOI: 10.17718/tojde.690362
54. Yin, R. K. (2003). Case study research design and methods. London: Sage Publications.
55. YÖK (2020). Koronavirüs (Covid-19) Bilgilendirme Notu: 1. Erişim adresi: https://www.yok.gov.tr/Sayfalar/Haberler/2020/coronavirus_bilgilendirme_1.aspx