Türkiye’deki Akademisyenlerin Uluslararasılaşması: Uluslararası Etkinliklere Katılım ve CHAID Analizi ile Bir İnceleme

Öz

Dünyanın çeşitli bölgelerinde olduğu gibi, Türkiye’de de gelişen politika ve uygulamalarla uluslararasılaşma, yükseköğretimin önemli gündem maddelerinden biri haline gelmiştir. Yükseköğretimde önemli paydaşlardan biri olan akademisyenler ve onların uluslararasılaşmaya katılımının artırılması da bu politika ve uygulamalarda önemli bir yer tutmaktadır. Bu araştırma, Türkiye’deki üniversitelerde görev yapan akademisyenlerin uluslararasılaşma etkinliklerine katılımını geniş ölçekli bir cevaplayıcı grubu ile incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada nicel tasarımın ilkelerinden hareketle, öncelikle akademisyenlerin katılım sağladıkları başlıca uluslararası etkinlikler belirlemiş, ardından farklı demografik değişkenlere göre akademisyenlerin uluslararasılaşma düzeylerinin dağılımı incelenmiştir. Çalışmada son olarak, CHAID analizi yardımıyla, akademisyenlerin uluslararasılaşmaya katılımında etkili olan demografik değişkenlerin ayrı ve birleştirilmiş gruplarının nasıl bir tahmin yapısı oluşturduğu araştırılmıştır.  973 cevaplayıcıdan elde edilen ver setinin analizi ile ulaşılan bulgular, Türkiye’deki akademisyenlerin katıldıkları uluslararası etkinliklerin özellikle uluslararası bilimsel yayın yapma sürecine yönelik olduğunu, ancak öğrencilerin uluslararasılaşmasına yönelik etkinliklere akademisyen katılımının görece düşük olduğunu göstermiştir. Bulgular ayrıca farklı demografik değişkenlere göre uluslararasılaşmaya katılım düzeyinin değişken bir dağılım gösterdiğini ve akademik disiplin, unvan ve uluslararası lisansüstü deneyim gibi değişkenlere ait değerlerin oluşturduğu birleşik ve ayrı alt grupların, akademisyenlerin uluslararasılaşmaya katılımına yönelik tahmin yapısının oluşturulmasına etkili olduğunu ortaya koymaktadır.  Çalışma sonunda bulgular, mevcut alanyazın ile birlikte dünyada ve Türkiye’de son dönemde yürütülen uluslararasılaşma uygulamaları çerçevesinde tartışılarak, ülkemiz yükseköğretimi için önerilerde bulunulmuştur.  

Anahtar Kelimeler

• Akademisyenlerin uluslararasılaşması,CHAID analizi,Türkiye’de yükseköğretim

Internationalization of the academics in Turkey: Participating in International Activities and an Investigation with CHAID Analysis

Öz

Like in many parts of the world, internationalization has evolved to a fundamental area of interest in Turkish higher education through rapidly developing policies and implementations. As a key stakeholder in higher education, academics and enhancing their participation in internationalization hold an important place in these policies and implementations. This research aims at examining the participation of Turkish academics in internationalization activities with a large-scale respondent group. Employing a quantitative survey design, the study firstly identifies the most and least participated international activities among Turkish academics and then investigates the distribution of participation levels in internationalization activities according to a variety of demographic variables. Finally, by carrying out CHAID analysis, the research focuses on the prediction structure of academics’ participation in internationalization according to independent and merged demographic variables. According to the analysis results of the 973 participant responses, the mostly participated internationalization activities of Turkish academics include activities related to international publication process, while academics’ participation in student-related internationalization activities appears as the least. Findings also indicate that the distribution of academics’ participation in internationalization activities varies, and the independent and merged groups of variables including discipline, academic title and graduate experiences abroad have an impact on the prediction structure of participating in internationalization activities. Findings are discussed in the light of related literature as well as recent implementations in Turkey, and recommendations for Turkey’s higher education are provided.

Anahtar Kelimeler

• CHAID analysis,Higher education in Turkey,Internationalization of academics

Kaynakça

1. AAAS. (2018). Historical trends in federal R&D. Erişim adresi: https://www.aaas.org/page/historical-trends-federal-rd#Disc
2. Bedenlier, S. (2017). Internationalization within higher education and its influence on faculty: experiences of Turkish academic staff. Journal of Research in International Education, 16(2), 185-196.
3. Bostrom, C. A. (2010). Diffusion of internationalization in Turkish higher education. Journal of Studies in International Education, 14(2), 143-160.
4. Brandenburg, U., & De Wit, H. (2011). The end of internationalisation. International Higher Education, 62, 15-17.
5. Brown, R., & Kurland, J. (1990). Academic tenure and academic freedom. Law and Contemporary Problems, 53(3), 325-355.
6. Beatty, M. R. (2013). Factors influencing faculty participation in internationalization at the University of Minnesota’s Schools of Nursing and Public Health: A case study. (Doktora Tezi). Erişim adresi: ProQuest Dissertations & Theses Global (UMI 3596305)
7. Chynoweth, P. (2009). The built environment interdiscipline: A theoretical model for decision makers in research and teaching. Structural Survey, 27(4), 301–310.
8. Clark, B. R. (1987). The academic life: Small worlds, different worlds: A Carnegie Foundation special report. Princeton, NJ: Carnegie Foundation.

9. Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2007). Research methods in education. London, UK: Routledge.
10. Creswell, J. W. (2009). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. Thousand Oaks, CA: SAGE.
11. Çetinsaya, G. (2014). Büyüme, kalite, uluslararasılaşma: Türkiye yükseköğretimi için bir yol haritası. Ankara: Yükseköğretim Kurulu.
12. Deardorff, D. K. (2006). Identification and assessment of intercultural competence as a student outcome of internationalization. Journal of Studies in International Education, 10(3), 241-266.
13. De Wit, H. (2002). Internationalization of higher education in the United States of America and Europe: A historical, comparative, and conceptual analysis. Westport, CT: Greenwood.
14. De Wit, H. (2011). Internationalization of higher education: Nine misconceptions. International Higher Education, 64, 6-7.
15. Diaz-Perez, F. M., & Bethencourt-Cejas, M. (2016). CHAID algorithm as an appropriate analytical method for tourism market segmentation. Journal of Destination Marketing & Management, 5, 275-282.
16. Doğan, N., & Özdamar, K. (2003). CHAID analizi ve aile planlaması ile ilgili bir uygulama. Türkiye Klinikleri Tıp Bilimleri, 23, 392-397.
17. European Research Council. (2018). ERC funded projects. Research domain. Erişim adresi: https://erc.europa.eu/projects-figures/erc-funded-projects
18. Fraenkel, J. R., Wallen, N. E., & Hyun, H. H. (2012). How to design and evaluate research in educatIon (8th ed.). New York, NY: McGraw-Hill.
19. Gür, B. (2016). Democratization and massification of higher education in Turkey and challenges ahead. Research & Occasional Paper Series: CSHE.3.16. Center for Studies in Higher Education. UCLA Berkeley.
20. Hawawini, G. (2011). The internationalization of higher education institutions : A critical review and a radical proposal. Faculty and Research Working Paper. INSEAD Working Paper No. 2011/112/FIN (Vol. 112).
21. Huang, F. (2009). The internationalization of the academic profession in Japan. A quantitative perspective. Journal of Studies in International Education, 13(2), 143-158.
22. Huang, F. (2014). The internationalisation of the academic profession. In F. Huang, M. Finkelstein, & M. Rostan (Eds.), The internationalization of the academy: Changes, realities and prospects (pp. 1–21). Dordrecht, Netherlands: Springer.
23. Huang, F., Finkelstein, M., & Rostan, M. (Eds.). (2014). The internationalization of the academy: Changes, realities and prospects. Dordrecht, Netherlands: Springer.
24. Jones, E., & De Wit, H. (2012). Globalization of internationalization: Thematic and regional reflections on a traditional concept. AUDEM: The International Journal of Higher Education and Democracy, 3(1), 35–54.
25. Kavak, Y., & Baskan, G. A. (2001). Türkiye’nin Türk cumhuriyetleri, Türk ve akraba topluluklarına yönelik eğitim politika ve uygulamaları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20, 92-103.
26. Kayri, M., & Boysan, M. (2007). Araştırmalarda CHAID analizinin kullanımı ve baş etme stratejileri ile ilgili bir uygulama. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 40(2), 133-149.
27. Kırmızıdağ, N., Gür, B. S., Kurt, T., & Boz, N. (2012). Yüksek öğretimde sınır ötesi ortaklık tecrübeleri. Ankara: Hoca Ahmet Yesevi Uluslararası Türk-Kazak Üniversitesi Yay.
28. Kireçci, M. A., Bacanlı, H., Erişen, Y., Karadağ, E., Çeliköz, N., Dombaycı, M. A., …, & Şahin, M. (2016). The internationalization of higher education in Turkey: Creating an index. Education and Science, 41(187), 1–28.
29. Köksal, S. (2014). Regional internationalization of Turkish higher education: Turkey's higher education policies towards Kosovo, Macedonia and Bosnia and Herzegovina. (Doktora Tezi). Erişim adresi:YÖK Tez Merkezi (Tez No. 377881)
30. Knight, J. (2004). Internationalization remodeled: Definition, approaches, and rationales. Journal of Studies in International Education, 8(1), 5-31.
31. Knight, J. (2014). Is internationalisation of higher education having an identity crisis? In A. Maldonado-Maldonado & R. M. Bassett (Eds.), The forefront of international higher education: A festschrift in honor of Philip G. Altbach (pp. 75–87). Dordrecht, Netherlands: Springer.
32. Kwiek, M. (2015). The internationalization of research in Europe: A quantitative study of 11 national systems from a micro-level perspective. Journal of Studies in International Education, 19(4), 341–359.
33. Leask, B. (2009). Using formal and informal curricula to improve interactions between home and international students. Journal of Studies in International Education, 13(2), 205–221.
34. Mizikaci, F. (2005). Prospects for European integration: Turkish higher education. Higher Education in Europe, 30(1), 67–79.
35. Neave, G. (2001). The European dimension in higher education: An excursion into the modern use of historical analogues. In J. Huisman, P. Maassen, & G. Neave (Eds.), Higher education and the nation State: The international dimension of higher education (pp. 13–73). New York, NY: Pergamon.
36. Özoglu, M., Gür, B. S., & Coşkun, İ. (2012). Küresel eğilimler ışığında Türkiye'de uluslararası öğrenciler. Ankara: SETA.
37. Özer, M. (2012). Türkiye’de Uluslararası Öğrenciler. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 2(1), 10–13.
38. Özer, M. (2016). The internationalization of higher education in Turkey: Realities, motivations and opportunities. Insight Turkey, 18(4), 53-63.
39. Özoglu, M., Gür, B. S., & Gümüs, S. (2016). Rapid expansion of higher education in Turkey: The challenges of recently established public universities (2006--2013). Higher Education Policy, 29(1), 21–39.
40. Rostan, M. (2008). The changing academic profession in Italy: Accounts from the past, first insights from the present. In The changing academic profession in international comparative and quantitative perspectives. RIHE International Seminar Reports (pp. 153-178). Hiroshima University Research Institute for Higher Education.
41. Rumbley, L. E. (2010). Internationalization in the universities of Spain: Changes and challenges at four institutions. In F. Maringe & N. Foskett (Eds.) Globalization and internationalization in higher education: Theoretical, strategic and management perspectives. London, UK: Continuum.
42. Schwietz, M. S. (2006). Internationalization of the academic profession: An exploratory study of faculty attitudes, beliefs and involvement at public universities in Pennsylvania (Doktora Tezi). Erişim adresi: ProQuest Dissertations & Theses Global (UMI 3224043)
43. Selvitopu, A. (2016). Türk yükseköğretiminde uluslararasılaşma stratejileri: Süreç yaklaşımı çerçevesinde nitel bir inceleme (Doktora Tezi). Erişim adresi: YÖK Tez Merkezi (Tez No. 446887)
44. SJR. (2018). Scimago journal & country rank: Turkey. Erişim adresi: https://www.scimagojr.com/countrysearch.php?country=tr
45. Slaughter, S. & Leslie, L. L. (1997). Academic capitalism: Politics, policies and the entrepreneurial university. Baltimore, MD: Johns Hopkins University Press.
46. Stohl, M. (2007). We have met the enemy and he is us: The role of the faculty in the internationalization of higher education in the coming decade. Journal of Studies in International Education, 11(3/4), 359-372.
47. Şen, Ş., & Yılmaz, A. (2017). Öğretmen adaylarının çözünme konusundaki kavramsal anlamalarının CHAID analizi ile incelenmesi. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(3), 932-954.
48. T.C. Resmi Gazete. (2016). Akademik teşvik yönetmeliği. Erişim adresi: http://yok.gov.tr/documents/10279/30318223/Akademik_Tesvik_Odenegi_Yonetmeligi_31_12_2016_Resmi_Gazete_Yayin_Tarihi.pdf
49. TÜBİTAK. (2018). Destekler-Akademik. Erişim adresi: https://www.tubitak.gov.tr/tr
50. Usher, A. (2012). Research grants by discipline. Higher Education Strategy Associates. Erişim adresi: http://higheredstrategy.com/research-grants-by-discipline/
51. ÜAK. (2016). Doçentlik başvuru şartları-2016 aralık dönemi. Erişim adresi: http://www.uak.gov.tr/?q=node/70#2016A
52. Vural Yılmaz, D. (2016). Uygulayıcıların penceresinden Türk üniversitelerinin uluslararasılaşma deneyimi. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 37, 91-109.
53. Welch, A. (2005). From peregrinatio academica to global academic: The internationalisation of the profession. In A. Welch (Ed.) The professoriate: Profile of a profession (pp. 71-96). Dordrecht, Netherlands: Springer.
54. Yağcı, Y. (2010). A different view of the Bologna Process: The case of Turkey. European Journal of Education, 45(4), 588–600.
55. YÖK. (2015). Yükseköğretim Kurulu 2016-2020 stratejik planı. Ankara: Yükseköğretim Kurulu.
56. YÖK. (2016). Üniversiteler. Erişim adresi: http://yok.gov.tr/web/guest/universitelerimiz
57. YÖK. (2017). Yükseköğretim uluslararasılaşma strateji belgesi: 2018-2022. Erişim adresi: http://www.yok.gov.tr/web/guest/yuksekogretimde-uluslararasilasma-strateji-belgesi-2018-2022