Okul Öncesi Öğrencilerinin Programın Kazanımlarına Ulaşma Durumlarının Değerlendirilmesine İlişkin Bir Model Önerisi

Öz

Bu araştırmada okul öncesi eğitim programının değerlendirme basamağı için alternatif bir değerlendirme modeli önerilmiş ve öğretmenlerin önerilen değerlendirme modeli ve mevcut değerlendirme uygulamalarına ilişkin görüşlerinin tespit edilmesi amaçlanmıştır Araştırma, karşılaştırmalı durum çalışması olarak desenlenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2015-2016 Eğitim-Öğretim Yılı'nda Gaziantep il merkezinde özel bir ilkokulun anasınıfında görev yapan 14 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri çalışma grubu ile görüşmeler yapılarak toplanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen “Karşılaştırmalı Değerlendirme Formu” ve “Değerlendirme Uygulamalarına İlişkin Öğretmen Görüşme Formu” kullanılmıştır.  Karşılaştırmalı Değerlendirme Formu bireysel görüşmelerle, Değerlendirme Uygulamalarına İlişkin Öğretmen Görüşme Formu ise odak grup görüşmesi ile öğretmenlere uygulanmıştır. Bireysel görüşmeler ile elde edilen verilerin analizinde betimsel analiz tekniği, odak grup görüşmelerinden elde edilen verilerin analizinde ise içerik analizi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda Önerilen Değerlendirme Modeli ile Mevcut Değerlendirme Uygulamalarında tespit edilen birçok eksiklik ve aksaklığın giderilmiş olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca Önerilen Değerlendirme Modelinin öğretmen görüşlerine göre okul öncesi eğitim programının ölçme değerlendirme uygulamaları kapsamında, ihtiyaca cevap veren, yeterli bir model olduğu ancak modelin öğrencilerin ilgi ve yeteneklerini keşfetmede yeterli veri sağlama konusunda geliştirilmesi gerektiği belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Okul öncesi eğitim programı,, Okul öncesi gelişim,Ölçme-değerlendirme modeli

A Model Proposal to Assess Pre-School Students’ Level of Achieving the Learning Standards

Öz

In the study, an alternative assessment model is proposed for the assessment step of the pre-school curriculum and the aim of the research is to establish teachers’ opinions regarding the proposed and the current assessment model. A comparative case study design was utilized in the research. The working group consisted of 14 teachers at a kindergarten of a private school in the center of Gaziantep province in the 2015-2016 Academic Year. The research data were collected through interviews with the research group. A “Comparative Assessment Form” and “Teacher Interview Form Regarding Assessment Applications” devised by the researchers were used as data collection tools. A descriptive analysis technique was used for analysis of the data gathered through individual interviews, whereas a content analysis technique was utilized for the analysis of the data obtained through focus group interviews. As a result, it was seen that a number of shortcomings and problems in the Current Assessment Model could be ironed out thanks to the Proposed Assessment Model. Furthermore, it was specified that the Proposed Model is a satisfactory model that fulfills the needs within the scope of the assessment practices of the pre-school curriculum, but should be improved so that it can provide sufficient data for the exploration of students’ needs and abilities.

Anahtar Kelimeler

• Pre-school development,Pre-school curriculum,Assessment model

Kaynakça

1. Abdullah, W., Zuhairi, W. M., Zailaini, M. A., & Jamaluddin, S. (2015). Consideration of the research setting in a qualitative case study: Assessment for learning Arabic language. OIDA International Journal of Sustainable Development, 8(12), 87-94.
2. Arslan, S., & İlkay, N. (2015). Okul öncesi öğretim programına yönelik öğretmen görüşleri. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 1(1), 22-32.
3. AMS. (2017). American Montessori Society: What is Montessori. Retrived from: http://www.amshq.org
4. Aydın, A. (2010). Okul öncesi öğretmenlerinin okul öncesi eğitim programına yönelik değerlendirmeleri (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Kafkas Üniversitesi, Kars.
5. Bogdan, R. C., & Biklen, S. K. (1998). Qualitative research for education: An introduction to theory and methods. Boston: Allyn and Bacon.
6. Bowling, A. (2002). Research methods in health: Investigating health and health services. Philadelphia: McGraw-Hill House.
7. Buldu, M. (2010). Do they walk to walk: An examination of Turkish inservice early childhood teachers’ assessment practices (Unpublished master thesis). Middle East Technical University, Ankara, Turkey.
8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. A., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri (5. baskı). Ankara: Pegem Yayıncılık.

9. Charlesworth, R. (1993). Review of professional literarure. The high scope assesment tool, aids education and classroom discipline. Dimensions of Early Childhood, 21, 36-38.
10. Chmiliar, l. (2010). Multiple-case designs. In A. J. Mills, G. Eurepas, & E. Wiebe (Eds.), Encyclopedia of case study research (pp 582-583). Thousand Oaks, CA: SAGE Publications.
11. Cömert, S. (2003). 2002 Okul Öncesi Eğitim Programı hakkında öğretmen görüşleri ve uygulamaları (Sakarya İli Örneği) (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
12. Cró, M. L., Pinho, A. M., & Andreucci, L. (2012). The High-Scope Curriculum Model in the early childhood education context. Retrived from: http://biblioteca.esec.pt/cdi/ebooks/docentes/L_CRO/CRO_High_Scope_Curriculum.pdf
13. Çivik, S. P., Ünüvar, P., & Soylu, B. (2015). Pre-school education teacher's opinion about the implementation of 2013 pre-school education program. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 174, 693-698.
14. Çokluk, Ö., Yılmaz, K., & Oğuz, E. (2011). Nitel bir görüşme yöntemi: Odak grup görüşmesi. Kuramsal Eğitimbilim, 4(1), 95-107.
15. Demirel, Ö. (2012). Eğitimde program geliştirme kuramdan uygulamaya (19. baskı). Ankara: PegemA.
16. Dijkstra, E. M., Walraven, A., Mooij, T., & Kirschner, P. A. (2016). Improving kindergarten teachers’ differentiation practices to better anticipate student differences. Educational Studies, 42(4), 357-377.
17. Durmuşçelebi, M., & Akkaya, D. (2011). 2006 Okulöncesi Eğitim Programının uygulanmasının öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi (Kayseri ili örneği). Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 31(2), 255-272.
18. Düşek, G., & Dönmez, B. (2012). Türkiye’de yayımlanan okul öncesi eğitim programları. Mesleki Bilimler Dergisi, 1(1), 68-75.
19. Edwards, C. P. (2002). Three approaches from Europe: Waldorf, Montessori, and Reggio Emilia. Early Childhood Research & Practice, 4(1), 2-24. Retrived from: http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED464766.pdf
20. Epstein, A. S., Johnson, S., & Lafferty, P. (2010). The high scope approach. In L. Miller and L. Pound (Eds.), Theories and approaches to learning in the early years (pp. 101-118). London: SAGE.
21. Ertürk, S. (1998). Eğitimde program geliştirme (10. Baskı). Ankara: Meteksen A.Ş.
22. Gibbs, A. (1997). “Focus groups”, social research update. Retrived from: http://sru.soc.surrey.ac.uk/SRU19.html
23. Georgeson, J., & Payler, J. (Eds.). (2013). International perspectives on early childhood education and care. UK: McGraw-Hill Education.
24. Gestwicki, C. (2013). Developmentally appropriate practice: Curriculum and development in early education (5th Ed.). USA: Cengage Learning,
25. Gülkanat, P. (2015). Okulöncesi öğretmenlerinin Montessori yöntemi ile gerçekleştirilen eğitim uygulamalarına ilişkin görüşlerinin incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
26. Gündoğdu, K., Turan, S., Kızıltaş, E., Çimen, N., & Kayserili, T. (2008). 2002 ve 2006 okul öncesi öğretim programlarında yer alan değişikliklerin öğretmen algılarına göre karşılaştırılması. Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 17, 47-71.
27. Izadpanah, S., & Günçe, K. (2014). Integration of educational methods and physical settings: Design guidelines for High/Scope methodology in pre-schools. South African Journal of Education, 34(2), 1-17.
28. Kan, Ü. D. (2007). Okul öncesi eğitimde değerlendirme aracı olarak portfolyo. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(1), 168-179.
29. Kandır, A., Özbey, S., & İnal, G. (2010). Okul öncesi öğretmenlerinin öğretim programını planlama ve uygulamada karşılaştıkları güçlüklerin incelenmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2, 6-373.
30. Kitzinger, J. (1994). The methodology of focus groups: The importance of interaction between research participants. Sociology of Health and Illness, 16(1), 103-121.
31. Köksal, O., Dağal, A. B., & Duman, Ö. A. (2016). Okul öncesi öğretmenlerinin okul öncesi eğitim programı hakkındaki görüşlerinin belirlenmesi. International Journal of Social Science, 46(4), 379-394.
32. Krueger, R. A. (1994). Focus groups: A practical guide for applied research. London: SAGE.
33. Lika, M. (2017). The impact of curricula and lesson planning in the teaching process. Academic Journal of Business, Administration, Law and Social Sciences, 1(3), 240-247.
34. MEB. (2013). Okul öncesi eğitim programı. Ankara: MEB.
35. MEB. (2015). Milli eğitim istatistikleri. Erişim Adresi: http://sgb.meb.gov.tr/www/mill-egitim-istatistikleri-yayimlanmistir-orgun-egitim-2015-2016/icerik/233.
36. Merriam, S. B. (2009). Qualitative research. A guide to design and implementation (2nd Ed.). San Francisco, CA: Jossey-Bass.
37. Merriam, S. B., & Tisdell, E. J. (2015). Qualitative research: A guide to design and implementation (4th Ed.). San Francisco, CA: Jossey-Bass..
38. Montessori Austarlia. (2010). Montessori approach to assessment and reporting. Retrieved from: https://montessori.org.au/publications/maf-earticle/2010-issue-1
39. Mooij, T. (2008). Education and self-regulation of learning for gifted pupils: Systemic design and development. Research Papers in Education, 23(1), 1-17.
40. Nah, K. O., & Kwak, J. I. (2011). Child assessment in early childhood education and care settings in South Korea. Asian Social Science, 7(6), 66- 78.
41. Özdaş, A., Tanışlı, D., Köse, N. Y., & Kılıç, Ç. (2005). Yeni ilköğretim matematik dersi (1.-5. sınıflar) öğretim programının öğretmen görüşlerine dayalı olarak değerlendirilmesi. Eğitimde Yansımalar: VIII Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme Sempozyumu, 14-16 Kasım, Erciyes Üniversitesi, Kayseri, Türkiye.
42. Özsırkıntı, D., Akay, C., & Bolat, E. Y. (2014). Okul öncesi öğretmenlerinin okul öncesi eğitim programı hakkındaki görüşleri (Adana ili örneği). Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 313- 331.
43. Purcell, J. H., Burns, D. E., Tomlinson, C. A., Imbeau, M. B., & Martin, J. L. (2002). Bridging the gap: A tool and technique to analyze and evaluate gifted education curricular units. Gifted Child Quarterly, 46(4), 306-321.
44. Roemer, K. L. (1999). Assessment practices used by Montessori teachers of kindergarten through sixth grade students in the united states (Unpublished doctoral dissertation). The University of Memphis, TN, USA.
45. Roopnarine, J. L., & Johnson, J. E. (1993). Approaches to early childhood education. New York: Macmillan.
46. Sağlam, M. (2008). Okul öncesi eğitim programlarının değerlendirilmesi. M. Sağlam (Ed.), Özel öğretim yöntemleri içinde (ss.157-180). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
47. Sapsağlam, Ö. (2013). Değerlendirme boyutuyla okul öncesi eğitim programları (1952-2013). Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 1, 63-73.
48. Schweinhart, L. J. (2002). How the High/Scope Perry Preschool study grew: A researcher’s tale. Phi Delta Kappa Center for Evaluation, Development, and Research, 32, 1-12.
49. Senemoğlu, N. (1994). Okulöncesi eğitim programı hangi yeterlikleri kazandırmalıdır. Hacettepe Üniversitesi. Eğitim Fakültesi Dergisi, 10, 21-30.
50. Shulman, L. S. (1986). Those who understand: Knowledge growth in teaching. Educational Researcher, 15(2), 4-14.
51. Stewart, D. W., & Shamdasani, P. N. (1990). Focus groups: Theory and practice. Thousand Oaks, CA: SAGE.
52. Şeker, F. (2012). İlköğretim fen ve teknoloji dersinde tamamlayıcı ölçme ve değerlendirme yaklaşımlarının tutum ve başarıya etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Akdeniz Üniversitesi, Antalya.
53. Şıvgın, N. (2005). Okul öncesi eğitim kurumlarında uygulanan eğitim programına ilişkin öğretmen görüşleri (Denizli ili örneği) (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Pamukkale Üniversitesi, Denizli.
54. Topuz, G. Y., & Kaya, Ö. M. E. (2016). Okulöncesi eğitim öğretmenlerinin çocukları tanıma ve değerlendirme amaçlı yapılan çalışmalara ilişkin görüşleri. Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 6(1), 27-62.
55. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (6. baskı). Ankara: Seçkin.