PREDICTOR VARIABLES FOR PRIMARY SCHOOL STUDENTS RELATED TO VAN HIELE GEOMETRIC THINKING

Öz

The purpose of this study is to reveal primary school students' Van Hiele geometric thinking levels in terms of gender, attitude toward geometry and mathematics achievement. The research is a study of relational screening model. In this study, it is tried to put forward the predictive power of gender, attitude toward geometry and geometric thinking level of success in mathematics classes of primary school students. The population of the study consisted of 1270 4th , 5 th , 6 th and 7th grade primary school students. "Van Hiele Geometric Thinking Test" and “The Scale of Attitude toward Geometry” (SATG) were used as the data collection tool in the study. Descriptive statistics, Pearson's correlation coefficient and Multiple Regression Analysis were used in the analysis of the data obtained from the study. As a result of the study, it was concluded that geometric thinking levels of the students participated in the study is low, that attitude towards geometry is moderate and that there is a significant and moderate relationship between geometric thinking scores and attitudes. Also, it was concluded that geometric thinking scores predict attitude and success variables at moderate level, but do not affect gender variable. Based on these results, giving more importance to geometry in the primary educational programs and giving seminars for teachers of mathematics are recommended. This study is limited to primary school students. However, a similar study may be carried out within the context of secondary schools and with a wider range of samples.

Anahtar Kelimeler

• Van Hiele Geometric thinking levels, primary school, mathematics, geometrical attittude.

İLKOKUL VE ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNİN VAN HIELE GEOMETRİK DÜŞÜNME DÜZEYLERİNİ YORDAYAN DEĞİŞKENLER

Öz

Bu çalışmanın amacı, ilköğretim öğrencilerinin cinsiyet, tutum ve akademik başarı değişkenlerinin geometrik düşünme düzeylerini ne derecede yordadıklarını ortaya çıkarmaktır. Araştırmanın çalışma grubunu Adana ili merkez ilçelerinde yer alan beş ilköğretim okulunun 4., 5.  6. ve 7. sınıflarına devam eden ve oransız küme örnekleme yöntemiyle belirlenen 1270 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak, “Van Hiele Geometri Düşünme Testi” ve “Geometriye Yönelik Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistik, Pearson korelasyon katsayısı ve çoklu regresyon analizi uygulanmıştır. Çalışmanın sonucunda araştırmaya katılan öğrencilerin geometri düşünme düzeylerinin düşük olduğu, geometriye yönelik tutumlarının orta düzeyde olduğu ve geometrik düşünme puanları ile tutumları arasında anlamlı ve orta düzeyde (r=.58) bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Diğer taraftan geometrik düşünme puanlarının tutum ve başarı değişkenini orta düzeyde yordadığı,  ancak cinsiyet değişkenini etkilemediği sonucuna ulaşılmıştır (R=.587 R²=.345). Bu sonuçlar ışığında, özellikle ilköğretim seviyesinden başlayarak öğrencilerin, geometrik düşünme düzeylerinin ve geometriye karşı olan tutumlarının geliştirilmesine yönelik çalışmaların yapılması önerilebilir. Bu araştırma ilköğretim öğrencileriyle sınırlandırılmıştır. Ancak, benzer bir araştırma ortaöğretim kapsamında ve daha geniş örneklem ile gerçekleştirilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Van Hiele Geometrik düşünme düzeyleri, ilköğretim, matematik, geometrik tutum.

Kaynakça

1. Ahuja, O. P. (1996). An investigation in the geometric understanding among elementary pre-service teachers. Paper presented at the ERA-AARE Conference, Singapore, 29 November. Retrieved May 13, 2011 from www.aare.edu.au/96pap/ahujo96485.txt
2. Ai, X. (2002). Gender differences in growth in mathematics achievement: Threelevel longitudinal and multilevel analyses of individual, home, and school influences. Mathematical Thinking and Learning, 4(1), 1–22.
3. Aiken, L. R. (1996). Rating scales and checklists: Evaluating behavior, personality, and attitudes. New York, NY: John Wiley.
4. Akkaya, S., C. (2006). Van Hiele düzeylerine göre hazırlanan etkinliklerin ilköğretim 6.sınıf öğrencilerinin tutumuna ve başarısına etkisi. Unpublished master thesis, University of Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu, Turkey.
5. Aktaş, M. C. & Aktaş, D. Y. (2012). Lise Öğrencilerinin Geometriye Karşı Tutumlarının Çeşitli Değişkenlere Gore İncelenmesi: Ordu İli Ornegi. Dicle Üniversitesi Ziya Gokalp Egitim Fakultesi Dergisi, 156(18),156-16.
6. Altun, M. (2005). Egitim fakülteleri ve ilköğretim matematik öğretmenleri için matematik öğretimi. Bursa: Erkam Matbacılık.
7. Atebe, H. U. (2008). Students’ Van Hiele levels of geometric thought and conception in plane geometry: A collective case study of Nigeria and South Africa. Unpublished doctoral thesis, University of Rhodes, Grahamstown.
8. Atebe, H. U., Schäfer, M. (2010). Research evidence on geometric thinking level hierarchies and their relationships with students’ mathematical performance. Journal of the Science Teachers Association of Nigeria, 45(1-2), 76-84.

9. Aydın, O. (1990). Tutumlar. In E. Ozkalp (Ed.) Davranis Bilimlerine Giriş. (293307). Eskisehir: Anadolu Üniversitesi Yayinlari No: 107
10. Baki, A., (2006). Kuramdan uygulamaya matematik eğitimi. Trabzon: Derya Kitabevi.
11. Baykul, Y. (2005). İlköğretim matematik öğretimi (1-5 Sınıflar). (8. Baskı). Ankara: PegemA Yayınları.
12. Beller, M. Gafni, N. (2000). Can item format (multiple choice vs. open- ended) account for gender differences in mathematics achievement? Sex Roles, 42(1/2),1-21.
13. Bindak, R. (2004). Geometri tutum ölçeği güvenirlik geçerlik çalışması ve bir uygulama. Unpublished doctoral dissertation, University of Dicle, Diyarbakır, Turkey.
14. Bloom, B. S. (1998). İnsan nitelikleri ve okulda öğrenme. (Cev. D. A. Özçelik). İstanbul: Milli Egitim Basımevi.
15. Brodie, J. H. (2004). Background factors affecting success in geometry. Unpublished doctoral dissertation, University of Western Sydney. Retrieved October 7, 2012, from http://arrow.uws.edu.au:8080/vital/access/manager/Repository/uws:2401.
16. Bulut, N. & Bulut, M. (2012). Development of pre-service elementary mathematics teachers’ geometric thinking levels through an undergraduate geometry course. Procedia - Social and Behavioral Sciences 46, 760 – 763.
17. Büyüköztürk, S. (2006). Sosyal bilimler için veri analiz el kitabi (6. baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
18. Carroll, W. M.(1998). Geometric knowledge of middle school students in a reform based mathematics curriculum. School Science and Mathematics, 98(4). 188-1
19. Casey, M. B., Nuttall, R. L., & Pezaris, E. (2001). Spatial–mechanical reasoning skills versus mathematics self-confidence as mediators of gender differences on mathematics subtests using cross-national gender-based items. Journal for Research in Mathematics Education, 32(1), 28– 57.
20. Clements, D., & Battista, M. (1990). The effects of logo on children’s conceptualizations of angle and polygons. Journal for Research in Mathematics Education, 21(5), 356-371.
21. Creswell, J.W. (2008). Educational research: planning, conducting and evaluating quantative and qualitative research, (3nd ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education, Inc.
22. Crowley, M. L. (1987). The Van Hiele model of the development of geometric thought. In M.M. Lindquist, Ed., Learning and teaching geometry, K-12 (pp. 1-16). Reston, VA: National Council of Teachers of Mathematics.
23. Debellis, V. A. & Goldin, G. A. (2006). Affect and meta-affect in mathematical problem solving: a representational perspective. Educational Studies in Mathematics, 63: 131–147.
24. Dede, Y. (2012). Students’ attitudes towards geometry: a cross-sectional study. International Journal for Studies in Mathematics Education, 5(1), 85-113.
25. Doganay, A. (2009). Değerler eğitimi. (Ed. C. Öztürk). Sosyal bilgiler öğretimi, demokratik vatandaşlık eğitimi (225-257). Ankara: PegemA yayınevi.
26. Duatepe, A. (2000). An Investigation on the relationship between Van Hiele Geometric level of thinking and demographic variables for preservice elementary school teachers. Unpublished master thesis, University of Orta Dogu Teknik, Ankara, Turkey.
27. Duatepe, Asuman. (2004). Drama temelli öğretimin yedinci sınıf öğrencilerinin geometri başarısına, Van Hiele geometrik düşünme düzeylerine, matematiğe ve geometriye karşı tutumlarına etkisi. Unpublished doctoral dissertation, University of Orta Dogu Teknik, Ankara, Turkey.
28. Duatepe-Paksu, A. & Ubuz, B. (2009). Effects of drama-based geometry instruction on student achievement, attitudes, and thinking levels. The Journal of Educational Research, 102(4), 272-286.