-

Öz

Curricula are developed in accordance with the aims that are determined by the current needs. Some reasons like changing needs, researches on the field of education, problems in curricula and innovations in education, force countries to revise their curricula. Comparative researches that will contribute to Turkey’s language arts curriculum, which is still developing, are required. With this purpose in mind, Turkish Language Arts Curriculum (2006, 2009) and English Language Arts Curriculum of Singapore (2010), which is the official and educational language in Singapore and proved its successful educational system in PISA 2009 and 2012, are compared. Comparative survey method, which is one of relational survey models, was employed in the research. Turkish Language Arts Curriculum (2006, 2009), which is the population of the study, and English Language Arts Curriculum of Singapore (2010) have been completely and comparatively studied. The data was collected by document analysis technique and the collected data was presented relationally. The both were examined in terms of their “overall aims”, “language teaching approach”, “teaching-learning process”, “overall outputs of teaching”, “skills”, “aims of skills” and “assessment and evaluation”. The similarities and differences between these were also mentioned. Then, some points in curriculum of Singapore that could serve as a model for Turkish Language Arts Curriculum were highlighted.

Anahtar Kelimeler

• Comparative education, curriculum, native language arts curriculum, teaching Turkish.

A comparative study on native language arts curricula of Turkey and Singapore / Türkiye ve Singapur ana dili öğretimi programları üzerine karşılaştırmalı bir araştırma

Öz

Eğitim programı günün ihtiyaçlarıyla belirlenen hedeflere göre hazırlanmaktadır. Zamanla değişen ihtiyaçlar, eğitim alanında yapılan araştırmalar, eğitim programında karşılaşılan sorunlar, bilim alanındaki yenilikler gibi nedenler ülkelerin eğitim programlarını gözden geçirmelerini gerekli kılmaktadır. Türkiye için de hâlâ bir değişim ve gelişim sürecinde olan ana dili eğitim programının bu sürecine katkı sağlayacak karşılaştırmalı çalışmalara ihtiyaç vardır. Bu amaçla çalışmada PISA 2009 ve 2012’de başarılı eğitim sistemini kanıtlamış Singapur’un resmî ve eğitim dili olan İngilizce Öğretimi Programı (2010) ile Türkçe Öğretimi Programı (2006, 2009) karşılaştırılmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modellerinden karşılaştırmaya dayalı tarama modeli kullanılmıştır. Çalışmada evren olan Türkçe Öğretimi Programı (2006, 2009) ve Singapur İngilizce Öğretimi Programı'nın (2010) tümü üzerinde karşılaştırmalı olarak çalışılmıştır. Veriler doküman analizi tekniğine uygun olarak toplanmış ve elde edilen veriler ilişkisel olarak sunulmuştur. Türkiye ve Singapur dil öğretim programları “genel amaçlar”, dil öğretim yaklaşımı”, “öğrenme-öğretme süreci”, “öğretimin genel çıktıları”, “beceri alanları”, beceri amaç/hedefi” ve “ölçme-değerlendirme” bakımından taşıdıkları benzerlikler ile farklılıklar açısından değerlendirilmiş ve bu kapsamda Singapur İngilizce öğretimi programının Türkçe öğretimi programı için örnek olabileceği noktalara dikkat çekilmeye çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Karşılaştırmalı eğitim, eğitim programı, ana dili öğretim programı, Türkçe eğitimi.

Kaynakça

1. Alkın, S. (2007). İngiltere ve Türkiye’de İlköğretim Programlarındaki Vatandaşlık Eğitiminin Karşılaştırılması (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
2. Apaydın, Ç. (2011). Singapur Eğitim Sistemi. Karşılaştırmalı Eğitim Sistemleri (Ed. Ali Balcı) içinde. Ankara: Pegem Yayınları.
3. Bakioğlu, A. ve Göçmen, G. (2013). Singapur Eğitim Sistemi. Karşılaştırmalı Eğitim Yönetimi Pisa’da Başarılı Ülkelerin Eğitim Sistemleri (Ed. Ayşen Bakioğlu) içinde. Ankara: Nobel Yayınları.
4. Demirel, Ö. (2006). Kuramdan Uygulamaya Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
5. Demirel, Ö. (2007). Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
6. Erden, M. (1993). Eğitimde Program Değerlendirme. Ankara: Pegem A Yayıncılık. Ertürk, S. (1984). Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: Yelkentepe Yayınları
7. Göğüş, B. (1968). Türkçe Öğretimi Kılavuzu. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.
8. Göğüş, B. (1988). Uluslararası Ana Dili Eğitimi Örgütü. Türk Dilinin Öğretimi Toplantısı. Ankara: Ankara Ü. Basımevi Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları: 160 http://www.moe.gov.sg/education/desired-outcomes/

9. Kantaş, Z. (2013). Singapur Malayca Öğretim Programı. Dünyada Ana Dili Öğretimi –Program İncelemeleri (Ed. Havva Yaman) içinde. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
10. Karasar, N. (2000). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayınları.
11. Kavcar, C. (1999). Edebiyat ve Eğitim. Ankara: Engin Yayınları.
12. MEB (2009). İlköğretim Türkçe Dersi Öğretim Programı ve Kılavuzu (1-5. Sınıflar). Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü Basım Evi.
13. MEB (2006). İlköğretim Türkçe Dersi (6, 7, 8. Sınıflar) Öğretim Programı. Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü Basım Evi.
14. Osmanoğlu, A. E. ve Yıldırım, G. (2013). Mısır ve Türkiye 6. Sınıf Sosyal Bilgiler Öğretim Programları Karşılaştırması. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature And History Of Turkish Or Turkic, 8 (6): 511-535.
15. Öncül, R. (2000). Eğitim ve Eğitim Bilimleri Sözlüğü. İstanbul: Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
16. Özbay, M. (1997). Türkçe Öğretiminde Programın Önemi. Çağdaş Eğitim, 22 (232): 34-35.
17. Özbay, M. (2006). Özel Öğretim Yöntemleri I. Ankara: Öncü Kitap.
18. Sağlam, M. (1999). Avrupa Ülkelerinin Eğitim Sistemleri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları
19. Singapur İngilizce Öğretimi Programı (2010). http://www.moe.gov.sg/education/syllabuses/english-language-andliterature/files/english-Primary-secondary-express-normal-academic.pdf
20. Türkoğlu, A. (1985). Fransa, İsveç ve Romanya Eğitim Sistemleri. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Basımevi.
21. Varış, F. (1994). Eğitim Bilimine Giriş. Ankara: A.Ü. Eğitim Bilimleri Yay. 176.
22. Yaman, H. ve Demirtaş, T. (2013). Ana Dili Öğretim Programlarının Temel Özellikleri. Dünyada Ana Dili Öğretimi –Program İncelemeleri- (Ed. Havva Yaman). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
23. Yaşaroğlu, C. (2013). Türkiye’deki “Hayat Bilgisi” ile Singapur’daki “Vatandaşlık ve Ahlak Eğitimi” Derslerinin Değerler Eğitimi Bağlamında Karşılaştırılması. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature And History Of Turkish Or Turkic, 8 (8):1453-1461.
24. Yıldırım A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.