EN
TR
Umut ve Azime Dayalı Müdahale Programının Ergenlerin Öz Yeterliklerine Etkisi
Öz
Bu araştırmanın amacı, umut ve azime dayalı müdahale programının ergenlerin öz yeterliklerine etkisini incelemektir. Araştırmada yöntem olarak 2x2’lik ön-son test kontrol gruplu deneysel desen kullanılmış olup, çalışma grubunu 2019-2020 öğretim yılında XXX ilindeki bir ortaokulda öğrenim gören 18 öğrenci oluşturmuştur. Katılımcılar, seçkisiz olarak deney (n=9) ve kontrol grubuna (n=9) atanmışlardır. Katılımcılara ön ve son testte Genel Öz Yeterlik Ölçeği uygulanmıştır. Deney grubuna, haftanın iki günü olmak üzere yedi oturumluk umut ve azime dayalı müdahale programı uygulanmıştır. Oturumlar, 40-50 dakika arasında değişen sürelerde gerçekleştirilmiştir. Verilerinin analizinde bağımsız gruplar için t-testi ve tekrarlanmış ölçümler için iki yönlü ANOVA kullanılmıştır. Araştırma bulguları, programa katılan ergenlerin son test öz yeterlik puan ortalamalarının hem deney grubu ön test puanlarına göre hem de kontrol grubundaki ergenlerin son test puanlarına göre anlamlı olarak daha yüksek olduğunu göstermektedir. Sonuç olarak, umut ve azime dayalı müdahale programının ergenlerin öz yeterliklerini arttırmada etkili olduğunu göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Ağaoğlu, C. (2012). Cinsiyetleri farklı üniversite ikinci sınıf öğrencilerinin iyilik hali boyutlarına göre öz yeterlik ve sürekli öfkelerinin incelenmesi (Tez no. 327414). [Yayımlanmış yüksek lisans tezi, Mersin Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi.
- Alhadabi, A., ve Karpinski, A. C. (2020) Grit, self-efficacy, achievement orientation goals, and academic performance in university students. International Journal of Adolescence and Youth, 25(1), 519-535, https://doi.org/10.1080/02673843.2019.1679202
- Aliyev, R. (2019). Azim. Tekinalp, E. B. ve Işık, Ş. (Editörler). Eğitimde pozitif psikoloji uygulamaları (ss. 221-251). Pegem Akademi.
- Atik, G., ve Kemer, G. (2009). Çocuklarda umut ölçeği’nin psikometrik özellikleri: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elementary Education Online, 8(2), 379-390.
- Aypay, A. (2010). Genel öz yeterlik ölçeğinin (GÖYÖ) Türkçe’ye uyarlama çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 113-131.
- Bandura, A. (1982). Self-efficacy mechanism in human agency. American Psychologist, 37(2), 122–147. https://doi.org/10.1037/0003-066X.37.2.122
- Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs, Prentice-Hall.
- Bandura, A. (1994). Self-Efficacy. V.S. Ramachandran (Ed.), Encyclopedia of human behavior (4, 71-81). San Diego: Academic Press.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Alan Eğitimleri
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
1 Aralık 2022
Gönderilme Tarihi
6 Ekim 2021
Kabul Tarihi
6 Nisan 2022
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2022 Cilt: 24 Sayı: 3
APA
Şam, M., & Aliyev, R. (2022). Umut ve Azime Dayalı Müdahale Programının Ergenlerin Öz Yeterliklerine Etkisi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(3), 390-399. https://doi.org/10.17556/erziefd.1003054