The Effect of Teaching Based on 2D and 3D Supported Modeling on Students' Academic Achievement and 21st Century Skills in “Pure Substances and Mixtures” Unit

Öz

In this study, it is aimed to determine the effect of 2D and 3D supported modeling-based teaching on students' academic achievements and the 21st century skills in the "Pure Substances and Mixtures" unit. Pre-test and post-test semi-experimental research method with control group were used. The sample of the study consists of 43 secondary school students in the 7th grade of a state secondary school. The experimental group consisted of 22 students (9 females and 13 males) and the control group consisted of 21 students (9 females and 12 males). "Academic Achievement Test (AAT)" and "21st Century Skills Scale (TCSS)" were used for data collection. Descriptive and predictive statistical analyses were performed on the data obtained from the scales used in the research. According to the results, it was concluded that the teaching method based on 2D and 3D supported modeling applied in the experimental group was effective in learning the information in the "Pure Substances and Mixtures" unit and developing the 21st century skills. Hence, it was determined that the applications of instructional management based on 2D and 3D supported modeling within the scope of science course had a positive effect on the secondary school students’ 21st century skills and their academic achievements. The realization of activity practices in instructional management based on 2D and 3D supported modeling increases the secondary school students’ academic success and strengthens the 21st century skills. Based on the results of this study, further research to be carried out by applying the modeling-based teaching method supported by different technological applications will contribute to the relevant literature.

Anahtar Kelimeler

• Animation
• augmented reality
• modeling based teaching
• simulation
• 21st century skills

“Saf Madde ve Karışımlar” ünitesinde 2D ve 3D Teknoloji Destekli Modellemeye Dayalı Öğretimin Öğrencilerin Akademik Başarılarına ve 21.Yüzyıl Becerilerine Etkisi

Öz

Bu araştırmada “Saf Madde ve Karışımlar” ünitesinde 2D ve 3D destekli modellemeye dayalı öğretimin öğrencilerin akademik başarılarına ve 21.yüzyıl becerilerine etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Ön test ve son test deney ve kontrol gruplu yarı deneysel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini bir devlet ortaokulunun 7. sınıfında öğrenim gören 43 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Deney grubu 22 öğrenci (9 kız ve 13 erkek) ve kontrol grubu 21 öğrenciden (9 kız ve 12 erkek) oluşmaktadır. Yapılan araştırmada; “Akademik Başarı Testi (ABT)” ve “21. Yüzyıl Becerileri Ölçeği (YBÖ)” veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Araştırmada kullanılan ölçeklerden elde edilen verilere betimsel ve kestirimsel istatistik analizleri yapılmıştır. Araştırma sonucunda deney grubunda uygulanan 2D ve 3D destekli modellemeye dayalı öğretim yönteminin öğrencilerin “Saf Maddeler ve Karışımlar” ünitesindeki bilgileri öğrenmelerinde ve 21. yüzyıl becerilerini geliştirmede etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu doğrultuda fen bilimleri dersi kapsamında 2D ve 3D destekli modellemeye dayalı öğretim yönetimi uygulanmalarının ortaokul öğrencilerinin 21. yüzyıl becerilerine ve akademik başarılarına olumlu yönde etki gösterdiği saptanmıştır. 2D ve 3D destekli modellemeye dayalı öğretim yönetiminde etkinlik uygulamalarının gerçekleştirilmesi ortaokul öğrencilerinin akademik başarılarını artırmakta ve 21. yüzyıl becerilerini geliştirmektedir. Araştırmanın sonucundan hareketle farklı teknolojik uygulamalar ile desteklenen modellemeye dayalı öğretim yönteminin uygulanmasıyla yapılacak çalışmaların ilgili alanyazına katkılar sağlayacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Animasyon
• arttırılmış gerçeklik
• modellemeye dayalı öğretim
• simülasyon
• 21. yüzyıl becerileri.

Kaynakça

1. Abdullah, S., & Shariff, A. (2008). The effects of inquiry-based computer simulation with cooperative learning on scientific thinking and conceptual understanding of gas laws. Eurasia Journal of Mathematics, Science & Techology Education, 4(4), 387-398.
2. Akkağıt, Ş. F. (2014). Benzeşim ve animasyon kullanılan web tabanlı öğretimin dokuzuncu sınıf öğrencilerinin “Elektrik ve Manyetizma” ünitesindeki başarılarına etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Fırat Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.
3. Altaş, E. (2016). Elektriğin iletimi ünitesinin öğretiminde grup araştırması ve animasyonların etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
4. Aragón, M. D. M., Oliva, J. M., & Navarrete, A. (2014). Contributions of learning through analogies to the construction of secondary education pupils’ verbal discourse about chemical change. International Journal of Science Education, 36(12), 1960-1984. https://doi.org/10.1080/09500693.2014.887237
5. Atalay, N., Anagün, Ş. S. ve Genç-Kumtepe, E. (2016). Fen öğretiminde teknoloji entegrasyonunun 21. yüzyıl becerileri boyutunda değerlendirilmesi: Yavaş geçişli animasyon uygulaması. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 5(2), 405-424. https://doi.org/10.14686/buefad.v5i2.5000183607
6. Aydede, M. N. ve Matyar, F. (2009). Fen bilgisi öğretiminde aktif öğrenme yaklaşımının bilişsel düzeyde öğrenci başarısına etkisi. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 6(1), 115-127.
7. Aydın, İ. ve Özgürtaş, T. (2007). Bilim ve modelleme. Türk Biyokimya Dergisi, 32(4), 185-189.
8. Azuma, R. T. (1997). A survey of augmented reality. Presence: Teleoperators and Virtual Environments, 6(4), 355-385. https://doi.org/10.1162/pres.1997.6.4.355

9. Baba, A., Zorlu, Y., & Zorlu, F. (2022). Investigation of the effectiveness of augmented reality and modeling-based teaching in "Solar System and Eclipses" unit. International Journal of Contemporary Educational Research, 9(2), 283-298. https://doi.org/10.33200/ijcer.1040095
10. Barab, S. A., Hay, K. E., Barnett, M., & Keating, T. (2000). Virtual solar sysytem project: Building understanding through model building. Journal of Research and Science Teaching, 37(7), 719-756.
11. Barani, G. H. (2014). Bilgisayar destekli animasyonla öğretim yönteminin fen bilgisi öğretmenliği fizik 4 (modern fizik) dersi ile ortaöğretim 11.sınıf modern fizik dersindeki akademik başarıya etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Çukurova Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Adana.
12. Batı, K. (2014). Modellemeye dayalı fen eğitiminin etkinliği; bu eğitimin öğrencilerin bilimin doğası görüşleri ile eleştirel düşünme becerilerine etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
13. Bayrakçeken, S., Doymuş, K. ve Doğan, A. (2013). İşbirlikli öğrenme modeli ve uygulaması (1. Baskı), Ankara: Pegem Akademi.
14. Bell, R., & Trundle, K. (2008). The use of a computer simulation to promote scientific conceptions of moon phases. Journal of Research in Science Teaching. 45(3), 346–372.
15. Bischoff, P. J. (2006). The role of knowledge structures in the ability of preservice elementary teachers to diagnose a child's understanding of molecular kinetics. Science Education, 90(5), 936-951.
16. Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991) Active learning: Creating excitement in the classroom. New Directions For Teaching and Learning, 1996(67), 3-16.
17. Boyacı, M. (2016). Fen ve teknoloji dersinde animasyon uygulamalarının öğrencilerin akademik başarılarına etkisinin incelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Uludağ Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bursa.
18. Bujak, K. R., Radu, I., Catrambone, R., MacIntyre, B., Zheng, R., & Golubski, G. (2013). A psychological perspective on augmented reality in the mathematics classroom. Computers & Education, 68, 536-544. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2013.02.017
19. Burke, K. A., Greenbowe, T. J., & Windschitl, M. A. (1998). Developing and Using Conceptual Computer Animations for Chemistry Instruction. Journal of Chemical Education, 75(12), 1658-1661.
20. Cesur, D. (2011). İlköğretim 4. ve 5. sınıf fen ve teknoloji dersi öğretim programının bilimsel süreç becerileri açısından öğretmen düşüncelerine göre değerlendirilmesi (Afyonkarahisar ili örneği). (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Afyon.
21. Chiang, T. H. C., Yang, S. J. H., & Hwang, G. J. (2014). An augmented reality-based mobile learning system to improve students’ learning achievements and motivations in natural science inquiry activities. Educational Technology & Society, 17(4), 352-365.
22. Creswell, J. W. (2008). Educational research: Planning, conducting and evaluating quantitative and qualitative Research (3rd ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson/Merrill Prentice Hall
23. Çamloğlu, N. (2014). Yavaş geçişli animasyon tekniğinin öğrencilerin akademik başarılarına, motivasyonlarına ve akademik öz yeterliliklerine etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Akdeniz Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Antalya.
24. Çelik, B. (2019). Eğitim programları ve öğretim programı 2019-dr-261 animasyon destekli değerler eğitimi programının akademik başarıya, derse ve bilişim değerlerine yönelik tutuma ve kalıcılığa etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Aydın.
25. Çiltaş, A. (2011). Dizi ve seriler konusunun matematiksel modelleme yoluyla öğretiminin ilköğretim matematik öğretmeni adaylarının öğrenme ve modelleme becerileri üzerine etkisi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
26. Daşdemir, İ. ve Doymuş, K. (2012). Fen ve teknoloji dersinde animasyon kullanımının öğrencilerin akademik başarılarına, öğrenilen bilgilerin kalıcılığına ve bilimsel süreç becerilerine etkisi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 2(3), 33-42.
27. Demircioğlu, H., Demircioğlu, G., Kongur, S. ve Ayas, A. (2004). Lise Öğrencilerinin Kütlenin Korunumu Kavramı İle İlgili Teorik ve Uygulama Bilgilerinin Karşılaştırılması, VI. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi, İstanbul.
28. Demirçalı, S. (2016). Modellemeye dayalı fen öğretiminin öğrencilerin akademik başarılarına, bilimsel süreç becerilerine ve zihinsel model gelişimlerine etkisi: 7. sınıf “Güneş Sistemi ve Ötesi - Uzay Bilmecesi” ünitesi örneği. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
29. Demirkan, S. (2017). İlk yardım konusunun öğretiminde bilgisayar destekli animasyon kullanımı ve bir uygulama örneği: Beşinci sınıflar. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
30. Develaki, M. (2007). The model-based view of scientific theories and the structuring of school science programmes. Science & Education, 16(7), 725-749. https://doi.org/10.1007/s11191-006-9058-2
31. Doerr, H. M. (1997). Experiment, simulation and analysis: An integrated instructional approach to the concept of force. International Journal of Science Education, 19, 265–282.
32. Doymuş, K. (2012). Fen ve teknoloji öğretmenlerinin iş birlikli öğrenme yöntemi hakkında bilgilendirilmesi, bu yöntemi sınıfta uygulamaları ve elde edilen sonuçların değerlendirilmesi. Tübitak Projesi, (110K252).
33. Durmuş, S. ve Kocakülah, S. M. (2006). Fen ve Matematik Öğretiminde Modelleme. Fen ve teknoloji öğretimi dergisi, 300-316.
34. Erdemir, N. (2012). İlköğretim 8. sınıf fen ve teknoloji dersi canlılar ve enerji ilişkileri ünitesinin öğretiminde kullanılan animasyon yönteminin öğrenci başarısına etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Van.
35. Er Nas, S. (2013). Madde ve ısı ünitesindeki kavramların günlük hayata transfer edilmesinde derinleştirme aşamasına yönelik geliştirilen kılavuzun etkililiğinin değerlendirilmesi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
36. Ertuğrul-Akyol, B., Kahyaoğlu, H. ve Köksal, E. A. (2017). Ortaokul fen ve teknoloji dersinde müzikli fen animasyonu kullanımı hakkında öğretmen görüşleri. International Journal of Active Learning, 2(1), 22-37.
37. Eryiğit, U. (2018). Fen bilimleri dersinde animasyon kullanımının öğrencilerin akademik başarılarına ve tutumlarına etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Mehmet Akif Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Burdur.
38. Gelici, Ö. ve Bilgin, İ. (2011). İşbirlikli öğrenme tekniklerinin tanıtımı ve öğrenci görüşlerinin incelenmesi. Adıyaman Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 1(1), 40-70.
39. Gilbert, J. K. (2004). Models and modelling: Routes to more authentic science education. International Journal of Science and mathematics Education, 2(2), 115–130.
40. Gilbert, J. K., & Boulter, C. J. (1998). Learning science through models and modelling. International handbook of science education, 2, 53-66.
41. Gökhale, A. (1996). Effectiveness of computer simulation for enhancing higher order thinking. Journal of Industrial Teacher Education. 33, 36-46.
42. Gümüş, İ., Demir, Y., Koçak, E., Kaya, Y. ve Kırıcı, M. (2008). Modelle öğretimin öğrenci başarısına etkisi. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(1), 65-90.
43. Gündüz-Bahadır, E. B. (2012). Animasyon tekniği ve 5e öğrenme modelinin 8. sınıf “yaşamımızdaki elektrik” ünitesinin işlenmesinde akademik başarı, tutum ve eleştirel düşünebilme yeteneklerine etkisinin araştırılması. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
44. Güvercin, Z. (2010). Fizik dersinde simülasyon destekli yazılımın öğrencilerin akademik başarısına, tutumlarına ve kalıcılığa olan etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
45. Halloun, I. (2007). Mediated modeling in science education. Science & Education, 16(7), 653–697.
46. Halloun, I. A. (2004). Modeling theory in science education. Kluwer Academic Publishers.
47. Halloun, I. A. (2006). Modeling theory in science education. Netherlands: Springer Publisher.
48. Halloun, I. A. (2011). Modeling and student learning in science education. In Khine, M. S., & Saleh, I. M. (Eds.). Models and modeling: Cognitive tools for scientific enquiry (Vol. 6). Springer Science & Business Media.
49. Harrison, A. G. (2001). How to teachers and textbook writers model scientific ideas for students. Research in Science Education, 31, 401-435.
50. Harrison, A. G. & Treagust, D. F. (1996). Secondary students' mental models of atoms and molecules: Implications for teaching chemistry. Science education, 80(5), 509-534.
51. Harrison, A. G., & Treagust, D. F. (1998). Modelling in science lessons: Are there beter ways to learn with models?. School Science and Mathematics, 98(8), 420-429.
52. Hashemi, S. A., & Karimi, H. (2015). Study of the influence of cooperative learning on social skills of students from the perspective of ashkenan high school teachers. JNCC Report, 4(2), 90-98.
53. Hestenes, D. (1987). Toward a modeling theory of physics instruction. American Journal of Physics, 55(5), 440-454.
54. Hestenes, D. (1992). Modeling games in the Newtonian world. American Journal of Physics, 60(8), 732-748.
55. Justi, S. R., & Gilbert, K. J. (2002). Modelling teachers’ views on the nature of modelling and implications for the education of modellers. International Journal of Science Education, 24(4), 369-387.
56. Kang, M., Heo, H., Jo, I., Shin, J., & Seo, J. (2010). Developing an educational performance ındicator for new millennium students. Journal of Research on Technology in Education, 43(2), 157-170.
57. Kang, M., Kim, B., Kim, B., & You, H. (2012). Developing an instrument to measure 21st century skills for elementary students. The Korean Journal of Educational Methodology Studies, 25(2), 133-148.
58. Karakuş, M. (2015). Ortaokul sekizinci sınıf öğrencilerinin fen bilimlerine yönelik 21.yüzyıl beceri düzeylerinin ölçülmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
59. Kayabaşı, A. (2016). 4D Mobil uygulamaların fen eğitiminde başarıya etkisinin ve öğrenci tutumlarına etkisinin değerlendirilmesi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ağrı.
60. Kerawalla, L., Luckin, R., Seljeflot, S., & Woolard, A. (2006). “Making it real”: Exploring the potential of augmented reality for teaching primary school science. Virtual Reality, 10(3-4), 163-174. https://doi.org/10.1007/s10055-006-0036-4
61. Kivunja, C. (2014). Teaching students to learn and to work well with 21st century skills: Unpacking the career and life skills domain of the new learning paradigm. International Journal of Higher Education, 1(4), 1-11. https://doi.org/10.5430/ijhe.v4n1p1
62. Korucu, A. T., Usta, E., & Yavuzarslan, İ. F. (2016). Using augmented reality in education: a content analysis of the studies in 2007-2016 period. Journal of Subject Teaching Research, 2(2), 84-95.
63. Lehrer, R., & Schauble, L. (2005). Developing modeling and argument in the elementary grades. Understanding Mathematics and Science Matters, 29-53.
64. Lin, T. J., Duh, H. B. L., Li, N., Wang, H. Y., & Tsai, C. C. (2013). An investigation of learners' collaborative knowledge construction performances and behavior patterns in an augmented reality simulation system. Computers & Education, 68, 314-321. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2013.05.011
65. Livingstone, S., & Bober, M. (2005). UK children go online: Final report of key Project findings. London: LSE Research Online. http://eprints.lse.ac.uk adresinden 14 Temmuz 2019 tarihinde indirilmiştir.
66. Lowe, R. K. (2003). Animation and learning: Selective processing of information in dynamic graphics. Learning and Instruction,13(2), 157-176.
67. Luckin, R., & Fraser, D. S. (2011). Limitless or pointless? An evaluation of augmented reality technology in the school and home. International Journal of Technology Enhanced Learning, 3(5), 510-524. https://doi.org/10.1504/ijtel.2011.042102
68. Mamur-Yılmaz, E. (2015). İşbirliğine dayalı öğrenme yoluyla okul öncesi çocuklara yönelik duvar resimleme çalışmaları. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 7(14), 1-18.
69. Matcha, W., & Rambli, D. R. A. (2013). Exploratory study on collaborative ınteraction through the use of augmented reality in science learning. Procedia Computer Science, 25, 144-153.
70. Meder, M. (2001). Bilgi toplumu ve toplumsal değişim. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9, 72-81.
71. Méheut, M. (2004). Designing and validating two teaching–learning sequences about particle models. International Journal of Science Education, 26(5), 605-618.
72. Michael, K. (2001). The effect of a computer simulation activity versus a hands-on activity on product creativity in technology. Journal of Technology Education. 13(1). 32-44.
73. MEB (Milli Eğitim Bakanlığı) (2018). İlköğretim kurumları fen bilimleri dersi öğretim programı. Ankara: Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.
74. Minaslı, E. (2009). Fen ve teknoloji dersi maddenin yapısı ve özellikleri ünitesinin öğretilmesinde simülasyon ve model kullanılmasının başarıya, kavram öğrenmeye ve hatırlamaya etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
75. Nunez-Oviedo, M. C. (2004). Teacher-Student co-construction process in biology: Strategies for developing mental models in large group discussions. (Unpublished Doctoral Dissertation). Graduat School of Universtiy of Masachusetts Amherst.
76. Oliva, J. M., del Mar Aragón, M., & Cuesta, J. (2014). The competence of modelling in learning chemical change: A study with secondary school students. International Journal of Science and Mathematics Education, 1-41.
77. Oliva, J. M., & Aragón, M. M. (2009a). Contribución del aprendizaje con analogías al pensamiento modelizador de los alumnos en ciencias: marco teórico [Contribution of learning with analogies on students’ modeling in science: Theoretical framework]. Enseñanza de las ciencias, 27(2), 195–208.
78. Oliva, J. M., & Aragón, M. M. (2009b). Aportaciones de las analogías al desarrollo del pensamiento modelizador de los alumnos en química [Contributions of learning with analogies on students' modeling in chemistry]. Educación química, 20(1), 41–54.
79. Organization for Economic Cooperation and Development (OECD). (2003). The definition and selection of key competencies. Retrieved May 21, 2019, from http://www.oecd.org/dataoecd/47/61/350703677.pdf
80. Özarslan, Y. (2013). Genişletilmiş gerçeklik ile zenginleştirilmiş öğrenme materyallerinin öğrenen başarısı ve memnuniyeti üzerindeki etkisi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Anandolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
81. Özcan, M. F. (2015). 7. sınıf Türkçe dersi "bildirme ve dilek kipleri" konusunun öğretiminde animasyon destekli 5E modelinin başarı, kalıcılık ve tutuma etkisi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
82. Öztürk, E. (2014). Hücre zarından madde geçişi konusunun uzaktan eğitimle öğretilmesinde video ve animasyon kullanımının öğrenci başarısı ile motivasyona etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
83. Öztürk, T. (2011). Matematik öğretiminde bilgisayar destekli öğretim yöntemiyle hazırlanan animasyon tekniğinin kullanılmış. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Fırat Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.
84. Pringle, R. (2004). Making it visual: Creating a model of the atom. Science Activities. 40 (4), 30-33.
85. Ramadas, J. (2009). Visual and spatial modes in science learning. International Journal of Science Education, 31(3), 301-318.
86. Satchwell, R. E. (1996). Using functional flow diagrams to enhance technical systems understanding. Journal of Industrial Teacher Education, 34(2), 50-81.
87. Schwarz, C. V., & White, B. Y. (2005). Metamodeling knowledge: Developing students' understanding of scientific modeling. Cognition and instruction, 23(2), 165-205. https://doi.org/10.1207/s1532690xci2302_1
88. Seel, N. M. (2001). Epistemology, situated cognition and mental models: Like a bridge over troubled water. Instructional Science, 29, 403-427.
89. Seel, N. M. (2003). Model-centered learning and instruction. Tech. Inst. Cognition And Learning, 1, 59-85.
90. Sırakaya, M. ve Seferoğlu, S. S. (2016). Öğrenme ortamlarında yeni bir araç: Bir eğitlence uygulaması olarak artırılmış gerçeklik. A. İşman, F. Odabaşı ve B. Akkyounlu (Ed.) Eğitim teknolojileri okumaları içinde (s. 417-438). Ankara: Salmat Basım Yayıncılık Ambalaj.
91. Somyürek, S. (2004). Bilgisayar destekli eğitim yazılımlarında kullanılan ön örgütleyicilerin alan bağımlı ve alan bağımsız öğrencilerin akademik başarılarına etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
92. Swaray, R. (2012). An evaluation of a group project designed to reduce free-riding and promote active learning. Assessment & Evaluation in Higher Education, 37(3), 285-292.
93. Taşkıran, A., Koral, E. ve Bozkurt, A. (2015, Şubat). Artırılmış gerçeklik uygulamasının yabancı dil eğitiminde kullanılması. Akademik Bilişim Konferansı’nda sunulan bildiri, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
94. Tomi, A. B., & Rambli, D. R. A. (2013). An interactive mobile augmented reality magical playbook: Learning number with the thirsty crow. Procedia Computer Science, 25, 123-130. https://doi.org/10.1016/j.procs.2013.11.015
95. Treagust, F. D. (2002). Students’ understanding of the role of scientific models in learning science. International Journal of Science Education, 24(4), 357-368.
96. Türkmenoğlu, H. (2013). Televizyon reklamlarında animasyon kullanımı ve animasyon ögelerinin hedef kitle üzerinde hatırlanma etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
97. Ural-Keleş, P. (2009). Kavramsal değişim metinleri, oyun ve drama ile zenginleştirilmiş 5E modelinin etkililiğinin belirlenmesi: “Canlıları Sınıflandıralım” örneği, (Yayımlanmamış Doktora Tezi). K.T.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
98. Url-1 AR (Bilim kartları ‘Element Kartları’) (2020). Erişim Adresi:https://m.apkpure.com/tr/ar-bilim-kartları
99. Url-2 PHET (Interactive simulation build an atom) (2020). Erişim Adresi:https://phet.colorado.edu/en/simulation/build-an-atom
100. Url-3 EBA (Bilişim ağı fen bilimleri 7.sınıf 4. ünite) (2020). Erişim Adresi:https://ders.eba.gov.tr/atomuoluşturantanecikler
101. Url-4 PHET (Interactive simulation build a molekule) (2020). Erişim Adresi:https://phet.colorado.edu/en/simulation/build-a-molecule
102. Url-5 EBA (Bilişim ağı fen bilimleri 7.sınıf 4. ünite) (2020). Erişim Adresi:https://ders.eba.gov.tr/bileşikleritanıyalım
103. Url-6 EBA (Bilişim ağı fen bilimleri 7.sınıf 4. ünite) (2020). Erişim Adresi:https://ders.eba.gov.tr/safmaddeler
104. Url-7 EBA (Bilişim ağı fen bilimleri 7.sınıf 4. ünite) (2020). Erişim Adresi:https://ders.eba.gov.tr/safmaddeler
105. Url-8 EBA (Bilişim ağı fen bilimleri 7.sınıf 4. ünite) (2020). Erişim Adresi:https://ders.eba.gov.tr/temasyüzeyininçözünmeyeetkisi
106. Url-9 EBA (Bilişim ağı fen bilimleri 7.sınıf 4. ünite) (2020). Erişim Adresi:https://ders.eba.gov.tr/karıştırmanınçözünmeyeetkisi
107. Url-10 EBA (Bilişim ağı fen bilimleri 7.sınıf 4. ünite) (2020). Erişim Adresi:https://ders.eba.gov.tr/karışımlarınayrılması
108. Url-11 EBA (Bilişim ağı fen bilimleri 7.sınıf 4. ünite) (2020). Erişim Adresi:https://ders.eba.gov.tr/atıkyönetimi
109. Url-12 EBA (Bilişim ağı fen bilimleri 7.sınıf 4. ünite) (2020). Erişim Adresi:https://ders.eba.gov.tr/evselatıklar
110. Ünal-Çoban, G. ve Ergin, Ö. (2013). Modellemeye dayalı fen öğretiminin etkilerinin bilimsel bilgi açısından incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(2), 505-520.
111. Ünal-Çoban, G. (2009). Modellemeye dayalı fen öğretiminin öğrencilerin kavramsal anlama düzeylerine, bilimsel süreç becerilerine, bilimsel bilgi ve varlık anlayışlarına etkisi: 7. Sınıf ışık ünitesi örneği. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
112. Voskoglou, M. (2007). A stochastic model for the modeling process. In C. Haines, P. Galbraith, W. Blum, & S. Khan (Eds.), Mathematical modeling: Education, engineering and economics (pp. 149-157). ICTMA12, Chichester: Horwood Pub.
113. Wallen, N. E., & Fraenkel, J. R. (2001). Educational research: A guide to the process. Psychology Press.
114. Wells, M., Hestenes, D., & Swackhamer, G. (1995). A modeling method for high school physics instruction. American Journal of Physics, 63(7), 606-619.
115. Windschitl, M., Thompson, J., & Braaten, M. (2007). How novice science teachers appropriate epistemic disciplinary discourses for use in classrooms. In annual meeting of the American Educational Research Association. Chicago, IL.
116. Windschitl, P. D., Rose, J. P., Stalkfleet, M. T., & Smith, A. R. (2008). Are people excessive or judicious in their egocentrism? A modeling approach to understanding bias and accuracy in people's optimism. Journal of Personality and Social Psychology, 95(2), 253. https://doi.org/10.1037/0022-3514.95.2.253
117. Wu, H. K., Lee, S. W. Y., Chang, H. Y., & Liang, J. C. (2013). Current status, opportunities and challenges of augmented reality in education. Computers & Education, 62, 41-49. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2012.10.024
118. Yavuz, C. (2015). Uzaktan ve yüz yüze hizmet içi eğitimin öğrenenlerin başarısı ve öğrenmenin kalıcılığı açısından karşılaştırılması. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
119. Zorlu, F. (2020). İşbirlikli öğrenme modelinin uzaktan eğitim ortamlarında uygulanmasına yönelik fen bilgisi öğretmen adaylarının görüş ve önerilerinin incelenmesi. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(14), 219-232. https://doi.org/10.20860/ijoses.835074
120. Zorlu, F., & Sezek, F. (2019). Students’ opinions about the effect of the application of learning together and group investigation methods at different intervals on the features of cooperative learning model. MOJES: Malaysian Online Journal of Educational Sciences, 7(2), 10-24.
121. Zorlu, F., & Sezek, F. (2020). The investigation of the effectiveness of applying group investigation method at different intervals in teaching science courses. Journal of Theoretical Educational Science, 13(2), 397-423. https://doi.org/10.30831/akukeg.623066
122. Zorlu, Y. (2016). Ortaokul fen ve teknoloji dersinde işbirlikli öğrenme modeli ve modellemeye dayalı öğretim yöntemine dayalı etkinliklerin öğrencilerin öğrenmeleri üzerindeki etkileri. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
123. Zorlu, Y., & Sezek, F. (2016). The investigation of effects to learning together method with modeling based learning method on constructivist learning environment. Ekev Akademi Dergisi, 68, 415-430.
124. Zorlu, Y., & Sezek, F. (2020). An investigation of the effect of students' academic achievement and science process skills application together with cooperative learning model and the modeling based teaching method in teaching science courses. International Journal of Progressive Education, 16(4), 135-157. https://doi.org/10.29329/ijpe.2020.268.9
125. Zorlu, Y. ve Zorlu, F. (2020). Fen bilgisi öğretmen adaylarının hazırladıkları modellemeye dayalı etkinlik ürünlerinin incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, (40), 51-65.
126. Zorlu, Y., Zorlu, F. ve Dinç, S. (2019). Fen bilgisi öğretmen adaylarının yaşam becerileri ile bilişüstü farkındalıkları arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 13(1), 302-327.