Çocuk Gelişimi Program Öğrencilerinin Yaratıcı Drama Dersine İlişkin Tutumlarının İncelenmesi
Öz
Bu araştırmanın amacı, Çocuk Gelişimi Programı’nda okuyan öğrencilerin farklı değişkenler açısından (yaş, mezun oldukları lise türü, akademik başarı, öğrenim gördükleri sınıf düzeyi, dersten aldıkları not, öğrenim türü ve daha önceden drama ile ilgili eğitim alıp almama demografik özellikleri) yaratıcı drama dersine ilişkin tutumlarının belirlenmesidir. Araştırma verileri 2016-2017 eğitim-öğretim yılında İstanbul Aydın Üniversitesi Anadolu Bil Meslek Yüksekokulu Çocuk Gelişimi Programı’ nda öğrenim gören 400 öğrenciden elde edilmiştir. Betimsel tarama yönteminin kullanıldığı araştırmada, veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen “Kişisel Bilgi Formu” ve Adıgüzel (2006b) tarafından geliştirilmiş olan “Yaratıcı Drama Dersine Yönelik Tutum Ölçeği” (YDDYTÖ) kullanılmıştır. Araştırma verileri IBM SPSS 19. 0 programı vasıtasıyla gerekli istatistiksel teknikler kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmanın sonucunda, Çocuk Gelişimi Program öğrencilerinin yaratıcı drama dersine yönelik tutumlarının sınıf düzeyi, genel not ortalaması, ders notu, daha önceden drama dersi almış olma değişkenleri açısından anlamlı farklılık gösterdiği, ancak yaş, öğrenim türü, lise türü değişkenleri açısından anlamlı bir farklılık göstermediği saptanmıştır. Araştırmada ulaşılan diğer önemli bulgu ise çocuk gelişimi program öğrencilerinin yaratıcı drama dersine yönelik tutumlarının olumlu düzeyde olmasıdır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Adıgüzel, H. Ö. (2000). Yaratıcı drama öğretmeni yetiştirmenin önemi ve gerekliliği. Eğitim ve Yaşam Dergisi, 5, 17-18.
- Adıgüzel, Ö. (2006b). Yaratıcı drama derslerine ilişkin tutum ölçeği geliştirilmesi. Yaratıcı Drama Dergisi, 1(2), 7-16.
- Andersen, C. (2000). Process drama and classroom inquiry. In Symposium conducted at the third international drama in education research institute (pp. 21-25). Columbus, OH.
- Başçı, Z. & Gündoğdu, K. (2011). Öğretmen Adaylarının Drama Dersine İlişkin Tutumları ve Görüşleri: Atatürk Üniversitesi Örneği. Ilkogretim Online, 10 (2), 454-467.
- Ceylan, Ş. & Ömeroğlu, E. (2007). Okul öncesinde drama dersinin üniversite öğrencilerine katkısının bazı değişkenlere göre incelenmesi. Yaratıcı Drama Dergisi, 1 (3/4), 57-78.
- Genç, N. (2004). Drama eğitiminin üniversite öğrencilerinin öğretmen, arkadaş, eğitim ve okula yönelik tutumlarına etkisi. Çağdaş Eğitim Dergisi,314, 30-38. Gürol, A. (2002). Okul öncesi eğitim öğretmenleri ile okul öncesi öğretmen adaylarının eğitimde dramaya ilişkin kendilerini yeterli bulma düzeylerinin belirlenmesi. Yayınlanmamış doktora tezi, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ.
- Güven, G. (2001). Okul öncesi eğitimde drama liderlerinin anaokulu öğretmenlerinin ve anne-babaların eğitimde drama çalışmaları hakkındaki görüşleri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
- Güven, İ. (2003). Çocukta yaratıcılık ve drama. (Ed. Ali Öztürk). Drama öğrenme - öğretme. Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Yayınları: Eskişehir.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Ayşe Dilşad Atalar
*
İSTANBUL AYDIN ÜNİVERSİTESİ
0000-0003-4062-9025
Türkiye
Ezgi Dülger Ceylan
İSTANBUL AYDIN ÜNİVERSİTESİ
0000-0002-2107-9948
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
17 Nisan 2018
Gönderilme Tarihi
6 Temmuz 2017
Kabul Tarihi
24 Kasım 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 20 Sayı: 1
Cited By
The Predictive Role of Family-Teacher Interaction on Communication Skills of Preschool Children
Ankara Universitesi Egitim Bilimleri Fakultesi Dergisi
https://doi.org/10.30964/auebfd.1548718