Biyoloji Öğretiminde Artırılmış Gerçeklik Uygulamalarının Kullanımına Yönelik Lise Öğrencilerinin Tutumlarının İncelenmesi

Öz

Çalışmada öğrencilerin artırılmış gerçeklik uygulamalarına yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma nicel ve nitel yöntemlerin birlikte kullanıldığı karma yöntemsel yaklaşımla desenlenmiş ve 10 farklı okuldan toplam 618 lise öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Nicel verilerin toplanmasında, Küçük, Yılmaz, Baydaş ve Göktaş (2014) tarafından geliştirilen “Artırılmış Gerçeklik Ölçeği” kullanılmıştır. Nitel verilerin toplanmasında ise yarı yapılandırılmış görüşme formu hazırlanmış ve bu form aynı çalışma grubu içerisinde yer alan her bir okuldan 2 öğrenci olmak üzere toplam 18 öğrenci ve biyoloji dersini veren 7 öğretmene uygulanmıştır. Nicel verilerin çözümlenmesinde bağımsız örneklem t-testi ve tek-yönlü ANOVA testinden yararlanırken, nitel veriler içerik analizi ile çözümlenmiştir. Yapılan analizler sonucunda öğrencilerin artırılmış gerçeklik (AG) uygulamalarına karşı olumlu tutum içerisinde oldukları ve AG uygulamalarına yönelik tutumlarının cinsiyet, okul türü ve günlük ortalama internet kullanım süresi değişkenleri açısından anlamlı farklılık oluşturduğu ortaya çıkmıştır. Öğrenci görüşlerinden elde edilen bulgulara göre AG uygulamaların öğrenci öğrenmelerini kolaylaştırdığı, kalıcılığı arttırdığı, görsellik sağlaması sebebiyle ilgi çekici olduğu ve öğrencilerin müfredat içerisinde birçok farklı derslerde de bu tür uygulamaları kullanmak istedikleri ortaya çıkmıştır. Bununla birlikte öğretmenlerden alınan görüşler çerçevesinde de derslerde AG uygulamalarının kullanılmasının, öğrencilerin derse yönelik ilgisinde ve akademik başarılarında artış sağlama, kalıcı öğrenme, araştırma yapmaya yönlendirme ve müfredata destek olma gibi olumlu durumlara imkân verdiği görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Artırılmış gerçeklik
• lise eğitimi
• biyoloji dersi
• öğrenci
• öğretmen

Investigation of High School Students’ Attitudes towards the Use of Augmented Reality Applications in Biology Instruction

Abstract

This study aims to investigate the attitudes of students towards augmented reality applications. The study was designed with a mixed methodological approach where quantitative and qualitative methods were used together and carried out with 618 high school students from 10 different schools. For the collection of quantitative data, the Augmented Reality Applications Attitude Scale was used. In the qualitative data collection, a semi-structured interview form was prepared and applied to 18 students, two students from each school within the same working group, and seven teachers teaching biology. Independent sample t-test, one-way ANOVA test, and multiple comparison tests were used to analyze quantitative data. In analyzing qualitative data, the content analysis method was used. As a result of the analyses, it was found out that the students had a positive attitude towards augmented reality (AR) applications and their attitudes towards AR applications were significantly different with respect to gender, school type, and average daily internet usage. According to the findings obtained from the students’ views, it was found out that AR applications increased the permanence towards understanding the course better, supported student learning because of providing visuality and that students wanted to use such applications in many different courses in the curriculum. Likewise, according to the teachers’ opinions, it was determined that the use of AR applications gave advantages such as increasing students’ interest and academic achievement, persistent learning, directing them to research, and supporting the curriculum. In the study, various suggestions were made by teachers about the use of AR applications more effectively in the courses.

Keywords

• Augmented reality
• educational technology
• biology course
• high school education

Kaynakça

1. Ak, V. C. (2018). Implementation of an application using Augmented Reality environment (Yüksek Lisans Tezi). Yaşar Üniversitesi, Bornova / İzmir.
2. Arat, R. (2015). Ortaokullarda kullanılan bilgi iletişim teknolojilerinin öğretmenlerin sınıf yönetimi becerilerine etkisi ( Yüksek Lisans Tezi). Akdeniz Üniversitesi, Antalya.
3. Aslan, R. (2017). Uluslararası rekabette yeni imkânlar sanal gerçeklik, artırılmış gerçeklik ve hologram. Göller Bölgesi Aylık Hakemli Ekonomi ve Kültür Dergisi, 49, 21-26.
4. Azuma, R. (1997). A survey of Augmented Reality, Presence-Teleoperators and Virtual Environments, 6(4), 355-385.
5. Babur, A. (2016). Artırılmış gerçeklik, benzetim ve gerçek nesne kullanımının öğrenme başarılarına, motivasyonlarına ve psikomotor performanslarına etkisi (Doktora Tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
6. Bacca, J., Baldiris, S., Fabregat, R., Kinshuk, & Graf, S. (2015). Mobile Augmented Reality in vocational education and training. Procedia Computer Science, 75, 49-58.
7. Bal, E. & Bicen, H. (2016). Computer hardware course application through Augmented Reality and QR code ıntegration: Achievement levels and views of students. Procedia Computer Science, 102, 267 – 272.
8. Balak, M. V. & Kısa, M. (2016), Artırılmış gerçeklik teknolojisinin teknik resim eğitimi üzerindeki etkilerinin araştırılması. Harran Üniversitesi Mühendislik Dergisi, 1(2), 17-26.

9. Batur, Z. & Uygun, K. (2012). İki neslin bir kavram algısı: teknoloji. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(1),74-88.
10. Baysan, E. (2015). Artırılmış gerçeklik kitap (AG-kitap) kullanımının öğrencilerin akademik başarısına etkisi ve ortamla ilgili öğrenci görüşleri (Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
11. Becker, V., Rauchenstein, F. & Sörös, G. (2019), Investigating universal appliance control through wearable augmented reality. AH2019, March 11–12, 2019, Reims, France.
12. Boonbrahm, S., Kaewrat, C. & Boonbrahm, P. (2015). Using augmented reality technology in assisting english learning for primary school students. International Conference on Learning and Collaboration Technologies, 24-32.
13. Brown, T. A. (2006). Confirmatory factor analysis: For applied research. New York, NY: Guilford Press.
14. Cai, S., Wang, X. & Chiang, F. K. (2014). A case study of augmented reality simulation system application in a chemistry course. Computers in Human Behavior, 37, 31-40.
15. Castillo, R. I. B., Sánchez, V. G. C. & Villegas, O. O. V. (2015). A Pilot Study on the use of mobile Augmented Reality for ınteractive experimentation in quadratic equations. Hindawi Publishing Corporation, 1, 1-13.
16. Chen, Y. (2013). Learning protein structure with peers in an ar-enhanced learning environment. (Unpublished master thesis), University of Washington, USA.
17. Chiang, T. H. C., Yang, S. J. H. & Hwang, G. J. (2014). An augmented reality-based mobile learning system to ımprove students‘ learning achievements and motivations in natural science inquiry activities. Educational Technology & Society, 17(4), 352–365.
18. Chiu, J. L., DeJaegher, C. J. & Chao, J. (2015). The effects of augmented virtual science laboratories on middle school students’ understanding of gas properties. Computers & Education, 85, 59–73.
19. Creswell, J. W. (2013). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4. baskı). Thousand Oaks, CA: Sage.
20. Çakır, R., Solak, E. & Tan, S. S. (2015). Artırılmış Gerçeklik teknolojisi ile İngilizce kelime öğretiminin öğrenci performansına etkisi. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(1), 45-58.
21. Delello, J. A. (2014). Insights from pre-service teachers using science-based augmented reality. Journal of Computers in Education, 1(4), 295–311. DOI:10.1007/s40692-014-0021-y
22. Dieck, M. & Jung, T. (2015). A theoretical model of mobile augmented reality acceptance in urban heritage tourism. Department of Food and Tourism Management. Manchester Metropolitan University/Righton Building, Cavendish Street, Manchester M15 6BG, UK. Received 28 April 2015; accepted 5 July 2015.
23. Dini, G. & Mura, M. D. (2015). Application of Augmented Reality Techniques in Through-life Engineering Services. Procedia CIRP, 38, 14–23.
24. Di-Serio, A., Ibáñez, M. B. & Delgado-Kloos, C. (2013). Impact of an augmented reality system on students‘ motivation for a visual art course. Computers & Education, 68, 586-596.
25. Erbaş, Ç. & Demirer, V. (2014). Eğitimde Artırılmış Gerçeklik uygulamaları: Google Glass Örneği. Journal of Instructional Technologies & Teacher Education, 3(2), 8-16.
26. Eroğlu, B. (2018). Ortaokul öğrencilerine astronomi kavramlarının artırılmış gerçeklik uygulamaları ile öğretiminin değerlendirilmesi ( Yüksek Lisans Tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon.
27. Ersoy, H., Duman, E. & Öncü, S. (2016), Artırılmış gerçeklik ile motivasyon ve başarı: deneysel bir çalışma. Journal of Instructional Technologies & Teacher Education, 5(1), 39-44.
28. Fernandez, P. (2014). Wearable technology: beyond augmented reality. Library Hi Tech News, 31(9). https://doi.org/10.1108/LHTN-09-2014-0082
29. Frangos, C., Frangos, C. & Kiohos, A. P. (2010). Internet addiction among Greek University students: Demographic associations with the phenomenon, using the Greek version of young’s internet addiction test. International Journal of Economic Sciences and Applied Research, 3(1), 49-74.
30. Frankel, J. R. & Wallen, N. E. (2006). How to design and evaluate research in education. McGrawHil, New York.
31. Gecü Parmaksız, Z. (2017). Augmented reality activities for children: a comparative analysis on understanding geometric shapes and ımproving spatial skills. (Ph.D Thesis), Middle East Technical University, Ankara.
32. Gonzato, J. C., Arcila, T. & Crespin, B. (2008). Virtual objects on real oceans. GRAPHICON'2008, MOSCOU, 49-54.
33. Güngördü, D. (2018), Artırılmış Gerçeklik uygulamalarının ortaokul öğrencilerinin atom modelleri konusuna yönelik başarı ve tutumlarına etkisi (Yüksek Lisans Tezi). Kilis 7 Aralık Üniversitesi, Kilis.
34. Kara, A. (2018). Artırılmış gerçeklik uygulamalarının eğitimde kullanılmasına yönelik araştırmaların incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
35. Kirkley S. & Kirkley J. (2005). Creating Next Generation Blended Learning Environments Using Mixed Reality. Video Games and Simulation, TechTrends, 9(3), 42-89.
36. Kirschner, P. & Selinger, M. (2003). The state of affairs of teacher education with respect to information and communications technology. Technology, Pedagogy and Education, 12(1), 5-17.
37. Küçük, S. (2015). Mobil artırılmış gerçeklikle anatomi öğreniminin tıp öğrencilerinin akademik başarıları ile bilişsel yüklerine etkisi ve öğrencilerin uygulamaya yönelik görüşleri (Doktora Tezi). Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
38. Küçük, S., Yılmaz, R. M., Baydaş, Ö. & Göktaş, Y. (2014). Ortaokullarda artırılmış gerçeklik uygulamaları tutum ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 39(176), 383-392.
39. Lee, G., Hong, J., Hong, S., Moon, S., Kang, H., Jeon, S., Kim, H., Jeong, J. & Lee, B. (2018). Metasurface eyepiece for augmented reality, Nature Communications, 9, 1-10.
40. Martín-Gutierrez, J. & Meneses Fernandez, D. (2014). Applying augmented reality in engineering education to improve academic performance & student motivation. Int. J. Eng. Educ., 30, 625–635.
41. Megahed N. A. (2014). Augmented reality based-learning assistant for architectural education. International Journal on Advances in Education Research, 1(1), 35-50.Miles, M. B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis (2. Baskı). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
42. Moro, C., Stromberga, Z., Raikos, A. & Stirling, A. (2017). The effectiveness of virtual and augmented reality in health sciences and medical anatomy. Anatomical Sciences Education, 10, 549–559.
43. Örücü, E. & Yıldız, H. (2014). İşyerinde kişisel internet ve teknoloji kullanımı: Sanal kaytarma. Ege Akademik Bakış, 14(1), 99-114.
44. Özbek, F. (2018). İlkokul 4. Sınıf Türkçe dersinde artırılmış gerçeklik uygulamasının öğrencilerin başarı ve motivasyonlarına etkisi. Adnan Menderes Üniversitesi, Aydın.
45. Özdamar, K. (2004). Paket programlar ile istatiksel veri analizi-1. (5. Baskı). Kaan Kitabevi, Eskişehir.
46. Pavlik, J. V. & Bridges, F. (2013). The Emergence of Augmented Reality (AR) as a Storytelling Medium in Journalism. Journalism & Communication Monographs, 15(1), 4–59. doi:10.1177/1522637912470819.
47. Quintero, E., Salinas, P., González-Mendívil E. & Ramírez H. (2015). Augmented Reality App for Calculus: A Proposal for the Development of Spatial Visualization. Procedia Computer Science, 75, 301-305.
48. Salonen, T. & Sääski, J. (2008). Dynamic and visual assembly ınstruction for configurable products using augmented reality techniques. Advanced Design and Manufacture to Gain a Competitive Edge, 23-32, Springer London.
49. Shaljani, B. (2018). Reklamlarda artırılmış gerçeklik uygulamalarının tüketici davranışlarında oynadığı rol (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Ticaret Üniversitesi, İstanbul.
50. Sırakaya, M. (2015). Artırılmış gerçeklik uygulamalarının öğrencilerin akademik başarıları, kavram yanılgıları ve derse katılımlarına etkisi (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
51. Şahin, D. (2017). Artırılmış gerçeklik teknolojisi ile yapılan fen öğretiminin ortaokul öğrencilerinin başarılarına ve derse karşı tutumlarına etkisi (Yüksek Lisans Tezi). Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
52. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2007). Using multivariate statistics. ( 5. Ed.) New York: Allynand Bacon.
53. Taşkıran, A., Koral, E. & Bozkurt, A. (2015). Artırılmış gerçeklik uygulamasının yabancı dil öğretiminde kullanılması. Akademik bilişim 2015, 462-467, Eskişehir.
54. Topraklıoğlu, K. (2018). Üç Boyutlu modellemenin kullanıldığı artırılmış gerçeklik etkinlikleri ile geometri öğretimi (Yüksek Lisans Tezi). Balıkesir Üniversitesi, Balıkesir.
55. Tosik Gün, E. & Atasoy, B. (2017). Artırılmış gerçeklik uygulamalarının ilköğretim öğrencilerinin uzamsal yeteneklerine ve akademik başarılarına etkisi. Eğitim ve Bilim, 42(191), 31-51.
56. Uğur, İ., & Apaydın, Ş. C. (2014). Artırılmış gerçeklik uygulamalarının reklam beğeni düzeyindeki rolü. Humanities Sciences, 9(4), 145-156.
57. Wang, X., Love, P. E. D., Kim, M. J., Park, C-S., Sing, C-P. & Hou, L. (2013). A conceptual framework for integrating building information modeling with augmented reality. Automation in Construction, 34, 37–44.
58. Yang, S. C. & Tung, C. J. (2007). Comparison of internet addicts and non-addicts in Taiwanese high school. Computers in Human Behavior, 23(1), 79-96.
59. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (8. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
60. Yılmaz, E., Şahin, Y. L., Haseki, H. İ., & Erol, O. (2014). Lise öğrencilerinin internet bağımlılık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi: Balıkesir ili örneği. Eğitim Bilimleri Araştırma Dergisi Uluslararası e-dergi, 4(1),133-144.
61. Yılmaz, M. (2007). Sınıf öğretmeni yetiştirmede teknoloji eğitimi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(1), 155-167.
62. Yovcheva, Z., Buhalis, D., & Gatzidis, C. (2012). Smartphone augmented reality applications for tourism. e-Review of Tourism Research, 10, 63-66.
63. Yöndem, T. & Karadağ, G. H. (2019). Artırılmış gerçeklikle değişen haber sunumu. e-Journal of New Media / Yeni Medya Elektronik Dergi – eJNM, ISSN: 2548-0200, 3(1), 22-44.