ACCORDING TO GENDER AND BRANCH, LEISURE TIME ACTIVITIES OF STUDENTS FROM FACULTY OF EDUCATION (THE EXAMPLE OF FACULTY OF ERZINCAN EDUCATION)

Öz

 

The purpose of this study is to compare students’ time usage for leisure ti- me activities according to their branch and sex. The data is collected from 1029 students who enrolled six different programs in Atatürk University, Faculty of Erzin- can Education in 2005-2006 academic years. Developed by researcher a questionnaire form is applied to collect the data. Findings from analyses revealed that the difference among time usage for leisure activities of students as to sex differs in respect of 10 active and six passive leisure time activities and does not differ in account of four active leisure time activities. In addition, it was found that the difference among time usage for leisure activities of the students as to branch differs relating to of six active and four passive activities, and does not differ as to eight active and two passive leisure time activities.

Anahtar Kelimeler

• leisure time
• teacher candidates
• students from faculty of education

CİNSİYET VE BRANŞA GÖRE EĞİTİM FAKÜLTESİ ÖĞRENCİLERİNİN SERBEST ZAMAN ETKİNLİKLERİ (ERZİNCAN EĞİTİM FAKÜLTESİ ÖRNEĞİ)

Öz

Araştırmanın amacı, Eğitim Fakültesi öğrencilerinin serbest zaman etkinliklerine ayırdıkları süreyi cinsiyet ve branşlara göre karşılaştırmaktır. Veriler 2005–2006 öğretim yılında, Atatürk Üniversitesi Erzincan Eğitim Fakültesi’nin altı farklı öğretmen yetiştirme programına kayıtlı 1029 öğrenciden elde edilmiştir. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen anket formu kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda elde edilen bulgular, öğrencilerin cinsiyete göre serbest zaman etkinliklerine ayırdığı süreler arasındaki farkın on aktif ve altı pasif serbest zaman etkinliği bakımından anlamlı, dört aktif serbest zaman etkinliği bakımından anlamsız olduğunu göstermektedir. Ayrıca, öğrencilerin branşlarına göre, altı aktif ve dört pasif serbest zaman etkinliğine ayırdıkları süreler arasındaki farkın anlamlı olduğu, sekiz aktif ve iki pasif serbest zaman etkinliği için ayrılan süreler arasındaki farkın anlamsız olduğu bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• serbest zaman
• öğretmen adayları
• eğitim fakültesi öğrencileri

Kaynakça

1. Akhun, İ., Önsoy, R., Özgüven, E., Fidan, N., Baykul, Y. (1988). Yurtkur Yurtların- da Barınan Öğrencilerin Beklenti ve Problemleri. Ankara: Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü.
2. Altun, A. (2003). Öğretmen Adaylarının İnternete Yönelik Tutumları, Eğitim ve Bi- lim, 28 (127), 3-9.
3. Aydoğan, Y., Aral, N. (2006). Üniversite Öğrencilerinin Boş Zamanlarında Kitle İletişim Araçlarını Kullanmalarının İncelenmesi. Çağdaş Eğitim, 328, 33- 39.
4. Balcı, V. (2003). Ankara'daki Üniversite Öğrencilerinin Boş Zaman Etkinliklerine Katılımlarının Araştırılması [Elektronik versiyon]. Milli Eğitim Dergisi, 158.
5. Bahar, H. H. (2001). Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin Boş Zaman Etkinliklerine İliş- kin Yönelimleri ve Bu Etkinlikleri Gerçekleştirme Düzeyleri, Erzincan Eği- tim Fakültesi Dergisi, 3 (1), s. 12-28.
6. Caldwell, L., Darling, N. (1999). Leisure Context, Parental Control, and Resistance to Peer Pressure as Predictors of Adolescent Partying and Substance Use: An Ecological Perspective. Journal of Leisure Research, 31 (1), 57-77.
7. Çakır, V. (2005). Bir Sosyal Etkinlik Olarak Eğlence ve Televizyon. Selçuk Üniver- sitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13, s. 123-142.
8. Demiray, U. (1987). Açıköğretim Fakültesi Öğrencilerinin Boş Zamanlarını Değer- lendirme Eğilimleri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayını.

9. Eccles, J.S., Barber, B.L., Stone, M., Hunt, J. (2003). Extracurricular Activities and Adolescent Development. Journal of Social Issues, 59 (4), 865-889.
10. Erkal, M. (1992). Sosyolojik Açıdan Spor. İstanbul: Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı.
11. Gökmen, H., Açıkalın, A. Koyuncu, N., Saydar, N. (1985). Yükseköğrenim Öğrenci- lerinin Serbest Zaman Etkinlikleri, Kendilerini Gerçekleştirme Düzeyleri. Ankara: Milli Eğitim gençlik ve Spor Bakanlığı Gençlik Hizmetleri ve Faa- liyetleri Dairesi Başkanlığı Yayını.
12. Fitzgerald, M., Joseph, A., Hayes, M., O’regan, M. (1995). Leisure Activities of Adolescent Schoolchildren. Journal of Adolescence, 18, 349-358.
13. Hacıoğlu, N., Gökdeniz, A., Dinç, Y. (2003). Boş Zaman ve Rekreasyon Yönetimi.
14. Ankara: Detay Yayıncılık.
15. Hills, P., Argyle, M., Reeves, R. (2000). Individual differences in Leisure Satisfactions: An investigation Of Four Theories Of Leisure Motivation. Personality and Individual Differences, 28, 763-779.
16. İşkur. (2005). Türkiye BİT Sektöründe Talep Edilen Beceri ve Mesleklere Dair Tah- min Çalışması, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçinde Gerçekleşti- rilen Pilot Çalışmaya ilişkin Rapor, (online erişim: 04.9.2006). http://www.iskur.gov.tr/mydocu/IT%20Report-cnm%20tr-nk.doc
17. Karaküçük, S. (1999). Rekreasyon – Boş Zamanları Değerlendirme. Ankara: Gazi Kitabevi.
18. Karasar, N., Hakan, A., Can, G., Özdeş, K., Sözer, E., Gültekin, M., Anıl, H., Boya- cı, A., Şenel, Aysın (1999). Anadolu Üniversitesi Öğrencilerinin Sosyo- Kültürel ve Sosyo-Ekonomik Özellikleri ile Beklenti ve Sorunları. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayını.
19. Kılbaş, Ş. (2001). Rekreasyon – Boş Zamanı Değerlendirme. Adana: Anaca Yayın- ları.
20. Korkmaz, A. (2000). Yüksek Öğretim Gençliğinin Problemleri. Milli Eğitim, 145, 41-45.
21. Mangır, M., Alisinanoğlu, F., Müniroğlu, S. (1996). Üniversite Öğrencilerinin Ser- best Zaman Etkinliklerinin İncelenmesi. Çağdaş Eğitim. 21 (227), 15-18.
22. Osgood,D. W., Wilson, J. K., O’Malley,P. M., Bachman, J. G., Johnston, L. D. (1996). Routine Activities and Individual Deviant Behavior. American Sociological Review. 61 (4), 635-655.
23. Öztürk, L. (2005). Türkiye’de Dijital Eşitsizlik-Tübitak-Bilten Anketleri Üzerine Bir Değerlendirme, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24, s. 111-131.
24. Parker, Stanley. (1975). The Sociology of Leisure: Progress and Problems. The British Journal of Sociology, Vol. 26. s. 91-101.
25. Piko, B. F., Vazsonyi, A. T. (2004). Leisure Activities and Problem Behaviours Among Hungarian Youth. Journal of Adolsence, 27, 717-730.
26. Senemoğlu, N. (2004). Gelişim, Öğrenme ve Öğretim-Kuramdan Uygulamaya. An- kara: Gazi Kitabevi.
27. Terzioğlu, A., Yazıcı, M. (2003). Üniversite Öğrencilerinin Boş Zamanlarını Değer- lendirme Anlayış ve Alışkanlıkları (Atatürk Üniversitesi Örneği). Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 5 (2), 1-32.
28. Tezcan, M. (1982). Sosyolojik Açıdan Boş Zamanların Değerlendirilmesi. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayını.
29. Tezcan, M. (1987). Yurt Dışından Dönen Gençlerin Uyum Sorunları Eğitim Sistemi ve Çevreye Uyumları, Ankara: Engin Yayınevi.
30. Wilson, John. (1980). Sociology of Leisure. Annual Review of Sociology, Vol. 6. s.
31. -40.
32. Yılmaz, A. (2002). 18-30 Yaş Arası Yetişkinlerin Televizyon İzleme Eğilimleri ve Televizyonun 18-30 Yaş Arası İzleyici Üzerinde Etkileri (Erzurum Örneği). Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Erzurum: Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
33. Yin, Z., Katims, D., Zapata, J. (1999). Participation in Leisure Activities and Involvement in Delinquency By Mexican American Adolescents, Hispanic Journal of Behavioral Sciences, 21, s. 170-185.
34. YÖK (1998). Eğitim Fakültesi Öğretmen Yetiştirme Lisans Programları, Ankara: Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı.