Revision Of The Elementary Science And Technology Curricula Based On The Geographical Conditions Of The Local School District

Öz

This study as a document analysis identifies the possible course objectives of the current science and technology curriculum, which could be revised based on the geographical conditions of the local school district where the actual teaching and learning take place. The study was done through the utilization of the flexibility rule of the existing curriculum. Examination of the potential objectives identified from the elementary science and technology program showed that the fourteen percent (14%) of them from grades 4 through 8 could be reconsidered and modified in terms of teaching and learning consistent with the physical and natural aspects of the geographical region in which the school is located. This result is apparently crucial for meaningful learning and construction of knowledge. Incorporation of science and technology objectives with the local physical conditions of each geographical region obviously presents an essential opportunity for developing new effective teaching strategies and creative learning environments for students and educators as well. This would also help the knowledge transfer across disciplines via such an inter-disciplinary study.

Anahtar Kelimeler

• Science and Technology Education Curriculum, Science Concepts in Daily Life, Geographical Conditions, Constructivist Learning, Interdisciplinary Studies, Knowledge Transfer

İlköğretim Fen Ve Teknoloji Dersi Programının Uygulandığı Yörenin Coğrafi Şartlarına Göre Uyarlanması

Öz

İlköğretim Fen ve Teknoloji öğretim programında yer alan kazanımlardan, programın uygulandığı yörenin coğrafi şartlarına göre uyarlanabilecek olanlarını belirlemeye yönelik olarak gerçekleştirilen bu doküman incelemesi çalışmasında, tespit edilen kazanımların programın esneklik özelliği çerçevesinde ne dereceye kadar genişletilebileceği üzerinde durulmuştur. Sözü edilen ölçüte uygunluğu ba-kımından tespit edilen kazanımların incelenmesi sonucunda, ilköğretim 4-8. sınıflar düzeyinde İlköğretim Fen ve Teknoloji öğretim programında yer alan kazanımların yaklaşık %14’ünün, programın uygulandığı yörenin coğrafi şartlarına göre uyarlanabileceği tespit edilmiştir. Bu durum bilginin anlamlı ve kalıcı olarak yapı-landırılması ve yöresel şartların İlköğretim Fen ve Teknoloji derslerine dahil edil-mesi açısından önem taşımaktadır. Türkiye’nin farklı coğrafi bölge ve yörelerine yönelik yerel uygulamalarla fen kavramlarının ilişkisinin kurulduğu çalışmaların, öğrenci, öğretmen, araştırmacı ve diğer ilgililerin paylaşımına sunulması, zengin-leştirilmiş öğrenme ortamlarının oluşturulmasına önemli katkılar sağlayabilir. Bu durum disiplinlerarası ilişkilendirmelerin gerçekleştirilmesine ve bilgi transferine de önemli imkanlar sunabilir.

Anahtar Kelimeler

• Fen ve Teknoloji Programları, Güncel Yaşamda Fen Kavramları, Coğrafi Şartlar, Yapılandırmacı Öğrenme, Disiplinlerarası Çalışmalar, Bilgi Transferi

Kaynakça

1. Akalin, M., Öber, A., Turgay-İzzetoğlu, G. (2002). Bombyx mori (Lepidoptera; Bombycidae)’de besin stresine bağlı gelişim. Biyoloji Bilimleri Araştırma Dergisi, 2: (1),1-5.
2. Ayas, C. (2008). Examining the place of geography in the American social studies curriculum and the efforts toward an effective teacher education in K-12 geography. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 2: (7), 367- 381.
3. Balım, A. G., Yenice, N., Oluk, S. (2004). Canlılar bilimi (Ed. Prof. Dr. Teoman Kesercioğlu). Anı Yayıncılık, 2. Baskı, Ankara.
4. Başıbüyük, A., Çıkılı, Y. (2002). İlköğretim 6. ve 7. sınıf sosyal bilgiler coğrafya konularında çalışma yaprağı ve dilsiz harita kullanımının öğrenci motivas- yon ve başarısı üzerine etkisi. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilim- leri Dergisi, 16, 29-38.
5. Bodner, G. B. (1986). Constructivism: A theory of knowledge. Journal of Chemical Education, 63: (10), 873-877.
6. Bruner, J. (2009). Eğitim süreci (Çev: T. Öztürk). Pegem Akademi, Ankara. Charles, C. M. (2003). Öğretmenler için Piaget ilkeleri (Çev: G. Ülgen). Nobel Ya-
7. yın Dağıtım, 4. Baskı, Ankara.
8. Çeken, R. (2009). İlköğretimde fen ve sosyal bilgiler eğitimine öğretim programı boyutunda disiplinlerarası bakış. Erzinca Üniversitesi Sosyal Bilimler Ens- titüsü Dergisi, 2: (2).

9. Çeken, R. (2007). Sekizinci sınıf öğrencilerine fiziksel ve kimyasal değişmelerin basit fen aktiviteleri İle öğretilmesinin başarıya etkisi. Ankara: Gazi Üni- versitesi Doktora Tezi.
10. Çevre ve Orman Bakanlığı. (2004). Çevre el kitabı. Ankara: Semih Ofset, III. Baskı. Darçın, E. S., Güçlü, Y. (2007). Biyolojik çeşitlilik ve Türkiye’deki durumu (Ed.:
11. Prof. Dr. Mustafa Aydoğdu ve Yrd. Doç. Dr. Kudret Gezer). Ankara: Anı
12. Yayıncılık.
13. Demirel, Ö. (2004). Kuramdan uygulamaya eğitimde program geliştirme. 6. Baskı, Pegem Akademi Yayıncılık, Ankara.
14. Doğanay, H. (1999). Coğrafya’ya giriş. Çizgi Kitabevi, Konya.
15. Elibüyük, M. (1997). Coğrafyanın önemi ve tanınması. Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü, 33: (1-2), 105-130.
16. Fusco, D., Barton, C. A. (2001). Representing student achievements in science.
17. Journal of College Science Education, 38: (3), 337-354.
18. Geography Education Standards Project. (1994). Geography for life: National geog- raphy standards. Washington, DC: American Geographical Society, Asso- ciation of American Geographers, National Council for Geographic Educa- tion, and National Geographic Society.
19. Glasersfeld, E. V. (2007). Oluşturmacılığın yansımaları. (Ed.: Catherine Twomey Fosnot; Çev.: Doç. Dr. Soner Durmuş, 2. Baskı). Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
20. Gökçe, O. (2006). İçerik Analizi Kuramsal ve Pratik Bilgiler. Siyasal Kitabevi, An- kara.
21. Güneş, T. (2006). Genel biyoloji. Anı Yayıncılık, Ankara.
22. Hardwick, S. W., Holtgrieve, D. G. (1996). Geography for educators: Standards, themes, and concepts. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
23. Korkmaz, H., Kaptan F. (2001). Fen eğitiminde proje tabanlı öğrenme yaklaşımı.
24. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20, 193-200.
25. Küçükahmet, L. (2003). Öğretimde planlama ve değerlendirme (13. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
26. Lakin, L.(2006). Science beyond the classroom. Journal of Biological Education, 40: (2), 89-90.
27. MEB. (2009). IV. ilköğretim öğrencilerine yönelik “Bu Benim Eserim” matematik ve fen filimleri proje çalışması. Ankara: EARGED.
28. MEB. (2008a). İlköğretim 7. sınıf fen ve teknoloji öğretmen kılavuz kitabı. Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü.
29. MEB.(2008b). İlköğretim 8. sınıf fen ve teknoloji öğretmen kılavuz kitabı. Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü.
30. MEB. (2006). İlköğretim 6. sınıf fen ve teknoloji dersi öğretim programı ve kılavu- zu. Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü.
31. MEB. (2005a). Coğrafya dersi öğretim programı ve kılavuzu (9-12. sınıflar). Anka- ra: Devlet Kitapları Müdürlüğü.
32. MEB. (2005b). İlköğretim 4-5. sınıflar fen ve teknoloji dersi öğretim programı ve kılavuzu. Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü.
33. National Research Council. (1996). National science education standarts.
34. Washington DC: National Academy Press.
35. NC (National Curriculum). (2010). Introducing the new primary curriculum. Great Britain: Qualifications and Curriculum Authority.
36. Özey, R. (1998). Jeopolitik ve jeostratejik açıdan Türkiye. İstanbul: Marifet Yay.
37. Parker, T., Meldrum, K. (1973). Outdoor education. Adline Pres, London. Saraçoğlu, H. (1989). Akdeniz bölgesi. Milli Eğitim Basımevi, İstanbul. Tezcan, M. (1993). Sosyolojiye giriş. Ankara: TDFO.
38. Ülgen, G., Fidan, E. (2003). Çocuk gelişimi. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.
39. WSSS (Washington State Science standards). (2009). Revised Washington state K- 12 science standards (by Randy I. Dorn). Washington: Superintendent of Public Istruction.
40. Yıldırım, A., Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seç- kin Yayıncılık, Ankara.