Research On Learning Styles Of Primary School Teacher Nominees

Öz

 

The aim of this research is to determine general learning styles of teacher nominees with versatile learning styles. In data analyses, frequency and two-way variance analysis (ANOVA) were used. It was determined that 66,8 % (n=231) of teacher nominees within the scope of the research had Separator learning style, 22,8% (n=79) of them had Absorbent learning style, 5,5 % (n=19) of them had Trans- former learning style; whereas 4,9% (n=17) had Establisher learning style. There has been a significant difference between learning styles and training.

Anahtar Kelimeler

• Teacher candidates
• learning styles
• learning.

İlköğretim Öğretmen Adaylarının Öğrenme Stillerinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, farklı öğrenme stillerine sahip öğretmen adaylarının genel öğrenme stillerini belirlemektir. Verilerin analizinde frekans ve çift yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Araştırma kapsamındaki öğretmen adayla-rının % 66,8’i (n=231) Ayrıştıran öğrenme stili, %22,8’inin (n=79) Özümseyen öğ-renme stili, %5,5’i (n=19) Değiştiren öğrenme stili, %4,9’u ise (n=17) Yerleştiren öğrenme stili'ne sahip olduğu belirlenmiştir. Öğrenme stilleri ile eğitim arasında an-lamlı bir fark bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Öğretmen adayları
• öğrenme stilleri
• öğrenme.

Kaynakça

1. Aşkar, P., Akkoyunlu, B. (1993). Kolb öğrenme sitili envanteri, Eğitim ve Bilim Dergisi, 87, 37- 47.
2. Buch, K., Bartley, S. (2002). Leraning style and training delivery mode preference, Journal of Workplace Learning. 1, 5-10.
3. Given, B. K. (1996). Learning styles: a synthesizedmodel, Journal of Accelerated Learning and Teaching, 21(1&2), 11–43.
4. Karagözbolat, N. (2007). İlköğretim 6. ve 7. sınıf fen ve teknoloji bilgisi dersi öğ- rencilerinin öğrenme stillerine göre motivasyon ve başarı düzeyleri (Yük- sek Lisans Tezi), Eskişehir Osman Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitü- sü.
5. Karakış, Ö. (2006). Bazı yükseköğrenim kurumlarında farklı öğrenme stillerine sa- hip olan öğrencilerin genel öğrenme stratejilerini kullanma düzeyleri (Yük- sek Lisans Tezi), Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitü- sü.
6. Karasar, N. (2004). Bilimsel araştırma yöntemi, Nobel Yayın, Ankara.
7. Kolb, A.D. (1985). Experiential learning: experience as the source of learning and development, Prentice Hall, Inc, Engle wood Cliffs, New Jersey.
8. Littlewood, W. (1984). Communicative language teaching, Cambridge University Press, Cambridge.

9. Özsoy, N., Yağdıran, E., Öztürk, G. (2004). Onuncu sınıf öğrencilerinin öğrenme stilleri ve geometrik düşünme düzeyleri, Eğitim Araştırmaları Dergisi, 16, 50–63.
10. Şimşek, N. (2002). Big16 öğrenme biçimleri envanteri, Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 1 (1), 33–37.
11. Şimşek, Ö. (2007). Marmara öğrenme stilleri ölçeğinin geliştirilmesi ve 9-11 yaş çocuklarının öğrenme stillerinin incelenmesi (Doktora Tezi), Marmara Üni- versitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
12. Tekaz, S. (2004). Genel lise öğrencilerinin öğrenme stilleri (Yüksek Lisans Tezi), Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
13. Yenice, N., Saracaloğlu, A.S. (2009). Sınıf öğretmeni adaylarının öğrenme stilleri ile fen başarıları arasındaki ilişki, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakül- tesi Dergisi, V1, I, 162-173.