An Evaluatıon of Turkısh Currıculum In Terms of Speakıng Skılls From Past To The Present

Abstract

The purpose of this study, the ability to speak, since the declaration of the Republic, Turkish lessons prepared for primary school level education programs carried out to determine to what extent was covered. Qualitative study method was used. In this study, the promulgation of the first stage is given in the Turkish Curriculum were examined to what extent the ability to speaking. In the evaluation, the ability to speaking directly involved in the early years of the program in other skill areas between the lines verilmeyip understood and partly based on other skill areas of importance was attached, until the 1968 Turkish Curriculum 2005 Turkish Curriculum mentioned and heeded these skills are obtained under a separate heading

Keywords

• Turkish education
• speaking skills
• curriculum

Geçmişten Günümüze Türkçe Öğretim Programlarının Konuşma Becerisi Bakımından Değerlendirilmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, konuşma becerisine, Cumhuriyetin ilanından günümüze ilköğretim birinci kademede yürütülen Türkçe derslerine yönelik hazırlanan öğretim programlarında ne ölçüde yer verildiğini tespit etmektir. Nitel çalışma yöntemi kullanılmıştır. Çalışmada yürürlüğe konan birinci kademe Türkçe öğretim programlarında konuşma becerisine ne oranda yer verildiği incelenmiştir. Değerlendirmede, programın ilk yıllarında konuşma becerisine doğrudan yer verilmeyip diğer beceri alanlarının satır aralarından anlaşıldığı ve diğer beceri alanlarına göre kısmen önem verildiği, 1968 programından 2005 programına değin bu beceriye ayrı bir başlık altında değinilip önemsendiği sonuçlarına ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Türkçe eğitimi
• konuşma becerisi
• öğretim programı

Kaynakça

1. Bayraktar, H. V. ve Cihangir, D. (2014). Beşinci sınıf öğrencilerinin Türkçe dersi konuşma becerilerinin değerlendirilmesi. İZÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 4, 37-50.
2. Heath, S.B. (1983). Research Currents. A Lot of Talk About Nothing. Language Art, 60, 999-1007.
3. Er, O. ve Demir, Ö. (2013). Konuşma becerisinin Türkçe öğretmenleri tarafından kullanılabilirliğine ilişkin Türkçe öğretmeni adaylarının görüşlerinin incelenmesi. Turkish Studies, 8(1), 1417-1436.
4. Karakoç Öztürk, B. ve Altuıntaş, İ. (2012). İlköğretim ikinci kademede konuşma eğitimine yönelik öğretmen görüşleri: nitel bir çalışma. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(2), 342-356.
5. Kurudayıoğlu, M. (2003). Konuşma eğitimi ve konuşma becerisini geliştirmeye yönelik etkinlikler. Türklük Bilimi Araştırmaları, 13, 287-309.
6. MEB (2006). İlköğretim Türkçe Dersi (6, 7, 8. Sınıflar) Öğretim Programı. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
7. Maarif Vekaleti (1924). İlk Mekteplerin Müfredat Programları. İstanbul: Matbaa-i Amire.
8. Maarif Vekaleti (1926). İlk Mekteplerin Müfredat Programları. İstanbul: Millî Mat- baa.

9. Maarif Vekaleti (1936). Yeni İlkokul Müfredat Programı. İstanbul: Devlet Matbaası.
10. MEB (1948). İlk Okul Programı. İstanbul: Millî Eğitim Basımevi.
11. MEB (1968). İlkokul Programı. İstanbul: Millî Eğitim Basımevi.
12. MEB (1981). İlköğretim Okulları Türkçe Eğitim Programı. İstanbul: Millî Eğitim Basımevi.
13. MEB (2005). İlköğretim Türkçe Dersi Öğretim Programı. Ankara: Millî Eğitim Basımevi.
14. Temizyürek, F. (2007). İlköğretim ikinci kademede konuşma becerisinin geliştirilmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, (40)2, 113-131.
15. Temizyürek, F. ve Balcı, A.(2006). Cumhuriyet dönemi ilköğretim okulları Türkçe programları. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
16. Ünalan, Ş. (2001). Türkçe öğretimi. Ankara: Nobel Yayıncılık.