İlköğretim Matematik Öğretmeni Adaylarının Dizi ve Serilerle İlgili Zihinsel Modellerinin Belirlenmesi

Öz

Bu çalışmada, ilköğretim matematik öğretmenliği üçüncü sınıfında okuyan öğrencilerin dizi ve serilerle ilgili zihinsel modelleri belirlenmeğe çalışılmıştır. Çalışmada, öğrencilerin kavramlar için oluşturdukları zihinsel modeller, gerçek bi-limsel modellerle karşılaştırılmıştır. Çalışmanın verileri 10 öğretmen adayı ile yapılan yarı yapılandırılmış görüşmelerden ve bu görüşmeler esnasında öğretmen adaylarının çizmiş oldukları görselleştirmelerden elde edilmiştir. Araştırma sonunda bazı öğrencilerin diziler, seriler ve bunların özellikleri ile ilgili benzer zihinsel mod-ellere sahip oldukları fakat öğrencilerin gerçek bilimsel modellere uygun olmayan modeller oluşturdukları belirlenmiştir. Öğrencilerin bazılarının ise dizi ve serileri ile ilgili kavramlara yönelik zihinsel model oluşturamadığı ve yorum yapamadıkları gözlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• model, zihinsel model, matematiksel model, dizi, seri

Determination of Cognitive Models about Sequences and Series of the Elementary Mathematics Prospective Teachers

Öz

In this study, 3rd grade elementary school mathematics education students’

cognitive models about sequences and series were determined. In the study, there was a comparison between students’ cognitive models and real scientific models. In the study, the data were gathered from the semi-structured interviews with 10 stu- dents and visualizations were obtained during these interviews. At the end of the study, results indicated that students have similar cognitive models about the series, sequences and their properties. However, students’ responses during the interviews are not appropriate when the scientific models were considered. In addition, some students were able neither to construct cognitive models nor to make a comment about sequences and series.

Anahtar Kelimeler

• model, cognitive model, mathematical model. sequences, series

Kaynakça

1. Akbay, S., E. ve Gizir, C., A. (2010). Cinsiyete Göre Üniversite Öğrencile- rinde Akademik Erteleme Davranışı: Akademik Güdülenme, Akademik Özyeterlik ve Akademik Yükleme Stillerinin Rolü. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6, 1, 60-78.
2. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191-215.
3. Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
4. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: Fre- eman.
5. Çapa, Y., Çakıroğlu, J., ve Sarıkaya, H. (2005). Development and valida- tion of Turkish version of teachers’ sense of efficacy scale. TED Eğitim ve Bilim, 30 (137), 74-81.
6. Deryakulu, D. ve Büyüköztürk, Ş. (2005). Epistemolojik İnanç Ölçeğinin
7. Faktör Yapısının Yeniden İncelenmesi: Cinsiyet ve Öğrenim Görülen Prog- ram Türüne Göre Epistemolojik İnançların Karşılaştırılması. Eğitim Araş- tırmaları. 5 (18), 57-70.
8. Durdukoca, Ş., F. (2010). Sınıf öğretmeni adaylarının akademik özyeterlik Algılarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Dergisi. 10,1, 10.

9. Farran, B. (2004). Predictors of Academic Procrastination ın College Stu- dents. Unpublished Doctoral Dissertation. Fordham University. ABD.
10. Jerusalem, M., & Schwarzer, R. (1992). Self-efficacy as a resource factor in stress appraisal processes. R. Schwarzer (Ed.), Self-efficacy: Thought cont- rol of action (ss. 195-213). Washington, DC: Hemisphere.
11. Jinks,J. ve Morgan, V. (2003). Children’ Percevied Academic Self- Efficacy: An Inventory Sca- le.http.//web6.epnet.com/DeliveryPrintSave.asp?tb=0&-ug=In+en- us+sid+ACFA94CC-0ECI-434E- A…(17.12.2003)
12. Lent, R. W., Brown, S. D., & Larkin, K.C. (1986). Self-Efficacy _n The Prediction of Academic Performance and Perceived Career Options. Jour- nal of Counseling Psychology, 33, 265-269.
13. Kandemir, M. (2010). Akademik Erteleme Davranışını Açıklayıcı Bir Mod- el. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri En-
14. stitüsü, Ankara.
15. Özer, B. U. (2005). Academic procrastination: Prevalance, self-reported reasons, gender difference and it’s relation with academic achievement. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Ortadoğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
16. Pajares, F. (1996). Self-Efficacy Beliefs in Academic Settings. Review of Educational Research, 66, 543-578.
17. Pajares, F., & Graham, L. (1999). Self-Efficacy, Motivation Constructs, and Mathematics Performance of Entering Middle School Students. Con- temporary Educational Psychology, 24, 124–139.
18. Schunk, D. H. (1991). Self-Efficacy and Academic Motivation. Education- al Psychologist, 26, 207–231.
19. Schunk, D. H. (1995). Self-Efficacy, Motivation, and Performance. Journal
20. of Applied Sport Psychology, 7, 112–137.
21. Sherer M, Maddux JE, Mercandante B ve ark. (1982) The Self- Efficacy Scale: construction and validation. Psychol Rep, 51: 663-671.
22. Sirois, F. (2004 ). Procrastination and intentions to perform health behav- iors: The role of self-efficacy and the consideration of future consequences. Personality and Individual Differences. 37, 115–128.
23. Sümer, N. (2000). Yapısal Eşitlik Modelleri: Temel Kavramlar ve Örnek Uygulamalar. Türk Psikoloji Yazıları. 3 (6) 49-74.
24. Şimşek, Ö. F. (2007). Yapısal Eşitlik Modellemesine Giriş. Ankara: Eki- noks
25. Vrugt, A. J., Langereis, M. P., & Hoogstraten, J. (1997). Academic Self- Efficacy and Malleability of Relevant Capabilities As Predictors of Exam Performance. The Journal of Experimental Education, 66, 61-72.
26. Yao, P. M. (2009). An Exploration of Multidimensional Perfectionism, Ac- ademic Self-Efficacy, Procrastination Frequency, and Asian American Cul- tural Values In Asian American University Students. Graduate Program in
27. Psychology. The Ohio State University.
28. Yıldırım, F. ve İlhan İ., Ö., (2010). Genel Özyeterlilik Ölçeği Türkçe For- munun Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması . Türk Psikiyatri Dergisi. 21(4):301-8.
29. Yılmaz, M., Gürçay, D. ve Ekici, G. (2007). Akademik özyeterlik ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 253-259.
30. Zimmerman, B. J.(1995). Self-Efficacy and Educational Development. in a.
31. Bandura (Ed). Self Efficacy in Changing Societies. New York, Cambridge University Press.