The Opinion of Turkish Student Teachers on the Relationship between Language and Culture: A Phenomenological Analysis

Abstract

he purpose of this research, is to the assessment the relationship between language and culture in the context of Turkish teachers' opinions. In this study, interviewing method within the framework of qualitative research was used. Research was carried out working group consisting of 64 Turkish student teachers. The working group was created having a specified goal sampling method. The data were analyzed through content analysis in the qualitative research. The results of this study, the student teachers emphasized the following: there is a need for the development of language to the cultural field. Language is indispensable for the dissemination of cultural elements. Teacher candidates have made significant associations to show the relationship between language and culture, and emphasized the view that these two concepts are inseparable whole. The relationship between language and culture is not only a relationship between these two concepts but also pointed out that this interaction will bring significant gains in terms of the public interest.

Keywords

• relationship between language and culture
• the development of Turkish language
• cultural background
• teacher candidate.

Türkçe Öğretmeni Adaylarının Dil Kültür İlişkisi Üzerine Görüşleri: Fenomenolojik Bir Araştırma

Öz

Bu araştırmanın amacı, Türkçe öğretmeni adaylarının kültürün dille olan ilişkisi üzerine görüşlerini alarak konu üzerinde değerlendirmelerde bulunmaktır. Araştırmada nitel araştırma yaklaşımı çerçevesinde görüşme yöntemi kullanılmıştır. Araştırma 64 Türkçe öğretmeni adayından oluşan bir çalışma grubu üzerinden yürütülmüştür. Çalışma grubu, gönüllülük esaslı amaçlı örnekleme yöntemiyle oluşturulmuştur. Verilerin analizinde nitel araştırma veri analiz biçimlerinden içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, Dilin gelişimi için kültürün, kültürel unsurların kabul görüp yayılması için de dilin aracılığının vazgeçilmezliği vurgulanmıştır. Öğretmen adayları dil kültür ilişkisini göstermek için önemli ilişkilendirmeler yapmışlar, her iki kavramın birbirinden ayrılmaz bir bütün olduğu görüşünü vurgulamışlardır. Dilin kültürle olan ilişkisinin sadece bu iki kavram arasındaymış gibi düşünülmemesi gerektiğini vurgulayan adaylar, bu etkileşimin toplum yararı açısından da önemli kazanımlar getireceğine işaret etmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• dil kültür ilişkisi
• kültürel birikim
• Türkçenin gelişimi
• öğretmen adayı.

Kaynakça

1. Akarsu, B. (1998). Wilhelm Von Humboldt’da Dil-Kültür Bağlantısı. İstanbul: İnkılap Kitabevi.
2. Aslan, Y. (2008). Yabancı Dil Eğitiminde Dikkat Edilmesi Gereken Noktalar.
3. Türkiye’de Yabancı Dil Eğitimi Ulusal Kongresi Bildiriler (Editörler: S. Ağıldere ve N. Ceviz), s. 118-123. Ankara.
4. Asutay, H. (2007). Dil, Kültür ve Eğitim. Konya: Eğitim Kitabevi Yayınları.
5. Baş, T. ve Akturan, U. (2008). Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
6. Bayyurt, Y. (2011). Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretiminde Kültür Kavramı ve Sınıf Ortamına Yansıması (ss. 29-42), Yabancılara Türkçe Öğretimi - Politika, Yöntem ve Beceriler, (2. Baskı, Editörler: D. Yaylı ve Y. Bayyurt).
7. Ankara: Anı Yayıncılık.
8. Çelik, S. ve Arıkan, A. (2012). Öğretmen Yetiştirme Programlarının İngilizce Öğretmen Adaylarını İlköğretimde İngilizce Öğretimine Ne Kadar Hazırladığına Yönelik Nitel Bir Araştırma. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 77-87.

9. Devrim, H. (2004). Popüler Kültür ve Dil Soruşturması. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim, 57, 130-133.
10. Ekiz, D. (2004). Eğitim Dünyasının Nitel Araştırma Paradigmasıyla İncelenmesi: Doğal ya da Yapay. GÜ Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(2), 415-443.
11. Göçer, A. (2012). Dil-Kültür İlişkisi ve Etkileşimi Üzerine. Türk Dili, 729, 50-57.
12. Güleryüz, H. (2004). Dil Kirlenmesinin Bir Başka Boyutu: İş Yeri Adları. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim, 57, 121-129.
13. Günay, D. (1995). Roman Çözümlemesine Toplum-dilbilimsel Bir Yaklaşım. Dil Dergisi, 35, 5-24.
14. Güvenç, B. (1994). İnsan ve Kültür (6. Baskı). İstanbul: Remzi Kitabevi.
15. Güvenç, B. (2002). Kültürün ABC’si (2. Baskı). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. Kafesoğlu, İ. (1998). Türk Milli Kültürü (4. Baskı). İstanbul: Ötüken Neşriyat. Kaplan, M. (1993). Dil ve Kültür. Türk Dili, 500, 108-110.
16. Kaplan, M. (2010). Dil ve Kültür (26. Baskı). İstanbul: Dergâh Yayınları.
17. Kırkkılıç, A. ve Sevim, O. (2012). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Türk Kültür ve Edebiyatının Yeri (ss. 359-386), Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi, (2. Baskı, Editörler: A. Kılınç ve A. Şahin). Ankara: Pegem Akademi.
18. Punch, K. F. (2005). Sosyal Araştırmalara Giriş: Nitel ve Nicel Yaklaşımlar
19. (Çevirenler: D. Bayrak, B. Aslan ve Z. Akyüz). Ankara: Siyasal Kitabevi. Ünalan, Ş. (2012). Dil ve Kültür. Ankara: Eskiyeni Yayınları.
20. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2005). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (5.
21. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
22. Yüce, K. (2012). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Hedef Kültür (ss. 347- 358), Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi, (2. Baskı, Editörler: A. Kılınç ve
23. A. Şahin). Ankara: Pegem Akademi.