The Change In The Attitude Of Students Towards Science And Technology Course: A One-Year Follow-Up

Öz

Changed programmes and systems have an important place for students, who are firstly introduced science courses in primary school, gaining positive attitudes towards science as well as the instruction. However, many of the researches mostly include the academic achievement and related attitudes of students apart form the effects of programmes on the attitudes of students. The purpose of this research is to find out the effects of the science and technology lesson curriculum and 4+4+4 education system on students' attitudes towards science. In the research, the instrument was developed for measuring the students’ attitudes towards science and technology. The subjects of the research are randomly selected. Finally, it was seen that the science and technology lesson programme and changed education systems were negative effective on students’ attitudes toward science and technology course.

Anahtar Kelimeler

• primary school
• elementary school
• 4+4+4 system
• science and technology course
• attitudes.

Öğrencilerin Fen Ve Teknoloji Dersine Karşı Tutumlarındaki Değişim: 1 Yıllık Takip

Öz

Fen alanı ile ilk defa ilkokulda karşılaşan öğrencilerin bu derse karşı olumlu tutum geliştirmesinde verilen eğitim ve öğretimin yanında değişen programların ve bireylerin gelişim sürecinin de önemli yeri vardır. Ancak yapılan araştırmalarda daha çok bir yöntemin ya da geliştirilen öğrenme ortamının öğrencilerin başarılarına ve tutumlarına etkisine bakılmakta, programın ve gelişim sürecinin aynı öğrencilerin tutumlarını nasıl etkilediği dikkate alınmamaktadır. Bu araştırmanın amacı, 2012-2013 öğretim yılında 4+4+4 sistemi doğrultusunda yeniden yapılandırılan eğitim sürecine bağlı olarak öğrencilerin fen tutumlarının ilkokuldan ortaokula geçiş sürecinde hangi yönde değişim gösterdiğini ortaya koymaktır. Araştırmada, öğrencilerin fen ve teknoloji dersine yönelik tutumlarını ölçmek için likert tipi bir ölçek uyarlanmıştır. Örneklem grubu tesadüfî olarak belirlenmiştir. Ölçeğin geçerlik ve güvenirlik çalışmaları 217 4. ve 5. sınıf öğrencisi ile yapılmıştır (=,79). Daha sonra ölçek örneklem olarak belirlenen 836 öğrenciye iki defa (aynı öğrencilere biri 4. sınıfta (ilkokul) diğeri 5. sınıfta (ortaokul) iken) uygulanmıştır. İlk uygulama 2011-2012 öğretim yılında, son uygulama ise 2012-2013 öğretim yılının bahar dönemlerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmadan elde edilen veriler SPSS 16,0 paket programında analiz edilerek değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda ilkokuldan ortaokula geçişte öğrencilerin fen ve teknoloji dersine yönelik tutumlarının olumsuz yönde değişim gösterdiği belirlenmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• ilkokul
• ortaokul
• 4+4+4 sistemi
• fen ve teknoloji dersi
• tutumlar.

Kaynakça

1. Alkan, A. (2006). İlköğretim öğrencilerinin fen bilgisine karşı tutumları. Yüksek Lisans Tezi. Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyon.
2. Balkan, F. K. (2003). Fen bilgisi öğretiminde oluşturmacı yaklaşım uygulamasının akademik başarıya etkisinin belirlenmesi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7, 151-162.
3. Buluç, B. (2002). Sınıf öğretmenliği bölümü öğrencilerinin öğretmenlik sertifikası programlarına yönelik tutumları. Toplumsal Düşünce Dergisi, 3(5), 41-48, Ankara.
4. Ericson, G. & Ericson, L. (1984). Females and science achievement: Evidence, explanations and implications. Science Education, 68(2), 63–89.
5. Fishbein, M. & Ajzen, I. (1975). Beliefs, attitudes, intention, behaviour: An introduction to theory and research, Reading, MA: Addison-Wesley.
6. Gömleksiz, M. N. ve Yüksel, Y. (2003). İlköğretim 4. ve 5. sınıf öğrencilerinin fen bilgisi dersine ilişkin kaygıları. Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, 1 (3), 71-81.
7. Gürkan, T. ve Gökçe, E. (2000). İlköğretim öğrencilerinin fen bilgisi dersine yönelik tutumları. IV. Fen Bilimleri Eğitimi Kongresi, 6-8 Eylül. Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
8. Güven, İ. (2012). Eğitimde 4+4+4 ve Fatih projesi yasa tasarısı=Reform mu? İlköğretim Online, 11(3), 556-577.

9. Harlen, W. (1998). The teaching of science in primary schools. 2. Edition. London: David Fulton Publishers.
10. Jones, L. R., I. V. Mullis, S. A. Raizen, I. R. Weiss & Weston, E. A. (Eds.). (1992). The 1990 Science report card: NAEP’s Assessment of fourth, eight and twelfth graders. Washington, DC: Educational Information Branch of the Office of Educational Research and Improvement.
11. Karasar, N. (2008). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Yayınları: Ankara.
12. Koballa, R. T. (1988). Attitude and related concepts in science education. Science Education. 72(2), 115-126.
13. Küçükahmet, L. (2003). Öğretimde planlama ve değerlendirme. (14. Baskı). Nobel Yayın Dağıtım: Ankara.
14. MEB (Millî Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı). (2004). Fen ve teknoloji dersi programı. İlköğretim 4.–5. Sınıf. Ankara.
15. Morell, P. D. & Lederman, N. G.. (1998). Students attitudes towards school and classroom science. School Science and Mathematics, 98(2), 76-83.
16. Mullinnix, D. (1998). The effect of science-technology-society issue instruction on the attitudes of female middle school students toward science. Ph.D. Thesis, Faculty of The College of Education University of Houston. (2011, 07.06).
17. Oruç, M. (1993). İlköğretim okulu II. kademe öğrencilerinin fen tutumları ile fen başarıları arasındaki ilişki. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi).
18. Reid, N. & Skryabina, E. A. (2003). Gender and physics. International Journal of Science Education, 25 (4), 509-536.
19. Schibeci, R. A. (1983). Selecting appropriate attitudinal objectives for school science. Science Education. 67 (5), 595-603.
20. Senemoğlu, N. (2004). Gelişim öğrenme ve öğretim. (10. baskı). Gazi Kitabevi: Ankara.
21. Simpson, R. D. & Oliver, J. S. (1990). A summary of major influence on attitude toward and achievement in science among adolescent students. Science Education, 74, (1), s. 1-18.
22. Simpson, R. D., T. R. Koballa & Oliver, J. S. (1994). Research on the affective dimension of science learning. In Handbook of Research on Science Teaching, D. Gambel (Ed.). New York: Macmillan Publish. Company.
23. Taşdemir, M. (2003). Eğitimde planlama ve değerlendirme. Ocak Yayınları:Ankara.
24. Yangın S. (2007). 2004 Öğretim programı doğrultusunda fen ve teknoloji dersinin öğretimine ilişkin öğretmen ve öğrenci görüşleri. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Doktora Tezi, Ankara.