Öz
Bu çalışma, Alanya Yörük çocuk oyunlarının kültürel işlevlerini, toplumsal aktarım mekanizmalarını ve güncel dönüşümler karşısındaki durumunu incelemektedir. Geleneksel Yörük yaşamının doğa merkezli yapısı içerisinde şekillenen çocuk oyunları; dayanışma, paylaşma, sorumluluk alma, ritüel davranış ve sözlü kültür gibi değerleri kuşaktan kuşağa aktaran birer kültürel bellek mekânı niteliği taşımaktadır. Araştırmada Ahmet Olgun’un Yörük Çocuk Oyunları eseri temel alınmış ve temsil gücü yüksek sekiz oyun kültürel işlevleri bakımından değerlendirilmiştir. Bulgular, oyunların çocuklarda sosyal uyum, topluluk aidiyeti, beden hâkimiyeti, stratejik düşünme ve doğa algısı geliştirdiğini göstermektedir. Ancak dijitalleşme, kentleşme ve yayla kültürünün zayıflaması gibi faktörlerin bu oyunların aktarımını tehdit ettiği görülmektedir. Sonuç olarak Yörük çocuk oyunları, kültürel sürekliliğin korunmasında stratejik öneme sahip olup eğitim ve kültürel miras programlarıyla desteklenmesi gerekmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- AK, M. (2022). Teke Yörükleri 1800-1900. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
- AKSOY, H. (2014). Çocuk oyunlarının işlevleri: Sarıkeçili Yörük çocuk oyunları. Millî Folklor, 26(103), 273–276.
- AND, M. (2012). Oyun ve büğü: Türk kültüründe oyun kavramı. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
- ARKONAÇ, S. A. (2010). Kollektif bilinç/kollektif temsiller: Wundt ile Durkheim. Sosyoloji Dergisi, 3(21), 103–113.
- ARTUN, E. (2008). Halk kültürü araştırmaları. İstanbul: Kitabevi Yayınları.
- ASSMANN, J. (2015). Kültürel bellek: Eski yüksek kültürlerde yazı, hatırlama ve politik kimlik (A. Tekin, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
- AVŞAR, M. (2024). Sosyo-kültürel değişim ekseninde Anadolu’da geleneksel oyuncak kültürü. Motif Akademi Halkbilimi Dergisi, 17(48), 1875–1893. https://doi.org/10.12981/mahder.1570757
- BİRİCİK, Z. ve ATİK, A. (2021). Gelenekselden dijitale değişen oyun kavramı ve çocuklarda oluşan dijital oyun kültürü. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 9(1), 445-469.
- BÜYÜKŞAHİN, F. (2018). Kaybolan çocuk oyunlarının kültür ve çevre bağlamında incelenmesi: Sarıkeçili Yörük örneği. Journal of Human Sciences, 15(2), 881–892. https://doi.org/10.14687/jhs.v15i2.5063
- ÇOLAK, F. (2019). Kayseri çocuk oyunları. Kayseri: Erciyes Üniversitesi Yayınları.
- ERÖZ, M. (1991). Yörükler. İstanbul: Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı Yayınları.
- HUIZINGA, J. (2006). Homo Ludens: Oyunun toplumsal işlevi üzerine bir deneme (M. A. Kılıçbay, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
- MALINOWSKI, B. (1992). Bir kültür teorisi (S. Özkal, Çev.). İstanbul: Kabalcı Yayınları.
- OLGUN, A. (2023). Yörük çocuk oyunları. Konya: Palet Yayınları.
- ÖRNEK, S. V. (1979). Geleneksel kültürümüzde çocuk. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
- ÖRNEK, S. V. (2000). Türk halkbilimi. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
- ÖZDEMİR, M. (2019). Oyunun kültürel değişimi: Geleneksel çocuklardan dijital yetişkinlere. Geçmişten Bugüne Gelenek Kültürel Değişme Sempozyumu Bildiri Kitabı, 123–132. Ankara: ODTÜ THBT Yayınları.
- ÖZDEMİR, N. (2006). Türk çocuk oyunları I–II. Ankara: Akçağ Yayınları.
- ÖZHAN, M. (1997). Türkiye’de çocuk oyunları. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
- ÖZKUL, M. ve ÖTER, Â. (2013). Yörük kültüründe meydana gelen değişmeler. Türk Dünyası Araştırmaları Dergisi, 206, 475–506.
- SALLABAŞ, M. E. (2020). Halk biliminin işlevleri bağlamında geleneksel çocuk oyunları: RTÜK çocuk oyunları. Millî Folklor, 16(126), 99–109.
- USLU, F. (2015). Bozahmetli Yörük aşireti üzerine sosyolojik bir araştırma (Doktora tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
- YALMAN, A. R. (1977). Cenupta Türkmen oymakları (Cilt 1-2). Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
Öz
This study examines the cultural functions, social transmission mechanisms, and contemporary transformation of traditional Yörük children's games in Alanya. Rooted in a nature-oriented nomadic lifestyle, these games serve as cultural memory spaces that transfer values such as solidarity, cooperation, responsibility, ritual behavior, and oral tradition across generations. The research is based on Ahmet Olgun’s Yörük Çocuk Oyunları and analyzes eight representative games in terms of their cultural significance. Findings indicate that the games foster social cohesion, group identity, bodily coordination, strategic thinking, and ecological awareness in children. However, factors such as digitalization, urbanization, and the weakening of highland culture threaten their continuity. Ultimately, Yörük children's games hold strategic importance for cultural sustainability and should be preserved through educational and intangible cultural heritage initiatives.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- AK, M. (2022). Teke Yörükleri 1800-1900. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
- AKSOY, H. (2014). Çocuk oyunlarının işlevleri: Sarıkeçili Yörük çocuk oyunları. Millî Folklor, 26(103), 273–276.
- AND, M. (2012). Oyun ve büğü: Türk kültüründe oyun kavramı. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
- ARKONAÇ, S. A. (2010). Kollektif bilinç/kollektif temsiller: Wundt ile Durkheim. Sosyoloji Dergisi, 3(21), 103–113.
- ARTUN, E. (2008). Halk kültürü araştırmaları. İstanbul: Kitabevi Yayınları.
- ASSMANN, J. (2015). Kültürel bellek: Eski yüksek kültürlerde yazı, hatırlama ve politik kimlik (A. Tekin, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
- AVŞAR, M. (2024). Sosyo-kültürel değişim ekseninde Anadolu’da geleneksel oyuncak kültürü. Motif Akademi Halkbilimi Dergisi, 17(48), 1875–1893. https://doi.org/10.12981/mahder.1570757
- BİRİCİK, Z. ve ATİK, A. (2021). Gelenekselden dijitale değişen oyun kavramı ve çocuklarda oluşan dijital oyun kültürü. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 9(1), 445-469.
- BÜYÜKŞAHİN, F. (2018). Kaybolan çocuk oyunlarının kültür ve çevre bağlamında incelenmesi: Sarıkeçili Yörük örneği. Journal of Human Sciences, 15(2), 881–892. https://doi.org/10.14687/jhs.v15i2.5063
- ÇOLAK, F. (2019). Kayseri çocuk oyunları. Kayseri: Erciyes Üniversitesi Yayınları.
- ERÖZ, M. (1991). Yörükler. İstanbul: Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı Yayınları.
- HUIZINGA, J. (2006). Homo Ludens: Oyunun toplumsal işlevi üzerine bir deneme (M. A. Kılıçbay, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
- MALINOWSKI, B. (1992). Bir kültür teorisi (S. Özkal, Çev.). İstanbul: Kabalcı Yayınları.
- OLGUN, A. (2023). Yörük çocuk oyunları. Konya: Palet Yayınları.
- ÖRNEK, S. V. (1979). Geleneksel kültürümüzde çocuk. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
- ÖRNEK, S. V. (2000). Türk halkbilimi. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
- ÖZDEMİR, M. (2019). Oyunun kültürel değişimi: Geleneksel çocuklardan dijital yetişkinlere. Geçmişten Bugüne Gelenek Kültürel Değişme Sempozyumu Bildiri Kitabı, 123–132. Ankara: ODTÜ THBT Yayınları.
- ÖZDEMİR, N. (2006). Türk çocuk oyunları I–II. Ankara: Akçağ Yayınları.
- ÖZHAN, M. (1997). Türkiye’de çocuk oyunları. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
- ÖZKUL, M. ve ÖTER, Â. (2013). Yörük kültüründe meydana gelen değişmeler. Türk Dünyası Araştırmaları Dergisi, 206, 475–506.
- SALLABAŞ, M. E. (2020). Halk biliminin işlevleri bağlamında geleneksel çocuk oyunları: RTÜK çocuk oyunları. Millî Folklor, 16(126), 99–109.
- USLU, F. (2015). Bozahmetli Yörük aşireti üzerine sosyolojik bir araştırma (Doktora tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
- YALMAN, A. R. (1977). Cenupta Türkmen oymakları (Cilt 1-2). Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Ulus ve Bölgenin Kültürel Çalışmaları |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 4 Kasım 2025 |
| Kabul Tarihi | 28 Kasım 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 9 Ocak 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.46790/erzisosbil.1817057 |
| IZ | https://izlik.org/JA92FK77UR |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Sayı: 18/2 |
Amaç ve Kapsam
AMAÇ
Üniversitemizin "Anadolu'da Bir Dünya Üniversitesi" vizyonuna uygun olarak "Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi" sosyal bilimler alanında ulusal ve uluslararası düzeyde bilimsel niteliklere sahip özgün çalışmaları yayımlayarak bilim dünyasına katkıda bulunma amacını taşımaktadır.
KAPSAM
"Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi" (EÜSBED)de, Edebiyat, Dilbilim, İşletme, İktisat, Finans, Tarih, Coğrafya, Sosyoloji, İlahiyat, Kamu Yönetimi, Siyaset Bilimi, Uluslararası İlişkiler, Sosyal Hizmet, Psikoloji, Yönetim Bilimleri, Turizm ve Sanat kapsamındaki bilim alanlarında olan;
Araştırma Makaleleri: orijinal bir araştırmayı, bulgu ve sonuçlarıyla yansıtan makaleler,
Derleme Makale: Yeterli sayıda bilimsel makaleyi tarayarak, konuyu bugünkü bilgi düzeyinde özetleyen bir değerlendirme yapan bulguları karşılaştırarak eleştiren yazılar
Çeviri Makaleler: Sadece üniversite dergisinde basılabilir çok önemli bilimsel yazılar bir dilden diğer çevrilmiş yazılar çeviri yazı olarak kabul edilmektedir.
Kitap Eleştirisi/İnceleme: Kitap hakkında eleştiri, inceleme veya tanıtımı yapılan makalelerdir.
Dergiye gönderilen makaleler, başka bir yerde yayınlanmamış ya da yayınlanmak üzere gönderilmemiş olmalıdır.
Dergimizde yayınlanan makalelerde canlılar üzerinde deney/anket/görüşme/sorgulama gibi çalışmalar yapılmışsa bu çalışmalara dair 2020 yılı itibariyle Etik Kurul Raporu istenmektedir.
Not: Kitap Eleştirisi/İnceleme makaleleri hakem sürecine dahil edilmeden, ilgili alan editörünün kararı ile yayınlanmaktadır.
Yazım Kuralları
EÜSBED’a gönderilecek makalelerde, yazarların aşağıda belirtilen ilke ve kurallara uymaları gerekmektedir.
Belirtilen ilke ve kurallara uygun olarak hazırlanmayan makaleler değerlendirme sürecine alınmayabilir ya da bu sürecin herhangi bir aşamasında değerlendirme dışında bırakılabilir.
Örnek Word Şablonu için tıklayınız Bu word şablonu derginin tam formatıdır. Makalenizi bu formata göre düzenledikten sonra sisteme yükleyiniz.
Yazım Kuralları aşağıda belirtilmiştir. Ayrıca yazım kurallarına ilişkin dosya için tıklayınız.
Not: 2019 yılından itibaren hakem sürecini olumlu tamamlamış, yayına kabul edilen Türkçe makalelere "İngilizce Genişletilmiş Özet (Extended Summary)" eklenecektir. “Extended Summary” Times New Roman 12 punto olacak şekilde metnin sonunda Sonnotlardan önce yazılmalıdır.
EÜSBED Yazım Kuralları olarak APA 6 yazım kuralları istenmektedir.
2. Makalelerin uzunluğu dergi formatında olup, 20 sayfayı geçmemelidir.3
3. Sayfa düzeni; Normal olup Sol: 2,5 cm, Sağ: 2,5 cm, Üst: 2,5 cm ve Alt: 2,5 cm olmalıdır.
4. Makalenin ilk sayfasında;
- Türkçe Başlık, 12 punto TIMES NEW ROMAN olarak için Tamamı Büyük, Ortalı ve Kalın (Bold) formatta; İngilizce başlık 12 Punto Baş Harfleri Büyük ve Ortalı olacak şekilde yazılmalı.
-Yazarın ad ve soyadı tamamı büyük, Times New Roman, 11 punto olarak makale başlığının altında ortalı bir şekilde belirtilmelidir.
-Yazarın unvanı, çalıştığı kurum bilgisi, e-posta adresi ORCID numarası 10 punto, Times New Roman olacak şekilde yazar adının altına, şablonda gösterildiği şekilde yazılmalıdır.
-Türkçe ve İngilizce atıf/citation bilgisi Times New Roman, 10 punto yazılmalıdır.
5. Makalenin ikinci sayfasında;
-Türkçe Başlık, 12 punto TIMES NEW ROMAN olarak Tamamı Büyük, Ortalı ve Kalın formatta; İngilizce başlık, 12 Punto Baş Harfleri Büyük ve Ortalı olacak şekilde yazılmalı. Makale başlığının altına Times New Roman, 11 Punto ve tamamı büyük olacak şekilde yazar ismi yazılmalıdır.
-150 kelimeyi geçmeyecek Türkçe ve İngilizce özet ile en az 3 - en fazla ise 4 tane olmak üzere Türkçe ve İngilizce anahtar kelimeler bulunmalıdır. Türkçe özet “Öz” ve İngilizce özet “Abstract” 10 punto Times New Roman, tek satır aralığı olacak şekilde yazılmalı.
ÖNEMLİ UYARI: Makalemizde kör hakemlik sistemi uygulandığından dergimize gönderilen metinin ilk halinde yazar kimliğimi belirtecek herhangi bir ifadenin yer almaması gerekmektedir. Yazarın kişisel bilgileri hakem sürecinin ardından metne eklenecektir.
6. Makale Metni;
- 11 punto ve “Times New Roman” karakteri ile tek satır aralığı alt ve üsten 6nk kullanılarak yazılmalıdır. Yazımda, virgül ve noktalardan sonra bir karakter ara verilmelidir.
-Paragraflarda başlangıç girintisi olmamalıdır, paragraftan önce ve sonra ise 6nk boşluk bırakılmalıdır. Ayrıca Paragraflar arasında ilave boş satır bırakılmamalıdır.
-40 kelimeden fazla olan alıntılar ortalanmalı ve 10 punto olarak italik yazılmalıdır
7. Başlıklar;
-Makalede ana başlıklar 11 punto ve tamamı büyük; Alt başlıklar 11 punto kalın (bold) ve sola yaslı, olarak 1., 1.1., 1.1.1., 1.1.2., 1.1.2.1. gibi ondalıklı şekilde numaralandırılmalıdır. Ana başlıkların bütün harfleri büyük yazılmalı, alt başlıkların ise sadece baş harfleri büyük yazılmalıdır. Başlıklar en çok 4 düzeye kadar bölümlendirilmelidir. Başlıklardan önce 1 satır boşluk bırakılmalı, başlık sonrasında ise boşluk bırakılmamalıdır.
8. Makale içindeki tüm tablo, şekil ve grafikler;
-Metnin uygun yerlerinde ardışık olarak numaralandırılmış bir şekilde, sayfaya ortalı olarak gösterilmelidir. Her tablo, şekil veya grafiğe bir başlık verilmelidir. Başlık; tablo, şekil veya grafiğin üstünde, sayfaya ortalı, yalnızca kelimelerin baş harfleri büyük olacak şekilde ve 10 punto olarak yer almalıdır. Tablo, şekil ve grafik içindeki metin 10 punto aralığında olmalıdır. Tablo, şekil veya grafikler kolaylıkla okunacak biçimde olmalı ve yukarıda verilen sayfa yapısına (sayfa marjlarını aşmayacak şekilde) uygun olmalıdır.
Örnek: Tablo 3: Gruplararası Etkileşim
9. Extended Summary (Genişletilmiş Özet);
-Türkçe makalelere "İngilizce Genişletilmiş Özet (Extended Summary)" eklenecektir. “Extended Summary” Times New Roman 11 punto, tek satır aralıklı olacak şekilde metnin sonunda Sonnotlardan önce yazılmalıdır.
10. EÜSBED Yazım Kuralları olarak DİPNOT (İlahiyat ve Tarih Alanları için) ve METİN İÇİ olmak üzere iki tür yazım kuralı kabul edilmekte tercihen APA 6 yazım kuralları istenmektedir. Metin içi ve Dipnot usullerine ilişkin gerekli bilgi ve örnekler “Atıf Kuralları” başlığı altında verilmiştir.
11. Makalede kullanılan her türlü kaynak, kaynakça bölümünde yer almalıdır. Kullanılan kaynaklar nitelik (tez, kitap, makale, rapor vb.) ayrımı yapılmaksızın yazar soyadına göre alfabetik olarak sıraya konulmalıdır. Aynı yazarın eserleri “en yeni tarihli” olandan başlanarak kaynakçaya yerleştirilmelidir. Kaynakça girintisi (Asılı – 1 cm) olarak ayarlanmalıdır.
Tek yazarlı yayınlarda atıf: (Gulmez, 2017:70), (Gulmez, 2017:71,73), (Gulmez, 2017: 71-79).
İki yazarlı yayınlarda atıf: (Gulmez ve Akar, 2016:22).
Üç ve daha çok yazarlı yayınlarda atıf: (Akar vd., 2014:35).
Birden fazla kaynağa atıf: (Schumpeter, 1934:66; Haldun, 2005:36)
Kaynağın tamamı için atıf: (Inal, 1995)
Yazar adı olmayan kaynaklar için atıf: (TÜİK, 2012:45).
• Yapılacak atıf bir internet sitesinden alınmışsa ve atıfın yazarı belirli ise süreli yayımlardakine benzer şekilde atıf yapılmalıdır. İnternetten indirilen kaynak için tarih verilmemişse ilgili dosyaya erişim tarihi kaynağın yılı olarak kullanılmalıdır. Eğer atıfın yazarı belli değilse parantez içerisinde internet sitesinin kurumu ve erişim yılı yazılmalıdır. Örnek;
Yazar adı ve yayın yılı belli olan atıf: (Yerli, 2012)
Yazar adı ve yayın yılı belli olmayan atıf: (Rekabet Kurumu, 2008).
• Bir yazarın aynı yıl içinde yayımlanmış birden fazla eserine atıf yapılıyorsa, eserler yılın yanına a, b, c, şeklinde harf verilerek gösterilmelidir. Örnek;
Gulmez (2013a), Gulmez (2013b).
TURAN, E. (2008). Siyaset Bilimine Giriş, YKY, İstanbul.
INAL, D. ve TIKEN, N. (2008). Dil Politikası, Ütopya Yayıncılık, Ankara.
REIS, Y., EREN, O. ve GUNDUZ, İ. (2008). Karşılaştırmalı Edebiyat, Hacettepe Yayınları, Ankara.
Çeviri Kitaplar
DRUCKER, P. (1994). Kapitalist Ötesi Toplum, (Çev.) ÇORAKÇI, B., İnkilap Kitabevi, İstanbul.
Editörlü Kitaplar
OKÇU, M., AKTEL, M. ve KERMAN, U. (2007). “İki Süreci Anlamak: Kamu Yönetiminde Küreselleşme ve 'Avrupalılaşma'”, (Ed.) YILMAZ, A. ve BOZKURT, Y., Küresel Esintiler ve Yerel Etkiler Sarmalında Türk Kamu Yönetimi, Gazi Kitabevi, Ankara.
Yazar Adı Olmayan Kitaplar
DPT (2003). İllerin ve Bölgelerin Sosyo-Ekonomik Gelişmişlik Sıralaması Araştırması (2003), Yayın No: DPT 2671, Ankara.
Dergiler
YAVUZ, A., ALBENİ, M. ve KAYA, D.G. (2009). “Ulusal İnovasyon Politikaları ve Kamu Harcamaları: Çeşitli Ülkeler Üzerine Bir Karşılaştırma”, Süleyman Demirel Üniversitesi EÜSBEDi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(4): 65-90.
Gazeteler
GÖKÇE, D. (1997). “Merkez Bankasının Bağımsızlığı Sorunu”, Milliyet, 15 Mart.
Tezler
ÖZKUL, G. (2008). Girişimcilik Teorileri ve Girişimci Tipleri: Antalya-Burdur-Isparta İllerinde (İBBS Düzey 2 TR61 Bölgesinde) İmalat Sanayi KOBİ'lerindeki Girişimciler Üzerine Bir İnceleme, Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
İnternet Bazlı Kaynaklar
1. Eğer kaynağın yazarı belirli ise süreli yayımlardakine benzer şekilde kaynakçada verilmelidir. Ancak, kaynağın yer aldığı internet adresi de tüm uzantılarıyla verilmelidir. Eğer internetten indirilen kaynaklar için tarih verilmemişse, ilgili dosyaya erişim tarihi hem kaynakçada hem de metin içinde kullanılmalıdır. Örnek;
ENER, N. (2002). “Yeni Yükselen Pazarlar (Emerging Markets) İçin Pazarlama Stratejileri”, http://iktisat.uludag.edu.tr/dergi/11/02-neriman/02-neriman.htm, (10.05.2005).
2. Eğer kaynak bir yazara ait değil de bir kurum veya kuruluşa ait web sayfasından alınmış ise, kaynakçada kurumun adı, yazının başlığı (varsa) ve tüm uzantılarıyla internet adresi verilmelidir. Örnek;
REKABET KURUMU (2010). “Rekabet Hukukunun Esasları”, http://www.rekabet.gov.tr/index.php?Sayfa=sayfaicerik&icId=53, (17.03.2010).
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
Yayın Etiği
Aşağıda yer alan etik görev ve sorumluluklar oluşturulurken açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan rehberler ve politikalar dikkate alınarak hazırlanmıştır.
Yazarların Etik Sorumlulukları
“Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü” Dergisi’ne çalışma gönderen yazar(lar)ın aşağıdaki etik sorumluluklara uyması beklenmektedir:
1)“Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü” Dergisi’nde uygulanan yayın süreçleri, bilginin tarafsız ve saygın bir şekilde gelişimine ve dağıtımına temel teşkil etmektedir. Bu doğrultuda uygulanan süreçler, yazarların ve yazarları destekleyen kurumların çalışmalarının kalitesine doğrudan yansımaktadır. Hakemli çalışmalar bilimsel yöntemi somutlaştıran ve destekleyen çalışmalardır. Bu noktada sürecin bütün paydaşlarının (yazarlar, okuyucular ve araştırmacılar, yayıncı, hakemler ve editörler) etik ilkelere yönelik standartlara uyması önem taşımaktadır. “Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü” Dergisi yayın etiği kapsamında tüm paydaşların aşağıdaki etik sorumlulukları taşıması beklenmektedir.
2)Yazar(lar)ın gönderdikleri çalışmaların özgün olması beklenmektedir. Yazar(lar)ın başka çalışmalardan yararlanmaları veya başka çalışmaları kullanmaları durumunda eksiksiz ve doğru bir biçimde atıfta bulunmaları ve/veya alıntı yapmaları gerekmektedir.
“Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü” Dergisi editör ve alan editörleri, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE)tarafından yayınlanan "COPE Code of Conduct and Best Practice Guidelines for Journal Editors" ve "COPE Best Practice Guidelines for Journal Editors" rehberleri temelinde aşağıdaki etik görev ve sorumluluklara sahip olmalıdır:
Genel Görev ve Sorumluluklar
Editörler, “Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü” Dergisi’nde yayınlanan her yayından sorumludur. Bu sorumluluk bağlamında editörler, aşağıdaki rol ve yükümlülükleri taşımaktadır:
• Okuyucuların ve yazarların bilgi ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik çaba sarf etme,
• Sürekli olarak derginin gelişimini sağlama,
• Dergide yayınlanan çalışmaların kalitesini geliştirmeye yönelik süreçleri yürütme,
• Düşünce özgürlüğünü destekleme,
• Akademik açıdan bütünlüğü sağlanma,
• Fikri mülkiyet hakları ve etik standartlardan taviz vermeden iş süreçlerini devam ettirme,
• Düzeltme, açıklama gerektiren konularda yayın açısından açıklık ve şeffaflık gösterme.
Okuyucu İle İlişkiler
Editörler tüm okuyucu, araştırmacı ve uygulayıcıların ihtiyaç duydukları bilgi, beceri ve deneyim beklentilerini dikkate alarak karar vermelidir. Yayınlanan çalışmaların okuyucu, araştırmacı, uygulayıcı ve bilimsel literatüre katkı sağlamasına ve özgün nitelikte olmasına dikkat etmelidir. Ayrıca editörler okuyucu, araştırmacı ve uygulayıcılardan gelen geri bildirimleri dikkate almak, açıklayıcı ve bilgilendirici geri bildirim vermekle yükümlüdür.
Yazarlar İle İlişkiler
Editörlerin yazarlara karşı görev ve sorumlulukları aşağıdaki şekildedir:
• Editörler, çalışmaların önemi, özgün değeri, geçerliliği, anlatımın açıklığı ve derginin amaç ve hedeflerine dayanarak olumlu ya da olumsuz karar vermelidir.
• Yayın kapsamına uygun olan çalışmaların ciddi problemi olmadığı sürece ön değerlendirme aşamasına almalıdır.
• Editörler, çalışma ile ilgili ciddi bir sorun olmadıkça, olumlu yöndeki hakem önerilerini göz ardı etmemelidir.
• Yeni editörler, çalışmalara yönelik olarak önceki editör(ler) tarafından verilen kararları ciddi bir sorun olmadıkça değiştirmemelidir.
• "Kör Hakemlik ve Değerlendirme Süreci" mutlaka yayınlanmalı ve editörler tanımlanan süreçlerde yaşanabilecek sapmaların önüne geçmelidir. (Kör Hakemlik Süreci ile ilgili bilgi için bakınız “Yazar Rehberi”)
• Yazarlara açıklayıcı ve bilgilendirici şekilde bildirim ve dönüş sağlanmalıdır.
Hakemler İle İlişkiler
• Editörlerin hakemlere karşı görev ve sorumlulukları aşağıdaki şekildedir:
• Hakemleri çalışmanın konusuna uygun olarak belirlemelidir.
• Hakemlerin değerlendirme aşamasında ihtiyaç duyacakları bilgi ve rehberleri sağlamakla yükümlüdür.
• Yazarlar ve hakemler arasından çıkar çatışması olup olmadığını gözetmek durumundadır.
• Körleme hakemlik bağlamında hakemlerin kimlik bilgilerini gizli tutmalıdır.
• Hakemleri tarafsız, bilimsel ve nesnel bir dille çalışmayı değerlendirmeleri için teşvik etmelidir.
• Hakemlerin performansını artırıcı uygulama ve politikalar belirlemelidir.
• Hakem havuzunun dinamik şekilde güncellenmesi konusunda gerekli adımları atmalıdır.
• Nezaketsiz ve bilimsel olmayan değerlendirmeleri engellemelidir.
• Hakem havuzunun geniş bir yelpazeden oluşması için adımlar atmalıdır.
Yayın Kurulu İle İlişkiler
Editörler, tüm yayın kurulu üyelerinin süreçleri yayın politikaları ve yönergelere uygun ilerletmesini sağlamalıdır. Yayın kurulu üyelerini yayın politikaları hakkında bilgilendirmeli ve gelişmelerden haberdar etmelidir. Ayrıca editörler;
• Yayın kurulu üyelerinin çalışmaları tarafsız ve bağımsız olarak değerlendirmelerini sağlamalıdır.
• Yeni yayın kurulu üyelerini, katkı sağlayabilir ve uygun nitelikte belirlemelidir.
• Yayın kurulu üyelerinin uzmanlık alanına uygun çalışmaları değerlendirme için göndermelidir.
• Yayın kurulu ile düzenli olarak etkileşim içerisinde olmalıdır.
• Yayın kurulu ile belirli aralıklarla yayın politikalarının ve derginin gelişimi için toplantılar düzenlemelidir.
Dergi Sahibi ve Yayıncı İle İlişkiler
Editörler ve yayıncı arasındaki ilişki editoryal bağımsızlık ilkesine dayanmaktadır. Editörler ile yayıncı arasında yapılan yazılı sözleşme gereği, editörlerin alacağı tüm kararlar yayıncı ve dergi sahibinden bağımsızdır.
Editöryal ve Kör Hakemlik Süreçleri
Editörler; dergi yayın politikalarında yer alan "Kör Hakemlik ve Değerlendirme Süreci" politikalarını uygulamakla yükümlüdür. Bu bağlamda editörler her çalışmanın adil, tarafsız ve zamanında değerlendirme sürecinin tamamlanmasını sağlar.
Kalite Güvencesi
Editörler; dergide yayınlanan her makalenin dergi yayın politikaları ve uluslararası standartlara uygun olarak yayınlanmasından sorumludur.
Kişisel verilerin korunması
Editörler; değerlendirilen çalışmalarda yer alan deneklere veya görsellere ilişkin kişisel verilerin korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan bireylerin açık rızası belgeli olmadığı sürece çalışmayı reddetmekle görevlidir. Ayrıca editörler; yazar, hakem ve okuyucuların bireysel verilerini korumaktan sorumludur.
Etik Kurul, İnsan ve Hayvan Hakları
Editörler; değerlendirilen çalışmalarda insan ve hayvan haklarının korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan deneklere ilişkin etik kurul onayı, deneysel araştırmalara ilişkin izinlerin olmadığı durumlarda çalışmayı reddetmekle sorumludur.
Olası Suistimal ve Görevi Kötüye Kullanmaya Karşı Önlem
Editörler; olası suistimal ve görevi kötüye kullanma işlemlerine karşı önlem almakla yükümlüdür. Bu duruma yönelik şikâyetlerin belirlenmesi ve değerlendirilmesi konusunda titiz ve nesnel bir soruşturma yapmanın yanı sıra, konuyla ilgili bulguların paylaşılması editörün sorumlulukları arasında yer almaktadır.
Akademik Yayın Bütünlüğünü Sağlamak
Editörler çalışmalarda yer alan hata, tutarsızlık ya da yanlış yönlendirme içeren yargıların hızlı bir şekilde düzeltilmesini sağlamalıdır.
Fikri Mülkiyet Haklarının Korunması
Editörler; yayınlanan tüm makalelerin fikri mülkiyet hakkını korumakla, olası ihlallerde derginin ve yazar(lar)ın haklarını savunmakla yükümlüdür. Ayrıca editörler yayınlanan tüm makalelerdeki içeriklerin başka yayınların fikri mülkiyet haklarını ihlal etmemesi adına gerekli önlemleri almakla yükümlüdür.
Yapıcılık ve Tartışmaya Açıklık
Editörler;
• Dergide yayınlanan eserlere ilişkin ikna edici eleştirileri dikkate almalı ve bu eleştirilere yönelik yapıcı bir tutum sergilemelidir.
• Eleştirilen çalışmaların yazar(lar)ına cevap hakkı tanımalıdır.
• Olumsuz sonuçlar içeren çalışmaları göz ardı etmemeli ya da dışlamamalıdır.
Şikayetler
Editörler; yazar, hakem veya okuyuculardan gelen şikayetleri dikkatlice inceleyerek aydınlatıcı ve açıklayıcı bir şekilde yanıt vermekle yükümlüdür.
Politik ve Ticari Kaygılar
Dergi sahibi, yayıncı ve diğer hiçbir politik ve ticari unsur, editörlerin bağımsız karar almalarını etkilemez.
Çıkar Çatışmaları
Editörler; yazar(lar), hakemler ve diğer editörler arasındaki çıkar çatışmalarını göz önünde bulundurarak, çalışmaların yayın sürecinin bağımsız ve tarafsız bir şekilde tamamlamasını garanti eder.
Hakemlerin Etik Sorumlulukları
Tüm çalışmaların "Körleme Hakemlik" ile değerlendirilmesi yayın kalitesini doğrudan etkilemektedir. Bu süreç yayının nesnel ve bağımsız değerlendirilmesi ile güven sağlar. “Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü” Dergisi değerlendirme süreci çift taraflı kör hakemlik ilkesiyle yürütülür. Hakemler yazarlar ile doğrudan iletişime geçemez, değerlendirme ve yorumlar dergi yönetim sistemi aracılığıyla iletilir. Bu süreçte değerlendirme formları ve tam metinler üzerindeki hakem yorumları editör aracılığıyla yazar(lar)a iletilir. Bu bağlamda “Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü” Dergisi için çalışma değerlendiren hakemlerin aşağıdaki etik sorumluluklara sahip olması beklenmektedir:
• Sadece uzmanlık alanı ile ilgili çalışma değerlendirmeyi kabul etmelidir.
• Tarafsızlık ve gizlilik içerisinde değerlendirme yapmalıdır.
• Değerlendirme sürecinde çıkar çatışması ile karşı karşıya olduğunu düşünürse, çalışmayı incelemeyi reddederek, dergi editörünü bilgilendirmelidir.
• Gizlilik ilkesi gereği inceledikleri çalışmaları değerlendirme sürecinden sonra imha etmelidir. İnceledikleri çalışmaların sadece nihai versiyonlarını ancak yayınlandıktan sonra kullanabilir.
• Değerlendirmeyi nesnel bir şekilde sadece çalışmanın içeriği ile ilgili olarak yapmalıdır. Milliyet, cinsiyet, dini inançlar, siyasal inançlar ve ticari kaygıların değerlendirmeye etki etmesine izin vermemelidir.
• Değerlendirmeyi yapıcı ve nazik bir dille yapmalıdır. Düşmanlık, iftira ve hakaret içeren aşağılayıcı kişisel yorumlar yapmamalıdır.
• Değerlendirmeyi kabul ettikleri çalışmayı zamanında ve yukarıdaki etik sorumluluklarda gerçekleştirmelidir.
Yayıncının Etik Sorumlukları
“Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü” Dergisi Editörleri ve Yayın Kurulu aşağıdaki etik sorumlulukların bilinciyle hareket etmektedir:
• Editörler, “Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü” Dergisi’ne gönderilen çalışmaların tüm süreçlerinden sorumludur. Bu çerçevede ekonomik ya da politik kazançlar göz önüne alınmaksızın karar verici kişiler editörlerdir
• Bağımsız editör kararı oluşturulmasını taahhüt eder.
• “Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü” Dergisi’nde yayınlanmış her makalenin mülkiyet ve telif hakkını korur ve yayınlanmış her kopyanın kaydını saklama yükümlüğünü üstlenir.
• Editörlere ilişkin her türlü bilimsel suistimal, atıf çeteciliği ve intihalle ilgili önlemleri alma sorumluluğuna sahiptir.
Etik Olmayan Bir Durumla Karşılaşırsanız;
“Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü” Dergisi’nde yukarıda bahsedilen etik sorumluluklar ve dışında etik olmayan bir davranış veya içerikle karşılaşırsanız lütfen ebyu.sbder@erzincan.edu.tr adresine e-posta yoluyla bildiriniz.
Ücret Politikası
Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi yayıncılıkta açık erişim (Open access) ilkelerini benimser. Bu kapsamda yayınlanacak eser hak sahiplerinden herhangi bir ücret talep edilmez.
Dizinler
Atıf Dizinleri
Dergi Kurulları
İmtiyaz Sahibi Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü adına
Editör
Editör Yardımcısı
Alan Editörleri
Hacer Babazade (Hajar Babazadeh), çağdaş sanat ve felsefe alanlarında çalışmalar yürüten bir sanat yazarı, sanatçı ve akademisyendir. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nde Dr. Öğretim Üyesi olarak görev yapmaktadır.
Sanat eğitimine İran’da başlayan Babazade, Tahran İslami Azad Üniversitesi Resim Bölümü’nden mezun olmuş, ardından Tahran Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’nde yüksek lisans yaparak sanat araştırmaları ve uygulamaları alanında uzmanlaşmıştır. Ernst Cassirer’in sembolik formlar felsefesi üzerine yazdığı teziyle bu alanda derinleşmiştir. Akademik kariyerine Türkiye’de devam etmiş, Atatürk Üniversitesi Sanat Tarihi Bölümü’nde doktorasını İran çağdaş sanatı üzerine tamamlamıştır. Ayrıca, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Temel Sanat ve Eğitimi Bölümü’nde ikinci yüksek lisans programına devam etmiştir.
Akademik makaleleri çağdaş sanat ve sanat felsefesi üzerine odaklanmaktadır. Sanatsal üretimleri multidisipliner ve araştırma odaklı olup, resim ve sanat tarihi alanlarındaki akademik altyapısı sayesinde teorik bir çerçeveye sahiptir. Çalışmalarında dil felsefesi, dil oyunları ve sosyal politika gibi konuları ele almakta, bireysel deneyimlerini sanat pratiğiyle ilişkilendirmektedir.
Sanatı, estetik bir ifade biçiminin ötesinde, toplumsal, kültürel ve felsefi olguları sorgulayan bir araştırma alanı olarak ele almakta ve görsel anlatımla kavramsal sanatın kesişiminde yeni düşünsel ve sanatsal perspektifler geliştirmektedir.
1981 yılında Giresun’da dünyaya geldi. 2005 yılında Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nden mezun oldu. 2011 yılında “Ebûbekir Zekeriyâ Râzî’nin Metafiziği” adlı teziyle Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Felsefe ve Din Bilimleri Anabilim Dalı İslam Felsefesi Bilim Dalı’nda yüksek lisansını; 2017 yılında ise aynı Enstitünün Felsefe ve Din Bilimleri Anabilim Dalı’nda “Fahreddîn er-Râzî’nin el-Mantıku’l-Kebîr’inin Tahkik ve İncelemesi” adlı tezle Mantık alanında doktora eğitimini tamamlamıştır. 2004 yılından itibaren çeşitli kamu kuruluşlarında çalıştıktan sonra 2011 yılında Erzincan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Mantık Anabilim Dalı’na Araştırma görevlisi olarak atanmış olup 2018'de Dr. Öğretim Üyesi, 2022 yılında da Doçent olarak atanmıştır. Halen Gümüşhane Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Mantık Anabilim Dalında Doçent olarak görev yapmaktadır. Çalışma alanları; mantık, metafizik ve metodoloji ayrıca felsefi meseleler üzerine popüler yayınları vardır.
Gazete yazıları, Tv programları, şiirleri ve youtube yayınları bulunmaktadır.
Evli ve dört çocuk babasıdır.
2004 yılında Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nden mezun oldu. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Temel İslam Bilimleri/Tefsir Bilim Dalı’nda başladığı yüksek lisans eğitimini, “Kur’an’ın Mahiyetine Dair Tartışmaların Günümüzdeki İzdüşümleri ve Kur’an’ın Anlaşılmasındaki Etkileri” isimli çalışmasıyla tamamladı ve 2011 yılında mezun oldu. Aynı yıl, Erzincan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Temel İslam Bilimleri/Tefsir Bilim Dalı’na araştırma görevlisi olarak atandı ve Necmettin Erbakan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Temel İslam Bilimleri/Tefsir Bilim Dalı’nda doktora eğitimine başladı. 2017 yılında “Kitab-ı Mukaddes Yasası: Tarihsel Açıdan ve Kur’an-ı Kerim ile Mukayeseli Olarak” başlıklı doktora çalışmasını tamamladı. 2011-2013 yıllarında Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi, Adalet Programı’nda ön lisans eğitimini aldı. 2018 yılında Erzincan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’ne Dr. Öğretim Üyesi olarak atandı. Halen Erzincan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Temel İslam Bilimleri/Tefsir Bilim Dalı’nda öğretim görevlisi olarak görevini sürdürmektedir.
01. 02. 1987 tarihinde Trabzon’un Of ilçesinde dünyaya geldi. 2005-2009 yılları arasında Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmenliği Bölümü’nde Lisans eğitimi aldı. 2012 senesi Haziran ayında tamamladığı İbn Sînâ Felsefesinde Mizaç Kavramı ve Nefs İle Olan İlişkisi başlıklı tezi ile Yüksek Lisans ve 2018 senesi Haziran ayında tamamladığı Farabi’de Temel Erdemler başlıklı tezi ile de Doktora derecesi elde etti. 2016 yılının ilk dokuz ayını Amerika Birleşik Devletleri’nde bulunan Yale Üniversitesi’nde misafir araştırmacı olarak geçirdi. 2019 yılında Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nde İslam Felsefesi Anabilim Dalı’nda öğretim üyesi olarak göreve başladı. Halen aynı fakültede çalışmalarını Doçent unvanı ile sürdüren İbrahim Aksu’nun akademik ve kültürel nitelikte farklı yayınları bulunmaktadır.
1969 yılında İv. Cavaheşvili adını taşıyan Tiflis Devlet Üniversitesi Doğu Bilimleri Fakültesi’nde Türkiye Tarihi bölümünden mezun oldu. Aynı üniversitede tarih alanında adaylık (1974) ve doktora (1987) tezlerini savundu. 1990–2005 yılları arasında Gürcistan Teknik Üniversitesi’nde profesör unvanıyla görev yaptı. 2004 yılından itibaren Gürcistan Üniversitesi’nin kurucusudur; 2004–2013 yıllarında aynı üniversitenin Mütevelli Heyeti Başkanı, 2014 yılından itibaren ise Başkanıdır. İv. Cavaheşvili Tiflis Devlet Üniversitesi’nde profesör olarak akademik görevini sürdürmektedir.2009 yılından beri Dünya Sanat ve Bilim Akademisi üyesidir. 2011 yılında Azerbaycan Milli Bilimler Akademisi Doğu Bilimleri Enstitüsü ve Odlar Yurdu Üniversitesi tarafından fahri doktora unvanına layık görülmüştür.
2012 yılında Z. Bünyadov adına Azerbaycan Milli Bilimler Akademisi Doğu Bilimleri Enstitüsü’nün fahri doktoru olmuştur. 2000–2011 yılları arasında Avrasya Diyalog Platformu Vakfı Yönetim Kurulu üyesi, 2012–2016 yıllarında ise Nizami Gencevi Vakfı üyesi olarak görev yapmıştır.2003–2005 yıllarında George Washington Üniversitesi profesörü Louise Shelley tarafından kurulan “Transnasyonel Suç ve Yolsuzlukla Mücadele Merkezi”nde araştırma direktörü olarak çalışmıştır. Yale Üniversitesi’nde (1994), Pisa Üniversitesi’nde (2009), Harvard Üniversitesi’nde (2010), Berlin Özgür Üniversitesi’nde (2010) ve Azerbaycan Diplomasi Akademisi’nde dersler vermiştir. 2004 yılında İstanbul’da Türk Dil Kurumu tarafından Türkolojiye yaptığı katkılardan dolayı ödüllendirilmiştir.
2007 yılında ise Barış Elçisi unvanını almıştır.
Irina Belyaeva, Filoloji Doktoru, tam profesör, Rus Edebiyatı Tarihi Bölümü'nde (Lomonosov Moskova Devlet Üniversitesi) profesör; Rusya Bilimler Akademisi A.M. Gorky Dünya Edebiyatı Enstitüsü'ndeki "Rossica. Dünya Kültür Bağlamında Rus Edebiyatı" Araştırma Laboratuvarı'nda önde gelen araştırmacıdır.
1988 yılında Lomonosov Moskova Devlet Üniversitesi Filoloji Fakültesi'nden mezun oldu. Doktora tezini (1995) ve yüksek lisans tezini (2006) Moskova Devlet Üniversitesi'nde savundu.
Araştırma ilgi alanları arasında 19. yüzyıl Rus edebiyatı tarihi, Rus romanı, I.S. Turgenev ve I.A. Goncharov'un eserleri ve karşılaştırmalı edebiyat çalışmaları yer almaktadır.
Slavica Wratislaviensia, Devlet İnsani-Teknolojik Üniversitesi Vestnik'i, Moskova Şehir Pedagoji Üniversitesi Vestnik'i (Seri: Filoloji. Dil Teorisi. Dil Eğitimi) ve Russian Belles-lettres dergilerinin yayın kurullarında görev yapmaktadır. 9 doktora adayına danışmanlık yapmıştır. Misafir öğretim üyesi olarak Litvanya Eğitim Üniversitesi (Vilnius, Litvanya), Wroclaw Üniversitesi (Wroclaw, Polonya) ve Lanzhou Üniversitesi'nde (Lanzhou, Çin) Rus romanı ve Rus edebiyatı üzerine dersler vermiştir.
Turgenev ve Goncharov'un eserleri üzerine monograflar da dahil olmak üzere 160'tan fazla bilimsel çalışmanın yazarıdır ve I. A. Goncharov Uluslararası Edebiyat Ödülü'nün (2017) sahibidir.
Tea Meshvelishvili, Gürcistan Üniversitesi Sanat ve Beşerî Bilimler Fakültesi Doğu Araştırmaları Bölümü’nde doçenttir. Ayrıca Tamaz Beradze Gürcü Araştırmaları Enstitüsü’nde araştırma görevlisi olarak çalışmaktadır. Ivane Javakhishvili Tiflis Devlet Üniversitesi Doğu Dilleri Fakültesi’nden Türk Dili ve Edebiyatı alanında uzmanlaşarak mezun olmuştur. Gürcistan Üniversitesi Sosyal Bilimler Fakültesi’nden Kamu Yönetimi alanında yüksek lisans derecesine sahiptir. ABD Dışişleri Bakanlığı’ndan aldığı bir burs kapsamında, George Mason Üniversitesi’nde sertifikalı bir araştırma yöntemleri kursunu tamamlamıştır. Ankara’da düzenlenen Doktora Öğrencileri İçin Türkoloji Kış Okulu’na ve Viyana Üniversitesi’nde düzenlenen Osmanlı Paleografyası Yaz Okulu’na katılmıştır. Gürcistan Üniversitesi’nde Yakın Doğu Tarihi alanında doktora tezini savunmuş ve Tarih alanında doktora (PhD) unvanını almıştır. Bir araştırma projesi kapsamında Karadeniz Teknik Üniversitesi (Trabzon) Tarih Bölümü’nde misafir araştırmacı olarak görev yapmıştır.
Türkçe Dil Editörleri
Yabancı Dil Editörleri
Ön İnceleme Editörleri
Sekretarya
Danışma Kurulu
Uludağ Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü (2000), Anadolu Üniversitesi İşletme Fakültesi (2008) ve Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi (2020) Lisans mezunudur. Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümünde bir müddet Lisans öğrenimine devam etti. İstanbul Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Uluslarararası İlişkiler Bölümünde lisans öğrenimi devam etmektedir.
Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yeniçağ Tarihi alanında “10 Numaralı Mühimme Defterinin Transkripsiyon ve Değerlendirmesi s. 179-356” başlıklı tez ile Yüksek Lisans (2006) ve “16. Yüzyılda Ayntab Şehri” başlıklı tez ile Doktorasını (2010) tamamladı.
Bilkent Üniversitesi’nde katıldığı sınav ile Yeniçağ Tarihi bilim alanında Doçent unvanı aldı (2017). Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yeniçağ Tarihi Anabilimdalında Profesörlük kadrosuna atandı (2023).
Milli Eğitim Bakanlığı’nda öğretmen ve yönetici (2000-2008), Erzincan Üniversitesinde araştırma görevlisi ve öğretim üyesi olarak çalıştı (2008-2012). 2012 yılından itibaren Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü Yeniçağ Tarihi Anabilim Dalında öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. Adı geçen bölümde Bölüm Başkan Yardımcılığı, Osmanlı Müesseseleri ve Medeniyeti Tarih Anabilim Dalı Başkanlığı, Farabi Koordinatörlüğü görevlerini yürütmektedir.
Osmanlı Şehir Tarihi, Osmanlı Sosyal-İktisat Tarihi ve İslâm Tarihi alanında çok sayıda kitap, makale ve yurtiçi-yurtdışı bildiri sahibidir. İngilizce ve başlangıç düzeyinde Arapça, Farsça bilmektedir.
