ÖĞRETMENLERİN SINIF İÇİ YETERLİKLERİNE İLİŞKİN BİR ARAŞTIRMA(Ankara İli Örneği)

Öz

-

Anahtar Kelimeler

• -

ÖĞRETMENLERİN SINIF İÇİ YETERLİKLERİNE İLİŞKİN BİR ARAŞTIRMA(Ankara İli Örneği)

Öz

Bu araştırmanın amacı; öğretmenlerin sınıf içi yeterliklerini ortaya koymak ve sınıf içi yeterliklerle çeşitli değişkenler arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Araştırma, bir durum çalışması şeklinde yapılmıştır. Araştırma, Delphi tekniği ile belirlenen öğretmen yeterlikleri sonucunda geliştirilen gözlem formunun ön uygulaması ve asıl uygulaması ile gerçekleşmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, Ankara ili Mamak ilçesi ilköğretim ve ortaöğretim okullarında görev yapan 115 öğretmen oluşturmuştur. Öğretmenlerin sınıf içi yeterliklerini belirlemek üzere 53 maddeli likert tipi beşli dereceleme ölçeğinden oluşan gözlem formu kullanılmıştır. Araştırmacı tarafından geliştirilen ölçme aracının ön uygulaması yapılmış, güvenirlik çalışması yapılmış ve geçerlik için araç ilgili uzmanların görüşlerine sunulmuştur. Araştırmada elde edilen veriler, SPSS programı kullanılarak çözümlenmiştir. Öğretmenlerin sınıf içi yeterlikleri konusundaki verdikleri yanıtlar frekanslardan, yüzdelerden ve aritmetik ortalamalardan elde edilen sonuçlar ışığında yorumlanmıştır. Karşılaştırmalarda bağımsız örneklemler için t testi, Mann Whitney U testi ve Kruskall-Wallis H testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda öğretmenlerin sınıf içi öğretmen davranışları konusunda kısmen yeterli oldukları belirlenmiştir

Anahtar Kelimeler

• Öğretmen davranışları, öğretmen yeterlikleri, öğretmen eğitimi

Kaynakça

1. Alkan, C. (1998). Eğitim Teknolojisi. Ankara: Anı Yayıncılık
2. Balcı, A. (2007). Sosyal Bilimlerde Araştırma. Ankara: PegemA Yayıncılık
3. Bunchberger, F. (1996). “Some Remarks on the Current State or Teacher Education in the European Union”. Department of Teacher Education University of Helsinki: OLE Publications 2.
4. Bunchberger, F., Campos, B. P., Kallos, D. ve Stephenson, J. (2000). Green Paper on Teacher Education in Europe. High Quality Teacher Education for High Quality Education and Training. Tehmatic Network on Teacher Education in Europe. TNTEE and the editors.
5. Bursalıoğlu, Z. (1975). Eğitim Yöneticisinin Yeterlikleri. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları. No: 93.
6. Büyüköztürk, Ş. (2002). Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
7. Demirel, Ö. (2003). Planlamadan Değerlendirmeye Öğretme Sanatı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
8. Demirel, Ö. ve Sands, M. (1996). A New Approach to Curriculum Development in Teacher Education in Turkey. Teacher Training for The Twenty First Century. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi.

9. Durucan, M. (2004). Milli Eğitimde Avrupa Birliği Vizyonunda Müfredat Değişikliği. Anahtar Dergisi. Sayı: 189, 14, 15, 23.
10. Eşgi, N. (2006). Bilgisayar Teknolojisinde Öğretmen Yeterlikleri. İlköğretmen Eğitimci Dergisi. Sayı: 2, 8-10
11. Gökçe, E. (1999). İlköğretim Öğretmenlerinin Yeterlikleri: Ankara’daki İlköğretim Okulu Öğretmenleri Üzerinde Yapılan Bir Araştırma. Yayımlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
12. Gözütok, F. D., Akgün, Ö. E. ve Karacaoğlu, Ö. C. (2005). İlköğretim Programlarının Öğretmen Yeterlikleri Açısından Değerlendirilmesi. Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme Sempozyumu (Kayseri). 17-40. Ankara: Sim Matbaası.
13. Gündüz, Y. (2001). Öğretmenlerin Sınıf Yönetimindeki Yeterlikleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
14. Karacaoğlu, Ö. C. (2008). Öğretmenlerin Yeterlilik Algıları. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, Haziran 2008. Cilt:V, Sayı:I, 70-97, http://efdergi.yyu.edu.tr
15. Kavcar, C. (2002). Cumhuriyet Döneminde Dal Öğretmeni Yetiştirme. Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi. Cilt 35, Sayı 1-2, 1-14
16. Kılıç, M. (2005). Öğretmenin Rolü ve Görevlerine İlişkin Görüşlerin Yeni İlköğretim Programı Çerçevesinde Değerlendirilmesi. Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme Sempozyumu (Kayseri). 41-50. Ankara: Sim Matbaası
17. Navarro, J. C. (2003). The Teaching Profession-Beyond Training. Techknowlogia, January-March. Copyright©2003 Knowledge
18. Enterprise,Inc. 14.07.2003,
19. http://www.techknowlogia.
20. org/TKL_active_pages2/CurrentArticles/main.asp?FileType=HTML&ArticleID=206
21. NBPTS (2004). The National Boad for Professional Teaching Standards. 15.02.2004, http://www.nbpts.org/nbpts/standards/five-props.html
22. NCATE-National Council for Accreditation of Teacher Education (2002). Professional Standards for The Accreditation of Schools, Colleges, and Departments of Education. Washington: Copyright © University of Virginia
23. NcNess, E., Broedfoot, P. ve Osborn, M. (2003). Is The Effective Ompromising The Affective?, British Educational Research Journal. 29(2). 243-257.
24. OECD (Organısatıon for Economıc Cooperatıon and Development) (2004). Learning for Tomorrow’s World First Results from PISA 2003. The Learning Environment and the Organisation of Schooling. 13.12.2004, http://www.pisa.oecd.org/dataoecd/58/59/33918026. pdf
25. Senemoğlu, N. ve Özçelik D. A. (1989). Öğretmen Adaylarına Öğretmenlik Bilgisi" Kazandırma Bakımından Fen-Edebiyat ve Eğitim Fakültelerinin Etkililiği. Çağdaş Eğitim Dergisi. Sayı 14. 142-144. 28.01.2004, http://bef.sdu.edu.tr/hocalar/dekanlik/nuray_senem oglu/Makaleler/ogretmenlik_bilgisi.htm
26. Senemoğlu, N. (1998). Okulöncesi ve Sınıf Öğretmenliği Lisans Programlarına İlişkin Bir İnceleme. Bilgi Çağında Öğretmenimiz Sempozyumu. Ankara: ANAÇEV Yayınları.
27. Senemoğlu, N. (2003). Öğrenci Görüşlerine Göre Öğretmen Yeterlikleri. 16.12.2003, http://bef.sdu.edu.tr/hocalar/dekanlik/nuray_senemoglu/Makaleler/ogretmen_yeterli.htm
28. Senemoğlu, N. (2004). Sınıf Öğretmeni Bilgiyi Aktaran Kişi Değil, Bilgiye Ulaşma Yollarını Öğreten Kişidir. 02.04.2004, http://bef.sdu.edu.tr/hocalar/dekanlik/nuray_senemoglu/ Makaleler/sinif_ogr.htm
29. UNESCO. (2001). Teachers for Tomorrow’s Schools. Paris: UNESCO Publishing.
30. Varış, F. (1973). Cumhuriyetin 50. Yılında Türkiye’de Öğretmen Yetiştirmede Karşılaşılan Birkaç Sorun. 50. Yıla Armağan. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi.