ÖZEL SPORCULARLA ÇALIŞAN ANTRENÖRLERİN İŞ DOYUM DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışmanın amacı; özel sporcularla çalışan antrenörlerin iş doyum düzeylerinin belirlenmesidir. Bu kapsamda çalışma grubu, Türkiye’de özel sporcularla çalışan 50 antrenörden oluşmaktadır. Araştırmanın verilerini toplamak için 6 sorudan oluşan kişisel bilgi formu ve Minnesota İş Doyum Ölçeği (MSQ)’nin 20 sorudan oluşan kısa formu kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde antrenörlerin kişisel değişkenlerini görebilmek için frekans ve yüzde dağılımlarına bakılmıştır.  Veriler üzerinde yapılan istatistiksel analizleri belirleyebilmek amacıyla normallik testlerinden Kolmogorov-Simirnow Z Testi uygulanmıştır. Verilerin analizinde normal dağılım şartı sağlandığı için parametrik testlerden ikili karşılaştırmalarda Bağımsız Örneklemler T-testi, çoklu karşılaştırmalarda ise Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen veriler için uygulanan istatistiksel işlemler, SPSS (Statistical Package for the Social Sciences) for Windows 23.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. İstatistiksel işlemlerde anlamlılık düzeyi 0.05 olarak alınmıştır. Sonuç olarak özel sporcularla çalışan antrenörlerin iş doyumu düzeylerinin cinsiyet, medeni durum, yaş, mesleki kıdem, eğitim durumu ve engelli yakına sahip olma durumlarına göre farklılık göstermediği görülmüştür. Fakat bu sonuçların genellenebilmesi için araştırmacılara daha çok sayıda antrenörün katıldığı farklı çalışmalar yapılması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Özel sporcu,zihinsel engel,antrenör,iş doyumu,özel olimpiyatlar

AN EXAMINATION OF JOB SATISFACTION LEVELS OF COACHES WORKING WITH SPECIAL ATHLETES

Öz

The purpose of this study is to determine the job satisfaction levels of coaches working with special athletes. In this context, the working group, consists of 50 coaches working with special athletes in Turkey.In order to collect the data of the study, personal information form consisting of 6 questions and the short form of the Minnesota Job Satisfaction Scale (MSQ) consisting of 20 questions were used. In analyzing the data, frequency and percentage distributions were examined in order to see the personal variables of the coaches. The Kolmogorov-Simirnow Z Test which is one of the normality tests was applied to determine the statistical analysis on the data. In the analysis of the data, since the normal distribution condition was provided, the Independent Samples T-test was used for pairwise comparisons and the One-Way Variance Analysis (ANOVA) test was used for multiple comparisons. The statistical procedures applied to the data obtained as a result of the research were analyzed by using SPSS (Statistical Package for the Social Sciences) for Windows 23.0 package program. Significance level was taken as 0.05 in statistical operations. As a result, it was observed that the job satisfaction levels of the coaches working with the special athletes did not differ according to their gender, marital status, age, vocational seniority, educational status, and having disabled relatives. However, in order to generalize these results, it is suggested that different studies involving more coaches should be carried out by the researchers.

Anahtar Kelimeler

• Special athlete,coach,job satisfaction,special olympics,mental handicap

Kaynakça

1. Akşit-Aşık, N. (2010). Çalışanların iş doyumunu etkileyen bireysel ve örgütsel faktörler ile sonuçlarına ilişkin kavramsal bir değerlendirme. Türk İdare Dergisi, 467, 31-51.
2. Barutçugil, İ. (2004). Stratejik insan kaynakları yönetimi. İstanbul: Kariyer.
3. Bernabé B., Campos-Izquierdo A. & González M.D. (2016). Physical education and recreation. South African Journal for Research in Sport, 38(1), 1-12.
4. Çetinkanat, C. (2000). Örgütlerde güdülenme ve iş doyumu. Ankara: Anı.
5. Drakou, A., Kambitsis, C., Characousou Y. & Tzetzis, G. (2006.). Exploring satisfaction of sport coaches in Greece. European Sport Management Quarterly, 6(3), 239-252.
6. Eğinli, A. T. (2009). Çalışanlarda iş doyumu: Kamu ve özel sektör çalışanlarının iş doyumuna yönelik bir araştırma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 23(3).
7. Gürbüz, B. & Koçak, S. (2003). Devlet ve özel sektörde çalışan antrenörlerin iş tatmin düzeylerinin cinsiyete ve iş deneyimine göre karşılaştırılması: Ankara ilinde bir uygulama. Beden Eğitimi ve Sporda Sosyal Alanlar Kongresi’nde sunulmuş bildiri, Gazi Üniversitesi, Ankara.
8. Güvendi B. & İlhan E. L. (2017). Effects of adapted physical activity applied on intellectual disability students toward level of emotional adjustment, self-managingand the socialization: Parent and teacher interactive research. International Journal of Human Sciences, 14(4), 3880-3894.

9. Filazoğlu-Çokluk, G., Kırımoğlu, H., Öz, A. Ş. & İlhan, E. L. (2015). The effects of physical education and sports on the self-concept of the children with mild mental disabilities. International Journal of Science Culture and Sport (IntJSCS), 3(3), 55-72.
10. İlhan, L. (2008a). Eğitilebilir zihinsel engelli çocuklarda beden eğitimi ve sporun sosyalleşme düzeylerine etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 16(1), 315-324.
11. İlhan, E. L. (2008b). Zihinsel engelli çocuklar için beden eğitimi ve sporun genel gelişim süreçleri açısından önemi. Çağdaş Eğitim Dergisi, 33(8), 17-24.
12. İlhan, E. L. (2012). Levels of job satisfaction of coaches providing education to mentally retarded children in Turkey. Educational Research and Reviews, 7(23), 502-508.
13. İlhan L., Kırımoglu, H. & Cokluk, F. G. (2013). Zihinsel engelli çocuklarda düzenli olarak yapılan beden eğitimi spor aktivitelerinin yaşam kalitelerine etkisi. Journal of Physical Education and Sport Science, 7.
14. İlhan, E.L., Kırımoğlu, H., Tunçel, M. & Altun, M. (2015). Zihinsel engelli çocuklarda özel atletizm antrenmanlarının öz bakım beceri düzeylerine etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(3), 145-160.
15. Kırıcı-Çevik, N. & Korkmaz, O. (2014). Türkiye’de yaşam doyumu ve iş doyumu arasındaki ilişkinin iki değişkenli sıralı probit model analizi. Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi, 7(1), 126-145.
16. Kırımoğlu H., Filizoğlu-Çokluk G., İlhan E. L. & Öz, A. Ş. (2016). The effect of physical education and sports program on the positive growth and coping strategies of the adolescent with mental retardation. SHS Web of Conferences, 26(4), 1086-1092. doi: 10.1051/shsconf/20162601086.
17. Mensch J. & Mitchell M., (2008), Choosing a career in athletic training: Exploring the perceptions of potential recruits. J Athl Train, 43(1), 70–79.
18. Odabaş-Özgür, B., Özgür, T., Öztürk, A. & Bal, E. (2016). Boks antrenörlerinin mesleki ve iş doyum düzeylerinin incelenmesi. İÜ Spor Bilimleri Dergisi, 6(3), 1303-1414.
19. Özel Olimpiyatlar Türkiye. (2017). Terminoloji. https://www.soturkiye.org.tr/hakkimizda/ terminoloji sayfasından erişilmiştir.
20. Ramazanoğlu, F., Yılmaz N., Ramazanoğlu, N., Çoban, B. & Tel, M. (2002). Eğitim ve çalışma sürelerine göre antrenör ve spor işletmecilerinin doyum düzeylerinin incelenmesi. www.firat.edu.tr/perweb/goster.asp sayfasından erişilmiştir.
21. Yarımkaya E., İlhan E.L. & Karasu N. (2017). Akran aracılı uyarlanmış fiziksel aktivitelere katılan otizm spektrum bozukluğu olan bir bireyin iletişim becerilerindeki değişimlerin incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 18(2), 225-252. doi: 10.21565/ozelegitimdergisi.319423.
22. Yerlisu, T. (2006). Profesyonel futbol takımlarında görev yapan antrenörlerinin iş doyum düzeylerinin değerlendirilmesi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 11(4), 43-55.
23. Yerlisu, T. & Çelenk, B. (2008). Liglerde görev yapan voleybol antrenörlerinin iş doyum düzeylerinin değerlendirilmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 6(2), 87-93.
24. Yılmaz, A., Karakaş, G., Baba-Kaya, H. & Kaçay, Z. (2017). The effects of sportive exercises on physical fitness of children with specific learning disability. Acta Kinesiologica, 11(1), 88–93.
25. Yılmaz, A. & Soyer, F. (2018). Effect of physical education and play applications on school social behaviors of mild level intellectually disabled children. Education Sciences, 8(2), 1–8.
26. Yılmaz, A., Kırımoğlu, H. & Soyer, F. (2018). Comparison of loneliness and social skill levelsof children with specific learning disabilities in terms of participation in sports. Education Sciences, 8(1), 1–8.