Determining the Effect of Cooperative Teaching Method on Academic Achievement, Motivation and Learning Retention in Turkish Lessons

Öz

The aim of this study; is to determine the effects of Cooperative İntegrated Reading and Composition, Student Teams-Achievement Divisions and Jigsaw II techniques, which are included in the Cooperative Teaching Method used in the 7th grade Turkish Lesson Curriculum, on students' academic achievement, learning motivation for Turkish lesson and learning retention. A pretest-posttest control group quasi-experimental design was used to obtain the data of the study. The study group of the research consisted of 83 students who were continuing their education in four different branches in the 7th grade of secondary school in the 2019-2020 academic year. Cooperative learning techniques were taught in three branches and lessons were taught in accordance with the current learning program in one branch. Academic Achievement Test and Motivation Scale for Turkish Lessons were used to obtain research data. Descriptive statistics, ANOVA, dependent groups t test were used to analyze the data. According to the results of the research; it was determined that the students' academic achievement, learning motivation and retention scores differed statistically significantly among research groups in favor of the groups in which cooperative techniques were applied.

Anahtar Kelimeler

• Cooperative teaching
• Turkish lesson
• Learning motivation
• Attitude
• Retention

İşbirlikli Öğretim Yönteminin Türkçe Dersinde Akademik Başarı, Motivasyon ve Öğrenme Kalıcılığı Üzerindeki Etkisinin Belirlenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı; Türkçe Dersi (1-8. Sınıflar) Öğretim Programı 7. Sınıf Kazanımlarında kullanılan İşbirlikli Öğretim Yöntemi içinde yer alan Birleştirilmiş İşbirlikli Okuma ve Kompozisyon, Öğrenci Takımları Başarı Bölümleri ve Jigsaw II tekniklerinin öğrencilerin akademik başarıları, Türkçe dersine yönelik öğrenme motivasyonları ve öğrenme kalıcılıkları üzerindeki etkisini belirlemektir. Araştırmanın verilerinin elde edilmesinde ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2019-2020 eğitim-öğretim yılında ortaokul 7. sınıfta dört farklı şubede öğrenimlerine devam eden 83 öğrenci oluşturmuştur. Üç şubede işbirlikli öğrenme teknikleri bir şubede ise mevcut öğrenme programı uygun olarak dersler işlenmiştir. Araştırma verilerinin elde edilmesinde Akademik Başarı Testi ve Türkçe Dersine Yönelik Motivasyon Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, ANOVA, bağımlı gruplar t testi uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; öğrencilerin akademik başarıları, öğrenme motivasyon ve kalıcılık puanlarının araştırma grupları arasında işbirlikli tekniklerin uygulandığı gruplar lehine olmak üzere istatistiksel olarak anlamlı düzeyde farklılık gösterdiği belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• İşbirlikli öğretim
• Türkçe dersi
• Öğrenme motivasyonu
• Tutum
• Kalıcılık

Kaynakça

1. Açıkgöz, K. Ü. (2004). Aktif öğrenme (13. Baskı). İzmir: Kanyılmaz.
2. Açıkgöz, K. Ü. (2016). Etkili öğrenme ve öğretme (9. Baskı). İzmir: Biliş.
3. Ahmad, S. (2015). Improving students skills in translations by using students-teams achievement division (STAD) technique. Al-Ta’lım Journal, 22(2), 119-128. http://dx.doi.org/10.15548/jt.v22i2.121
4. Akar, M. ve Doymuş, K. (2015). Birlikte öğrenme ve öğrenci takımları başarı bölümlerinin fen bilimleri dersinde akademik başarıya etkisi (Kars il örneği). e-Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2(3), 79-87.
5. Aksan, D. (2017). Türkçenin gücü (15. Baskı). Ankara: Bilgi.
6. Aronson, E. (1978). The Jigsaw classroom. Beverly Hills.
7. Arslan, A. ve Taşgın, A. (2019). Ortaokul öğrencilerine yönelik Türkçe dersine yönelik motivasyon ölçeği geliştirme çalışması. Journal of Computer and Education Research, 7(14), 228-249. https://doi.org/10.18009/jcer.565717
8. Avcı, S. ve Fer, S. (2004). Birleştirme II tekniği ile oluşturulan işbirliğine dayalı öğrenme ortamının öğrenciler üzerindeki etkisi: Kartal Mesleki Eğitim Merkezi’nde bir durum çalışması. Eğitim ve Bilim, 29(134), 61-74.

9. Ballantine, J. ve Larres, P. M. (2007). Cooperative learning: A pedagogy to improve students' generic skills? Education And Training, 49(2), 126-137. https://doi.org/10.1108/00400910710739487
10. Baş, G. (2009). İngilizce dersinde işbirlikli öğrenme yönteminin öğrencilerin erişisi, derse karşı tutumlarına ve öğrenilenlerin kalıcılığına etkisi. Milli Eğitim Dergisi, 184, 240-256.
11. Baydar, A. (2015). Jigsaw ve öğrenci takımları başarı bölümleri yöntemlerinin sosyal bilgiler öğretmen adaylarının epistemolojik inançlarına ve akademik başarılarına etkisi. Doktora Tezi. Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
12. Bayrakçeken, S., Doymuş, K. ve Doğan, A. (2013). İşbirlikli öğrenme modeli ve uygulaması. Ankara: PegemA.
13. Berlyana, M. D. P. ve Purwaningsih, Y. (2019). Experimentation of STAD and Jigsaw learning models on learning achievements in terms of learning motivation. International Journal of Educational Research Review, 4(4), 517-524. https://doi.org/10.24331/ijere.628311
14. Borich, G. D. (2014). Etkili öğretim yöntemleri. M. B. Acat (Çev. Ed.). Ankara: Nobel.
15. Bozpolat, E. (2012). Türkçe dersinde birleştirilmiş işbirlikli okuma ve kompozisyon tekniği ile kullanılan hikâye haritası yönteminin öğrencilerde okuduğunu anlama becerisini geliştirmeye etkisi. Doktora Tezi. Fırat Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.
16. Cohen, L., Manion, L. ve Morrison, K. (2000). Research methods in education (6. Baskı). London and New York: Falmer.
17. Çalıklar, Ş. (2015). Atom kuramlarının öğretiminde öğrencilerin akademik başarıları, epistemolojik inançları ve öğrenmelerinin kalıcılığı üzerine öğrenci takımları başarı bölümleri ve takım oyun turnuva yönteminin etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
18. Çatalkaya, F. B. (2019). Jigsaw I tekniğinin 7. sınıf öğrencilerinin çevresel farkındalıklarına, iletişim becerilerine ve fen öğrenmeye yönelik motivasyonlarına etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
19. Çörek, D. (2006). İşbirlikli öğrenmenin Türkçe dersine ilişkin başarı ve derse yönelik tutum üzerindeki etkileri. Doktora Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
20. Değer, M. (2010). Sosyal öğrenme kuramı. İ. Yıldırım (Ed.). Eğitim psikolojisi içinde (2. Baskı s. 468-484). Ankara: Anı.
21. Dianawati, N. (2020). Modifying think pair share (TPS) based on cooperative integrated reading composition (CIRC) to ımprove students’ reading skill and students’ motivation. IOSR Journal of Research & Method in Education (IOSR-JRME, 10(3), 24-32. https://doi.org/10.9790/7388-1003012432
22. Doymuş, K., Şimşek, Ü. ve Bayrakçeken, S. (2004). İşbirlikçi öğrenme yönteminin fen bilgisi dersinde akademik başarı ve tutuma etkisi. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 1(2), 103-115.
23. Ekinci, N. (2011). İşbirlikli öğrenme. Ö. Demirel (Ed.). Eğitimde yeni yönelimler içinde (5. Baskı, s. 93-112). Ankara: PegemA.
24. Evcim, H. ve İpek, Ö. F. (2013). Effects of jigsaw II on academic achievement in English prep classes. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 70, 1651-1659. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2013.01.236
25. Fika, R. (2020). The effectiveness of Jigsaw and STAD (student teams achievement division) cooperative learning model on pharmaceutical mathematics. Journal of Advanced Pharmacy Education & Research, 10(2), 147-158.
26. Gambari, A. I. ve Yusuf, M. O. (2017). Relative effectiveness of computer-supported Jigsaw II, STAD and TAI cooperative learning strategies on performance, attitude, and retention of secondary school students in physics. Journal of Peer Learning, 10(6), 76-94.
27. Gambrari, I. A., Yusuf, M. O. ve Thomas, D. A. (2015). Effects of computer-assisted STAD, LTM and ICI cooperative learning strategies on nigerian secondary school students' achievement, gender and motivation in physics. Journal of Education and Practice, 6(19), 16-28.
28. Genlott, A. A. ve Grönlund, Å. (2013). Improving literacy skills through learning reading by writing: The iWTR method presented and tested. Computers & Education, 67, 98-104. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2013.03.007
29. Gonzales, W. D. W. ve Torres, P. L. (2015). Looking at CIRC through quantitative lenses: Can ıt ımprove the reading comprehension of filipino esl learners? Online Submission, 15, 67-98.
30. Gözütok, D. (2007). Öğretim ilke ve yöntemleri (2. Baskı). Ankara: Ekinoks.
31. Güreş, G. (2008). Kubaşık okuma yazma dinleme ve konuşma tekniğinin ilköğretim dördüncü sınıf öğrencilerinin akademik başarılarına ve İngilizce dersine ilişkin tutumlarına etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
32. Hayatina, M. ve Fajrina, S. A. (2018). Cooperative ıntegrated reading composition to improve pupils’ reading comprehension achievement and motivation. Journal of Research, Policy & Practice of Teachers and Teacher Education, 8(2), 29-37. https://doi.org/10.37134/jrpptte.vol8.no2.4.2018
33. İlgaz, S. ve Çelen, A. (2017) Ayrılıp birleşme ve ÖTBB (Öğrenci Takımları Başarı Bölümleri) yöntemlerinin sosyal bilgiler akademik başarıya etkisinin karşılaştırılması. Journal of Computer and Education Research, 5(10), 174-193. https://doi.org/10.18009/jcer.315923
34. Jalilifar, A. (2010). The effect of cooperative learning techniques on college students’ reading comprehension. System, 38(1), 96-108. https://doi.org/10.1016/j.system.2009.12.009
35. Johnson, R. T. ve Johnson, D. W. (1990). Social skills for successful group work. Educational Leaderslıip, 47(4), 29-33.
36. Johnson D. W. ve Johnson R. T. (1999). Making cooperative learning work. Theory into Practice, 38(2), 67-73. https://doi.org/10.1080/00405849909543834
37. Johnson, D. W. ve Johnson, R. T. (2002). Learning together and alone: Overview and meta‐analysis. Asia Pacific Journal of Education, 22(1), 95-105. https://doi.org/10.1080/0218879020220110
38. Johnson, D. W., Johnson, R. T. ve Holubec, E. J. (1994). The new cirefcs of leaming, cooperation in the classroom. Virginia: Association for Süpervision and Curriculum Development.
39. Juliana, M. ve Surya, E. (2017). An analysis of Jigsaw cooperative effectiveness to ımprove the self-confidence and learning result of vocational high school students. International Journal of Advance Research and Innovative Ideas in Education, 3(2), 3519-3526.
40. Karafkan, M. A. ve Aghazadeh, Z. (2015). Investigating the effects of group investigation (GI) and cooperative integrated reading and comprehension (CIRC) as the cooperative learning techniques on learner's reading comprehension. International Journal of Applied Linguistics and English Literature, 4(6), 8-15. https://doi.org/10.7575/aiac.ijalel.v.4n.6p.8
41. Karasar, N. (2014). Bilimsel araştırma yöntemi (26. Baskı). Ankara: Nobel.
42. Kartal, Ş. ve Özbek, R. (2016). İşbirlikli öğrenme tekniklerinden ÖTBB tekniğiyle işlenen İngilizce dersine ilişkin öğrenci görüşleri. The Journal of International Lingual Social and Educational Sciences, 2(2), 85-106.
43. Khuzaemah, E. ve Herawati, L. (2017). Pembelajaran menulis esai menggunakan model cooperative integrated reading and composition (CIRC) berbasis life skills. Indonesian Language Education and Literature, 2(2), 148-162. http://dx.doi.org/10.24235/ileal.v2i2.1360
44. Kim, D. (2018). A Study on the influence of Korean middle school students' relationship through science class applying STAD cooperative learning. Journal of Technology and Science Education, 8(4), 291-309. https://doi.org/10.3926/jotse.407
45. Koç, Y., Yildiz, E., Çaliklar, S. ve Simsek, U. (2016). Effect of Jigsaw II, reading-writing-presentation, and computer animations on the teaching of Light Unit. Educational Research and Reviews, 11(20), 1906-1917. https://doi.org/10.5897/ERR2016.2861
46. Komisyon. (2014). Öğretim ilke ve yöntemleri (1. Baskı). Ankara: Anı.
47. Lee, R. M. ve Robbins, S. B. (1998). The relationship between social connectedness and anxiety, self- esteem, and social identity. Journal of Counseling Psychology, 45, 338-345. https://doi.org/10.1037/0022-0167.45.3.338
48. Masnaini, Copriady, J. ve Osman, K. (2018). Cooperative integrated reading and composition (CIRC) with mind mapping strategy and its effects on chemistry achievement and motivation. Asia-Pacific Forum on Science Learning & Teaching, 19(1), 1-18.
49. Melati, E. (2016). The effect of Jigsaw II toward learning motivation and reading comprehension at the second grade of English students in stkıp dharma baktı. Research of Applied Science and Education, 8(2), 40-58. http://dx.doi.org/10.22216/jit.2014.v8i2.211
50. Miller, P. H. (1997). Theories of developmental psychology (3. Baskı). NewYork: W. H. Freeman.
51. Nurwanti, N., Asrifan, A. ve Haedar, H. (2019). The application of cooperative learning: Jigsaw II technique in improving students’ reading comprehension of expository text. Journal of Advanced English Studies, 2(1), 31-40. http://dx.doi.org/10.47354/jaes.v2i1.52
52. Ocak, G. ve Küçükilhan, B. U. S. (2014). İşbirliğine dayalı öğrenci takımları-başarı bölümleri (ÖTBB) tekniğinin sosyal bilgiler dersindeki akademik başarıya ve kalıcılığa etkisi. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(4), 17-40.
53. Putri, D. S. A. (2013). The use of Jigsaw II technique and still pictures combination to ımprove students’ vocabulary mastery. Journal of English Language Teaching, 2(2), 1-11. https://doi.org/10.15294/elt.v2i2.2387
54. Rachmah, D. N. (2017). Effects of Jigsaw learning method on students’ self-efficacy and motivation to learn. Journal of Educational, Health and Community Psychology, 6(3), 1-9. http://dx.doi.org/10.12928/jehcp.v6i3.8314
55. Ryan, R. M. ve Deci, E. L. (2000). Intrinsic and extrinsic motivations: Classic definitions and new directions. Contemporary Educational Psychology, 25, 54–67. https://doi.org/10.1006/ceps.1999.1020
56. Saraçoğlu, M. ve Kahyaoğlu, M. (2018). Ortaokul öğrencilerinin bilimsel sorgulama becerileri algılarının, merak, motivasyon ve tutum açısından incelenmesi. Journal of Computer and Education Research, 6(12), 358-376. https://doi.org/10.18009/jcer.472673
57. Senemoğlu, N. (2007). Gelişim öğrenme ve öğretim (Düzenlenmiş Yeni Baskı). Ankara: Gönül.
58. Sharan, S. (1999). Cooperative learning and the teacher. S. Sharan (Ed.). Handbook of cooperative learning methods içinde (2. Baskı, s. 336-348). London: Praeger.
59. Slavin, R. E. (1987). Cooperative learning: Student teams, what research says to teachers (2. Baskı). Washington, DC: Professional Library National Education Association.
60. Slavin, R. E. (1990). Research on cooperative learning: Consensus and controversy. Educational leadership, 47(4), 52-54.
61. Slavin, R. E. (1999). Students teams-achievement divisions. S. Sharan (Ed.). Handbook of cooperative learning methods içinde (2. Baskı, s. 3-19). London: Praeger.
62. Tabiolo, J. L. ve Rogayan, V. (2019). Enhancing students' science achievement through Jigsaw II strategy. Journal of Science Learning, 3(1), 29-35. https://doi.org/10.17509/jsl.v3i1.17680
63. Tarım, K. ve Akdeniz, F. (2008). The effects of cooperative learning on Turkish elementary students’ mathematics achievement and attitude towards mathematics using TAİ and STAD methods. Educ Stud Math, 67, 77–91. https://doi.org/10.1007/s10649-007-9088-y
64. Tiantong, M. ve Teemuangsai, S. (2013). Student team achievement divisions (STAD) technique through the moodle to enhance learning achievement. International Education Studies, 6(4), 85-92. http://dx.doi.org/10.5539/ies.v6n4p85
65. Utami, P. ve Pardjono, P. (2013). Perbedaan Jigsaw II dan GI terhadap pemahaman konsep dan pemecahan masalah masalah pada kompetensi mendiagnosis permasalahan pengoperasian PC dan Peripheral ditinjau dari motivasi belajar. Jurnal Pendidikan Vokasi, 3(2), 234-250. https://doi.org/10.21831/jpv.v3i2.1604
66. Watson, S. B. (1992). The essential elements of cooperative learning. The American Biology Teacher, 54(2), 84-86. https://doi.org/10.2307/4449413
67. Wolters, C. A. (1999). The relation between high school students’ motivational regulation and their use of learning strategies, effort, and classroom performance. Learning and Individual Differences, 11(3), 281–300. https://doi.org/10.1016/S1041-6080(99)80004-1
68. Yaman, B. (1999). Birleştirilmiş işbirlikli okuma ve yazma tekniğinin beşinci sınıf öğrencilerinin Türkçe dersinde okuduğunu anlamaya yönelik akademik başarıları ile Türkçe dersine ilişkin tutumları üzerindeki etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Çukurova Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Adana.
69. Yılar, R. (2016). İşbirlikli öğrenme uygulamalarından Jigsaw (II) tekniğinin sözlü anlatım dersine yönelik tutuma etkisi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1), 129-140.
70. Yılar, M., Şimşek, U., Topkaya, Y. ve Balkaya, İ. (2015). İşbirlikli öğrenme yöntemlerinin sosyal bilgiler öğretmenliği lisans öğrencilerinin akademik başarılarına etkileri. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(4), 297-318.
71. Yılmaz, A. (2001). İşbirliğine dayalı (Kubaşık) öğrenme yönteminin yükseköğretim sınıflarında kullanılması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 28, 593-612.
72. Yurdabakan, İ. ve Cihanoğlu, M. O. (2009). Öz ve akran değerlendirmenin uygulandığı işbirlikli okuma ve kompozisyon tekniğinin başarı, tutum ve strateji kullanım düzeylerine etkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(4), 105-123
73. Yusnidar, Y. (2018). Meningkatkan motivasi dan aktivitas belajar sıswa dı kelas VII. C MTsN Paninjauan dengan menggunakan model pembelajaran kooperatif tipe Jigsaw. Bıoedukası, 9(2), 173-180. http://dx.doi.org/10.24127/bioedukasi.v9i2.1613
74. Zarei, A. A. (2012). The effects of STAD and CIRC on L2 reading comprehension and vocabulary learning. Frontiers of Language and Teaching, 3(5), 161-173.