Teachers’ Views about Teachers’ Professional Learning

Öz

The purpose of this study is to examine the views of teachers about teachers’ professional learning. Qualitative research method was used for understanding the participants’ views of teachers’ professional learning in detail. A total of eight secondary school teachers in the city center of Kastamonu participated in this study. Maximum variation sampling, one of the types of purposeful sampling, was used as the sampling method. During the process of data collection, participants were interviewed one by one. Research data were collected via a semi-structured interview protocol developed by the researcher based on the related conceptual framework and expert opinions. Data of the study were analyzed through content and descriptive analysis. The results of the study revealed that teachers perceive the concept of teacher professional learning as all learning that includes their professional development. In addition, it is understood that they need the use of technology and learning different teaching methods and techniques by means of professional learning most. It has been observed that cooperation between colleagues is important in professional learning ways. Furthermore, the increasing importance of using social media in professional learning draws attention. One of the most important results of the study is the importance of school principal leadership roles in teacher professional learning. Based on the research findings, suggestions were presented that school principals should support teachers by creating a collaborative school climate, ensuring that teachers receive graduate education and contributing to their professional learning.

Anahtar Kelimeler

• Teacher
• Professional learning
• Teacher professional learning

Öğretmen Mesleki Öğrenmesine İlişkin Öğretmen Görüşleri

Öz

Bu araştırmanın amacı, öğretmenlerin öğretmen mesleki öğrenmesine ilişkin görüşlerini incelemektir. Nitel desende tasarlanan bu çalışma, bir olgu bilim araştırmasıdır. Araştırmaya
2020-2021 eğitim öğretim yılında Kastamonu il merkezinde bulunan ortaokullarda görev yapan 8 öğretmen katılmıştır. Araştırmada katılımcıların seçiminde amaçlı örnekleme yöntemlerinden maksimum çeşitlilik örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Veri toplama sürecinde katılımcılarla tek tek görüşülmüştür. Araştırmada veri toplamak amacıyla ilgili kavramsal çerçeveye ve uzman görüşlerine dayalı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizi ise içerik analizi yöntemi kullanılarak yapılmıştır. Araştırma bulguları; öğretmenlerin öğretmen mesleki öğrenmesi kavramını, mesleki anlamda gelişimlerini kapsayan tüm öğrenmeler şeklinde algıladıklarını göstermiştir. Öğretmenlerin, mesleki öğrenme alanlarında en çok teknoloji kullanımına ve farklı öğretim yöntem ve tekniklerini öğrenmeye ihtiyaç duydukları anlaşılmıştır. Mesleki öğrenme yollarında ise meslektaşlar arası iş birliğinin önemli olduğu görülmüştür. Ayrıca, mesleki öğrenmede sosyal medya kullanımının artan önemi dikkat çekmektedir. Mevcut araştırmanın en önemli bulgularından birisi de okul müdürünün öğretim liderliği rollerinin öğretmen mesleki öğrenmesindeki önemidir. Araştırma bulguları doğrultusunda okul müdürlerinin işbirlikçi bir okul iklimi oluşturarak öğretmenleri desteklemesi, öğretmenlerin lisansüstü eğitim almalarının sağlanması ve mesleki öğrenmelerine katkıda bulunması yönünde öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Öğretmen
• Mesleki öğrenme
• Öğretmen mesleki öğrenmesi

Kaynakça

1. Admiraal, W., Kruiter, J., Lockhorst, D., Schenke, W., Sligte, H., Smit, B., Tigelaar, D. ve Wit, W. (2015). Affordances of teacher professional learning in secondary schools. Studies in Continuing Education,38(3),281-298. https://doi.org/10.1080/0158037X.2015.1114469
2. Akiba, M. ve Liang, G. (2016). Effects of teacher professional learning activities on student achievement growth. The Journal of Educational Research, 109(1), 99-110. http://dx.doi.org/10.1080/ 00220671.2014.924470
3. Bakioğlu, B. ve Çevik, M. (2020). COVID-19 pandemisi sürecinde fen bilimleri öğretmenlerinin uzaktan eğitime ilişkin görüşleri. Turkish Studies, 15(4), 109-129.
4. Bal, H. (2019). Öğretmenlerin eğitimde yeni teknolojileri ve web 2.0 araçlarını kullanımlarının değerlendirilmesi. Milli Eğitim Bakanlığı Yenilik ve Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğü. https://yegitek.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2020_09/15140034_web20hulyabal.pdf sayfasından erişilmiştir.
5. Balyer, A. (2013). Okul müdürlerinin öğretimin kalitesi üzerindeki etkileri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 19(2), 181-214.
6. Balitewicz, T. F. (2015). Principal leadership in high-achieving, high-poverty schools. Doktora Tezi, Indiana State University The College of Graduate and Professional Studies, the USA.
7. Bayram, B. ve Öztürk, M. (2021). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin kapsayıcı eğitime yönelik düşünce ve uygulamaları. Eğitim ve Bilim, 46(206), 355-377. http://dx.doi.org/10.15390/EB.2020.9179
8. Blankstein, A. M. (2011). The answer in the classroom: How effective schools scale up student success. Thousand Oaks, CA: Corwin.

9. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2017). Bilimsel araştırma yöntemleri. [Scientific research methods]. Ankara: Pegem Akademi.
10. Can, E. (2019). Öğretmenlerin mesleki gelişimleri: Engeller ve öneriler. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 7(4), 1618-1650. doi: 10.14689/Issn.2148-2624.1.7c.4s.14m.
11. Cemaloğlu, N. (2002). Öğretmen performansının artırılmasında okul yöneticisinin rolü. Millî Eğitim Dergisi, 153-154. http://dhgm.meb.gov.tr/yayimlar/dergiler/milliegitimdergisi/153-154/cemaloglu.htm sayfasından erişilmiştir.
12. Cemaloğlu, N. ve Duran, A. (2020). Fark yaratan başarılı okul müdürleri. Ankara: Pegem Akademi.
13. Cemaloğlu, C., Kukul, V., Üstündağ, T. M., Güneş, E. ve Arslangilay, S. A. (2018). Eğiticilerin hizmet içi eğitim ihtiyaçlarının belirlenmesi: Bilecik ili örneği. Turkish Studies Educational Sciences, 13(11), 399-420. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.13186
14. Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches. London:Sage.
15. Darling-Hammond, L., Hyler, M. E., Gardner, M. (2017). Effective teacher professional development. Palo Alto, CA: Learning Policy Institute. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED606741.pdf sayfasından erişilmiştir.
16. Darling-Hammond, L., Wei, R. C., Andree, A., Richardson, N., ve Orphanos, S. (2009). Professional learning in the learning profession: A status report on teacher development in the United States and abroad. Palo Alto, CA: National Staff Development Council and the School Redesign Network, Stanford University.
17. Desimone, L. M. (2011). A primer on effective professional development. Phi Delta Kappan, 92(6), 68-71.
18. Eğitim Reform Girişimi (ERG). (2009). Eğitim izleme raporu 2009. https://www.egitimreformugirisimi.org/yayin/egitim-izlemeraporu-2009/ sayfasından erişilmiştir.
19. Eğitim Reform Girişimi (ERG). (2019). Eğitim izleme raporu 2019. https://www.egitim reformugirisimi.org/wpcontent/uploads/2010/01/E%C4%B0R19_OgrencilerveEgitimeErisim.pdf sayfasından erişilmiştir.
20. Fraenkel, J. R. ve Wallen, N. E. (2009). How to design and evaluate research in education (7th ed). New York:McGraw-Hill.
21. Geijsel, F., Sleegers, P., Stoel, R. ve Krüger, M. (2009). The effect of teacher psychological and school organizational and leadership factors on teachers’ professional learning in dutch schools. The Elementary School Journal, 4(109), 406-427. doi: 10.1086/593940.
22. Glesne, C. (2012). Nitel araştırmaya giriş. (Ersoy A. ve Yalçınoğlu P. Çev. Ed.). Ankara: Anı.
23. Guskey, T. R. ve Sparks, D. (2000). Evaluating professional development. Thousand Oaks, CA: Corwin.
24. Gümüş, S., Apaydın, Ç. ve Bellibaş, M. (2018). Öğretmen Mesleki Öğrenme Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori ve Uygulama, 9(17), 107-124.
25. Hallinger, P. ve Heck, R. H. (2011). Exploring the journey of school improvement: Classifying and analyzing patterns of change in school improvement processes and learning outcomes. School Effectiveness and School Improvement, 22(1), 1-27.
26. Hallinger, P., Liu, S. ve Piyaman, P. (2017). Does principal leadership make a difference in teacher professional learning? A comparative study China and Thailand, Compare. A Journal of Comparative and International Education, 49(3), 341-357. https://doi.org/10.1080/03057925.2017.1407237
27. Hallinger, P., Piyaman, P. ve Viseshsiri, V. (2017). Assessing the effects of learning-centered leadership on teacher professional learning in Thailand.Teaching and Teacher Education, 67, 464–476.http://dx.doi.org/10.1016/j.tate.2017.07.008
28. Karacabey, F. M., Bellibaş, Ş. M. ve Adams, D. (2020). Principal leadership and teacher professional learning in Turkish schools: examining the mediating effects of collective teacher efficacy and teacher trust. Educational Studies, 48(2), 253-272. https://doi.org/10.1080/ 03055698. 2020.1749835
29. Kesen, İ. ve Öztürk, M. (2019). Etkili öğretmen mesleki gelişimi, etkinlik temelli öğretmen eğitimi yaklaşımı. İstanbul: Seta.
30. Külekçi Akyavuz, E. ve Çakın, M. (2020). Covid-19 salgınının eğitime etkisi konusunda okul yöneticilerinin görüşleri. Turkish Studies, 15(4), 723-737. https://dx.doi.org/10.7827/Turkish Studies. 44140
31. Li, L., Hallinger, P. ve Ko, J. (2016). Principal leadership and school capacity effects on teacher learning in Hong Kong. International Journal of Educational Management, 30(1), 76-100.
32. Li, L., Hallinger, P. ve Walker, A. (2016). Exploring the mediating effects of trust on principal leadership and teacher professional learning in Hong Kong primary schools. Educational Management Administration & Leadership, 44 (1), 20-42.
33. Lieberman, A. ve Pointer Mace, D. H. (2008). Teacher learning: The key to educational reform. Journal of Teacher Education, 59(3): 226–234. https://doi.org/10.1177/0022487108317020
34. Liu, S. ve Hallinger, P. (2018). Principal instructional leadership, teacher self-efficacy, and teacher professional learning in China: Testing a mediated-effects model. EducationalAdministration Quarterly, 54(4). https://doi.org/10.1177/0013161X18769048
35. Liu, S., Hallinger, P. ve Feng, D. (2016). Learning-centered leadership and teacher learning in China: Does trust matter? Journal of Educational Administration, 54(6), 661-682. https:// doi.org /10.1108/JEA-02-2016-0015
36. Marqua, C. E. (2010). Teachers' professional learning: the role of support, informal learning, and collaboration (Doktora Tezi). University of Connecticut, Connecticut.
37. Marshall, C. ve Rossman, G. B. (1999). Designing qualitative research (3rd Edition). California, USA: SAGE.
38. Millî Eğitim Bakanlığı [MEB]. (2017a). Öğretmenlik mesleği genel yeterlikleri. https://oygm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_12/11115355_YYRETMENLYK_MESLEYY_G ENEL_YETERLYKLERY.pdf sayfasından erişilmiştir.
39. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB]. (2017b). Öğretmen strateji belgesi 2017-2023. https://oygm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_07/26174415_Strateji_Belgesi_RG-Ylan- _26.07.2017.pdf sayfasından erişilmiştir.
40. Millî Eğitim Bakanlığı [MEB]. (2018). Güçlü yarınlar için 2023 eğitim vizyonu belgesi. http://2023vizyonu.meb.gov.tr/doc/2023_EGITIM_VIZYONU.pdf sayfasından erişilmiştir.
41. Mockler, N. (2020). Teacher professional learning under audit: Reconfiguring practice in an age of standards. Professional Development in Education, 1-15. https://doi.org /10.1080/ 19415257. 2020. 1720779
42. Moolenaar, N. M., Sleegers, P. J. C. ve Alan, J. D. (2011). Teaming up: Linking collaboration networks, collective efficacy, and student achievement. Teaching and Teacher Education, 28(2), 251-262.
43. OECD (2019). TALIS 2018 Results (Volume I): Teachers and school leaders as lifelong learners, TALIS. Paris: OECD. https://doi.org/10.1787/1d0bc92a-en
44. Opfer, V. D. ve D. Pedder. 2011. Conceptualizing teacher professional learning. Review of Educational Research, 81(3), 376–407.
45. Özdemir, N. (2020). How to improve teachers’ instructional practices: the role of professional learning activities, classroom observation and leadership content knowledge in Turkey. Journal of Educational Administration, 58(6), 585-603. https://doi.org/10.1108/JEA-10-2019-0189
46. Paloğlu, C. V., Yılmaz, V. ve Keser, H. (2017). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin incelenmesi. ICITS 2017 Uluslararası Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Sempozyumu’nda sunulmuş bildiri, İnönü Üniversitesi, Malatya.
47. Sarıdaş, G. ve Deniz, L. (2018). Çevrimiçi öğrenme topluluklarının öğretmenlerin mesleki gelişimine etkisine yönelik öğretmen görüşleri. Çağdaş Yönetim Bilimleri Dergisi, 5(1), 11-41.
48. Savaş, G. (2021). Öğretmenlerin mesleki öğrenmesi ile bazı bireysel ve örgütsel değişkenler arasındaki ilişkinin incelenmesi (Doktora tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
49. Sarıtepeci, M., Durak, H. ve Seferoğlu, S. S. (2016). Öğretmenlerin öğretim teknolojileri alanında hizmetiçi eğitim gereksinimlerinin FATİH projesi kapsamında incelenmesi. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education, 7(3), 601-620.
50. Senge, P. (2014). Öğrenen okullar (M. Çetin, Ed. ve Çev.). Ankara: Nobel.
51. Smith, M. J. (2009). An analysis of one school district’s implementation of profesional learning communities in its elementary schools. (Doktora Tezi). file:///C:/Users/user/Downloads/Smith_umd_0117E_10552.pdf sayfasından erişilmiştir.
52. TEDMEM. (2019). TALIS 2018 sonuçları ve Türkiye üzerine değerlendirmeler (TEDMEM Analiz Dizisi 6). Ankara: Türk Eğitim Derneği.
53. Thoonen, E. E. J., Sleegers, P. J. C., Oort, F. J. ve Peetsma, T. T. D. (2012). Building school-wide capacity for improvement: The role of leadership, school organizational conditions, and teacher factors. School Effectiveness and School Improvement, 23(4), 1-20.
54. Tonna, A. M. ve Shanks, R. (2017) The importance of environment for teacher professional learning in Malta and Scotland. European Journal of Teacher Education, 40(1), 91-109. https://doi.org/10.1080/02619768.2016.1251899
55. Topolinski, C. C. (2014). The influence of teacher leadership and professional learning on teachers’ knowledge and change of instructional practices in low performing schools (Doktora Tezi). https://scholarworks. wmich.edu /cgi/viewcontent.cgi?article=1266&context=dissertations. sayfasından erişilmiştir.
56. Tümen Akyıldız, S. (2020). Pandemi döneminde yapılan uzaktan eğitim çalışmalarıyla ilgili İngilizce öğretmenlerinin görüşleri (bir odak grup tartışması). RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (21), 679-696. https://doi.org/10.29000/rumelide.835811
57. Ünal, R. ve Aladağ, S. (2020). Kapsayıcı eğitim uygulamaları bağlamında sorunlar ve çözüm önerilerinin incelenmesi. Journal of Individual Differences in Education, 2(1), 23-42.
58. Wells, M. (2014) Elements of effective and sustainable professional learning, Professional Development in Education, 40(3), 488-504.
59. Yıldırım, K. (2018). Öğretmenlerin bireysel ve birlikte öğrenme tercihlerini etkileyen özellikleri. Eğitim ve Bilim, 43(194), 1-17.
60. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin: Ankara.
61. Zhang, X. ve Wong, J. L. (2018). How do teachers learn together? A study of schoolbased teacher learning in China from the perspective of organisational learning. Teachers and Teaching, 24(2), 119-134.