DUNNING-KRUGER SENDROMU VE ÖZNEL DEĞERLENDİRMELER

Dunning-Kruger sendromu, belirli bir alanda ya da konuda vasıfsız ya da yetenekleri sınırlı bireylerin gerçekte olduğundan çok daha fazla bilgi ve beceriye sahip olduklarına inanma eğilimlerine odaklanmaktadır. Kendine aşırı güvenme şeklinde gözlemlenen bu problem, karar verme sürecindeki hatalardan biri olarak görülmekte ve metabilişsel becerilerle ilgili bir yetersizlik olarak değerlendirilmektedir. Bu çalışmanın amacı, bireylerin akademik başarılarına yönelik öznel değerlendirmelerinde aşırı güven problemi olup olmadığını incelemek ve öznel değerlendirmelerin akademik başarı ile ilişkisini ve cinsiyet ve bölümlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını araştırmaktır. Çalışmanın örneklemi 22 ile 45 yaş aralığındaki 128 yetişkinden oluşmaktadır. Katılımcıların akademik başarılarını belirlemek amacıyla Öğretim Teknolojileri ve Materyal geliştirme dersi bağlamında 40 soruluk çoktan seçmeli bir akademik başarı testi kullanılmıştır. Ayrıca öğrenenlerin sınavdaki performanslarına yönelik öznel değerlendirmelerini belirlemek amacıyla akademik başarı testinde yer alan her bir sorudan sonra öğrenenlere soruya verdikleri cevabın doğruluğundan emin olup olmadıkları sorusu yöneltilmiştir. Çalışmanın sonuçlarına göre, katılımcıların büyük çoğunluğunun (% 87,5) akademik başarılarına yönelik öznel değerlendirmelerinde yanılsama olduğu ve bu yanılsamanın katılımcıların % 71,9’u için başarı puanlarının olduğundan fazla tahmin edilmesi şeklinde gerçekleştiği belirlenmiştir. Bununla birlikte katılımcıların öznel değerlendirmelerinin doğruluğunun cinsiyetlerine ve bölümlerine göre farklılaşmadığı sonucuna ulaşmıştır. Bunlara ek olarak, katılımcıların aşırı güven puanları ile akademik başarı puanları arasında ise negatif ve anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır.