A Critical Approach to Digital Storytelling Usage in Educational Context in Turkey

Öz

In this paper, the aim is to provide a basis for research in the area of digital storytelling in educational context in Turkey through an overview of the current situation. Accessed through a descriptive survey method, 12 theses and 15 articles were examined with content analysis in this paper. As a result of this analysis, it is likely to say that digital storytelling in educational context in Turkey mostly focuses on the digital aspect rather than the storytelling component and sharing life experiences is not in the core of the work. The collaborative workshop-based nature of the practice is mostly not considered necessary as long as a digital story is produced. In this respect, there is a tool-based approach besides the confusion between digital storytelling and multi-media practices. Although it is mentioned that digital storytelling might have a role as a tool for reflection and self-expression, none of the studies examined mentions about sharing experiences. Another major finding is that there is limited understanding about the workshop-based nature of digital storytelling as well as the facilitation process by facilitators who had participated in a digital storytelling workshop themselves, experienced the process and developed a first-hand understanding about the process. These findings point to an approach problem regarding the use of digital storytelling in educational context in Turkey. This problem concerning the approach seems to be spreading not necessarily being limited to a single case where an interdisciplinary perspective and literature is missing. In this respect, this study aims to widen the understanding about the collaborative and co-creative nature of workshop-based digital storytelling practices. 

Anahtar Kelimeler

• digital storytelling,digital story,Turkey

TÜRKİYE’DE EĞİTSEL BAĞLAMDA DİJİTAL HİKÂYE ANLATIMI KONUSUNA ELEŞTİREL BİR YAKLAŞIM

Öz

Bu çalışmada, eğitsel bağlamda Dijital Hikâye Anlatımı (DHA) konusunda Türkiye’de var olan durumun betimlenmesi böylece bu konuda çalışma yapmayı planlayanlar için bir temel oluşturulabilmesi amaçlanmıştır. Araştırmada betimsel tarama yöntemi ile ulaşılan 12 tez ve 15 makale, içerik analizi ile belirlenen ölçütler doğrultusunda derinlemesine çözümlenmiştir.  Analiz sonucunda DHA’nın eğitsel bağlamda hikâye anlatımından ziyade dijital kısmına odaklanıldığı, araçsal rolüne vurgu yapıldığı, yaşantıları ve deneyimleri anlamaya yönelik bir atölye çalışması olarak örgütlenmediği, atölye sürecinden daha ziyade, bireysel beceri geliştirme hedefinin ağırlıklı olduğu; çoklu ortam ile DHA arasında kavram çatışmalarının olduğu; DHA’nın olası rolleri arasında yansıtma ve ifade aracı olması gibi roller ifade edilmesine rağmen hiç bir çalışmada, deneyim paylaşımına dair bileşen tanımlanmadığı öncelikle dikkati çeken bulgular arasında yer almıştır. Buna ek olarak, incelenen çalışmalarda dijital hikaye anlatımı konusunda teorik ve uygulama donanımına sahip kendileri de en az bir dijital hikaye anlatımı atölyesinde katılımcı olarak yer almış kişilerce yürütülmesi esasının ne kadar gözetildiğine ilişkin sınırlı bilginin yer aldığı belirlenmiştir. Bu bulgular, Türkiye’de DHA’nın eğitsel bağlamda kullanımında bir yaklaşım sorunu olduğuna işaret etmektedir. Bu yaklaşım sorunu, sadece bir araştırmanın kendi sınırları içerisinde kalmayarak, yayılma riskini de beraberinde getirebilir. Sonuç olarak bu çalışma ile hatanın yayılımının önlenmesi konusunda bir adım atılmış olması umulmaktadır. 

Anahtar Kelimeler

• Dijital hikâye anlatımı,dijital hikâye,dijital hikaye,dijital öykü,Türkiye

Kaynakça

1. Andaç, F. (2014). Öykü Yazmak, Hikâye Anlatmak. İstanbul: Ceres Yayınları.
2. Hartley, J., ve McWilliam,K. (2009). Computational Power Meets Human Contact. In Story Circle: Digital Storytelling Around the World. Oxford: Wiley-Blackwell.
3. King, W. R., & He, J. (2005). Understanding the role and methods of meta-analysis in IS research. Communications of the Association for Information Systems, 16(1), 32.
4. Köker, E. (2005). Kitapta Kurutulmuş Çiçekler ya da Sözlü Kültür Üzerine Düşünmek. Ankara: Dipnot.
5. Krippendorff, K. (2004). Content analysis: an introduction to its methodology (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
6. Lambert, J. (2007). Digital Storytelling Cookbook and Travelling Companion. Berkeley: Digital Diner Press.
7. Lambert, J. (2013). Digital Storytelling: Capturing Lives, Creating Community. New York: Routledge.
8. Miles, M. B. , & Huberman, A. M. (2015). Nitel veri analizi (S. Akbaba Altun ve A. Ersoy, Çev.). Ankara: Pegem Akademi.

9. Neuendorf, K. A. (2002). The content analysis guidebook. USA: Sage Publications.
10. Ong, W.J. (2003). Sözlü ve Yazılı Kültür: Sözün Teknolojikleşmesi. İstanbul: Metis Yayınları.
11. Randall, W. (1999). Bizi ‘Biz’ Yapan Hikâyeler. İstanbul: Ayrıntı.
12. Robin, B. (2006). The educational uses of digital storytelling. http://digitalliteracyintheclassroom.pbworks.com/f/Educ-Uses-DS.pdf adresinden 4 Temmuz 2017 tarihinde alınmıştır.
13. Schreier, M. (2014). Qualitative Content Analysis. Editör, U. Flick, The SAGE handbook of qualitative data analysis (pp. 170-183). USA: Sage.
14. Şimşek, B. (2015). Silence to sound: Narrating hearing loss and beyond for health communication in Turkey (Sessizlikten sese: Türkiye’de sağlık iletişimi için işitme kaybını ve ötesini anlatmak). Journal of Faculty of Letters/Edebiyat Fakultesi Dergisi, 32(2), 239-248.
15. Şimşek, B. (2014). Orada ve Burada: İki Göçmen Türk Kadından Dijital Hikâyeyle Avustralya’daki Kırk Yılı Hatırlamak. Moment Dergi, 1(2), 148-174.
16. Şimşek, B. (2013). Hikâye anlattıran, hikâyemi anlatan, kendi hikâyesini yaratan çember: Dijital hikâye anlatımı atölyesinde birbirine karışan sesler/im. Editör H. Ergül, Sahanın Sesleri İletişim Araştırmalarında Etnografik Yöntem (pp. 279-308). İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları: İstanbul.
17. Şimşek, B. (2012). Enchancing Women’s Participation in Turkey Through Digital Storytelling. Journal of Cultural Science, 5 (2), 28-46.
18. Türk Dil Kurumu (TDK). (2006a). Güncel Türkçe sözlük. http://tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.59734a4f63d0a8.82864956 adresinden 4 Temmuz 2017 tarihinde alınmıştır.
19. Türk Dil Kurumu (TDK). (2006b). Güncel Türkçe sözlük. http://tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&kelime=hik%C3%A2ye%20etmek&cesit=1&guid=TDK.GTS.595b931a112af2.44259944 adresinden 4 Temmuz 2017 tarihinde alınmıştır.
20. Türk Dil Kurumu (TDK). (2006c). Güncel Türkçe sözlük. http://tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&kelime=hik%C3%A2ye%20birle%C5%9Fik%20zaman%C4%B1&guid=TDK.GTS.595b93a0df1011.20078234 adresinden 4 Temmuz 2017 tarihinde alınmıştır.
21. Türk Dil Kurumu (TDK). (2006d). Güncel Türkçe sözlük. http://tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&kelime=uzun%20hik%C3%A2ye&guid=TDK.GTS.595b93a0df10c6.61114843 adresinden 4 Temmuz 2017 tarihinde alınmıştır.
22. Türk Dil Kurumu (TDK). (2006e). Güncel Türkçe sözlük. http://tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&kelime=hayat%20hik%C3%A2yesi&guid=TDK.GTS.595b93a0df1121.54930032 adresinden 4 Temmuz 2017 tarihinde alınmıştır.
23. Türk Dil Kurumu (TDK). (2006f). Güncel Türkçe sözlük. http://tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&kelime=y%C4%B1lan%20hik%C3%A2yesi&guid=TDK.GTS.595b93a0df1183.28716237 adresinden 4 Temmuz 2017 tarihinde alınmıştır.
24. Türk Dil Kurumu (TDK). (2006g). Güncel Türkçe sözlük. http://tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.5973499c1e6952.79456800 adresinden 4 Temmuz 2017 tarihinde alınmıştır.
25. Türk Dil Kurumu (TDK). (2006h). Güncel Türkçe sözlük. http://tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&kelime=uzun%20%C3%B6yk%C3%BC&guid=TDK.GTS.595b94941f6504.62834801 adresinden 4 Temmuz 2017 tarihinde alınmıştır.
26. Türk Dil Kurumu (TDK). (2006i). Güncel Türkçe sözlük. http://tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&kelime=hayat%20%C3%B6yk%C3%BCs%C3%BC&guid=TDK.GTS.595b94941f65c0.32864014 adresinden 4 Temmuz 2017 tarihinde alınmıştır.