INVESTIGATION OF TEACHERS 'PROFESSIONAL DEVELOPMENT NEEDS IN THE CONTEXT OF BLENDED LEARNING AFTER THE PANDEMY

Öz

The Covid-19 pandemic has caused the educational process to be disrupted and distance education to come to the fore. In the process the start of the period as in many countries has been suspended in Turkey in March also face teaching training. Gradually, according to the course of the epidemic, education was continued face-to-face and distance education. After the pandemic process, the experiences of the teachers during the process are important for a better quality and efficient education. For this reason, the purpose of the study is to evaluate teachers' needs related to professional development processes in the COVID-19 pandemic process in the context of blended learning and to take their predictions for the future education and training process. For this purpose, the research was modeled as a qualitative research in phenomenological design. The opinions of 20 teachers from Denizli and Erzurum provinces were taken through the semi-structured interview form. The obtained data were analyzed by content analysis. When the results of the research are examined in general, with the change of conditions, the professional development processes of teachers have undergone a sudden change and naturally different professional development needs have emerged. Teachers tried to solve these needs and problems with their own efforts, with support from their environment or online. While teachers focus on technology and learning losses after the pandemic, they want to receive training on the blended learning model, educational processes and teaching methods and techniques that are likely to be implemented in the future. At this point, it is recommended to strengthen school-based professional development processes and to turn class teachers' boards into learning teams.

Anahtar Kelimeler

• Blended learning
• covid-19
• pandemic
• distance learning
• professional development

Öğretmenlerin Mesleki Gelişim İhtiyaçlarının Pandemi Sonrası Harmanlanmış Öğrenme Bağlamında İncelenmesi

Öz

Covid-19 pandemisi eğitim öğretim sürecinin aksamasına ve uzaktan eğitimin gündeme gelmesine neden olmuştur. Sürecin başladığı dönemlerde birçok ülkede olduğu gibi mart aylarında Türkiye’de de yüz yüze eğitim öğretime ara verilmiştir. Salgının seyrine göre kademeli olarak eğitim öğretim yüz yüze ve uzaktan eğitim ile sürdürülmüştür. Pandemi süreci sonrasında öğretmenlerin süreçte edindiği deneyimler eğitim öğretimin daha kaliteli ve verimli olması için önemlidir. Bu nedenle araştırmanın amacı öğretmenlerin COVID-19 pandemi sürecindeki mesleki gelişim süreçleri ile ilgili ihtiyaçlarının harmanlanmış öğrenme bağlamında değerlendirilmesiyle gelecek eğitim öğretim sürecine yönelik öngörülerinin alınmasıdır. Araştırma, nitel araştırma olarak olgubilim deseninde modellenmiştir. Yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla Türkiye’nin doğu ve batısından seçilmiş iki il; Denizli ve Erzurum illerinden 20 öğretmenin görüşleri alınmıştır. Elde edilen veriler içerik analizi ile çözümlenmiştir. Araştırma sonucunda şartların değişmesi ile birlikte öğretmenlerin mesleki gelişim süreçleri ani bir değişikliğe uğradığı ve doğal olarak farklı mesleki gelişim ihtiyaçları ortaya çıktığı tespit edilmiştir. Öğretmenlerin, bu ihtiyaçları ve sorunları kendi çabaları ile çevrelerinden veya çevrimiçi ortamlardan destek alarak çözmeye çalıştıkları belirlenmiştir. Öğretmenler pandemi sonrasında teknoloji ve öğrenme kayıplarına odaklanırken; gelecekte uygulanması muhtemel harmanlanmış öğrenme modeli, eğitim öğretim süreçleri ile öğretim yöntem ve teknikler konusunda eğitim almak istediklerini belirtmişlerdir. Bu noktada okul temelli mesleki gelişim süreçlerinin kuvvetlendirilmesi ve zümre öğretmenler kurullarının birer öğrenme takımlarına çevrilmesi önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• harmanlanmış öğrenme
• covid-19
• pandemi
• uzaktan eğitim
• mesleki gelişim

Kaynakça

1. Bacanak, A., Karamustafaoğlu, O., & Köse, S. (2003). Yeni bir bakış: Eğitimde teknoloji okuryazarlığı. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(14), 191-196.
2. Balcı, B., & Eşme, İ. (2001). Teknoloji eğitimi. Yeni Binyılın Başında Fen Bilimleri Eğitimi Sempozyumu, 7-8.
3. Baltacı, A. (2017). Nitel veri analizinde Miles-Huberman Modeli. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(1), 1-15.
4. Bozkurt, A. (2020). Koronavirüs (Covid-19) pandemi süreci ve pandemi sonrası dünyada eğitime yönelik değerlendirmeler: Yeni normal ve yeni eğitim paradigması. Açıköğretim uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(3), 112-142.
5. Can, E. (2020). Coronavirüs (Covid-19) pandemisi ve pedagojik yansımaları: Türkiye’de açık ve uzaktan eğitim uygulamaları. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(2), 11-53.
6. Christensen, C. M., Horn, M. B., & Staker, H. (2013). Is K-12 Blended Learning Disruptive? An introduction of the theory of hybrids. Clayton Christensen Institute.
7. Demiralay, R., & Karataş, S. (2014). Evde ders okulda ödev modeli. Journal of Research in Education and Teaching, 3(3), 333-340.
8. Erdoğan, İ. (2021). Yeniden Yeni Eğitim Sistemi. İnsan ve İnsan, 8(27), 13-25. https://doi.org/10.29224/insanveinsan.814514

9. Göker, M. E., & Turan, Ş. (2020). Covid-19 pandemisi sürecinde problemli teknoloji kullanımı. ESTÜDAM Halk Sağlığı Dergisi, 5, 108-114.
10. İlğan, A. (2013). Öğretmenler İçin Etkili Mesleki Gelişim Faaliyetleri. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (Özel Sayı), 41-56.
11. Kahyaoğlu, R. B., & Karataş, S. (2019). Mesleki Gelişim Eğitim Seminerlerine İlişkin Öğretmen Görüşleri. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (37), 191-200.
12. Karasar, N. (2000). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Nobel Yayın Dağıtım.
13. Kasalak, G. (2020). Okul Yöneticileri Kendi Mesleki Gelişim Etkinliklerini Nasıl Algılıyorlar? Yaşadıkça Eğitim, 34(1), 111-130.
14. Korucu, A. T., & Kabak, K. (2020). Türkiye'de hibrit öğrenme uygulamaları ve etkileri: Bir meta analiz çalışması. Bilgi ve İletişim Teknolojileri Dergisi, 2(2), 88-112.
15. Kuru-Çetin, S., Nayir, F., & Taşkın, P. (2020). Okul Yöneticilerinin Eğitimde Değişime İlişkin Görüşleri. MSKU Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1), 12-23. 10.21666/muefd.675122
16. Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (2005). Paradigmatic controversies, contradictions and emerging confluences. In N. K. Denzin & Y. S. Lincoln (Eds.), The Sage Handbook of Qualitative Research (3rd Ed.). Sage Publications.
17. MEB. (2020, Ekim 13). Türk Eğitim Tarihinin En Büyük Öğretmen Eğitimi Çalışmasını Yapıyoruz. Öğretmen Yetiştirme Geliştirme Müdürlüğü. Retrieved Ocak 6, 2021, from http://oygm.meb.gov.tr/www/turk-egitim-tarihinin-en-buyuk-ogretmen-egitimi-calismasini-yapiyoruz/icerik/836
18. Osguthorpe, T. R., & Graham, C. R. (2003). Blended learning environments definitions and directions. The Quarterly Review of Distance Education, 4(3), 227-233.
19. Sakarya, G., & Zahal, O. (2020). Covid-19 Pandemi Sürecinde Uzaktan Keman Eğitimine İlişkin Öğrenci Görüşleri. Turkish Studies, 15(6), 795-817. https://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.44504
20. Sarı, T., & Nayir, F. (2020). Pandemi Dönemi Eğitim: Sorunlar ve Fırsatlar. Turkish Studies, 15(4), 959-975. https://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.44335
21. Sarıdaş, G., & Deniz, L. (2018). ÇEVRİMİÇİ ÖĞRENME TOPLULUKLARININ ÖĞRETMENLERİN MESLEKİ GELİŞİMİNE ETKİSİNE YÖNELİK ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİ. Çağdaş Yönetim Bilimleri Dergisi, 3(1), 11-41.
22. Telli-Yamamoto, G., & Altun, D. (2020). Coronavirüs ve Çevrimiçi (Online) Eğitimin Önlenemeyen Yükselişi. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 3(1), 25-34. 10.26701/uad.711110
23. Tunalı, S. (n.d.). Globalleşen toplumlarda geleceğin okulları: Senaryo geliştirme yöntemi ile Türk okullarının geleceğini öngörme (Doktora Tezi), OTDÜ, Ankara.
24. Uğur, B. (2007). Öğrencilerin karma öğrenme yöntemine ve yöntemin uygulanmasın yönelik görüşlerinin başarı, cinsiyet ve öğrenme stilleri açısından incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.Ankara.
25. UNESCO. (2020, Aralık 24). COVID-19 Impact on Education. UNESCO. Retrieved Aralık 24, 2020, from https://en.unesco.org/covid19/educationresponse
26. Usta, E., & Mahiroğlu, A. (2008). Harmanlanmış öğrenme ve çevrimiçi öğrenme ortamlarının akademik başarı ve doyuma etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 1-15.
27. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2005). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
28. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.