BİR MESLEK YÜKSEKOKULUNDA YÜZ YÜZE, KARMA VE UZAKTAN EĞİTİM DÖNEMLERİNDE BAŞARI ORANLARINDAKİ DEĞİŞİMLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

2020 yılının ilk yarısı itibariyle küresel çapta yaşanan ve tüm dünya ülkeleri ile birlikte ülkemize de sıçrayan pandemi; öğretim kademelerinde yüz yüze eğitime ara verilme zorunluluğu doğurmuş, eğitim öğretimin aksamaması için Mart ayında eğitimin uzaktan yapılabilmesi için tüm olanaklar kullanılmaya başlanmıştır. Bu araştırmanın amacı uzaktan eğitimin çeşitleri olan senkron, asenkron ve hibrit eğitimin sonuçlarının başarı durumlarına etkisinin incelenmesidir ve bu bilgiler sonucunda durum değerlendirmesi yapabilmektir. Covid-19 pandemisi sırasında dijital dünyada eğitim öğretim sürecinde birçok değişiklikler meydana gelmiştir. Bu değişimler öğrencilerin başarı oranlarını da etkilemiştir. Uzaktan öğretimde öğrencilerin sınavlarda göstermiş oldukları başarı, eğitim kalitesinin önemli bir göstergesi olmuştur. Çalışma kapsamında önce literatür taraması yapılmış, ardından sayısal bilgiler alınarak sonuçlar tablolar halinde çıkarılmıştır. Çalışmada nitel araştırma yöntemiyle birlikte, Yükseköğretim Kalite Kurulu’nun rehber olarak hazırladığı “Uzaktan Eğitimde Kalite Güvencesi Ölçütleri ve Değerlendirme Rehberi 2020” maddeleri ile ele alınarak Yüksekokul Bölüm Başkanlıklarının düzenlemiş olduğu PUKO Formlarının içerdiği bilgiler ile durum analizi kullanılarak yüz yüze eğitim, hibrit eğitim ve uzaktan eğitim dönemlerine ilişkin başarı oranları ayrıntılı olarak incelenmiştir. Uzaktan öğretime geçiş sürecine hızlı bir şekilde uyum sağlanan Yüksekokulda, dönem sonu notlarına göre hesaplanan başarı oranlarının hem sosyal bölümlerde hem de teknik bölümlerde genel anlamda yükseldiği izlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19
• eğitim öğretim süreci
• hibrit eğitim
• uzaktan eğitim
• başarı oranları

EVALUATION OF THE CHANGES IN SUCCESS RATES IN FACE TO FACE, HYBRID AND DISTANCE EDUCATION PERIODS IN A VOCATIONAL COLLEGE

Öz

Due to the recently experienced pandemic, face to face education has been temporarily suspended on all teaching levels and distance education possibilities have been put to use for all the students in Turkey. The goal of this research is to view the impact of synchronous, asynchronous and hybrid education results on success and assess the situation based on this information. During the Covid-19 pandemic, a lot of change has occurred on education al process and practices in the digital world. These changes have affected the success of the students. During distance learning, the performance students have shown in the exams is an important indicator of the quality of education. Within the scope of study, firstly literature was searched, after that the results tabulated by obtain ingnumerical information. In the study, using the qualitative research method as well as the “Quality Assurance Criteria in Distance Education and Evaluation Guide 2020” prepared by the Higher Education Quality Board as a guide, success rates regarding face to face education, hybrid education and distance education periods have been examined in detail using the PDCA forms arranged by the Higher School Heads of Departments. In a collage where the transition to distance education is rapidly adapted, it has been observed that the success rates calculated according to the semester-end grades have increased in general on both social and technical departments

Anahtar Kelimeler

• Covid-19
• educational process
• hybrid education
• distance education
• success rates

Kaynakça

1. Ak,A., Oral, B., & Topuz, V. (2018). Marmara Üniversitesi Teknik Bilimler Meslek Yüksekokulu Uzaktan Öğretim Sürecinin Değerlendirilmesi. Bilim, Eğitim, Sanat ve Teknoloji Dergisi (BEST Dergi), 2(1), 71-80.
2. Ali, W. (2020). Online and Remote Learning in HigherEducationInstitutes: A Necessity in Lightof COVID-19 Pandemic.HigherEducation, 10(3), 16-25. https://doi.org/10.5539/hes.v10n3p16
3. Alkan, C. (1987), Açıköğretim “Uzaktan Eğitim Sistemlerinin Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi”, Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları No 157.
4. Alkan, C. (1996), “Uzaktan Eğitimin Tarihsel Gelişimi” Türkiye 1. Uluslararası Uzaktan Eğitim Sempozyumu 12-15 Kasım 1996, Bildiriler, Ankara: Uzaktan Eğitim Vakfı Yayınları.
5. Kaya,Z.(2002), Uzaktan Eğitim, Ankara:PegemA.Yayıncılık (9)
6. Allen, I. E. ve Seaman, J. (2017). Digital learning compass: distance education enrollment report: 2017. Babson Survey ResearchGroup.
7. Altıparmak, M. (2011). E-Öğrenme ve Uzaktan Eğitimde Açık Kaynak Kodlu Öğrenme Yönetim Sistemleri. Akademik Bilişim’11 - XIII. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri(319-327).
8. Altun,D.,Telli Yamamoto,G., (2020).Coronavirüs ve Çevrimiçi (Online) Eğitimin Önlenemeyen Yükselişi, Üniversite Araştırmaları Dergisi, 3 (1), 25-34

9. Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Bölümler (2021)
10. Bozkurt,A. (2020). Koronavirüs (Covid-19) Pandemi Süreci ve Pandemi Sonrası Dünyada Eğitime Yönelik Değerlendirmeler: Yeni Normal ve Yeni Eğitim Paradigması. AUAd, 6 (3), 112-142
11. Bozkurt, A. (2017). Türkiye’de uzaktan eğitimin dünü, bugünü ve yarını, AUAd 2017, 3(2), 85-124 Gelişli, Y. (2015). “Uzaktan Eğitimde Öğretmen Yetiştirme Uygulamaları: Tarihçe ve Gelişim”, Journal of Research in Education and Teaching,:4(3), 34
12. Gülnar, B. (2008). Bilgisayar ve İnternet Destekli Uzaktan Eğitim Programlarının Tasarım, Geliştirme ve Değerlendirme Aşamaları (Suzep Örneği), Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 19, 259-271.
13. Gürol, M. ve Sevindik, T. (2004). Uzaktan Eğitimin Teknoloji Boyutu, XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, Malatya: İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi.
14. HERAND, D. ve HATİPOĞLU, Z.A., (2014) Uzaktan Eğitim ve Uzaktan Eğitim Platformları’nın Karşılaştırılması, Çukurova Üniversitesi İİBF Dergisi, 18 (1), 65-75
15. Kurt Mehmet (2006). “Sanal Yükseköğretim Uygulamalarının Karşılaştırılmalı Olarak İncelenmesi” Ankara Üniversitesi: Yayımlanmamış Doktora Tezi.
16. Lim, M. (2020). Educating Despite the Covid-19 Out Break: Lessons From Singapore https ://www.timeshighereducation.com/blog/educating-despite-covid-19-outbreak-lessons-singapore.
17. Özdil, İlhan (1986). Uzaktan Öğretimimin Evrensel Çerçevesi ve Türk Eğitim Sisteminde Uzaktan Öğretimin Yeri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
18. Selvi, K.(2006). Right of Education and Distance Learning, Eurasian Journal of Educational Research, 22, 201- 211.
19. SOLAK, H. İ., ÜTEBAY, G ve YALÇIN, B. (2020)Uzaktan Eğitim Öğrencilerinin Basılı ve Dijital Ortamdaki Sınav Başarılarının Karşılaştırılması, Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi,6 (1), 41-52
20. Sözen, N.(2020).Covıd-19 Sürecinde Uzaktan Eğitim Uygulamaları Üzerine Bir İnceleme, Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi (ASEAD).7(12), 302-319 ISSN:2148-9963
21. Şenel, A. ve Gençoğlu, S. (2003). Küreselleşen Dünyada Teknoloji Eğitimi, Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi,11(12),45-65.
22. ŞİŞMAN, M. (2010). Eğitim Bilimlerine Giriş. Ankara: Pegem Yayınları.
23. Telli S.G., Yamamoto, G. T. & Altun, D, (2020). Coronavirüs ve Çevrimiçi (Online) Eğitimin Önlenemeyen Yükselişi. Journal of University Research, April 2020, Volume 3, Issue 1, Page: 25-34
24. Turan, H. Aykut ve Çolakoğlu E. Bengü (2008). Yükseköğrenimde Öğretim Elemanlarının Teknoloji Kabulü ve Kullanımı: Adnan Menderes Üniversitesinde Ampirik Bir Değerlendirme, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 9(1), 106-121
25. Whalen, J. (2020). Should Teachers be Trained in Emergency Remote Teaching? Lessons Learned from the COVID-19 Pandemic, Journalof TechnologyandTeacherEducation, 28(2): 189-199.
26. Yükseköğretim Kurumu (2020). Basın açıklaması (26.03.2020).