Öz
Bu çalışmada, Türkiye’de nominal faiz oranı ve enflasyon arasındaki ilişki, 1989-2024 dönemi için analiz edilmektedir. Değişkenler arasındaki eşbütünleşme ilişkisi NARDL Sınır Testi aracılığıyla tahmin edilmiş ve değişkenler arasında eşbütünleşme ilişkisi tespit edilmiştir. NARDL Sınır Testi sonuçları, bağımlı ve bağımsız değişken arasındaki asimetrik ilişkiyi ortaya koymaktadır. Bağımsız değişken enflasyondaki artış ve azalışlar, bağımlı değişken mevduat faiz oranını farklı katsayı büyüklükleriyle istatistiksel olarak anlamlı olarak etkilemektedir. NARDL Sınır Testi sonuçları göz önüne alındığında, enflasyon oranındaki yüzde 1 artış mevduat faiz oranını yüzde 0,48 oranında artırırken, enflasyon oranındaki yüzde 1 azalış mevduat faiz oranını yüzde 0,63 oranında azaltmaktadır. Enflasyondaki azalışların artışlara göre faiz oranına etkisi daha büyüktür. Bu sonuçlara göre Türkiye’de 1989-2024 döneminde kısmi Fisher etkisi geçerlidir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Arı, Y.(2022). 21. Yüzyılda İktisadı Anlamak: Güncel Ekonometrik Zaman Serileri Çalışmaları. Ankara: Gazi Kitabevi.
- Atgür, M. ve Altay, N.O. (2015). Enflasyon ve Nominal Faiz Oranı İlişkisi: Türkiye Örneği (2004-2013). Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(2), 521-534.
- Carneiro, F.G., Divino, J. A. C. A. and Rocha, C. H. (2002). Revisiting the Fisher Hypothesis for the Cases of Argentina, Brazil and Mexico. Applied Economics Letters, 9(2), 95-98.
- Dickey, D. A. and Fuller, W. A. (1981). Likelihood Ratio Statistics for Autoregressive Time Series with a Unit Root. Econometrica, 49(4), 1057-1072.
- Dutt, S.B. and Ghosh, D. (2015). An Empirical Re-Examination of the Fisher Hypothesis: Panel Cointegration Tests. Journal of the Southwestern Society of Economists, 42(2), 161-173.
- Eğilmez, M. (2025). Merkez Bankası. 1.Basım, İstanbul: Remzi Kitabevi.
- Engle, R.F. and Granger, C. W. J. (1987). Co-Integration and Error Correction: Representation, Estimation, and Testing. Econometrica, 55(2), 251-276.
- Fisher, I. (1930). The Theory of Interest. New York: Macmillan.
- Frimpong, J.M. and Oteng-Abayie, E. F. (2006). Aggregate Import Demand and Expenditure Components in Ghana: An Econometric Analysis. Munich Personal RePEc Archive, 2-19.
- Fuei, L.K. (2007). An Empirical Study of the Fisher Effect and the Dynamic Relation Between Nominal Interest Rate and Inflation in Singapore. MPRA Paper 12383, University Library of Munich, Germany.
- Gedik, A. (2021). Enflasyon ve Faiz Oranı İlişkisi: Fisher Hipotezinin Türkiye İçin Geçerliliği. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, 27, 615-624.
- Gökçe ve Koru (2024). Para Politikası Strateji Değişimlerinde Enflasyon Faiz İlişkisinin Ampirik Analizi: Türkiye Ekonomisinde Fisher Etkisi (2010-2024). Uluslararası Akademik Birikim Dergisi, 7(4), 573-583.
- Göktaş, Ö. (2005). Teorik ve Uygulamalı Zaman Serileri Analizi. İstanbul: Beşir Kitabevi.
- Gregory, A. W. and Bruce, E. H. (1996). Residual-Based Tests for Cointegration in Models with Regime Shifts. Journal of Econometrics, 70, 99–126.
- Gujarati, D. (2016). Örneklerle Ekonometri. Ankara: BB101 Yayınları.
- Gül, E. ve Açıkalın, S. (2008). An Examination of the Fisher Hypothesis: the Case of Turkey. Applied Economics, 40(24), 3227-3231.
- Güriş, S. , Güriş, B. ve Ün, T. (2016). Interest Rates, Fisher Effect and Economic Development in Turkey, 1989-2011. Revista Galega de Economia, 25 (2), 95-100.
- Hacıoğlu, V. ve Yerlikaya, Ö. (2014). Fisher Hipotezi ve Beklentilerin Rolü. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası, 64(2), 109-130.
- Ito, T. (2016). Does the Fisher Hypothesis Hold in Sweden? An Analysis of Long-Term Interest Rates Under the Regime of Inflation Targeting. Review of Integrative Business & Economics Research, 5(3), 283-295.
- Kalkınma Bakanlığı (2018). Enflasyonla Mücadele Özel İhtisas Komisyonu Raporu. Kalkınma Bakanlığı Yayınları, 3017, Ankara: Kalkınma Bakanlığı.
- Kapetanios, G., Shin, Y. and Snell, A. (2006). Testing for Cointegration in Nonlinear Smooth Transition Error Correction Models. Econometric Theory, 22(2), 279-303.
- Küçükaksoy, İ. ve Akalın, G. (2017). Fisher Hipotezinin Panel Veri Analizi ile Test Edilmesi: OECD Ülkeleri Uygulaması. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 35(1), 19 - 40.
- MacKinnon, J.G. (1996) Numerical Distribution Functions for Unit Root and Cointegration Tests. Journal of Applied Econometrics, 11, 601-618.
- Mishkin, F.S. (1991). Is Fisher Effect for Real: A Re-Examination of The Relationship Between Inflation and Interest Rates. NBER Working Paper Series, 3632.
- Mishkin, F. ve Simon, J. (1995). An Empirical Examination of the Fisher Effect in Australia. NBER Working Paper Series, 5080.
- Muth, J. F. (1961). Rational Expectations and the Theory of Price Movements. Econometrica, 29 (3), 315-335.
- Narayan, P. K. (2005). The Saving and Investment Nexus For China: Evidence From Cointegration Tests. Applied Economics, 37(17), 1979–1990.
- Narayan, P.K. and Smyth, R. (2006). What Determines Migration Flows From Low-Income To High-Income Countries? An Empirical Investigation of Fiji-U.S. Migration 1972-2001. Contemporary Economic Policy, 24 (2), 332-342.
- Nusair, S. A. (2008). Testing for the Fisher Hypothesis Under Regime Shifts: An Application to Asian Countries. International Economic Journal, 22(2), 273-284.
- Payne, J. E. ve Ewing, B. T. (1997). Evidence From Lesser Developed Countries on the Fisher Hypothesis: A Cointegration Analysis. Applied Economics Letters, 4 (11), 683- 687.
- Pesaran, H. M., Shin, Y. ve Smith, R.J. (2001). Bounds Testing Approaches to the Analysis of Long Run Relationships. Journal of Applied Econometrics, 16, 289-326.
- Philips, P.C.B. ve Perron, P. (1988). Testing For a Unit Root in Time Series Regression. Biometrika, 75(2), 335-346.
- Shin, Y. , Yu, B. and Greenwood-Nimmo, M. (2014). Modelling Asymmetric Cointegration and Dynamic Multipliers in a Nonlinear ARDL Framework. In: Sickles, R. and Horrace, W. , Eds., Festschrift in Homer of Peter Schmidt , Springer, 281-314.
- Songur, M. (2019). Fourier Yaklaşımı ile Fisher Hipotezini Yeniden Gözden Geçirmek: Türkiye Örneği, S.C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 20 (2).
- Sümer, E. (2022). Hazine Finansmanında Faizli Borçlanma Sorunu ve Çözüm Önerileri. İstanbul: TKBB Yayınları.
- Şimşek, M. ve Kadılar, C. (2006). Fisher Etkisinin Türkiye Verileri ile Testi. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 7(1), 99-111.
- TCMB (2019). 100 Soruda Merkez Bankacılığı. Ankara: TCMB Yayınları.
- TCMB (2024). Sektörel Enflasyon Beklentilerinin Belirleyicileri. Enflasyon Raporu 2024-III, 1-4.
- Wallace, M. ve Warner, J. (1993). The Fisher effect and the Term Structure of Interest Rates: Tests of Cointegration. Review of Economics and Statistics, 75(2), 320–324.
- Yılancı, V. (2009). Fisher Hipotezinin Türkiye İçin Sınanması: Doğrusal Olmayan Eşbütünleşme Analizi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 23(4), 205-213.
- Zhong, Y. (2022). Analysis of Fisher Effects Between Nominal Interest and Inflation. Advances in Economics, Business and Management Research, 337-341.
THE RELATIONSHIP BETWEEN NOMINAL INTEREST RATES AND INFLATION IN TURKEY: NARDL BOUNDS TESTING APPROACH
Öz
In this study, the relationship between nominal interest rates and inflation in Turkey has been analyzed for the period 1989-2024. The cointegration relationship between variables has been estimated using the NARDL Bounds Test, and a cointegration relationship between variables has been determined. The results of the NARDL Bounds Test demonstrate an asymmetric relationship between the dependent and independent variables. The increases and decreases in the inflation which is the independent variable affect statistically significant the deposit interest rate which is the dependent variable with different coefficient sizes. Considering the results of the NARDL Bounds Test, 1% increase in the inflation rate increases the deposit interest rate by 0.48%, while 1% decrease in the inflation rate decreases the deposit interest rate by 0.63%. The decreases in the inflation have a greater effect on the interest rates than the increases. According to these results, the partial Fisher effect is valid for the period 1989-2024 in Turkey.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Arı, Y.(2022). 21. Yüzyılda İktisadı Anlamak: Güncel Ekonometrik Zaman Serileri Çalışmaları. Ankara: Gazi Kitabevi.
- Atgür, M. ve Altay, N.O. (2015). Enflasyon ve Nominal Faiz Oranı İlişkisi: Türkiye Örneği (2004-2013). Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(2), 521-534.
- Carneiro, F.G., Divino, J. A. C. A. and Rocha, C. H. (2002). Revisiting the Fisher Hypothesis for the Cases of Argentina, Brazil and Mexico. Applied Economics Letters, 9(2), 95-98.
- Dickey, D. A. and Fuller, W. A. (1981). Likelihood Ratio Statistics for Autoregressive Time Series with a Unit Root. Econometrica, 49(4), 1057-1072.
- Dutt, S.B. and Ghosh, D. (2015). An Empirical Re-Examination of the Fisher Hypothesis: Panel Cointegration Tests. Journal of the Southwestern Society of Economists, 42(2), 161-173.
- Eğilmez, M. (2025). Merkez Bankası. 1.Basım, İstanbul: Remzi Kitabevi.
- Engle, R.F. and Granger, C. W. J. (1987). Co-Integration and Error Correction: Representation, Estimation, and Testing. Econometrica, 55(2), 251-276.
- Fisher, I. (1930). The Theory of Interest. New York: Macmillan.
- Frimpong, J.M. and Oteng-Abayie, E. F. (2006). Aggregate Import Demand and Expenditure Components in Ghana: An Econometric Analysis. Munich Personal RePEc Archive, 2-19.
- Fuei, L.K. (2007). An Empirical Study of the Fisher Effect and the Dynamic Relation Between Nominal Interest Rate and Inflation in Singapore. MPRA Paper 12383, University Library of Munich, Germany.
- Gedik, A. (2021). Enflasyon ve Faiz Oranı İlişkisi: Fisher Hipotezinin Türkiye İçin Geçerliliği. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, 27, 615-624.
- Gökçe ve Koru (2024). Para Politikası Strateji Değişimlerinde Enflasyon Faiz İlişkisinin Ampirik Analizi: Türkiye Ekonomisinde Fisher Etkisi (2010-2024). Uluslararası Akademik Birikim Dergisi, 7(4), 573-583.
- Göktaş, Ö. (2005). Teorik ve Uygulamalı Zaman Serileri Analizi. İstanbul: Beşir Kitabevi.
- Gregory, A. W. and Bruce, E. H. (1996). Residual-Based Tests for Cointegration in Models with Regime Shifts. Journal of Econometrics, 70, 99–126.
- Gujarati, D. (2016). Örneklerle Ekonometri. Ankara: BB101 Yayınları.
- Gül, E. ve Açıkalın, S. (2008). An Examination of the Fisher Hypothesis: the Case of Turkey. Applied Economics, 40(24), 3227-3231.
- Güriş, S. , Güriş, B. ve Ün, T. (2016). Interest Rates, Fisher Effect and Economic Development in Turkey, 1989-2011. Revista Galega de Economia, 25 (2), 95-100.
- Hacıoğlu, V. ve Yerlikaya, Ö. (2014). Fisher Hipotezi ve Beklentilerin Rolü. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası, 64(2), 109-130.
- Ito, T. (2016). Does the Fisher Hypothesis Hold in Sweden? An Analysis of Long-Term Interest Rates Under the Regime of Inflation Targeting. Review of Integrative Business & Economics Research, 5(3), 283-295.
- Kalkınma Bakanlığı (2018). Enflasyonla Mücadele Özel İhtisas Komisyonu Raporu. Kalkınma Bakanlığı Yayınları, 3017, Ankara: Kalkınma Bakanlığı.
- Kapetanios, G., Shin, Y. and Snell, A. (2006). Testing for Cointegration in Nonlinear Smooth Transition Error Correction Models. Econometric Theory, 22(2), 279-303.
- Küçükaksoy, İ. ve Akalın, G. (2017). Fisher Hipotezinin Panel Veri Analizi ile Test Edilmesi: OECD Ülkeleri Uygulaması. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 35(1), 19 - 40.
- MacKinnon, J.G. (1996) Numerical Distribution Functions for Unit Root and Cointegration Tests. Journal of Applied Econometrics, 11, 601-618.
- Mishkin, F.S. (1991). Is Fisher Effect for Real: A Re-Examination of The Relationship Between Inflation and Interest Rates. NBER Working Paper Series, 3632.
- Mishkin, F. ve Simon, J. (1995). An Empirical Examination of the Fisher Effect in Australia. NBER Working Paper Series, 5080.
- Muth, J. F. (1961). Rational Expectations and the Theory of Price Movements. Econometrica, 29 (3), 315-335.
- Narayan, P. K. (2005). The Saving and Investment Nexus For China: Evidence From Cointegration Tests. Applied Economics, 37(17), 1979–1990.
- Narayan, P.K. and Smyth, R. (2006). What Determines Migration Flows From Low-Income To High-Income Countries? An Empirical Investigation of Fiji-U.S. Migration 1972-2001. Contemporary Economic Policy, 24 (2), 332-342.
- Nusair, S. A. (2008). Testing for the Fisher Hypothesis Under Regime Shifts: An Application to Asian Countries. International Economic Journal, 22(2), 273-284.
- Payne, J. E. ve Ewing, B. T. (1997). Evidence From Lesser Developed Countries on the Fisher Hypothesis: A Cointegration Analysis. Applied Economics Letters, 4 (11), 683- 687.
- Pesaran, H. M., Shin, Y. ve Smith, R.J. (2001). Bounds Testing Approaches to the Analysis of Long Run Relationships. Journal of Applied Econometrics, 16, 289-326.
- Philips, P.C.B. ve Perron, P. (1988). Testing For a Unit Root in Time Series Regression. Biometrika, 75(2), 335-346.
- Shin, Y. , Yu, B. and Greenwood-Nimmo, M. (2014). Modelling Asymmetric Cointegration and Dynamic Multipliers in a Nonlinear ARDL Framework. In: Sickles, R. and Horrace, W. , Eds., Festschrift in Homer of Peter Schmidt , Springer, 281-314.
- Songur, M. (2019). Fourier Yaklaşımı ile Fisher Hipotezini Yeniden Gözden Geçirmek: Türkiye Örneği, S.C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 20 (2).
- Sümer, E. (2022). Hazine Finansmanında Faizli Borçlanma Sorunu ve Çözüm Önerileri. İstanbul: TKBB Yayınları.
- Şimşek, M. ve Kadılar, C. (2006). Fisher Etkisinin Türkiye Verileri ile Testi. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 7(1), 99-111.
- TCMB (2019). 100 Soruda Merkez Bankacılığı. Ankara: TCMB Yayınları.
- TCMB (2024). Sektörel Enflasyon Beklentilerinin Belirleyicileri. Enflasyon Raporu 2024-III, 1-4.
- Wallace, M. ve Warner, J. (1993). The Fisher effect and the Term Structure of Interest Rates: Tests of Cointegration. Review of Economics and Statistics, 75(2), 320–324.
- Yılancı, V. (2009). Fisher Hipotezinin Türkiye İçin Sınanması: Doğrusal Olmayan Eşbütünleşme Analizi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 23(4), 205-213.
- Zhong, Y. (2022). Analysis of Fisher Effects Between Nominal Interest and Inflation. Advances in Economics, Business and Management Research, 337-341.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Para-Bankacılık, Finans |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 28 Kasım 2025 |
| Kabul Tarihi | 11 Ocak 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 23 Ocak 2026 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 11 Sayı: 1 |
Amaç ve Kapsam
Derginin amacı; finans, ekonomi, bankacılık, iktisat, maliye, sigortacılık ve sosyal bilimler alanlarında özgün çalışmalara dayanan makalelere yer vererek uluslararası alanda sosyal bilimler literatürüne katkıda bulunmaktır.
Bu kapsamda Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi; konuyla ilgilenen bütün
disiplinlerden gelecek araştırmalara açıktır. Ayrıca dergi, akademisyenlerden gelen yazıların yanı sıra araştırmacı ve
uygulamacılardan gelecek yazıları da değerlendirmek arzusundadır.
Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmaları Dergisi (FESA), uluslararası hakemli bir dergidir.
Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmaları Dergisi, ekonomi, bankacılık, iktisat, maliye, sigortacılık, sosyal bilimler ve finans dallarının tüm alt disiplinlerinde hazırlanmış teorik-analitik ampirik araştırmalar ve incelemelere açık bir dergidir.
Yazım Kuralları
Örnek Makale Şablonu - İndirmek için tıklayınız
Sayın Yazar/Yazarlar makalenizi örnek şablona uygun şekilde düzenleyerek sisteme ekleyiniz.
Yazım Kuralları
- İlk sayfada, Türkçe ve İngilizce olarak düzenlenmiş, en fazla 150 sözcükten oluşan öz, 9 punto, başlıklar 10 punto olarak iki yana dayalı ve koyu olarak yazılması gerekmektedir.
- Makale adı, anahtar kelimeler ve jel kodların Türkçe ve İngilizce olarak belirtilmeli ve 14 punto olarak en üstte alt alta yer almalıdır.
- En az 3 JEL kod ve 3 anahtar kelime bulunmalıdır.
- Yazar ya da yazarların adı, makale başlığının sağ altına, boşluk bırakılarak, sağa dayalı, italik ve koyu 11 punto olarak yazılmalı, yazar ya da yazarların adının yanına konulacak “*” işareti ile dipnot olarak yazar ya da yazarların unvanları, çalıştıkları kurumlar, kendilerine ulaşılabilecek e-posta adresleri ile birlikte 10 punto olarak yazılmalıdır.
- Gönderilen çalışmaların daha önce hiçbir yerde yayınlanmamış olması zorunludur.
- Yazı karakteri 10 punto “Times New Roman” biçiminde olmalıdır. Metin tek satır aralıklı ve iki yana dayalı olarak yazılmalıdır.
- Sayfa yapısı “normal”, üsten 2.5 cm, alttan 2.5 cm, sağ 2.5 cm, sol 2.5 cm, girinti 1 cm olmalıdır.
- Makale ana başlıkları 14 punto, koyu ve tamamı büyük harf, Ara başlıklar 12 punto, koyu ve ilk harfleri büyük olmalıdır.
- Kaynaklar 10 punto olarak yazılmalı ve sonucun hemen ardından makalenin sonunda yer almalıdır.
- Göndermeler dipnotlar şeklinde değil, (APA) metin içinde ilgili yere açılacak parantezlerle yapılmalıdır. Parantez içindeki sıralama yazar(lar)ın soyadı, kaynağın yılı, sayfa numarası ya da numaraları şeklinde olmalıdır.
- Kaynakçada yazar ya da yazarların soyadları büyük harflerle, ilk adları İlk harf büyük sonrakiler küçük harflerle yazılmalıdır.
- Kaynakçada kaynaklar yazar soyadına göre alfabetik olarak sıralanmalıdır.
- İnternet kaynaklarında yazar ismi bulunmuyorsa, bu kaynaklar, kaynakçada yazarı belirli kaynaklar sıralaması sona erdikten sonra «İnternet Kaynakları» başlığında erişim tarihleri esasına göre sıralanmalıdır.
- Tablo, şekil, grafik ve resim için, alıntı yapılmışsa, kaynak mutlaka belirtilmelidir. Gösterilecek kaynak, tablo, şekil, grafik ve resmin hemen altında, 10 punto, 1 satır aralıklı olarak belirtilmelidir.
- Tablo, şekil, grafik ve resimlerin adları, tablo, şekil, grafik ve resimlerin sınırlarını aşmayacak şekilde üstte, Times New Roman, 10 punto, kalın, 1 satır aralıklı, sözcüklerin baş harfleri büyük olarak yazılmalıdır. 19. Yönerge dışı her hangi bir şekil koşulu üzerinde değerlendirme yapmak gerekiyorsa düzeltme yapılmasını isteme yetkisi Yayın Kurulu’na aittir
- Yayınlanması kabul edilen makaleler için yazarlardan en az birinin editörün gönderdiği yayın hakları sözleşmesini imzalaması gereklidir.
- Editör ve yayın kurulu, makalenin özünü değiştirmeksizin makalenin dergi yazım kurallarına uyması açısından gerekli olan değişiklikleri (yazı puntosu, yazı biçimi, sayfa no verme vb) yapabilir.
- Kaynakça 10 punto şeklinde çalışmanın sonunda düzenlenmelidir. Kaynakça makale metninden sonraki sayfadan başlatılmalı ve çalışmalar soyadına göre alfabetik olarak sıralanmalıdır. Aynı yazarın birden çok çalışmasına atıfta bulunulduğunda, yayın tarihi en eski olandan başlamalıdır. Aynı yazarın aynı tarihli birden fazla çalışmasına atıfta bulunulduğunda kaynaklar kaynakça ve metin içi atıflarda a,b,c,… harfleri kullanılarak numaralandırılmalıdır. Örnek; 2010a, 2010b, 2010c gibi. Bir yazarın tek ve birden fazla yazarlı çalışmasına atıfta bulunulması durumunda, önce tek yazarlı çalışmalar belirtilmelidir. Kaynakların yazılmasında standart APA 6 formatı kullanılmalıdır. (Örnek: Soyadı, Adının baş harfi. (Yıl), Eser Adı, Basıldığı yer: Basımevi.)
- Yukarıdaki özelliklerdeki yazılar ; Dergipark FESA sayfasına ulaşmak için TIKLAYINIZ adresimiz üzerinden “Makale Gönder” kısmından sisteme üye olarak tarafımıza ulaştırılabilir ya da Zaten Üye iseniz Makale göndermek için TIKLAYINIZ
- İstenilen özellikleri içermeyen yazılar değerlendirilmeye alınmayacaktır.
- Aynı yazara ait tek yazarlı birden fazla yazı aynı sayı içerisinde yayınlanamaz.
- Mart-Haziran-Eylül-Aralık Dönemlerinde yılda 4 sayı olarak yayınlanmakta olan dergimizin; Makale gönderimi açıktır. Her sayı yayınlanana kadar süreci tamamlanan makalelerimiz sıraya alınmakta ve süreci tamamlanmamış makalelerimiz daha sonraki sayılarda yayımlanmak üzere bekletilmektedir
- APA kuralları için aşağıdaki bağlantıları ziyaret edebilirsiniz:
- Basics of APA Style Tutorial; (http://flash1r.apa.org/apastyle/basics/index.htm)
- APA Formatting and Style Guide; (https://owl.english.purdue.edu/owl/resource/560/01/)
- Mini-Guide to APA 6th for Referencing, Citing, Quoting (http://library.manukau.ac.nz/pdfs/apa6thmini.pdf)
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
Yayın Politikamız ve Etik Değerler
Dergimizin benimsemiş olduğu etik görev ve sorumluluklarda "Yükseköğretim Kurumları Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Yönergesi" ve "Committee on Publication Ethics (COPE)" tarafından yayınlanan ilkeler dikkate alınmaktadır.
Dergimize sunulan çalışmalar; insandan anket, mülakat, odak grup çalışması, deney vb. yollarla veri toplanmasını ve deneysel ya da diğer bilimsel amaçlarla kullanılmasını öngörüyor ise başvuru öncesinde ilgili kurumun İnsan Araştırmaları Etik Kurulu’ndan Etik Kurul Onay Belgesi alınması zorunludur.
Derginin yayın politikasına ilişkin temel ilkeler şunlardır:
1. Dergide Türkçe ya da İngilizce olarak hazırlanmış çalışmalara yer verilecektir.
2. Türkçe hazırlanan yazıların İngilizce özetleri de eklenecektir.
3. Yazarlar tarafından dergiye gönderilecek yazılar başka hiçbir yerde yayınlanmamış olmalıdır.
4. Dergi yılda dört kez yayınlanacaktır. Editör ve ilgili kurullar gerekli gördüğü takdirde özel sayılar çıkarabilirler.
5. Derginin amacına uygun olarak, alanında uzman ve saygın akademisyenlerden oluşan bir danışma ve hakem kurulu oluşturulacaktır.
6. Derginin bilimsel işlemlerinin yürütülmesi editör tarafından üstlenilecektir. Editör yardımcıları, bu işlerin yürütülmesinde editöre yardımcı olacaktır.
7. Derginin kapak ve iç sayfa tasarımı, yayınlanması, abone işlemleri ile satış ve dağıtım işlemleri yayıncı tarafından üstlenilecektir.
8. Öncelikle; dergiye gönderilen çalışmaların, derginin uzmanlık alanına katkı düzeyi sorgulanacaktır. Bu bağlamda, kavramsal ve kuramsal açıdan yetersiz olan çalışmalar editör ve gerekli görüldüğü takdirde danışma kurulundan bir veya iki üyenin görüşleri alınmak suretiyle, hakem sürecine sokulmadan gerekçe yazılarak yazar/yazarlara iade edilebilecektir.
9. Alan araştırmalarında kalitatif (nitel) ve kantitatif (nicel) uygulamalara eşit mesafede durulacaktır. Bu noktada uygulama ve analiz yöntemlerinin metodolojik alt yapıya ve konuya uygunlukları yanında doğru ve yerinde kullanılıp kullanılmadıkları ile gerçekten ilgili alana katkı sağlayıp sağlamadıklarına bakılacaktır.
10. Dergiye gönderilen çalışmalar editörün incelemesinden ve gerekli görüldüğü takdirde danışma kurulundan bir veya iki üyenin görüşleri alındıktan sonra çalışma konusuyla ilgili iki hakeme gönderilecektir. Hakem incelemesi sonuçlarına göre çalışmaların değerlendirilmesi sonuçlandırılacaktır. Gerekli görüldüğü takdirde (hakemlerden birinin olumlu diğerinin olumsuz görüşünün varlığı veya benzeri durumlar) editör makaleyi üçüncü bir hakeme gönderebilir.
11. Editör ile yayıncı gerekli gördükleri takdirde bazı sayıların tematik (konulu) olarak yayınlanmasına karar verebilirler.
12. Uzun vadede ve ortaya çıkacak talep durumuna bağlı olarak, çalışmaların tam metin olarak uluslararası indekslerde yayınlanması yoluna gidilebilecektir.
13. Editör ile yayıncı, dergi konusuna giren seminer, sempozyum ve panel organizasyonları yapma kararı da alabilirler.
Ücret Politikası
Dergimizde makale işlem ücreti alınmamaktadır.
Dizinler
Atıf Dizinleri
Diğer Dizinler
Dergi Kurulları
Otomatik Oluşturulan Kurul - Başlığı Düzenleyiniz
Doç. Dr. Muhammet Fatih CANBAZ
Aslen Zonguldaklı olup, 1984 yılında İstanbul’un Fatih ilçesinde doğmuştur. 2007 yılında Dumlupınar Üniversitesi Bilecik İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi’nden mezun olduktan sonra özel sektörde finans alanında çeşitli görevlerde bulunmuştur. 2008 yılında katılım bankacılığı sektörüne adım atmış; 2014 yılına kadar şube ve genel müdürlük düzeyinde farklı birimlerde görev yapmıştır.
2013 yılında Kırklareli Üniversitesi ve Marmara Üniversitesi’nin ortak yürüttüğü programda İşletme yüksek lisans tezini, 2019 yılında ise Afyon Kocatepe Üniversitesi İşletme Doktora Programı’nı başarıyla tamamlamıştır.
2014 yılında Afyon Kocatepe Üniversitesi’ne öğretim görevlisi olarak atanarak akademik kariyerine başlamış; 2021 yılında Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Gerede Uygulamalı Bilimler Fakültesi Finans ve Bankacılık Bölümü’ne öğretim üyesi olarak atanmıştır. 2023 yılında İslami Finans alanında Doçent unvanını alan Canbaz, halen aynı üniversitede lisans ve lisansüstü düzeylerde İslam Ekonomisi ve Finans, Katılım Bankacılığı, Finans ve Davranışsal Finans konularında dersler vermektedir.
Evli ve üç erkek çocuk babasıdır.
Doğum Tarihi:1975
Eğitim: Yıldız Teknik Üniversitesi Matematik Mühendisliği- yıldız Teknik Üniversitesi İktisat yüksek lisans- Marmara Üniversitesi İktisat doktorası
Doçentlik: Mikro ekonomi
İmtiyaz Sahibi / Baş Editör
Otomatik Oluşturulan Kurul - Başlığı Düzenleyiniz
Doç. Dr. Muhammet Fatih CANBAZ
Aslen Zonguldaklı olup, 1984 yılında İstanbul’un Fatih ilçesinde doğmuştur. 2007 yılında Dumlupınar Üniversitesi Bilecik İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi’nden mezun olduktan sonra özel sektörde finans alanında çeşitli görevlerde bulunmuştur. 2008 yılında katılım bankacılığı sektörüne adım atmış; 2014 yılına kadar şube ve genel müdürlük düzeyinde farklı birimlerde görev yapmıştır.
2013 yılında Kırklareli Üniversitesi ve Marmara Üniversitesi’nin ortak yürüttüğü programda İşletme yüksek lisans tezini, 2019 yılında ise Afyon Kocatepe Üniversitesi İşletme Doktora Programı’nı başarıyla tamamlamıştır.
2014 yılında Afyon Kocatepe Üniversitesi’ne öğretim görevlisi olarak atanarak akademik kariyerine başlamış; 2021 yılında Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Gerede Uygulamalı Bilimler Fakültesi Finans ve Bankacılık Bölümü’ne öğretim üyesi olarak atanmıştır. 2023 yılında İslami Finans alanında Doçent unvanını alan Canbaz, halen aynı üniversitede lisans ve lisansüstü düzeylerde İslam Ekonomisi ve Finans, Katılım Bankacılığı, Finans ve Davranışsal Finans konularında dersler vermektedir.
Evli ve üç erkek çocuk babasıdır.
Doğum Tarihi:1975
Eğitim: Yıldız Teknik Üniversitesi Matematik Mühendisliği- yıldız Teknik Üniversitesi İktisat yüksek lisans- Marmara Üniversitesi İktisat doktorası
Doçentlik: Mikro ekonomi
Yardımcı Editörler
Doç. Dr. Muhammet Fatih CANBAZ
Aslen Zonguldaklı olup, 1984 yılında İstanbul’un Fatih ilçesinde doğmuştur. 2007 yılında Dumlupınar Üniversitesi Bilecik İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi’nden mezun olduktan sonra özel sektörde finans alanında çeşitli görevlerde bulunmuştur. 2008 yılında katılım bankacılığı sektörüne adım atmış; 2014 yılına kadar şube ve genel müdürlük düzeyinde farklı birimlerde görev yapmıştır.
2013 yılında Kırklareli Üniversitesi ve Marmara Üniversitesi’nin ortak yürüttüğü programda İşletme yüksek lisans tezini, 2019 yılında ise Afyon Kocatepe Üniversitesi İşletme Doktora Programı’nı başarıyla tamamlamıştır.
2014 yılında Afyon Kocatepe Üniversitesi’ne öğretim görevlisi olarak atanarak akademik kariyerine başlamış; 2021 yılında Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Gerede Uygulamalı Bilimler Fakültesi Finans ve Bankacılık Bölümü’ne öğretim üyesi olarak atanmıştır. 2023 yılında İslami Finans alanında Doçent unvanını alan Canbaz, halen aynı üniversitede lisans ve lisansüstü düzeylerde İslam Ekonomisi ve Finans, Katılım Bankacılığı, Finans ve Davranışsal Finans konularında dersler vermektedir.
Evli ve üç erkek çocuk babasıdır.
Alan Editörleri
Editör Kurulu
Doğum Tarihi:1975
Eğitim: Yıldız Teknik Üniversitesi Matematik Mühendisliği- yıldız Teknik Üniversitesi İktisat yüksek lisans- Marmara Üniversitesi İktisat doktorası
Doçentlik: Mikro ekonomi