COVİD-19 PANDEMİ SÜRECİNDEKİ ÇEVRİMİÇİ EĞİTİMİN ÖĞRETMEN PERSPEKTİFİNDEN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Bu araştırmanın amacı, Covid-19 Pandemi sürecinde Türkiye’de uygulanan çevrimiçi eğitimi öğretmen perspektifinden analiz etmektir. Betimsel tarama modeli niteliğinde araştırma, toplam 734 öğretmen üzerinde yürütülmüştür. Araştırma anketle toplanan verilerin analizlere dayalı ulaşılan sonuçlar şunlardır: Araştırmaya katılan öğretmenlerin çoğuna göre Covid-19 Pandemi süreci, genel anlamda eğitimde kayıp dönemdir. Katılımcı öğretmenlerin yarısına göre, pandemi sürecinde uygulanan çevrimiçi eğitimin etkisiz kalması, bu süreçteki olağanüstü koşullara bağlıdır. Öğretmenlere göre, çevrimiçi eğitim psikomotor ve sosyal öğrenmelerde etkisiz olup; duyuşsal ve bilişsel öğrenmelerde kısmen etkilidir. Öğretmenlere göre, pandemi sürecinde çevrimiçi eğitimin etkisiz kalmasında, öğrencilerin kendi kendine öğrenme, özkontrol ve irade özelliklerine yeterince sahip olmamaları önemli etkenlerdir. Aynı konuda öğretmenlerin de çevrimiçi pedagojisi ile bilişsel becerilere yeterince sahip olmamaları da diğer etkenlerdir. Öğretmenlere göre, pandemi sürecindeki çevrimiçi eğitimin etkisiz kalmasının en önemli nedeni, internete erişim sorunlarıdır. Bunu, sırayla mevcut öğretim programlarının uzaktan eğitime uygun olmaması, ailenin buna hazır olmaması ve EBA sistemindeki yetersizlikler izlemiştir. Araştırmada, bütün bunların sonunda Türkiye’nin gerek olağanüstü koşullar ve gerekse Bilgi Çağı’na uyumu noktasında, çevrimiçi eğitim gibi sanal ve dijital eğitim ekosistemleri için henüz tam olarak hazır olmadığı değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19 Pandemisi
• Çevrimiçi Eğitim
• Bilgi Çağı Pedagojisi
• Öğretmen Görüşleri.

Evaluation Of Online Education From The Perspective Of Teachers During The Covid-19 Pandemic Process

Öz

The purpose of this research is to analyze the online education applied in Turkey during the Covid-19 Pandemic from the perspective of the teachers. The research, which was designed in the descriptive survey model, was carried out on a total of 734 teachers. The conclusions reached based on the analysis of the data collected by the research questionnaire are as follows: According to most of the teachers participating in the research, the Covid-19 Pandemic process is a lost period in education in general. According to half of the participating teachers, the ineffectiveness of online education during the pandemic is due to the extraordinary conditions in this process. According to the teachers, online education is ineffective in psychomotor and social learning; It is partially effective in affective and cognitive learning. According to the teachers, the fact that students do not have enough self-learning, self-control and willpower characteristics are important factors in the ineffectiveness of online education during the pandemic process. In the same regard, the fact that teachers do not have enough cognitive skills with online pedagogy are other factors. According to teachers, the most important reason for the ineffectiveness of online education during the pandemic process is internet access problems. This was followed by the inadequacy of the existing teaching programs for distance education, the unpreparedness of the family and the inadequacies in the EBA system. In the research, it has been evaluated that Turkey is not yet fully ready for virtual and digital education ecosystems such as online education, both in terms of extraordinary conditions and adaptation to the Information Age.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19 Pandemic
• Online Education
• Information Age Pedagogy
• Teacher Opinions.

Kaynakça

1. Ağır, F. (2007). Özel okullarda ve devlet okullarında çalışan ilköğretim öğretmelerinin uzaktan eğitime karşı tutumlarının belirlenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Anabilim Dalı. Akçay, C. (2021). “Salgın sürecinde Türk eğitim sistemini yeniden düşünmek” (ss. 1-11) içinde Covid-19 salgınının türk eğitim sistemine yansımaları (Ed. A. Çoruk). Ankara: Pegem Akademi.
2. Akgündüz, D. (2021). Akademisyen, okul yöneticisi, öğretmen ve uzman görüşleriyle covıd-19 sürecinde k-12 eğitim raporu. İstanbul: Aydın Üniversitesi.
3. Akpınar, E. and Akpınar, B. (2020). Covid-19 pandemi sorununun ön lisans eğitimine yansımaları. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18 (48), 125-148.
4. Akpınar, B. and Halitoğlu, Ş. (2022). Digital transformation in education: Metavarial. 4th International Symposium on Global Pandemics and Multidisciplinary Covid-19 Studies, March 1-2, 2022, Ankara, Turkey.
5. Akpınar, B. (2017). Eğitimde program geliştirme. Ankara: Data Yayınları.
6. Atalay, N. and Anagün, Ş. S. (2014). Kırsal alanlarda görev yapan sınıf öğretmenlerinin bilgi ve iletişim teknolojilerinin kullanımına ilişkin görüşleri. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 2(3), 9-27.
7. Avcı İ. and Yıldız E. (2021). Covid-19 Pandemi sürecinde uzaktan eğitimi kullanan öğrencilerin memnuniyet ve davranışlarının teknoloji kabul modeli çerçevesinde incelenmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 12(3), 814-830.
8. Balcı, A. (2020).Covıd-19 özelinde salgınların eğitime etkileri. Uluslararası Liderlik Çalışmaları Dergisi: Kuram ve Uygulama, 3(3), 75-85.

9. Barry, D.M., Kanematsu, H., Fukumura, Y., Ogawa, N., Okuda, A., Taguchi, R. and Nagai, H. (2009). International comparison for problem based learning in metaverse. https://www.researchgate.net/publication/2290493 (Erişim: 27.01. 2022).
10. Balcı, A. (2018). Sosyal bilimlerde araştırma. Ankara: Pegem Akademi.
11. Bingöl Meşe, E.T. (2010). Bilişim teknolojileri öğretmenlerinin özel alan yeterlikleri açısından kendilerini değerlendirmeleri: İzmir ili örneği. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
12. Buluk B. and Eşitti, B. (2020). Koronavirüs (Covid-19) sürecinde uzaktan eğitimin turizm lisans öğrencileri tarafından değerlendirilmesi. Journal of Awareness, 5, 285-298.
13. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. and Kılıç, E. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
14. Can, E. (2020). Coronavirüs (Covid-19) pandemisi ve pedagojik yansımaları: türkiye’de açık ve uzaktan eğitim uygulamaları. AUAd, 6 (2), 11-53.
15. Çelik, Z. and Şahin, S. A. (2021). Pandemi dönemi uzaktan eğitim sürecinde eğitimsel eşitsizliklerin yeniden üretim. Pandemi sürecinde sosyoekonomik değişim ve dönüşümler: fırsatlar, tehditler, yeni normlar. Konya: Necmettin Erbakan Üniversitesi Yayınları.
16. Çeven, S. and Karakulle, İ. (2018). Bilgi toplumu ve eğitim, Türkiye’de eğitime genel bir bakış. Social Sciences Studies Journal, 4 (14), 695-705.
17. Çukurçayır, A. and Çelebi, E. (2009). Bilgi toplumu ve e-devletleşme sürecinde Türkiye. ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 5(9), 59-82.
18. Doğan, S. and Koçak, E. (2020). EBA sistemi bağlamında uzaktan eğitim faaliyetleri üzerine bir inceleme. Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(14), 110-124.
19. EĞİTİM-SEN (2020). https://egitimsen.org.tr/.
20. Eken, Ö., Tosun, N. and Eken, T. D. (2020). Covıd-19 salgını ile acil ve zorunlu uzaktan eğitime geçiş: Genel bir değerlendirme. Millî Eğitim, 49 (1), 113-128.
21. Emin, M. N. and Altunel, M. (2021). Koronavirüs sürecinde Türkiye’nin uzaktan eğitim deneyimi. İstanbul: SETA Yayınları.
22. Ersoy, M. and Toprakçı, E. (2008). Uzaktan öğretimde öğretmen rolleri. I. Uluslararası Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Sempozyumu, İzmir.
23. Gencer, E. G., Kesbiç, K. and Arık, B. M. (2021). Covid-19 etkisinde Türkiye’de eğitim. İstanbul: TÜSİAD Yayınları.
24. Güler, Ç. (2020). Uzaktan eğitimde öğrenmeyi yaklaştırmak (ss.279-292) İçinde Pandemi ve eğitim (Eds: F. Tanhan ve İ. H. Özok). Ankara: Anı Yayıncılık.
25. Gür Erdoğan, D. and Ayanoğlu, Ç. (2021). Covid-19 pandemi döneminde eğitim programlarının uzaktan eğitimde eba platformu yoluyla uygulanmasına yönelik öğretmen görüşleri. Journal of Qualitative Research in Education, 28, 100-128.
26. Ilgaz, H. and Aşkar, P (2009). Çevrimiçi uzaktan eğitim ortamında topluluk hissi ölçeği geliştirme çalışması. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education, 1(1), 27-34.
27. Kahraman, M. E. (2020). COVID-19 salgınının uygulamalı derslere etkisi ve bu derslerin uzaktan eğitimle yürütülmesi: Temel tasarım dersi örneği. İMÜ Sanat Tasarım ve Mimarlık Fakültesi Dergisi, 6(1), 44-56.
28. Karadağ, E., Çiftçi, K. Ş. and Gök, R. (2021). COVID-19 pandemisi sürecince üniversitelerde uzaktan eğitim: Üniversitelerin kapasiteleri, öğretim üyelerinin adaptasyonları ve öğrencilerin memnuniyeti. Ankara: T.C. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı-TÜBİTAK.
29. Karademir, T. (2018). Teknolojinin benimsenmesine ekolojik bir yaklaşım: sürdürülebilir bir dijital öğretim materyali geliştirme ekosistemi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Anabilim Dalı Eğitim Teknolojileri Programı.
30. Keskin, S. (2020). Acil uzaktan öğretim sürecinde ders tasarımı (ss.131-144) İçinde pandemi ve eğitim (Eds: F. Tanhan ve İ. H. Özok). Ankara: Anı Yayıncılık.
31. Kılıç, M. (2015 Uzaktan eğitim uygulamalarının etkililiği üzerine bir araştırma (İnönü Üniversitesi uzaktan eğitim merkezi ilahiyat lisans tamamlama programı örneği). (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı Eğitim Programları ve Öğretim Bilim Dalı. Koç, E. S. (2021). İlkokul öğretim programlarının covıd-19 sonrası yaygınlaşan uzaktan eğitime uygunluğunun incelenmesi. Uluslararası Anadolu Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 24-36.
32. Koçoğlu, E., Ulu Kalın, Ö., Tekdal, D. and Yiğen, V. (2020). Covid-19 pandemi sürecinde Türkiye’deki eğitime bakış. International Social Sciences Studies Journal, 6(65), 2956-2966.
33. Kurnaz, A., Kaynar, H., Barışık, Ş. C. and Doğrukök, B. (2020). Öğretmenlerin uzaktan eğitime ilişkin görüşleri. Milli Eğitim, 49 (1), 293-322.
34. Mazlum, M. M. and Uçar, R. (2020). Okul Yöneticilerinin Pandemi Sürecinde Uzaktan Eğitim Uygulamalarına İlişkin Görüşleri (ss.59-102) İçinde Pandemi ve Eğitim (Eds: F. Tanhan ve H. İ. Özok). Ankara Anı Yayıncılık.
35. Ocak, Ö. ve şahin, E. M. (2020). Covid-19 nedeniyle uygulanan uzaktan eğitimin nöroloji klinik eğitimine etkileri. Turk J Neurol, 27, 270-277.
36. Orhan, F., Yılmaz, M. B., Bayrak, İ. and Zeren, Ş. G. (2021). Covid-19 sürecinde uzaktan öğretme süreci ile ilgili ilk ve ortaöğretim öğrencilerinin algıları ve duygularına yönelik bir analiz. Ankara: T.C. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı-TÜBİTAK.
37. Ortaylı, N., Yagan, Y. and Kurul, N. (2021). Okulları açık tutmak neden salgın yönetiminin önceliği olmalıdır? İçinde COVID-19 salgını ve okulların eğitime açılması. İstanbul: Türk Toraks Derneği.
38. Özçelik, D. A. (1998). Eğitim programları ve öğretim. Ankara: ÖSYM Yayınları.
39. Özer, M. and Suna, E.H. (2020). Covid-19 salgını ve eğitim içinde küresel salgının anatomisi insan ve toplumun geleceği (Eds. M. Şeker, A. Özer ve C. Korkut). Ankara: TÜBA Yayınları.
40. Öztürk, F. (2020). Koronavirüs aşısının bulunması neden uzun sürüyor? https://www.bbc.com/turkce/haberler-dunya-52310229 (Erişim: 15. 11. 2021).
41. Senemoğlu, N. (2020). Gelişim, öğrenme ve öğretim. Ankara: Anı Yayıncılık.
42. Seongnam, S. L. (2021). Metaverse: revolution of human×space×time (IS-115) [Internet] [cited 2021 Nov 29]. Available from: https://spri.kr/posts/view/23165?code=issue_reports.
43. Sezgin, S. and Fırat, M. (2020). Covid-19 pandemisinde uzaktan eğitime geçiş ve dijital uçurum tehlikesi. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(4), 37-54.
44. Şad, S. N. and Nalçacı, Ö. İ. (2015). Öğretmen adaylarının eğitimde bilgi ve iletişim teknolojilerini kullanmaya ilişkin yeterlilik algıları. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 177-197.
45. Şahin, L., Çiçekler, A. N. and Ertürk, M. A. (2020). Kovid-19 küresel salgın sürecinde istanbul üniversitesi uzaktan eğitim uygulamalarına genel bir bakış. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, 40, 889-930.
46. Tanhan, F. and Özok, İ. H. (2021). Okul yöneticilerinin pandemi sürecinde uzaktan eğitim uygulamalarına ilişkin görüşleri (ss.59-102) İçinde Pandemi ve eğitim (Eds: F. Tanhan ve H.İ. Özok). Ankara: Anı Yayıncılık.
47. Tuncer, M. and Taşpınar, M. (2008). Sanal Ortamda eğitim ve öğretimin geleceği ve olası sorunlar. Sosyal Bilimler Dergisi, X (1), 25-144. TÜRK EĞİTİM-SEN, (2020). https://www.turkegitimsen.org.tr/icerik_goster.php?Id=13875
48. Türker, A. and Dündar, E. (2020). Covıd-19 pandemi sürecinde eğitim bilişim ağı (eba) üzerinden yürütülen uzaktan eğitimlerle ilgili lise öğretmenlerinin görüşleri. Millî Eğitim, 49(1), 323-342.
49. TÜSİAD (2021). Covıd-19 etkisinde Türkiye’de eğitim. İstanbul: TÜSİAD Yayınları.
50. Uçar, H. (2016). Uzaktan eğitimde motivasyon stratejilerinin öğrenenlerin ilgileri, motivasyonları, eylem yeterlikleri ve başarıları üzerine etkisi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
51. Ülger, K. (2021).Uzaktan eğitim modelinde karşılaşılan sorunlar-fırsatlar ve çözüm önerileri. International Journal of Contemporary Educational Studies, 7(1), 393-412.
52. Ünsal, S. and Nacar, D. (2022) Pandemi sürecinde öğretmen (ss.131-160) İçinde Covid-19 pandemi sürecinin eğitim ve eğitim programlarına yansımaları. (Eds. N. Çeliköz ve A. Türkan). Ankara: İksad Yayınları.
53. Yahşi, Ö. and Kırkıç, K. A. (2020). uzaktan eğitim sürecinde öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumlarının incelenmesi. Turkish Studies,15(5), 3827-3847.
54. Yang, Q., Zhao, Y., Huang, H. and Zheng, Z. (2022). Fusing blockchain and AI with metaverse: A Survey (pp. 1-15). https://arxiv.org/pdf/2201.03201.pdf.
55. Yıldız, A. and Vural, R. A. (2021). Covıd-19 pandemisi ve derinleşen eğitim eşitsizlikleri. Türk Tabibler Birliği Covid-19 Pandemisi Altıncı Ay Değerlendirme Raporu.
56. Yolcu, H. and Kurt, M. (2021). Uzaktan eğitim sürecinde eba canlı derslerle ilgili öğretmenlerin görüşleri. Ekev Akademi Dergisi, 25(87), 241-262.