Historical Development of Alleviating Urban Poverty

Öz

The concept of poverty and anti-poverty practices have always occupied an important place in social life and on the agenda of governments. Practical examples highlight the transformation of these facts and the perception of poverty in the historical process. Today, the concept is mainly addressed at the urban scale, particularly in developing and developed countries. Especially in the last quarter of the 20th century, there has been a major process of transformation in poverty and welfare regimes in response to economic, political and social changes. In this period in which the understanding of the welfare state has weakened, the rapid change in literature is largely attributed to the dominance of neoliberalism. Because during this period, neoliberalism concentrated on establishing a new economic order to secure the power of the ruling classes. For the establishment of this new order, various practices such as downsizing of the public sector, privatizations, flexibility of employment markets, and reduction of labor costs began to spread on a global scale. In parallel with these structural changes in the economy, we can see that there have been significant changes in poverty and anti-poverty practices. In this context, in this study, the transformation of urban poverty is discussed and the change in the approach of fighting against urban poverty in line with the development of social policy.

Anahtar Kelimeler

• Poverty Alleviation
• Urban Poverty
• Social Policy

KENT YOKSULLUĞUNA MÜDAHALENİN TARİHSEL GELİŞİMİ

Öz

Yoksulluk kavramı ve yoksullukla mücadele uygulamaları toplumsal yaşamda ve devletlerin gündemlerinde her dönem önemli yer tutmuşlardır. Uygulama örnekleri tarihsel süreçte bu olguların ve yoksulluk algısının dönüşümünü ortaya koymaktadırlar. Günümüzde kavram özellikle gelişmekte olan ve gelişmiş ülkelerde büyük ölçüde kentsel ölçekte ele alınmaktadır. 20. yüzyılın özellikle son çeyreğinde hem yoksulluk hem de refah rejimlerinde ekonomik, siyasi ve toplumsal değişimlere bağlı olarak büyük bir dönüşüm süreci yaşanmıştır. Refah devleti anlayışının zayıfladığı bu dönemde, karşılaşılan hızlı dönüşüm literatürde büyük ölçüde neoliberalizmin hâkim hale gelmesine dayandırılmaktadır. Çünkü bu dönemde neoliberalizm hâkim sınıfların iktidarını sağlamak üzere yeni bir ekonomik düzen tesis etmeye odaklanmıştır. Bu yeni düzenin tesisi için ise öncelikli olarak kamu kesiminin küçültülmesi, özelleştirmeler, istihdam piyasalarının esnekleştirilmesi, işgücü maliyetinin düşürülmesi gibi çeşitli uygulamaları küresel ölçekte yaymaya başlamıştır. Ekonomideki bu yapısal dönüşümlerle birlikte yoksulluğun ve yoksullukla mücadele uygulamalarının da önemli değişim yaşadıkları görülmektedir. Bu bağlamda çalışmada kentsel yoksulluğun dönüşümü ele alınmakta ve sosyal politikanın gelişimi doğrultusunda kent yoksulluğuyla mücadele yaklaşımında görülen değişime değinilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Yoksullukla Mücadele
• Kent Yoksulluğu
• Sosyal Politika

Kaynakça

1. Alcock, P., M. May ve K. Rowlingson (2011). Sosyal Politika. Ş. Gökbayrak(Çev.). Ankara:Siyasal Kitabevi.
2. Amis, P. (1995). Making sense of urban poverty. Environment and Urbanization, 7(1), 145-158.
3. Atkinson, R. (2000). Combating Social Exclusion in Europe:The New Urban Policy Challenge. Urban Studies, 37. 5-6, 1037-1055.
4. Bauman, Z. (1999). Çalışma, Tüketicilik ve Yeni Yoksullar. Ü. Öktem(Çev.). İstanbul:Sarmal Yayınevi. Beaudoin:M. (2017). Yoksulluğun Tarihi. T. Kaban(Çev.). İstanbul:Dedalus.
5. BM Habitat (2019). 2020-2023 Stratejik Planı, https://unhabitat.org/sites/default/files/documents/2019-09/strategic_plan_2020- 2023.pdf (22.03.2020).
6. BM Habitat Agenda. (2006). Istanbul Declaration on Human Settlements, https://webdosya.csb.gov.tr/db/habitat/editordosya/file/dokumanlar/The-Habitat-Agenda-Istanbul-Declaration-2006.pdf (22.03.2020).
7. Brady, D. (2003). Rethinking the Sociological Measurement of Poverty. Social Forces, 81. 3, 715-751.
8. Braudel, F. (1984). Civilization and Capitalism, 15th-18th Century:The Perspective of the World. S. Reynolds(Çev.). London:Collins.

9. Buğra, A. ve Ç. Keyder (2003). Yeni Yoksulluk ve Türkiye’nin Değişen Refah Rejimi. UNDP. Ankara.
10. Buğra, A. (2010). Kapitalizm, Yoksulluk ve Türkiye'de Sosyal Politika. İstanbul:İletişim Yayınları.
11. Castells, M. (2010). End of Millennium. Vol. 3. Oxford:John Wiley-Blackwell.
12. Clarke, D. B. (2004). The Consumer Society and the Postmodern City. New York:Routledge.
13. Dardot, P. ve C. Laval (2012). Dünyanın Yeni Aklı:Neoliberal Toplum Üzerine Deneme. I. Ergüden(Çev.). İstanbul:Bilgi Üniversitesi Yayınları.
14. Davis, K. (1955). The Origin and Growth of Urbanization in the World. American Journal of Sociology. 60. 5, 429-437.
15. Ersöz, H. Y. (2004). Sosyal Politika Perspektifinden Yerel Yönetimler. İstanbul:Filiz Kitabevi.
16. Ersöz, H. Y. (2011). Sosyal Politikada Yerelleşme. İstanbul:İstanbul Ticaret Odası Yayınları.
17. Esping-Andersen, G. (2010). Toplumsal Riskler ve Refah Devletleri. A. Buğra ve Ç. Keyder (Ed.). Sosyal Politika Yazıları içinde. İstanbul:İletişim Yayınları, 33-54.
18. Ferge, Z. ve S. M. Miller (1987). Dynamics of Deprivation. Aldershot:Gower.
19. Ferrera, M. (Ed). (2005). Welfare State Reform in Southern Europe. New York:Routledge.
20. Friedmann, J. (1996). Rethinking Boverty:Empowerment and Citizen Rights. International Social Science Journal. 48. 148, 161-172.
21. Geremek, B. ve A. Kolakowska (1997). Poverty:A History. Oxford:Blackwell.
22. Gilbert, G. (1997). Adam Smith on the Nature and Causes of Poverty. Review of Social Economy. 55. 3, 273-291.
23. Gordon, D. (2002). The International Measurement of Poverty and Anti-Poverty Policies. P. Townsend ve D. Gordon (Ed.). World Poverty:New Policies to Defeat An Old Enemy içinde. 53-80.
24. Güven, H. S. (2013). Sosyal Politikanın Temelleri. Bursa:Ezgi Kitabevi.
25. Hagenaars, A. ve K. De Vos (1988). The Definition and Measurement of Poverty. Journal of Human Resources. 23. 2, 211-221.
26. Handler, J. F. (2004). Social Citizenship and Workfare in the United States and Western Europe:The Paradox of Inclusion. Cambridge:Cambridge University Press.
27. Harrington, M. (1985). The New American Poverty. National Black Law Journal. 9. 2, 199-212.
28. Harvey, D. (2016). Kent Deneyimi. E. Soğancılar (Çev.). İstanbul:Sel Yayıncılık. Hobsbawm, E. J. (1998). Sanayi ve İmparatorluk. A. Ersoy (Çev.). Ankara:Dost Kitabevi Yayınları.
29. Holden, C. (2003). Decommodification and the Workfare State.Political Studies Review. 1. 3, 303-316.
30. Konuk, O. ve A. K. Bayram (2009). İnsansızlaştırılmış Yoksulluk:Yoksulluk, Bilim ve Etik. Civil Academy Sosyal Bilimler Dergisi. 7. 1, 15-26.
31. Koray, M. (2000). Sosyal Politika. Bursa:Ezgi Kitabevi.
32. Koray, M. (2005). Sosyal Politika. Ankara:İmge Kitabevi Yayınları.
33. Kuper, A. ve J. Kuper(2016). Sosyal Bilimler Ansiklopedisi. A. K. Bayram(Çev.). Ankara:Adres Yayınları.
34. Kutlu, D. (Ed.). (2018). Sosyal Yardım Alanlar. İstanbul:İletişim Yayınları.
35. Laçiner, Ö. (2016). Bir Süreç ve Durum Olarak Yoksullaşmayı Sorgulamak. N. Erdoğan (Ed.). Yoksulluk Halleri içinde. İstanbul:İletişim Yayınları, 313-325.
36. McClelland, J.S. (2005). History of Western Politcal Thought, New York:Routledge.
37. McDowell, L. (2004). Work, Workfare, Work/Life Balance and An Ethic of Care. Progress in Human Geography. 28. 2, 145-163.
38. Mingione, E. (1996). Urban Poverty in the Advanced Industrial World:Concepts, Analyses, Debates. E. Mingione (Ed.). Urban Poverty and the Underclass içinde. Cambridge:Blackwell Publishers, 3-40.
39. Munro, W. B. (1952). İngiliz Belediyelerinin Tarihi. V. Tönük (Çev.). Türk İdare Dergisi. 217, 145-154.
40. Nussbaum, M. C. (2011). Creating Capabilities. Cambridge:Harvard University Press. Nussbaum, M. ve A. Sen (1993). The Quality of Life. New York:Oxford University Press.
41. Nussbaum, M. ve A. Sen (1993). The Quality of Life. New York:Oxford University Press.
42. Odekon, M. (Ed.). (2006). Encyclopedia of W orld Poverty. California:Sage Publications. Oktik, N. (2008). Türkiye'de Yoksulluk Çalışmaları. İzmir:Yakın Yayınları.
43. Popple, P. (2018). Social Work Practice and Social Welfare Policy in the United States. New York:Oxford University Press.
44. Ravallion, M. (2016). The Economics of Poverty:History, Measurement, and Policy. New York:Oxford University Press.
45. Rosanvallon, P. (2004). Refah Devletinin Krizi. B. Şahinli(Çev.). Ankara:Dost Kitabevi Yayınları
46. Room, G. (1990). ‘New Poverty’ in the European Community. New York:Palgrave Macmillan.
47. Rowntree, B. S. (1908). Poverty:A Study of Town Life. London:Macmillan.
48. Seabrook, J. (2013). Pauperland:Poverty and the Poor in Britain. London:Hurst Publishers.
49. Sen, A. (1993). Capability and Well-being. M. Nussbaum ve A. Sen (Ed.). The Quality of Life içinde. New York:Oxford University Press, 30-53.
50. Sen, A. (1999). Özgürlükle Kalkınma. Y. Alogan(Çev.). İstanbul:Ayrıntı Yayınları.
51. Sidney, M. S. (2017). Yoksulluk, Eşitsizlik ve Toplumsal Dışlanma. J. S. Davies ve D. L. Imbrosco (Ed.). Kentsel Politika Teorileri içinde. İstanbul: Litera Yayıncılık, 323-354.
52. Slack, P. (1995). The English Poor Law, 1531-1782. Cambridge:Cambridge University Press.
53. Smith, A. (1977). An Inquiry Into the Nature and Causes of the Wealth of Nations. London: ElecBook Classics.
54. Steger, M. B. ve R. K. Roy (2010). Neoliberalism:A Very Short Introduction. New York:Oxford University Press.
55. Standing, G. (2019). Prekarya Yeni Tehlikeli Sınıf. E. Bulut(Çev.). İstanbul:İletişim Yayınları.
56. Sumner, W. G. (1883). What Social Classes Owe to Each Other. New York:Harper.
57. Şenses, F. (2014). Küreselleşmenin Öteki Yüzü Yoksulluk. İstanbul:İletişim.
58. Tekeli, İ. (2000). Kent Yoksulluğu ve Modernite’nin Bu Soruya Yaklaşım Seçenekleri Üzerine. A. H. Akder ve M. Güvenç (Ed.). Devlet Reformu:Yoksulluk içinde. İstanbul:TESEV Yayınları, 139-159.
59. Townsend, P. (1979). Poverty in the United Kingdom. Los Angeles:University of California Press.
60. Townsend, P. (1985). A Sociological Approach to the Measurement of Poverty-A Rejoinder to Professor Amartya Sen. Oxford Economic Papers. 37. 4, 659-668.
61. Türkün, A. (Ed.). (2014). Mülk, Mahal, İnsan:İstanbul'da Kentsel Dönüşüm. İstanbul:İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
62. UNCHS (1997). Cities and Homes For All:The Habitat Agenda. Kenya.
63. UNDP (1990). Human Development Report 1990. New York.
64. Wacquant, L. (2015). Kent Paryaları, İstanbul:Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi.
65. Wahl, A. (2011). The Rise and Fall of the Welfare State, London:Pluto Press.
66. Walbank, F. W. (1944). The Causes of Greek Decline. The Journal of Hellenic Studies. 64, 10-20.
67. Wirth, L. (2002). Bir Yaşam Biçimi Olarak Kentlileşme. B. Duru ve A. Alkan (Drl. ve Çev.). 20. Yüzyıl Kenti içinde. Ankara:İmge Kitabevi, 2002, 77-107.
68. Wratten, E. (1995). Conceptualizing Urban Poverty. Environment and Urbanization, 7. 1, 11-38.
69. Yavuz, F., R. Keleş ve C. Geray (1978). Şehircilik:Sorunlar-Uygulama ve Politika. Ankara:Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
70. Zencirkıran, M. (2014). Sanayi Devrimi ve Sosyal Politikanın Oluşumuna Etkileri. A. Tokol ve Y. Alper (Ed.). Sosyal Politika içinde. Bursa:Dora Yayıncılık, 7-23.