İÇ GÖÇLERİN EMNİYET VE ASAYİŞE ETKİSİ

Öz

Bir ülke sınırları içerisinde gerçekleşen uzun süreli yer değiştirmeler olarak tanımlanabilecek iç göçler, üretimde ihtiyaç duyulan iş gücü ve sermayeyi bir araya getirmesi nedeniyle kalkınma, nüfusun şehirlerde toplanmasını sağlaması nedeniyle de kentleşme açısından gereklidir. Başka bir ifade ile iç göçlerin tarım toplumundan sanayi toplumuna ve sanayi toplumundan da bilgi toplumuna geçişi hızlandırdığı söylenebilir. Öte yandan iç göçler iyi yönetilmezse göçmenlerde psikolojik rahatsızlıklar görülmesine, göç veren bölgelerin hayalet şehirlere dönüşmesine, göç alan bölgelerde ise özellikle mala karşı suçlarda ciddi artışlara neden olabilir ki, bu sayılanların tamamı emniyet ve asayişi olumsuz etkiler. Türkiye’de iç göçler 1950’li yıllarda neredeyse tarımda makineleşme ile paralel olarak başlamış, 2000’li yılara kadar ülkenin özellikle kuzey ve doğusundan batısı, güneyi ve kuzeybatısı istikametinde hız kazanarak devam etmiştir. 2000’li yıllardan itibaren göç hızında azalmalar görülmesine rağmen, Ankara, İstanbul, İzmir, Kocaeli, Tekirdağ, Antalya ve Bursa gibi iller halen çevreleri açısından birer çekim merkezi olmaya devam etmektedir. Göç almaya devam eden illerde ve hâlihazırda göç almayan, ancak çok fazla göçmen nüfus barındıran Adana ve Mersin gibi illerde emniyet ve asayişin sağlanmasında iç göçler olumsuz bir faktör olarak ortaya çıkmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• İç Göç, Emniyet, Asayiş, Suç

THE EFFECT OF INTERNAL MIGRATIONS TO THE SAFETY

Öz

Internal migrations which can be defined as long-term relocations within the borders of a country, are necessary for development because they make manpower and capital that are needed for production meet, and they are also necessary for urbanization since they cause people gather around the cities. In other words, it is possible to say that internal migrations accelarated the transiton from agrarian society to industrial society and then the transition from industrial society to information society. On the other hand, unless the process managed well, internal migrations can cause psychological complaints for the migrants; can turn the source settlements to “ghost cities” and may heighten crimes seriously -especially property crimes (all kinds of burglary, vandalism, usurpation etc.)- in the cities of destination and all these mentioned here have negative effects on safety and public order. Internal migrations in Turkey had begun in 1950’s almost in parallel with agricultural mechanization, continued with an accelarating speed until 2000’s on a route that begins from the northern and eastern Turkey and ends in western, southern and north-western Turkey. Although internal migrations has slowed down in 2000’s, some cities, for example Ankara, İstanbul, İzmir, Kocaeli, Tekirdağ, Antalya and Bursa continued to be attraction centers for their peripheries. Both in this group of cities that continue attracting migrants and in the group of cities that are not atracting migrants for now - such as Adana and Mersin- but hosting too many migrant population, internal migration is emerging as a negative factor for ensuring safety and public order.

Anahtar Kelimeler

• Internal Migrations, Safety, Public Order, Crime

Kaynakça

1. Akkayan, T. Göç ve Değişme. İstanbul, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları No:2573, 1979.
2. Ay, Y. İç Göç-Suç İlişkisi:Mersin Örneği (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara, Kara Harp Okulu, Savunma Bilimleri Enstitüsü, 2004.
3. Ayata, S. Toplumsal Çevre Olarak Gecekondu ve Apartman. Toplum ve Bilim, Sayı:46/47, İstanbul, Birikim Yayınları,1989.
4. Balcıoğlu, vd. Madde Bağımlılığı, Göç ve Suç. Yeni Symposium, 39(4), 2001.
5. Bayhan, V. Türkiye’de İç Göçler ve Anomik Kentleşme. Toplum ve Göç:II. Ulusal Sosyoloji Kongresi, 1996, Mersin, Ankara, DİE-Sosyoloji Derneği Yayını, 1997.
6. Boyle, vd. Exploring Contemporary Migration. Harlow, Essex:Longman, 1998.
7. Castles, S. International Migration at the Beginning of the Twenty-first Century: Global Trends and Issues. International Social Science Journal, September 2000.
8. Cerit, S. Türkiye’de Kırdan Kente Göçün Kapsamı ve Nüfus Artışıyla Olan İlgisi. Cavit Orhan Tütengil’e Armağan, İstanbul, İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Yayınları, 1982.

9. Çelik, F. Ekonomik Yönleriyle İç Göç Olgusu (Teori ve Uygulama) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kayseri, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 1999.
10. Demir, E. Banliyöleşme ve Kent İçi Göç: Ankara’nın İki Toplu Konut Banliyösünün Karşılaştırılması. Toplum ve Göç: II. Ulusal Sosyoloji Kongresi, 1996, Mersin, Ankara, DİE-Sosyoloji Derneği Yayını, 1997.
11. Demirci, M. ve Sunar B. Nüfus Sayımları ile Derlenen İç göç Bilgisinin Değerlendirilmesi. Türkiye’de İç Göç (Konferans): Bolu-Gerede, 6-8 Haziran 1997, İstanbul, Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı Yayınları, 1998.
12. GAP Bölgesi Nüfus Hareketleri Araştırması (Yöneticiler İçin Özet), ODTÜ Sosyoloji Bölümü Ankara,1994.
13. Gökçe, vd. Gecekondularda Aileler Arası Geleneksel Dayanışmanın Çağdaş Organizasyonlara Dönüşümü. Ankara, T.C. Başbakanlık Kadın ve Sosyal Hizmetler Müsteşarlığı Yayınları, 1993.
14. Gümüş, E. Türkiye’nin Nüfusu. Türkiye Coğrafyası, Eskişehir, Anadolu Üniversitesi Yayınları, 1998.
15. Gündüz, M. ve Yetim N. Terör ve Göç. Toplum ve Göç:II. Ulusal Sosyoloji Kongresi, 1996, Mersin, Ankara, DİE-Sosyoloji Derneği Yayını, 1997.
16. Haviland, W.A. Kültürel Antropoloji. (Çev.) Hüsamettin İNAÇ, Seda ÇİFTÇİ. İstanbul, Kaknüs Yayınları, 2002.
17. Hınde, A. Demographic Methods. London, Arnold, 1998. Irmak, Y. Kentlileşme. Cavit Orhan Tütengil’e Armağan, İstanbul, İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Yayınları, 1982.
18. İçduygu, A. ve Ünalan T. Türkiye’de İç Göç: Sorunsal Alanları ve Araştırma Yöntemleri. Türkiye’de İç Göç (Konferans): Bolu-Gerede, 6-8 Haziran 1997, İstanbul, Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı Yayınları, 1998. Jandarma Teşkilatı Görev ve Yetkileri Yönetmeliği, Resmi Gazete, 17.12.1983,18254.
19. Keleş, R. Kentleşme Politikası (7. Baskı). Ankara, İmge Kitabevi, 2002.
20. Kıray, M.B. Toplumsal Yapı, Toplumsal Değişme. İstanbul, Bağlam Yayıcılık, 1999.
21. Kızılçelik, S. ve Erjem Y. Açıklamalı Sosyoloji Terimleri Sözlüğü (4.Baskı). İzmir, Saray Kitabevleri, 1996.
22. Kızılçelik, S. Mersin’e Göç Etmiş İnsanların Sağlık Sorunları Üzerine Bir Araştırma. Toplum ve Göç:II. Ulusal Sosyoloji Kongresi, 1996, Mersin, Ankara, DİE-Sosyoloji Derneği Yayını, 1997.
23. Lee, E.S. A Theory of Migration. Migration, London, Cambridge University Press, 1969.
24. Oğuz, K. İç Göçün Kırsal Alanda Yarattığı Değişim: İçel Melleç (Demirören) Köyü Örneği (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul, Yeditepe Üniversitesi Sosyal Antropoloji Bölümü, 2003.
25. On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun, 12.11.2012, 6360, Resmi Gazete, 06.12.2012, 28489.
26. Öngör, S. Türkiye’de İç Göçler. Yedinci İskan ve Şehircilik Haftası Konferansları, 11-13 Haziran 1963, Ankara, Sevinç Matbaası, 1964.
27. Özcan, Y. Z. İç Göçün Tanımı ve Verileri İle İlgili Bazı Sorunlar. Toplum ve Göç:II. Ulusal Sosyoloji Kongresi, 1996, Mersin, Ankara, DİE-Sosyoloji Derneği Yayını, 1997.
28. Özdağ, Ü. Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde ve Doğu ve Güneydoğu Anadolu’dan Batıya Göç Edenlerde Kültürel Yapı ve Kimlik Sorunu. Ankara, Türk Metal Sendikası Yayını, 1995.
29. Sanlı, S.F. Türkiye’de Suçluluk Yapısını Etkileyen Sosyo-Ekonomik Etmenler, (Yayımlanmamış Uzmanlık Tezi) Ankara, Devlet İstatistik Enstitüsü, 1998.
30. Sır, A., Bayram Y. ve Özkan M. Zorunlu İç Göç Yaşamış Bir Grupta Travma Sonrası Stres Bozukluğu Üzerine Bir Ön Çalışma. Türk Psikiyatri Dergisi,9 (3), 1998.
31. Tekeli, İ.ve Erder L. Yerleşme Yapısının Uyum Süreci Olarak İç Göçler. Ankara, Hacettepe Üniversitesi Yayınları, 1978.
32. Türkdoğan, O. Yoksulluk Kültürü. Erzurum, Atatürk Üniversitesi Yayınları, 1974.
33. Todaro, M.P. Economic Development in the Third World. New York, Longman, 1981.
34. Türk Dil Kurumu Web Sayfası, http://www.tdkterim.gov.tr/?kelime=g%F6 %E7men&kategori=terim&hng=md (Erişim Tarihi: 31 Ocak 2013). Türkiye İstatistik Kurumu Web Sayfası, http://tuikapp.tuik.gov.tr/ adnksdagitapp/ adnks.zul?kod=4, (Erişim Tarihi: 03 Şubat 2013).