Validity and Reliability Study of PEARL Observation Form for Five- and Six-Year-Old Children

Öz

The aim of this research was to conduct the validity and reliability study of the PEARL Observation Form for 5- and 6-Year-Old Children. There are items in the form that evaluate the social and emotional behaviors of children. Expert opinions were taken in terms of content and scope validity of the form. The sample of the study consists of 5- and 6-year-old children (n=224) attending pre-school education institutions in Ankara province; Çankaya, Keçiören, Yenimahalle, Sincan, Etimesgut, Altındağ and Mamak districts. Kaiser-Meyer-Olkin (KMO) and Bartlett tests were performed to determine whether the collected data was suitable for factor analysis. As a result of the analysis, the KMO fit measure value was calculated as .96. This value is considered to be a very good value for KMO. The calculated Bartlett Test of Sphericity value is 7356.41, which is significant at the .01 level. In the exploratory factor analysis performed to determine the factor structure, it was determined that the form had a single factor structure and 29 items had a high load value, and item correlation values varied between .57 and .89 and were significant at the .05 level. It was found to have an Alpha reliability coefficient of .98. When the results of the analysis are evaluated, it can be said that the "PEARL Observation Form for 5- and 6-Years-Old Children" is a valid and reliable measurement tool to measure the social emotional behaviors of 5- and 6-years-old children.

Anahtar Kelimeler

• Preschool
• Child
• Social emotional behavior
• Scale

Beş Altı Yaş Çocuklar İçin PEARL Gözlem Formunun Geçerlik Güvenirlik Çalışması*

Öz

Araştırma,“5–6 Yaş Çocuklar İçin PEARL Gözlem Formu”nun geçerlik ve güvenirlik çalışmasını yapmak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Formda çocukların sosyal ve duygusal davranışlarını değerlendiren maddeler bulunmaktadır. Formun içerik, kapsam ve görünüş geçerliği açısından uzman görüşlerine başvurulmuştur. Araştırmanın örneklemini Ankara ili Çankaya, Keçiören, Yenimahalle, Sincan, Etimesgut, Altındağ ve Mamak ilçelerinde okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 5–6 yaş çocukları (n=224) oluşturmaktadır. Toplanan veriler için öncelikle faktör analizine uygun olup olmadığını belirlemek amacıyla Kaiser-Meyer-Olkin (KMO) ve Bartlett testleri yapılmıştır. Yapılan analiz sonucunda, KMO uyum ölçüsü değeri .96 olarak hesaplanmıştır. Bu değer, KMO için çok iyi bir değer olarak kabul edilmektedir. Hesaplanan Bartlett Küresellik Testi değeri 7356.41 olup .01 düzeyinde anlamlıdır. Faktör yapısını belirlemek amacıyla yapılan açımlayıcı faktör analizinde ise formun tek faktörlü yapıda olduğu, 29 madde yüksek yük değeri verdiği; madde korelasyon değerlerinin .57 ile .89 arasında değiştiği ve .05 düzeyinde anlamlı olduğu; .98 Alpha güvenirlik katsayısına sahip olduğu saptanmıştır. Yapılan analiz sonuçları değerlendirildiğinde, “5–6 Yaş Çocuklar İçin PEARL Gözlem Formu”nun, 5–6 yaş çocuklarının sosyal duygusal davranışlarını ölçmek için geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Okul öncesi
• Çocuk
• Sosyal-duygusal davranış
• Ölçek

Kaynakça

1. Avcıoğlu, H. (2007). Sosyal becerileri değerlendirme ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması (4-6 yaş). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 93-103.
2. Beilin, H. (1994). Jean Piaget's enduring contribution to developmental psychology. In R. D. Parke, P. A. Ornstein, J. J. Rieser, & C. Zahn-Waxler (Eds.), A Century Of Developmental Psychology (pp. 257–290). American Psychological Association. https://doi.org/10.1037/10155-023.
3. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, S. ve Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri (17. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
4. Cole, M. & Wertsch, J. V. (1996). Beyond the individual-social antinomy in discussions of Piaget and Vygotsky. Human Development, 39(5), 250–256.
5. Cömert,S.ve Özbey,S.(2021). Psychological resilience program aided by turkish music: the effect on the psychological resılıence level of preschool children. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, (11)366-393.DOI:10.21733/ibad.947566. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1805514.
6. Çömlekçi, N. (2001). Bilimsel araştırma yöntemi ve istatistiksel anlamlılık sınamaları. Ankara: Bilim Teknik Yayınevi.
7. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik. SPSS ve Lisrell uygulamaları. Ankara: Pegem Yayınevi.
8. Hemmeter, M. L., Snyder, P. A., Fox, L., & Algina, J. (2016). Evaluating the implementation of the Pyramid Model for promoting social-emotional competence in early childhood classrooms. Topics in Early Childhood Special Education, 36(3), 133-146.

9. Denham, S. A., Wyatt, T. M., Bassett, H. H., Echeverria, D. & Knox, S. S. (2009). Assessing social-emotional development in children from a longitudinal perspective. Journal of Epidemiology & Community Health, 63(Suppl 1), 37-52.
10. Durlak, J. A., Weissberg, R.P., Dymnicki, A.B., Taylor, R.D., Schellinger, K. (2011). The impact of enhancing students' social and emotional learning: A meta-analysis of school-based universal interventions. Child Development, 82, 405–432.
11. Erdem, E. ve Demirel, Ö. (2002). Program geliştirmede yapılandırmacılık yaklaşımı (Constructivist approach in program development). Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi,23,81-87.
12. Fox L., Dunlap, G., Hemmeter, M. L., Joseph, G.E. & Strain, P.S. (2003).The teaching pyramid. a model for supporting social competence and preventing challenging behavior in young Children. Young Children. July.48–52.
13. Gershon, P., & Pellitteri, J. (2018). Promoting emotional intelligence in preschool education: a review of programs. International Journal of Emotional Education, 10(2), 26–41.
14. Köyceğiz Gözeler, M. ve Özbey, S. (2021). Motivation in preschool children: effect of the supportive education program. Euroasia Journal of Social Sciences & Humanities,8(4),68–87. https://www.euroasiajournal.com/Makaleler/1282129444_68–87. pdf.
15. Lam, L. T. & Wong, E. M. (2017). Enhancing social-emotional well-being in young children through improving teachers’ social-emotional competence and curriculum design in Hong Kong. International Journal of Child Care and Education Policy, 11(5), 1–14.
16. Mondi, C. F., Giovanelli, A., & Reynolds, A. J. (2021). Fostering socio-emotional learning through early childhood intervention. International Journal of Child Care and Education Policy, 15(1), 1-43.
17. Portnow, S., Downer, J. T., & Brown, J. (2018). Reductions in aggressive behavior within the context of a universal, social emotional learning program: Classroom and student level mechanisms. Journal of School Psychology, 68, 38-52.
18. Powell, D.; Dunlap, G.& Fox, L.(2006). Prevention and ıntervention for challeging behaviors of toodlers and preschoolers. Infant&Young Children. 19 (1)25–35.
19. Heo, K. H., Cheatham, G. A., Hemmeter, M. L. & Noh, J. (2014). Korean early childhood educators’ perceptions of importance and implementation of strategies to address young children’s social-emotional competence. Journal of Early Intervention, 36(1), 49-66.
20. Jones, S. M., & Bouffard, S. M. (2012). Social and emotional learning in schools: From programs to strategies and commentaries. Social Policy Report, 26(4), 1-33.
21. Kalaycı, Ş. (2009). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. Ankara: Asil.
22. Ömeroğlu E., Büyüköztürk S., Aydogan Y., Çakan M., Kılıç Çakmak E., Özyürek A., Gültekin Akduman G., Günindi Y., Kutlu Ö., Çoban A., Yurt O., Koğar H. ve Karayol S.,G.(2015). Determination and ınterpretation of the norm values of preschool social skills rating scale teacher form. Educatıonal Siences-Theory & Practıce, 15(4), 981–996.
23. Özbey, S. (2019). Okul öncesi çocuklar için sosyal duygusal iyi oluş ve psikolojik sağlamlık ölçeğinin (PERİK) geçerlik güvenirlik çalışması. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 10(17), 756–786.
24. Özen, Y. ve Gül, A. (2007). Sosyal ve eğitim bilimleri araştırmalarında evren-örneklem sorunu. KKEFD /] OKKEF, 1, 394–422.
25. Özdamar, K. (1999). Paket programlar ile istatistiksel veri analizi. Eskişehir: Kaan Kitabevi.
26. Santrock, J.W. (2011a). Educational psychology. New York: Mc. Graw-Hill Companies.
27. Santrock, J.W. (2011b). Life-span development. New York: Mc. Graw-Hill Companies.
28. Sklad, M., Diekstra, R., De Ritter, M., Ben, J.&Gravesteijn, C. (2012). Effectiveness of school-based universal social, emotional, and behavioral programs: Do they enhance students' development in the area of skill, behavior, and adjustment? Psychology in the Schools, 49(9), 892–909.
29. Saraçoğlu, A.S. ve Kumral, O. (2007). Sınıf öğretmenliği son sınıf öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine yönelik yeterlik algıları, kaygıları ve akademik güdülenme düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi VI. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu. 27–29 Nisan 2007 Eskişehir. (sf.354–359).
30. Tanrıbuyurdu, E. F., ve Yıldız, T. G. (2014). Okul öncesi öz düzenleme ölçeği (OÖDÖ): Türkiye uyarlama çalışması. Eğitim ve Bilim, 39(176),317-328.
31. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2001). Using multivariate statistics. Cambridge: Harper & Row. Tavşancıl, E. (2010). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi (Dördüncü Baskı). Ankara: Nobel
32. Tezbaşaran, A. (1997). Likert tipi ölçek hazırlama kılavuzu, Mersin: E-Kitap
33. Üneri, Ö. ve Memik N. Ç. (2007)."Çocuklarda yaşam kalitesi kavramı ve yaşam kalitesi ölçeklerinin gözden geçirilmesi." Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi 14(1) 48-56.
34. Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes (M. Cole, V. JohnSteiner, S. Scribner, & E. Souberman, eds.).Cambridge, MA:Harvard University Press.
35. Weissberg, R. P., & Cascarino, J. (2013). Academic learning+ social-emotional learning= national priority. Phi Delta Appan, 95(2), 8-13.
36. Yıldız, F. Ö. ve Akman, B.(2021). Validity and reliability study of the social-emotional assets and resiliency scale for preschool (SEARS-Pre). Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 7(1), 74–86