An Assessment of Students Perceptions of Efficiency Level of Gaining Problem Solving and Decision Making Skills of Fifth Grade Turkish Language Education Curriculum

Öz

The main aim of this study is to determine the opinions of primary school students about the effectiveness of the 5th Grade Turkish Language Education Curriculum in terms of gaining problem solving and decision making skills. In this descriptive study, 600 fifth grade students enrolled in five pilot primary school in Diyarbakır city were asked to rate their ideas about the new Turkish Language Education curriculum. Data obtained with a three-point Likert style scale were analyzed by using mean scores and standard deviation. With the study, it was estimated that the students found new Turkish Language Education curricula to be effective in developing problem solving and decision making skills.

Anahtar Kelimeler

• Turkish Language Education curriculum, problem solving, decision making

İlköğretim 5. Sınıf Türkçe Dersi Öğretim Programının Problem Çözme ve Karar Verme Becerilerini Kazandırmadaki Etkililik Düzeyine İlişkin Öğrenci Görüşlerinin Değerlendirilmesi

Öz

Bu çalışmanın genel amacı ilköğretim 5.sınıf Türkçe Dersi Öğretim Programının (TDÖP) problem çözme ve karar verme becerilerini kazandırmadaki etkililik düzeylerine ilişkin öğrenci görüşlerini belirlemektir. Tarama tipindeki araştırmada, Diyarbakır ilinde yeni programın uygulandığı beş pilot ilköğretim okulunda öğrenim gören 600 beşinci sınıf öğrencisinin Türkçe Dersi Öğretim Programına ilişkin görüşleri alınmıştır. Üçlü likert tipi bir ölçekle elde edilen veriler, aritmetik ortalama ve standart sapma değerleri kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışmada yeni TDÖP\'ün problem çözme ve karar verme becerilerini kazandırmada öğrenciler tarafından etkili bulunduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Türkçe dersi öğretim programı, problem çözme, karar verme

Kaynakça

1. Açıkgöz, K. Ü. (2003). Aktif öğrenme. (5. Baskı). İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.
2. Adair, J. (2003). Etkili karar verme. (Çev. Salih Fatih Güneş). İstanbul: Babıali Kültür Yayıncılık.
3. Bursalıoğlu, Z. (2002). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış. (12. Basım). Ankara: PegemA Yayıncılık.
4. Coşkun, E. (2005). İlköğretim dördüncü ve beşinci sınıf öğretmen ve öğrencilerinin yeni Türkçe dersi öğretim programıyla ilgili görüşleri üzerine nitel bir araştırma. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 5 (2), 421-476.
5. Deniz, M. E. (2004). Üniversite öğrencilerinin karar vermede öz saygı karar verme stilleri ve problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi üzerine bir araştırma. Eğitim Araştırmaları, 15, 23–35.
6. Erdem, E. (2005). Probleme dayalı öğrenme. Eğitimde yeni yönelimler. (Edt. Özcan Demirel). 119–132, Ankara: PegemA Yayıncılık.
7. Erden, M. & Akman, Y. (1998). Gelişim öğrenme-öğretme: eğitim psikolojisi. (Genişletilmiş 7. Baskı). Ankara: Arkadaş Yayınevi.
8. Gökbaş, M. (2001). Eğitimde takım çalışması ve karara katılma (Elazığ ili örneği). Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ.

9. İlköğretim Sosyal Bilgiler Dersi 4–5.Sınıflar Öğretim Programı. (2005). Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü Basım Evi.
10. Kızılhan, P. (2003). Öğretimde sorun çözme yöntemi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16, 12–19.
11. Koç, G. (2000). Öğrenme faaliyetlerini planlarken öğrenciyi merkeze alma konusunda karşılaşılan güçlükler. Gazi Üniversitesi Mesleki Eğitim Dergisi, 1, 17–30.
12. Kökdemir, D. (2003). Belirsizlik durumlarında karar verme ve problem çözme. Yayımlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
13. Köken, N. (2003). Sosyal bilgiler öğretiminde problem çözme becerilerinin çoktan seçmeli testlerle ölçülmesi. Gazi Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, (4)2, 55–68.
14. Kuzgun, Y. (2000). Meslek danışmanlığı. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
15. Martinez, M. E. (1998). What is problem solving? Phi Delta Kapan. 79, 605–609.
16. MEB, (2005). İlköğretim Türkçe dersi (1-5 sınıflar) öğretim programı ve kılavuzu (eğitim amacıyla hazırlanan taslak baskı). Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü Basımevi.
17. MEB, (2007). İlköğretim 1-5. sınıf programları tanıtım kitapçığı. http://iogm.meb.gov.tr/files/io1-5sinifprogramlaritanitimkit.pdf adresinden 12 Ekim 2007 tarihinde edinilmiştir.
18. Michaelis, J. U. & Garcia, J. (1996). Social studies for children: a guide to basic instruction. USA: by Allyn & Bacon A Division of Simon & Schuster, Inc.
19. Özden, Y. (2003). Öğrenme ve öğretme. Ankara: PegemA Yayıncılık.
20. Tavşancıl, E. (2002). Tutumların Ölçülmesi ve SPSS ile Veri Analizi. Ankara: Nobel Yayınları
21. Ülgen, G. (1997). Eğitim psikolojisi. (3. Baskı). İstanbul: Kurtiş Matbaası.
22. Ünver, G. (2005). Yansıtıcı düşünme. Eğitimde yeni yönelimler, (Edt. Özcan Demirel). 133-144, Ankara: PegemA Yayıncılık.
23. Welton, D. A. & Mallan, J. T. (1999). Children and their world: strategies for teaching social studies. USA: Houghton Mifflin Company.
24. Woods, D. (1996). Teacher cognition in language teaching-beliefs, decision making and classroom practice. Great Britain: Cambridge University Press.