The Effects of Group Guidance and The Methods of Teaching Through Discovering and Expository on The Acquisition of Effective Positive Social Concepts

Öz

In this study, the effects of group guidance and the methods of teaching through discovering and Expository on the acquisition of some effective positive social concepts and on elementary education social science lesson contexts were investigated. It was found in the present study that group guidance was a more efficient method than teaching both through Expository and through discovering in making the elementary education students acquire the positive social concepts. It was also found that group guidance was the most efficient method on effective scores that form an important dimension of social concepts. Considering the points regarding knowledge dimension of the positive social concepts, no significant difference was found within the experimental groups and between the experimental groups and the control groups.

Anahtar Kelimeler

• Teaching methods; Group guidance; Positive social concepts

Buluş Sunuş Metodu ve Grup Rehberliğinin Duygusal İçerikli Olumlu Sosyal Kavramları Kazandırması Üzerine Etkisi

Öz

Bu araştırmada ilköğretim Sosyal Bilgiler ders konuları ile ilgili bazı duygusal içerikli olumlu sosyal kavramların kazandırılmasında buluş ve sunuş öğretim yöntemleri ile grup rehberliğinin etkisi araştırılmıştır. Araştırmada grup rehberliğinin, olumlu sosyal kavramları ilköğretim öğrencilerine kazandırmada, sunuş ve buluş yoluyla öğretimden daha etkili bir yöntem olduğu bulunmuştur. Sosyal kavramların önemli bir boyutunu oluşturan duygu puanları üzerinde de grup rehberliğinin en etkili yöntem olduğu tespit edilmiştir. Olumlu sosyal kavramların bilgi boyutuna ilişkin puanlarda, hem deney gruplarının birbirleriyle hem de kontrol grubu ile aralarında önemli bir fark bulunamamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Grup Rehberliği; Öğretim yöntemleri; Olumlu sosyal kavramlar

Kaynakça

1. Akbaba, S.(1995). Öğrenme Psikolojisi. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Yayınları, Erzurum.
2. Dinkmeyer, D. (1970).Elementary School Guidance and the Classroom Teacher.
3. Elementary School Guidance: Conceptual Beginnings and Initial Approaches. Washington D.C. APGA
4. Doğan, H.(1997). Eğitimde Program ve Öğretim Tasarımı. Önder Matbaacılık, Ankara.
5. Eggen, P. & Kauchack, D.(1992). Educational Psychology: Classroom Connections. New York: Macmillan.
6. Erden, M.(1997). Sosyal Bilgiler Öğretimi. Alkım Yayıncılık, İsatnbul.
7. Erkan, Serdar.(1997). Örnek Grup Rehberliği Etkinlikleri. Pegem Yayınları, Ankara.
8. Kepçeoğlu, M.(1994). Psikolojik Danışma ve Rehberlik. Ankara.

9. Klausmeier, H.J. (1985). Educational Psychology. New York Harper ve Row.
10. Kuzgun, Y. ve Diğerleri.(1999). İlköğretimde Rehberlik. Nobel Yayınları, Ankara.
11. Kuzgun, Y. (1988). Rehberlik ve Psikolojik Danışma. ÖSYM Yayınları, Ankara.
12. Özoğlu, S.Ç.(1997).Eğitimde Rehberlik ve Psikolojik Danışma. Ü.E.B.F.Yayınları, Ankara.
13. Piaget,J.(1973). The Psychology of İntelligence.Totowa,N.J.:Littlefield,Adams.
14. Senemoğlu, N. (1997). Gelişim Öğrenme ve Öğretim. Spot Matbaacılık, Ankara.
15. Tennyson, R.D.(1980). Instructional Control Strategies and Content Structure as Design Variables in Concept Acquisition Using Computer –Based Instruction . Journal of Educational Psychology, 72, 525-532.
16. Woolfolk, E. A. (1993). Educational Psychology. Boston:Allyn and Bacon.
17. Yeşilyaprak, Binnur.(2000).Eğitimde Rehberlik Hizmetleri. Nobel Yayınları,Ankara.