BibTex RIS Kaynak Göster

A Study of Hayriyye from the Point of Children's Literature and Education

Yıl 2012, Cilt: 32 Sayı: 2, 537 - 555, 01.06.2012

Öz

A number of interesting studies are currently conducted on children\'s literature and education. It is a known fact that there were studies in the past that dealt with children, though not directly with these two issues. It appears that early studies on these issues were of Western origin, especially the ones written by France and English writers were interesting. Although the studies on children in Turkish literature aren\'t so old, “children” have always had a prominent place in Turkish culture, too. In oral and written works, a number of authors, poets and educators have focused and written on children, though not in complete parallel with the contemporary perspective on children\'s education. One of such figures is Nâbî, a poet who lived in the 17th century. Attaching importance to children\'s education, Nâbî wrote Hayriyye. With its focus on children\'s education, the present paper presents an evaluation of the issue from past to present, a study of Hayriyye in reference to children\'s education.

Kaynakça

  • Alkan, C. ve Kurt, M. (1998). Özel öğretim yöntemleri; Disiplinlerin öğretim teknolojisi. Ankara: Anı.
  • Bilkan, A. (2007). Nâbî hayatı-sanatı-eserleri. Ankara: Akçağ.
  • Büyükkaragöz, S. S. ve Çivi, C. (1999). Genel öğretim metodları; Öğretimde planlama ve uygulama. İstanbul: Beta.
  • Karahan, A. (1987). Nâbî. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı.
  • Kaplan, M. (2008). Hayriye-i Nâbî (İnceleme-Metin). Ankara: Atatürk Kültür Merkezi.
  • Kocatürk, V. M. (1964). Türk edebiyatı tarihi. Ankara: Edebiyat.
  • Mengi, M. (1991). Divan şiirinde hikemî tarzın büyük temsilcisi Nâbî. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi.
  • Pala, İ. (2003). Yusuf Nâbî Hayriyye. İstanbul: L & M Kitaplığı (İncelenen eserdeki beyit numaraları bu baskıya aittir.).
  • TDK Türkçe Sözlük (1998). (9. baskı). C. 1, Ankara.
  • Tökel, D. A. (2004). Divan şairi Nâbî ve popülizm eleştirisi. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim, S. 57, Kasım.
  • Yalçın, A. ve Aytaş, G. (2002). Çocuk edebiyatı. Ankara: Akçağ.
  • (1990).Sosyal Bilimler Ansiklopedisi I. İstanbul: Nesil Matbaacılık Yayıncılık.

Çocuk Edebiyatı ve Eğitimi Açısından Hayriyye

Yıl 2012, Cilt: 32 Sayı: 2, 537 - 555, 01.06.2012

Öz

Çocuk edebiyatı ve çocuk eğitimiyle ilgili günümüzde dikkat çekici çalışmalar yapılmaktadır. Eski dönemlerde de tam anlamıyla bu konulara yönelik olmasa da çocuğu dikkate alan çalışmaların yapılmış olduğu bilinmektedir. Bu konularla ilgili çalışmalara daha çok Batı ülkelerinde fazla yer verildiği görülmektedir, özellikle Fransız ve İngiliz yazarlarının kaleme aldıkları yayınlar dikkat çekici olmuştur. Türk edebiyatında çocuğa yönelik yayınların geçmişi çok eski olmamakla birlikte, Türk kültüründe “çocuk” her zaman önemli bir yer tutmuştur. Sözlü ve yazılı eserlerde birçok yazar, şair ve eğitimci, çağdaş çocuk eğitimi anlayışıyla tam olarak paralellik göstermese de bu çocuk edebiyatına ve eğitimine yer vererek konuyla ilgili eserler kaleme almışlardır. Bu sanatçılarımızdan biri de 17. yüzyıl şairlerinden olan Nâbî\'dir. Nâbî, çocuk eğitimi konusuyla ilgili Hayriyye adlı eseri kaleme almıştır. Bu çalışmada, çocuk eğitimi konusunu üzerinde durularak geçmişten günümüze çocuk eğitimi konusu değerlendirilmiş ve Nâbî\'nin Hayriyye adlı eseri çocuk eğitimi açısından ele alınarak incelenmiştir.

Kaynakça

  • Alkan, C. ve Kurt, M. (1998). Özel öğretim yöntemleri; Disiplinlerin öğretim teknolojisi. Ankara: Anı.
  • Bilkan, A. (2007). Nâbî hayatı-sanatı-eserleri. Ankara: Akçağ.
  • Büyükkaragöz, S. S. ve Çivi, C. (1999). Genel öğretim metodları; Öğretimde planlama ve uygulama. İstanbul: Beta.
  • Karahan, A. (1987). Nâbî. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı.
  • Kaplan, M. (2008). Hayriye-i Nâbî (İnceleme-Metin). Ankara: Atatürk Kültür Merkezi.
  • Kocatürk, V. M. (1964). Türk edebiyatı tarihi. Ankara: Edebiyat.
  • Mengi, M. (1991). Divan şiirinde hikemî tarzın büyük temsilcisi Nâbî. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi.
  • Pala, İ. (2003). Yusuf Nâbî Hayriyye. İstanbul: L & M Kitaplığı (İncelenen eserdeki beyit numaraları bu baskıya aittir.).
  • TDK Türkçe Sözlük (1998). (9. baskı). C. 1, Ankara.
  • Tökel, D. A. (2004). Divan şairi Nâbî ve popülizm eleştirisi. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim, S. 57, Kasım.
  • Yalçın, A. ve Aytaş, G. (2002). Çocuk edebiyatı. Ankara: Akçağ.
  • (1990).Sosyal Bilimler Ansiklopedisi I. İstanbul: Nesil Matbaacılık Yayıncılık.
Toplam 12 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Bölüm Makaleler
Yazarlar

Gıyasettin Aytaş Bu kişi benim

Eda Nur Karakuş Aktan Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi 1 Haziran 2012
Yayımlandığı Sayı Yıl 2012 Cilt: 32 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA Aytaş, G., & Aktan, E. N. K. (2012). Çocuk Edebiyatı ve Eğitimi Açısından Hayriyye. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(2), 537-555.
AMA Aytaş G, Aktan ENK. Çocuk Edebiyatı ve Eğitimi Açısından Hayriyye. GEFAD. Haziran 2012;32(2):537-555.
Chicago Aytaş, Gıyasettin, ve Eda Nur Karakuş Aktan. “Çocuk Edebiyatı Ve Eğitimi Açısından Hayriyye”. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi 32, sy. 2 (Haziran 2012): 537-55.
EndNote Aytaş G, Aktan ENK (01 Haziran 2012) Çocuk Edebiyatı ve Eğitimi Açısından Hayriyye. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi 32 2 537–555.
IEEE G. Aytaş ve E. N. K. Aktan, “Çocuk Edebiyatı ve Eğitimi Açısından Hayriyye”, GEFAD, c. 32, sy. 2, ss. 537–555, 2012.
ISNAD Aytaş, Gıyasettin - Aktan, Eda Nur Karakuş. “Çocuk Edebiyatı Ve Eğitimi Açısından Hayriyye”. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi 32/2 (Haziran 2012), 537-555.
JAMA Aytaş G, Aktan ENK. Çocuk Edebiyatı ve Eğitimi Açısından Hayriyye. GEFAD. 2012;32:537–555.
MLA Aytaş, Gıyasettin ve Eda Nur Karakuş Aktan. “Çocuk Edebiyatı Ve Eğitimi Açısından Hayriyye”. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, c. 32, sy. 2, 2012, ss. 537-55.
Vancouver Aytaş G, Aktan ENK. Çocuk Edebiyatı ve Eğitimi Açısından Hayriyye. GEFAD. 2012;32(2):537-55.