The effect of perceived corporate social responsibility on altruistic behavior: The mediating role of positive affect

Öz

This study investigated the relationships among “perceived corporate social responsibility (CSR)”, “employees’ positive affect”, and “their altruistic behavior”. Dataset of the study consisted of 133 questionnaires which were gathered from doctors working in two private hospitals in Ankara. Data input and analysis of the research were done with IBM SPSS v.24 software program. “Exploratory factor”, “internal consistency”, “Pearson correlation”, “hierarchical regression” and “Sobel test in an interactive environment” analyses were employed in this study. In terms of participants the results suggest that doctors’ perception of CSR has a direct, significant, and positive effect on their positive affect at the workplace. And then, their positive affect has a direct, significant, and positive effect on their altruistic behavior. However, perceived CSR indirectly influences doctors’ altruistic behavior only through their positive affect in a significant and positive way. In other words, positive affect has a full mediating role in the mechanism established within the scope of the study. Based on the results, we argue that it is possible to boost the positive effects of both positive affect and altruistic behavior on the hospital and thus to contribute to the hospital by raising the level of doctors’ altruistic behavior thanks to the enhancing effect of an increase in doctors’ perception level of CSR on their level of positive affect at the workplace.

Anahtar Kelimeler

• Corporate social responsibility
• altruistic behavior
• positive affect
• stakeholder theory
• social identity theory

Algılanan kurumsal sosyal sorumluluğun özgeci davranış üzerindeki etkisi: Olumlu duygu durumunun aracılık rolü

Öz

Bu çalışmada; “algılanan kurumsal sosyal sorumluluk (KSS)”, “çalışanların olumlu duygu durumu” ve “onların özgeci davranışı” arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Araştırmanın veri seti; Ankara’daki iki özel hastanede çalışan doktorlardan elde edilen 133 anketten oluşmaktadır. Araştırmanın veri girişi ve analizi IBM SPSS v.24 istatistiksel paket programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmada; “açımlayıcı faktör”, “iç tutarlılık”, “Pearson korelasyon”, “hiyerarşik regresyon” ve “interaktif ortamda Sobel testi” analizleri yapılmıştır. Çalışmaya katılanlar bakımından analiz sonuçlarına göre; doktorların KSS algısı onların iş yerindeki olumlu duygu durumunu, doktorların olumlu duygu durumu da onların sergiledikleri özgeci davranışı anlamlı ve pozitif bir şekilde doğrudan etkilemektedir. Bununla birlikte, algılanan KSS doktorların özgeci davranışını sadece onların olumlu duygu durumu üzerinden anlamlı ve pozitif bir şekilde dolaylı olarak etkileyebilmektedir. Başka bir deyişle, çalışma kapsamında kurulan mekanizmada olumlu duygu durumu tam aracı değişken rolüne sahiptir. Bu çalışmada; algılanan KSS düzeyindeki artışın doktorların iş yerindeki olumlu duygu durumunu güçlendirici etkisi sayesinde bu doktorların sergiledikleri özgeci davranış düzeyini yükseltmenin ve böylece hem olumlu duygu durumunun hem de özgeci davranışın hastane üzerindeki olumlu etkilerini artırarak hastaneye katkı sağlamanın mümkün olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Kurumsal sosyal sorumluluk
• özgeci davranış
• olumlu duygu durumu
• paydaşlar teorisi
• sosyal kimlik teorisi

Kaynakça

1. Adiwijaya, K. ve Fauzan, R. (2012). Cause-related marketing: The influence of cause-brand fit, firm motives and attribute altruistic to consumer inferences and loyalty and moderation effect of consumer values. in International Conference on Economics Marketing and Management (pp. 49-54), 28, Singapur. Erişim adresi: http://www.ipedr.com/vol28/10-ICEMM2012-T00030.pdf
2. Ahmad, R., Ahmad, S., Islam, T. ve Kaleem, A. (2020). The nexus of corporate social responsibility (CSR), affective commitment and organisational citizenship behaviour in academia: A model of trust. Employee Relations: The International Journal, 42(1), 232-247. Doi: https://doi.org/10.1108/ER-04-2018-0105
3. Akbaş Tuna, A., Özkara, Z.U. ve Taş, A. (2019). Paydaş Temelli Kurumsal Sosyal Sorumluluk Ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması çalışması. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21(2), 263-285. Doi: 10.26745/ahbvuibfd.542265, Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/792425
4. Akdoğan, A.A. (2020). Kurumsal sosyal sorumluluk. S. Polatçı (Ed.), Kuramsal Temelleriyle Örgütsel Davranış Ölçekleri Rehberi içinde (ss. 363-379). Ankara: Nobel. ISBN: 978-625-402-076-6
5. Akram, A., Kamran, M., Iqbal, M.S., Habibah, U. ve Ishaq, M.A. (2018). The impact of supervisory justice and perceived supervisor support on organizational citizenship behavior and commitment to supervisor: The mediating role of trust. Cogent Business & Management, 5(1). Doi: https://doi.org/10.1080/23311975.2018.1493902
6. Akyol, A., Ergeneli, A., Tas, A. ve Gultekin, S. (2013). Mediating effect of firms’ social responsibility on the relationships between individual’s altruistic personality, ethical sensitivity and sustainable behavior. The 7th International Days of Statistics and Economics içinde (ss. 1-10), Prag, 19-21 Eylül, Çek Cumhuriyeti. Erişim adresi: https://msed.vse.cz/files/2013/76-Akyol-Aylin-paper.pdf
7. Ali, M., Ali, F.H., Raza, B. ve Ali, W. (2020). Assessing the mediating role of work engagement between the relationship of corporate social responsibility with job satisfaction and organizational citizenship behavior. International Review of Management and Marketing, 10(4), 1-10. Doi: https://doi.org/10.32479/irmm.9714
8. Arıkal Gönül, Ö. (2013). Örgütsel çatışma çözme yöntemleri: A-tipi kişilik, kontrol odağı ve özgeci davranış (Yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Psikoloji (Sosyal Psikoloji) Ana Bilim Dalı, Ankara. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi

9. Ashforth, B.E. ve Humphrey, R.H. (1995). Emotion in the workplace: A reappraisal. Human Relations, 48(2), 97-125. Doi: https://doi.org/10.1177/001872679504800201
10. Atsan, M. (2017). Kurumsal sosyal sorumluluk algılamalarının örgütsel bağlılık üzerindeki etkisi: Konya Organize Sanayi Bölgesi’nde bir araştırma (Doktora tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Ana Bilim Dalı, Konya. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi
11. Au, A., Lai, S., Wu, W., Hofer, J., Busch, H., Šolcová, I. P., Tavel, P. ve Cheng, S. T. (2020). Generativity and positive emotion in older adults: mediation of achievement and altruism goal attainment across three cultures. Journal of Happiness Studies, 21(2), 677-692. Doi: https://doi.org/10.1007/s10902-019-00101-1
12. Avcı, D., Aydın, D. ve Özbaşaran, F. (2013). Hemşirelik öğrencilerinde empati-özgecilik ilişkisi ve özgeci davranışların bazı değişkenler açısından incelenmesi. Balıkesir Sağlık Bilimleri Dergisi, 2(2), 108-113. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/balikesirsbd/issue/38428/451923
13. Avrupa Komisyonu (Commission of the European Communities-EC) (2001). Green Paper: Promoting a european framework for corporate social responsibilities, COM (2001) 366 final, Brüksel, Belçika. Erişim adresi: https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/en/DOC_01_9
14. Avrupa Komisyonu (Commission of the European Communities-EC) (2011). Communication from the commission to the european parliament, the council, the european economic and social commitee and the committee of the regions. 25.10.2011, COM (2011) 681 final, Brüksel, Belçika. Erişim adresi: https://www.eea.europa.eu/policy-documents/communication-from-the-commission-to-1
15. Aydın, N., Başar, M. ve Coşkun, M. (2017). Finansal yönetim (5. baskı). Ankara: Detay Yayıncılık. ISBN: 978-9944-223-85-0
16. Baron, R.M. ve Kenny, D.A. (1986). The moderator-mediator variable distinction in social pychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173-1182. Doi: https://doi.org/10.1037/0022-3514.51.6.1173
17. Başarır, M. (2018). Halkla ilişkiler uygulama alanlarında diğerkamlık. 4. Uluslararası Sosyal Beşeri ve İdari Bilimler Sempozyumu içinde (ss. 455-466), Alanya, 3-5 Mayıs, Türkiye. ISBN: 978-605-2132-64-7, Erişim adresi: https://www.researchgate.net/
18. Bateman, T.S. ve Organ, D.W. (1983). Job satisfaction and the good soldier: The relationship between affect and employee citizenship. Academy of Management Journal, 26(4), 587-595. Doi: https://doi.org/10.5465/255908
19. Battal, F. (2019). Bazı öncül ve sonuçları açısından kurumsal sosyal sorumluluk (Doktora tezi). Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Ana Bilim Dalı, Erzurum. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi
20. Battal, F. ve Karabey, C.N. (2020). Kurumsal sosyal sorumluluk, kurumsal itibar, profesyonel etik standartlar ve örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişkiler. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 34(2), 603-629, Doi: https://doi.org/10.16951/atauniiibd.682818
21. Blau, P.M. (1964). Exchange and power in social life. New York: John Wiley & Sons. ISBN: 9780471080305
22. Burns, D.J., Reid, J.S., Toncar, M., Fawcett, J. ve Anderson, C. (2006). Motivations to volunteer: The role of altruism. International Review on Public and Non Profit Marketing, 3(2), 79-91. Doi: https://doi.org/10.1007/BF02893621
23. Can, H. ve Güney, S. (2011). Genel işletme (2. baskı). Ankara: Siyasal Kitabevi. ISBN: 978-605-5782-82-5
24. Carroll, A.B. (1979). A three-dimensional conceptual model of corporate performance. Academy of Management Review, 4(4), 497-505. Doi: https://doi.org/10.5465/amr.1979.4498296
25. Carroll, A.B. (1991). The pyramid of corporate social responsibility: Toward the moral management of organizational stakeholders. Business Horizons, 34(4), 39-48. Erişim adresi: https://cf.linnbenton.edu/bcs/bm/gusdorm/upload/Pyramid%20of%20Social%20Responsibility.pdf
26. Carroll, A.B. ve Buchholtz, A.K. (2006), Business & society: Ethics and stakeholder management (6th ed.). Ohio: South-Western, Amerika Birleşik Devletleri. ISBN: 978-0324225815
27. Chao, X. ve Gu, Y. (2021). Effects of labor values on subjective well-being: The mediating role of altruistic tendencies. Frontiers in Psychology, 12, 1-8. Doi: 10.3389/fpsyg.2021.715179, Erişim adresi: https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fpsyg.2021.715179/full
28. Cingöz, A. ve Akdoğan, A.A. (2012). İşletmelerin kurumsal sosyal sorumluluk faaliyetleri: Kayseri İli’nde bir uygulama. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(3), 331-349. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/ataunisosbil/issue/2831/38464
29. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2th edition). NewJersey: Lawrence Erlbaum Associates, Inc. Publishers. E-ISBN: 9780203771587
30. Çağlar, E. (2011). An integrative model of justice perceptions, employee positive mood states and organizational cizitenship behavior (Master thesis). Middle East Technical University, The Graduate School of Social Sciences, Business Administration, Ankara. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi
31. De Wit, B. ve Meyer, R.J.H. (1999). Strategy synthesis: Resolving strategy paradoxes to create competitive advantage. Boston: Cengage Learning. ISBN: 9781861525185
32. Deci, E.L. ve Ryan, R.M (1985). Intrinsic motivation and self-determination in human behavior. New York: Plenum Press. ISBN: 9780306420221
33. Demir, R. ve Türkmen, E. (2014). Çalışanların kurumsal sosyal sorumluluk algılarının örgüte bağlılıkları üzerindeki etkisinin incelenmesine yönelik bir araştırma. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(2), 47-59. Erişim adresi: http://aksarayiibd.aksaray.edu.tr/en/pub/issue/22547/240951
34. Ehrhart, M.G. (2004). Leadership and procedural justice climate as antecedents of unit-level organizational citizenship behavior. Personnel Psycology, 57(1), 61-94. Doi: https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.2004.tb02484.x
35. Ergeneli, A. (2005). The moral codes of salespeople and their relation to ethical perception: An empirical examination in Turkey. Boğaziçi Journal, 19(1-2), 1-15. Erişim adresi: http://www.openaccess.hacettepe.edu.tr:8080/xmlui/bitstream/handle/11655/21293/6166.pdf?sequence=2
36. Ergeneli, A. (2006). Örgüt ve insan. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları. ISBN: 975-491-199-1
37. Feng, Y., Zong, M., Yang, Z., Gu, W., Dong, D., & Qiao, Z. (2020). When altruists cannot help: the influence of altruism on the mental health of university students during the COVID-19 pandemic. Globalization and Health, 16(1), 1-8. Doi: https://doi.org/10.1186/s12992-020-00587-y
38. Freeman, R.E. (1984). Strategic management: A stakeholder approach. Bostan: Pittman. ISBN: 0273019139
39. Freeman, R.E., Harrison, J.S., Wicks, A.C., Parmar, B.L. ve De Colle, S. (2010). Stakeholder theory: The state of the art. Cambridge UK: Cambridge University Press. ISBN: 978-0521137935
40. Gao, Y. ve He, W. (2017). Corporate social responsibility and employee organizational citizenship behavior: The pivotal roles of ethical leadership and organizational justice. Management Decision, 55(2), 294-309. Doi: https://doi.org/10.1108/MD-05-2016-0284
41. Garson, G.D. (2012). Testing statistical assumptions. North Carolina: Statistical Associates Publishing. Erişim adresi: http://www.statisticalassociates.com/assumptions.pdf
42. Gençöz, T. (2000). Pozitif ve negatif duygu ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikoloji Dergisi, 15 (46), 19-26. Erişim adresi: https://www.psikolog.org.tr/tr/yayinlar/dergiler/1031828/tpd1300443320000000m000226.pdf
43. Ghosh, R., Reio Jr, T.G. ve Haynes, R.K. (2012). Mentoring and organizational citizenship behavior: Estimating the mediating effects of organization‐based self‐esteem and affective commitment. Human Resource Development Quarterly, 23(1), 41-63. Doi: https://doi.org/10.1002/hrdq.21121
44. Gouldner, A.W. (1960). The norm of reciprocity: A preliminary statement. American Sociological Review, 25(2), 161-178. Doi: https://doi.org/10.2307/2092623
45. Griffin, J.J. ve Mahon, J.F. (1997). The corporate social performance and corporate financial performance debate: Twenty-five years of incomparable research. Business & Society, 36(1), 5-31. Doi: https://doi.org/10.1177/000765039703600102
46. Gupta, V., Agarwal, U.A. ve Khatri, N. (2016). The relationships between perceived organizational support, affective commitment, psychological contract breach, organizational citizenship behaviour and work engagement. Journal of Advanced Nursing, 72(11), 2806-2817. Doi: https://doi.org/10.1111/jan.13043
47. Gürel, H. (2012). Kurumsal sorumluluk-örgütsel vatandaşlık davranışı ilişkisinde bireysel sorumluluğun aracı rolü ve çalışanların kurumsal sorumluluk anlayışı ile örgütle özdeşleşmenin şartlı etkileri (Doktora tezi). Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Örgütsel Davranış Bilim Dalı, İstanbul. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi
48. Gürlek, M. (2018). Kurumsal sosyal sorumluluğun işe adanma üzerindeki etkisinde algılanan dışsal prestijin ve örgütsel özdeşleşmenin aracılık rolü: Otel işletmelerinde bir araştırma (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Turizm İşletmeciliği Ana Bilim Dalı, Ankara. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi
49. Gürlek, M., Düzgün, E. ve Meydan Uygur, S. (2017). How does corporate social responsibility create customer loyalty? The role of corporate image. Social Responsibility Journal, 13(3), 409-427. Doi: https://doi.org/10.1108/SRJ-10-2016-0177
50. Hair, J.F., Black, W.C., Babin B.J. ve Anderson, R E. (2009). Multivariate data analysis (7th edition). New Jersey: Pearson Prentice Hall. ISBN: 9780138132637
51. Hirst, G., Walumbwa, F., Aryee, S., Butarbutar, I. ve Chen, C.J.H. (2016). A multi-level investigation of authentic leadership as an antecedent of helping behavior. Journal of Business Ethics, 139(3), 485-499. Doi: 10.1007/s10551-015-2580-x, Erişim adresi: https://link.springer.com/content/pdf/10.1007/s10551-015-2580-x.pdf
52. Hoffman, M.L. (1981). Is altruism part of human nature?. Journal of Personality and Social Psychology, 40(1), 121-137. Doi: https://doi.org/10.1037/0022-3514.40.1.121
53. Hogg, M.A. ve Terry, D.J. (2000). Social identity and self-categorization processes in organizational contexts. Academy of Management Review, 25(1), 121-140. Doi: 10.2307/259266, Erişim adresi: https://www.researchgate.net/
54. Humpel, N., Caputi, P. ve Martin, C. (2001). The relationship between emotions and stress among mental health nurses. Australian and New Zealand Journal of Mental Health Nursing, 10(1), 55-60. Doi: https://doi.org/10.1046/j.1440-0979.2001.00191.x
55. İman Çam, Y. (2010). Kurumsal sosyal sorumluluk ve örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişki üzerine bir uygulama (Yüksek lisans tezi). Dumlupımar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Ana Bilim Dalı, Kütahya. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi
56. İyicil, A.G. (2021a). BİST şirketlerinin dijital kurumsal sosyal sorumluluk çalışmalarının karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Tarsus Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(2), 70-81. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/tarsusiibfdergisi/issue/66078/1021614
57. İyicil, A.G. (2021b). Paydaş teorisi kapsamında kurumsal sosyal sorumluluk: BİST 100 endeksinde işlem gören işletmelerin karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Ş. Karabulut (Ed.), Yönetim-Strateji-Organizasyon: Teoride ve Uygulamada (1. cilt) içinde (ss. 331-337). Ankara: Gazi Kitabevi. ISBN: 9786257530118
58. İyicil, A.G. (2021c). Ulusal kültür boyutlarının işletmelerin kurumsal sosyal sorumluluk çalışmalarına etkisi. Hitit Sosyal Bilimler Dergisi, 14(2), 442-460. Doi: https://doi.org/10.17218/hititsbd.1019568
59. Jain, A.K., Malhotra, N.K. ve Guan, C. (2012). Positive and negative affectivity as mediators of volunteerism and service‐oriented citizenship behavior and customer loyalty. Psychology & Marketing, 29(12), 1004-1017. Doi: https://doi.org/10.1002/mar.20582
60. Kalaycı, Ş. (2010). Faktör analizi. Ş. Kalaycı (Ed.), SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri (5. baskı) içinde (ss. 321-331). Ankara: Asil Yayınevi. ISBN: 975-9091-14-3
61. Karadağ, E. ve Mutafçılar, I. (2009). Prososyal davranış ekseninde özgecilik üzerine teorik bir çözümleme. Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi, (8), 41-69. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/803686
62. Kerse, G. ve Seçkin, Z. (2017). Kurumsal sosyal sorumluluk algısının örgütsel vatandaşlık davranışına etkisi: İmalat sektörü çalışanları üzerinde ampirik bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(3), 839-853. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/sduiibfd/issue/52994/704169
63. Kim, H.R., Lee, M., Lee, H.T. ve Kim, N.M. (2010). Corporate social responsibility and employee-company identification. Journal of Business Ethics, 95(4), 557-569. Doi: https://doi.org/10.1007/s10551-010-0440-2 Kim, M., Yin, X. ve Lee, G. (2020). The effect of CSR on corporate image, customer citizenship behaviors, and customers’ long-term relationship orientation. International Journal of Hospitality Management, 88, 1-8. Doi: https://doi.org/10.1016/j.ijhm.2020.102520
64. Kunda, M.M., Ataman, G. ve Behram, N.K. (2019). Corporate social responsibility and organizational citizenship behavior: The mediating role of job satisfaction. Journal of Global Responsibility, 10(1), 47-68. Doi: https://doi.org/10.1108/JGR-06-2018-0018
65. Lee, Y.H., Woo, B. ve Kim, Y. (2018). Transformational leadership and organizational citizenship behavior: Mediating role of affective commitment. International Journal of Sports Science & Coaching, 13(3), 373-382. Doi: https://doi.org/10.1177/1747954117725286
66. Liu, Y., Liu, S., Zhang, Q. ve Hu, L. (2021). Does perceived corporate social responsibility motivate hotel employees to voice? The role of felt obligation and positive emotions. Journal of Hospitality and Tourism Management, 48, 182-190. Doi: https://doi.org/10.1016/j.jhtm.2021.06.006
67. Loi, R., Ngo, H.Y., Zhang, L. ve Lau, V.P. (2011). The interaction between leader-member exchange and perceived job security in predicting employee altruism and work performance. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 84(4), 669-685. Doi: https://doi.org/10.1348/096317910X510468
68. Maignan, I. (2001). Consumers' perceptions of corporate social responsibilities: A cross-cultural comparison. Journal of Business Ethics, 30(1), 57-72. Doi: https://doi.org/10.1023/A:1006433928640
69. Maignan, I. ve Ferrell, O.C. (2000). Measuring corporate citizenship in two countries: The case of the United States and France. Journal of Business Ethics, 23(3), 283-297. Doi: https://doi.org/10.1023/A:1006262325211
70. McGaghie, W.C., Mytko, J.J., Brown, W.N. ve Cameron, J.R. (2002). Altruism and compassion in the health professions: A search for clarity and precision. Medical Teacher, 24(4), 374-378. Doi: https://doi.org/10.1080/01421590220145734
71. Mirze, S.K. (2016). İşletme (4. baskı). İstanbul: Literatür Yayıncılık. ISBN: 978-975-04-0549-5
72. Mishra, S. ve Suar, D. (2010). Does corporate social responsibility influence firm performance of Indian companies?. Journal of Business Ethics, 95(4), 571-601. Doi: https://doi.org/10.1007/s10551-010-0441-1
73. Organ, D.W. (1988). Organizational citizenship behavior: The good soldier syndrom. Lexington: Lexington Book. ISBN: 978-0669117882
74. Özdemir, A.A. (2015). İş tatmini, pozitif/negatif duygulanım ve yaşam tatmininin etkisi. Çalışma ve Toplum, 3(46), 47-61. Doi: https://www.calismatoplum.org/Content/pdf/calisma-toplum-1593-1090557c.pdf
75. Özkara, Z.U. (2019). Örgütlerde otantik liderlik ve politik yeti: Hemşireler üzerinde bir araştırma. Ankara: Gazi Kitabevi. ISBN: 978-975-8396-78-8
76. Özkara, Z.U. ve Yazıcı, N. (2019). İşletmelerde sürdürülebilirliğin sağlanmasında iç denetimin yönetim fonksiyonu ile etkileşimi. G. Kurt ve S. Karacaer (Eds.), Denetimde Seçme Konular 2 içinde (ss. 137-155), Ankara: Gazi Kitabevi. ISBN: 978-975-8396-00-9
77. Panaccio, A. ve Vandenberghe, C. (2012). Five-factor model of personality and organizational commitment: The mediating role of positive and negative affective states. Journal of Vocational Behavior, 80(3), 647-658. Doi: https://doi.org/10.1016/j.jvb.2012.03.002
78. Parıltı, N. ve Aydıntan, B. (2011). İşletmecilik ile ilgili genel bilgiler. M.M. Üner (Ed.), Genel İşletmecilik (2. baskı) içinde (ss. 1-45). Ankara: Detay Yayıncılık. ISBN: 978-9944-223-62-1
79. Pasamehmetoglu, A., Guchait, P., Tracey, J.B., Cunningham, C.J.L. ve Lei, P. (2017). The moderating effect of supervisor and coworker support for error management on service recovery performance and helping behaviors. Journal of Service Theory and Practice, 27(1), 2-22. Doi: https://doi.org/10.1108/JSTP-06-2015-0130
80. Perez, A. ve del Bosque, I. R. (2015). The formation of customer CSR perceptions in the banking sector: The role of coherence, altruism, expertise and trustworthiness. International Journal of Business and Society, 16(1), 75-94. Doi: https://doi.org/10.33736/ijbs.555.2015
81. Perez, A., Martinez, P. ve Rodriguez del Bosque, I. (2013). The development of a stakeholder-based scale for measuring corporate social responsibility in the banking industry. Service Business, 7(3), 459-481. Doi: 10.1007/s11628-012-0171-9, Erişim adresi: https://link.springer.com/content/pdf/10.1007/s11628-012-0171-9.pdf
82. Petrenko, O.V., Aime, F., Ridge, J. ve Hill, A. (2016). Corporate social responsibility or CEO narcissism? CSR motivations and organizational performance. Strategic Management Journal, 37(2), 262-279. Doi: https://doi.org/10.1002/smj.2348
83. Polatcı, S. ve Özçalık, F. (2015). Çalışanların örgütsel adalet algıları ile üretkenlik karşıtı iş davranışları etkileşiminde pozitif ve negatif duygusallığın aracılık etkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(2), 215-234. Doi: http://dx.doi.org/10.16953/deusbed.04863
84. Preacher, K.J. ve Leonardelli, G.J. (2010). Calculation for the sobel test: An interactive calculation tool for mediation tests, Erişim adresi: http://www.quantpsy.org/sobel/sobel.htm (Erişim tarihi: 28.12.2021).
85. Profili, S., Sammarra, A. ve Innocenti, L. (2016). Can age make a difference? A moderated model of altruistic organizational citizenship behaviour antecedents. International Journal of Business Science & Applied Management (IJBSAM), 11(1), 18-31. Erişim adresi: http://hdl.handle.net/10419/190665
86. Puci, J. ve Guxholli, S. (2018). Business internal auditing - An effective approach in developing sustainable management systems. European Journal of Sustainable Development, 7(2), 101-112. Doi: https://doi.org/10.14207/ejsd.2018.v7n2p101
87. Robbins, S.P. ve Judge, T.A. (2018). Organizational behavior (18th edition). Global: Pearson. ISBN: 978-1292259239
88. Saat Ersoy, M. ve Ersoy, A. (2011). Üretim / işlemler yönetimi (2. baskı). Ankara: İmaj Yayınevi. ISBN: 978-975-8752-66-9
89. Sayılgan, G. (2011). Soru ve yanıtlarıyla: İşletme finansmanı (5. baskı). Ankara: Turhan Kitabevi. ISBN: 975-6486-50-3
90. Schnake, M.E. ve Dumler, M.P. (2003). Levels of measurement and analysis issues in organizational citizenship behaviour research. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 76(3), 283-301. Doi: https://doi.org/10.1348/096317903769647184
91. Selek, S. (2019). Social value orientation as a moderator between corporate social responsibility and organizational citizenship behavior (Master thesis). Dokuz Eylül University, Graduate School of Social Sciences, Department of Business Administration, İzmir. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi
92. Setton, R.P., Bennett, N. ve Liden, R.C. (1996). Social exchange in organizations: Perceived organizational support, leader-member exchange, and employee reciprocity. Journal of Applied Psychology, 81(3), 219-227. Doi: https://doi.org/10.1037/0021-9010.81.3.219
93. Seyitoğulları, O. ve Bilen, A. (2020). Kurumsal sosyal sorumluluk üzerine bir literatür taraması. Sosyal Bilimler Akademi Dergisi, 3(2), 195-205. Doi: https://doi.org/10.38004/sobad.785251
94. Smith, C.A., Organ, D.W. ve Near, J.P. (1983). Organizational citizenship behavior: Its nature and antecedents. Journal of Applied Psychology, 68(4), 653-663. Doi: https://doi.org/10.1037/0021-9010.68.4.653
95. Sönmez, B. (2017). Örgütsel vatandaşlık davranışının oluşumunda kurumsal sosyal sorumluluk algısının motivasyonel rolü: Yeşim Tekstil Sanayi ve Ticaret A.Ş. örneği (Doktora tezi). Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Halkla İlişkiler ve Tanıtım Ana Bilim Dalı, Ankara. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi
96. Staw, B.M., Sutton, R.I. ve Pelled, L.H. (1994). Employee positive emotion and favorable outcomes at the workplace. Organization Science, 5(1), 51-71. Doi: https://doi.org/10.1287/orsc.5.1.51
97. Su, L., Swanson, S.R., Hsu, M. ve Chen, X. (2017). How does perceived corporate social responsibility contribute to green consumer behavior of Chinese tourists: A hotel context. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 29(12), 3157-3176. Doi: https://doi.org/10.1108/IJCHM-10-2015-0580
98. Subba, D. ve Kumar, S. (2018). Employees’ responses to corporate social responsibility: A study among the employees of banking industry in India. Decision, 45(4), 301-312. Doi: https://doi.org/10.1007/s40622-018-0194-8
99. Sultana, N., Rabie, O., Farooq, M. ve Amjad, A. (2016). The impact of perceived supervisor support on OCB: The moderating effect of introversion. The Lahore Journal of Business, 5(1), 37-58. Erişim adresi: http://lahoreschoolofeconomics.edu.pk/businessjournals/V5issue1/03%20Sultana%20et%20al.%20FINAL.pdf
100. Tabachnick, B.G. ve Fidell, L.S. (2013). Using multivariate statistics (6th edition). Pearson Prentice Hall. ISBN: 9780205890811 Tajfel, H. ve Turner, J.C. (1986). The social identity theory of intergroup behaviour. S. Worchel ve W.G. Austin (Eds.), in Psychology of Intergroup Relations (pp.7-24). Chicago: Nelson-Hall. ISBN: 9780830410750
101. TDK (2021, 5 Aralık). Güncel Türkçe Sözlük. Erişim adresi: https://sozluk.gov.tr/
102. Topses, G. (2012). Elseverlik (alturizm) ve benseverlik (egoizm) ölçeğiyle ilgili geçerlik ve güvenirlik çalışması. International Journal of New Trends in Arts, Sports & Science Education (IJTASE), 1(2), 60-71. Erişim adresi: http://www.ijtase.net/ojs/index.php/IJTASE/article/view/53/67
103. Tosun, C. (2015). Evlilik öncesindeki ve evli bireylerin ilişki nitelikleri, benlik kurguları ve özgeci davranış düzeyleri (Yüksek lisans tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Bilim Dalı, Trabzon. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi
104. Tremblay, M. ve Gibson, M. (2016). The role of humor in the relationship between transactional leadership behavior, perceived supervisor support, and citizenship behavior. Journal of Leadership & Organizational Studies, 23(1), 39-54. Doi: https://doi.org/10.1177/1548051815613018
105. Turker, D. (2009). Measuring corporate social responsibility: A scale development study. Journal of Business Ethics, 85(4), 411-427. Doi: https://doi.org/10.1007/s10551-008-9780-6
106. Tutar, H. (2013). İşletme & yönetim terimleri ansiklopedik sözlük. Ankara: Detay Yayıncılık. ISBN: 978-605-5216-52-8
107. Uzun, T. (2018). A study of correlations between perceived supervisor support, organizational identification, organizational citizenship behavior, and burnout at schools. European Journal of Educational Research, 7(3), 501-511. Doi: 10.12973/eu-jer.7.3.501, Erişim adresi: https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ1185621.pdf
108. Uzunkaya, H. (2019). Kurumsal sosyal sorumluluk algısı ile örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişki: Artvin Çoruh Üniversitesi Hopa İktisadi İdari Bilimler Fakültesi öğrencilerine yönelik bir araştırma (Yüksek lisans tezi). Avrasya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Ana Bilim Dalı, Trabzon. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi
109. Valor, C. (2005). Corporate social responsibility and corporate citizenship: Towards corporate accountability. Business and Society Review, 110(2), 191-212. Erişim adresi: https://www.academia.edu/2980075/Corporate_social_responsibility_and_corporate_citizenship_Towards_corporate_accountability?auto=citations&from=cover_page
110. Van Dyne, L. ve LePine, J.A. (1998). Helping and voice extra-role behaviors: Evidence of construct and predictive validity. Academy of Management Journal, 41(1), 108-119. Doi: https://doi.org/10.5465/256902
111. Van Yperen, N.W. (2003). On the link between different combinations of Negative Affectivity (NA) and Positive Affectivity (PA) and job performance. Personality and Individual Differences, 35(8), 1873-1881. Doi: https://doi.org/10.1016/S0191-8869(03)00036-9
112. Watson, D., Clark, L.A. ve Tellegen, A. (1988). Development and validation of brief measures of positive and negative affect: The PANAS scales. Journal of Personality and Social Psychology, 54(6), 1063-1070. Doi: https://doi.org/10.1037/0022-3514.54.6.1063 Weiss, J.W. (2008). Business ethics: A stakeholder and issues management approach (5th edition). ABD: South-Western Cengage Learning. ISBN: 978-0324589733
113. Williams, L.J. ve Anderson, S.E. (1991). Job satisfaction and organizational commitment as predictors of organizational citizenship and in-role behaviors. Journal of Management, 17(3), 601-617. Doi: https://doi.org/10.1177/014920639101700305
114. Wong, C.A., Laschinger, H.K.S. ve Cummings, G.G. (2010). Authentic leadership and nurses’ voice behaviour and perceptions of care quality, Journal of Nursing Management, 18(8), 889-900. Doi: https://doi.org/10.1111/j.1365-2834.2010.01113.x
115. Yıldırım, E. ve Akın, M. (2018). Örgütlerde dışlanma, sinizm ve pozitif-negatif duygusallık arasındaki ilişkiler: Pozitif ve negatif duygusallığın aracılık rolü. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 14(2) , 427-449. Doi: http://dx.doi.org/10.17130/ijmeb.2018239941
116. Yılmaz, H. (2020). Pozitif ve negatif duygusallık. S. Polatçı (Ed.), Kuramsal Temelleriyle Örgütsel Davranış Ölçekleri Rehberi içinde (ss. 635-642). Ankara: Nobel. ISBN: 978-625-402-076-6
117. Yılmaz, H. ve Ünüvar, H. (2019). İşyeri yalnızlığının pozitif ve negatif duygusallık üzerindeki etkisini belirlemeye yönelik bir araştırma. 7. Örgütsel Davranış Kongresi içinde (ss. 1266-1276), Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Burdur, 01-02 Kasım. ISBN: 978-9944-729-22-2
118. Yu-Ping, H., Chun-Yang, P., Ming-Tao, C., Chun-Tsen, Y. ve Qiong-Yuan, Z. (2020). Workplace friendship, helping behavior, and turnover intention: The meditating effect of affective commitment. Advances in Management and Applied Economics, 10(5), 55-75. Doi: https://doi.org/10.47260/amae/1054
119. Zevon, M.A. ve Tellegen, A. (1982). The structure of mood change: An idiographic/nomothetic analysis. Journal of Personality and Social Psychology, 43(1), 111-122. Doi: https://doi.org/10.1037/0022-3514.43.1.111
120. Zhang, J., Xie, C. ve Morrison, A.M. (2021). The effect of corporate social responsibility on hotel employee safety behavior during COVID-19: The moderation of belief restoration and negative emotions. Journal of Hospitality and Tourism Management, 46, 233-243. Doi: https://doi.org/10.1016/j.jhtm.2020.12.011
121. Zhigang, W., Lei, Z. ve Xintao, L. (2020). Consumer response to corporate hypocrisy from the perspective of expectation confirmation-theory. Frontiers in Psychology, 11, 1-18. Doi: https://doi.org/10.3389/fpsyg.2020.580114