Research Article

Üniversite Öğrencilerinin Öğrenme Stillerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi (Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Örneği)

Volume: 2022 Number: 18 April 30, 2022
EN TR

Üniversite Öğrencilerinin Öğrenme Stillerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi (Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Örneği)

Öz

Bu çalışmada üniversite öğrencilerinin öğrenme stillerinin belirlenmesi ve öğrenme stili alt faktörlerine dağılımının saptanması; öğrenme stillerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma genel tarama modeline uygun olarak yürütülmüş olup veriler seçkisiz uygulama tekniğiyle elde edilmiştir. Araştırmaya katılan örneklem grubu 2020-2021 güz döneminde Sivas Cumhuriyet Üniversitesi fakülte ve meslek yüksekokullarına devam eden 745 (371 kadın-374 erkek) öğrenciden oluşmaktadır. Veriler Süral ve Sarıtaş’ın (2010) Türkçeye uyarlamasını yaptığı Grasha-Reichmann Öğrenme Stili Ölçeğinin öğrencilere uygulanmasıyla elde edilmiştir. Elde edilen verilerin analizinde uygulanan tanımlayıcı istatistiklerin sonuçları doğrultusunda bağımsız gruplar t testi, ANOVA, ve Pearson korelasyon analizi yapılmıştır. Bu analizlerde elde edilen bulgulara bakıldığında; üniversite öğrencilerinin cinsiyet, eğitim gördükleri okul türü, ekonomik durum ve ikamet yeri değişkenlerine göre puan ortalamalarında anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir. Öğretim türü, mezun olunan lise türü, anne ve baba eğitim türü değişkenlerinin öğrenme stillerini anlamlı düzeyde etkilemediği sonucuna ulaşılmıştır. Ölçek toplam puanı ile çekingen öğrenme stili faktörü arasında orta düzeyde korelasyon olduğu, diğer faktörlerle ise yüksek düzeyde korelasyona sahip olduğu saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Öğrenme Stili , Grasha-Reichmann , Öğrenci , Üniversite

References

  1. Açışlı, S. (2016). Sınıf öğretmeni adaylarının öğrenme stilleri ile eleştirel düşünme eğilimlerinin incelenmesi. İlköğretim-Online, 15(1), 273-285. https://doi.org/10.17051/io.2016.78596
  2. Arslan, H. ve Uslu, B. (2014). Öğretmen adaylarının öğrenme stilleri ile liderlik yönelimleri arasındaki ilişki. Eğitim ve Bilim, 39(173), 341-354.
  3. Bahar, M. (2009). The relationships between pupils’ learning styles and their performance in mini science projects. Educational Sciences: Theory & Practice, 9(1), 31-49.
  4. Bakır, S. ve Mete, H. (2014). Ortaokul öğrencilerinin öğrenme stilleri: Burdur ili örneği. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(3), 127-145.
  5. Berry, J. W. (2010). Ninth grade student accuracy in recognizing their preferred learning style Walden University.
  6. Bilgin, İ. ve Durmuş, S. (2003). Öğrenme stilleri ile öğrenci başarısı arasındaki ilişki üzerine karşılaştırmalı bir araştırma. Educational Sciences: Theory & Practice, 3(2), 381-400.
  7. Boydak, A. (2001). Öğrenme stilleri. İstanbul: Beyaz Yayınları.
  8. Caine, R. N. ve Caine, G. (1991). Making connections: Teaching and the human brain. USA : Association for Supervision and Curriculum Development.
  9. Carroll, A. M. (2001). How to study better and faster. Portland, USA: Walch Publishing.
  10. Çakıroğlu, S. (2014). Öğrenme stilleri ve beyin temelli öğrenme yaklaşımının öğrencilerin biyoloji dersindeki başarı ve tutumları üzerine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
APA
Arslan, A. (2022). Üniversite Öğrencilerinin Öğrenme Stillerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi (Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Örneği). International Journal of Turkish Education Sciences, 2022(18), 114-138. https://doi.org/10.46778/goputeb.1022445