Kurumsal İletişim ve İdeoloji: Bankaların Kültür-Sanat Faaliyetleri Üzerine Bir İnceleme

Öz

Kurumsal iletişim, kurum ve hedef kitleleri arasındaki ilişkinin belirlenmesinde ve yönetilmesinde temel bir misyona sahiptir. İlgili misyonun yerine getirilmesinde kültür-sanat faaliyetlerinin etkisi önemlidir. Bir kurumun var olma politikası doğrultusunda önemli stratejik bir araç olarak kullanılan kültür ve sanat faaliyetleri, kurumsal iletişim uygulama alanlarının beslenmesi adına önem arz etmektedir. Bu araştırmada, kurumsal iletişim kapsamında kültür-sanat faaliyetlerinin ideolojiyi aktarma yönü, iki ticari banka olan Akbank ve Türkiye İş Bankası ile iki katılım bankası olan Albaraka Türk Katılım ve Kuveyt Türk Katılım bankaları çerçevesinde nitel içerik analizi ve göstergebilim çözümlemesi ile incelenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre bankaların ticari ve katılım odaklı olmaları, hedef kitlelerine yönelik gerçekleştirmiş oldukları kültürel ve sanatsal faaliyetlerin içeriğine doğrudan etki etmektedir. Araştırma sonuçları genel olarak değerlendirildiğinde, kültür-sanat faaliyetleri incelemeye esas olan bankaların, hedef kitleleri ile ürün ve hizmet alanları dışında da bir iletişim kurma çabası içerisinde oldukları anlaşılmıştır. Bu noktada seçilen bankaların yalnızca mal ve hizmet üreten mekanik yapıdaki birer örgüt olmanın ötesinde, hedef kitleleri için değerli bir anlam taşıyan ve ideolojik aktarımı gerçekleştiren kültürel ve sanatsal alanlara yöneldikleri anlaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Kurumsal İletişim
• İdeoloji
• Kültür
• Sanat
• Bankacılık Sektörü

Corporate Communication and Ideology: A Study on Cultural and Art Activities of Banks

Öz

Corporate communication has a fundamental mission in determining and managing the relationship between the institution and its target audiences. The impact of cultural and artistic activities is important in fulfilling the relevant mission. Cultural and artistic activities, which are used as an important strategic tool in line with the existence policy of an institution, are important in terms of nourishing the areas of corporate communication application. In this research, the aspect of cultural and artistic activities in the context of corporate communication in terms of conveying ideology was examined with qualitative content analysis and semiotic techniques within the framework of two commercial banks, Akbank and Türkiye İş Bankası, and two participation banks, Albaraka Türk Katılım and Kuveyt Türk Katılım. According to the research results, the fact that banks are commercial and participation-oriented, directly affects the content of cultural and artistic activities they carry out for their target audiences. When the research results are evaluated in general, it is understood that the banks whose cultural and artistic activities are the basis of the study are making an effort to establish communication with their target audiences outside of their product and service areas. At this point, it is understood that the selected banks are not only organizations with a mechanical structure that produce goods and services, but also focus on cultural and artistic areas that carry a valuable meaning for their target audiences and carry out ideological transfer.

Anahtar Kelimeler

• Corporate Communication
• Ideology
• Culture
• Art
• Banking Sector

Kaynakça

1. Akbank. (2024). Erişim Adresi: https://www.akbanksanat.com/. Erişim Tarihi: 06.09.2024.
2. Albaraka Türk. (2024). Erişim Adresi: https://www.albarakakultur.com/. Erişim Tarihi: 05.10.2024.
3. Althusser, L. (2014). İdeoloji ve Devletin İdeolojik Aygıtları. (Çev: Alp Tümertekin). İstanbul: İthaki Yayınları.
4. Andreasen, A. R., & Belk, R. W. (1980). Predictors of Attendance at the Performing Arts. Journal of Consumer Research, 7(2), 112-120.
5. Argenti, P. A. (2009). Corporate Communication. McGraw-Hill Companies.
6. Bat, M. (2012). Dijital Platformda Sosyal Medyanın Stratejik Kurumsal İletişime Etkisi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Halkla İlişkiler ve Tanıtım Anabilim Dalı Yayınlanmamış Doktora Tezi.
7. Batu, M., Kayacan, Ş. (2018). Kurumsal İletişim Projelerinin Kurumların Marka Algısı İle İlişkisi: Belediyelere Yönelik Bir Analiz, Erciyes İletişim Dergisi, 5(4). 749-769.
8. Batu, M., Tos, O. (2021). Dijital Halkla İlişkiler ve Algı Yönetimi (Edt. Nejat Özüpek, Ercan Aktan, Murat Koçyiğit). Dijital Halkla İlişkiler, Uygulamalı Örnekler, Konya: Eğitim Yayınevi, 29-50.

9. Baudrillard, J. (2017). Tüketim Toplumu. (Çev: Nilgün Tutal & Ferda Keskin). Ayrıntı Yayınları.
10. Beger, R. (2018). Present-Day Corporate Communication: A Practice-Oriented, State-of-the-Art Guide. Springer.
11. Bzdak, M. (2022). Corporate Cultural Responsibility How Business Can Support Art, Design, And Culture. Routledge.
12. Christensen, L. T., Morsing, M., & Cheney, G. (2008). Corporate Communications: Convention, Complexity and Critique. SAGE Publications.
13. Cornelissen, J. (2004). Corporate Communication Theory and Practise. SAGE Publications.
14. Çakar Mengü, S. (2012). Halkla İlişkiler Bir Kültür Politikası. Eğitim Yayınevi.
15. Fiske, J. (1996). İletişim Çalışmalarına Giriş. (Çev: Süleyman İrvan). Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
16. Fountouki, A. (2011). The Role of the Banks in the Promotion of Contemporary Art and its Institutions Since 1989-Istanbul: A Case Study (Unpublished Master Thesis). International Hellenic University School of Humanities.
17. Friel, M., Miglietta, A., & Segre, G. (2018). Cultural Entrepreneurship in Italy and the Support-Action of Italian Banking Foundations: An Exploratory Analysis. In EURAM 2018 Conference. Research in Action.
18. Gans, H. J. (1999). Popular Culture and High Culture: An Analysis and Evaluation of Taste Revised and Updated. Basic Books.
19. Geray, H. (2019). Medyanın Yeni Ekonomisinde Kurumsal İletişim: Gazeteler, Televizyonlar, Reklamcılık ve Halkla İlişkilerde Dijital Dönüşüm. Ütopya Yayınevi.
20. Gümüş, M., & Öksüz, B. (2010). İtibarın Temel Taşı Olarak Kurumsal İletişim: Kurumsal İtibar Sürecinde İletişimin Rolü ve Önemi. Marmara İletişim Dergisi, (16), 111-124.
21. Günay, D. (2012). Görsel Göstergebilim ve İmgenin Anlamlandırılması. İçinde Prof. Dr. V. Doğan Parsa ve Doç. Dr. Alev F. Parsa (Editörler), Görsel Göstergebilim İmgenin Anlamlandırılması (ss. 11-54). Es Yayınları.
22. Hutton, J. G., Goodman, M. B., Alexander, J. B., & Genest, C. M. (2001). Reputation Management: The New Face of Corporate Public Relations? Public Relations Review, 27(3), 247-261. İnceoğlu, M. (2011). Tutum Algı İletişim. Ankara: Siyasal Kitabevi.
23. Janis, I. L. (1949). The Problem of Validating Content Analysis. Nathan Leites, & Associates Harold D. Lasswell (Eds). In The Language of Politics: Studies in Quantitative Semantics, George Stewart (pp. 55-82). George W. Stewart Publisher.
24. Klinkenberg, J. M. (1996). Précis de Sémiotique Générale. Bruxelles: De Boeck-Université.
25. Kottasz, R., Bennett, R., Savani, S., Mousley, W., & Ali-Choudhury, R. (2007). The Role of the Corporate Art Collection in Corporate Identity Management: The Case of Deutsche Bank. International Journal of Arts Management, 10(1), 19-31.
26. Kotzaivazoglou, I., Fragidis, G., Papaioannou, E., Assimakopoulos, C., Nanos, I., & Astrini, N. (2023). Supporting Culture to Improve Corporate Image: The Case of Greek Banks. Sustainability, 15(5), 3976.
27. Kuveyt Türk. (2024). Erişim Adresi: https://www.kuveytturkozel.com.tr/hizmetlerimiz/kultur-sanat-hizmetleri.aspx. Erişim Tarihi: 07.10.2024.
28. Küçükcivil, B. (2020). Kitap İncelemesi: Tüketimin Evrimi-Cinsiyet, Statü ve Tüketim. Atatürk İletişim Dergisi, 20, 125-135.
29. Lattimore, D., Baskin, O., Heiman, S. T., & Toth, E. L. (2012). Public Relations: The Profession & The Practice. USA: McGraw-Hill Companies.
30. Laughey, D. (2010). Medya Çalışmaları Teoriler ve Yaklaşımlar. (Çev: Ali Toprak). İstanbul: Kalkedon Yayınları.
31. Leclair, M. S., & Gordon, K. (2000). Corporate Support for Artistic and Cultural Activities: What Determines the Distribution of Corporate Giving? Journal of Cultural Economics, 24, 225-241.
32. McNicholas, B. (2004). Arts, Culture and Business: A Relationship Transformation, A Nascent Field. International Journal of Arts Management, 57-69.
33. Miller, G. (2012). Tüketimin Evrimi: Cinsiyet, Statü ve Tüketim (Çev: Gülçin Vardar). Alfa Basım Yayım Dağıtım.
34. Odabaşı, Y. (2016). Tüketim Kültürü: Yetinen Toplumdan Tüketen Topluma. Sistem Yayıncılık.
35. Özer, N. P. (2019). İdeoloji İktidar Medya Söylem. Konya: Çizgi Kitabevi.
36. Özrili, Y. (2023). Kültürel Sosyal Eylemlerin Sanatla Buluşması: Kültür Endüstrisi ve Türkiye’de Banka Müzeler. Culture and Civilization, 5, 33-41.
37. Rectanus, M. W. (2002). Culture Incorporated Museums, Artists, and Corporate Sponsorships. University of Minnesota Press.
38. Rifat, M. (2014). Göstergebilimin ABC’Sİ. Say Yayınları.
39. Türkiye İş Bankası. (2024). Erişim Adresi: https://issanat.com.tr/. Erişim Tarihi: 25.09.2024.
40. Van de Water, M. (2007). Sponsoring of Art and Culture by Banks in the Netherlands: A Research into the Motivations of Dutch Banks to Support the Arts (Unpublished Master Thesis). Faculty of History and Arts, Erasmus University.
41. Van Dijk, T., Wilson, J., Fairclough N., Graham, P., Çoban, B., Ataman, B., Springer, S., Nail, T., & Köse, D. (2015). Söylem ve İdeoloji. (Çev: Barış Çoban, Zeynep Özarslan, Nurcan Ateş, Akın Emre Pilgir). Su Yayınları.
42. Van Riel, C. B. M., & Fombrun C. J. (2007). Essentials of Corporate Communication. Taylor & Francis Group.
43. Varey, R. J. (1997). A Picture of Corporate Communications Management in the UK. Corporate Communications: an International Journal, 2(2), 59-69.
44. Weber, R. P. (1989). Basic Content Analysis. Sage Publications.