Farklılıkların Yönetimi, Örgütsel Adalet Algısı, Yaşam Doyumu ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkilerinin Bir Model İçerisinde İncelenmesi

Öz

Bu çalışmada işgücü farklılıkları merkeze alınarak, farklılıkların organizasyonda etkin yönetilmesinin sonuçları araştırılmıştır. Çalışmaya Antalya’da beş yıldızlı otellerden 387 çalışan katılmıştır. Kurulan yapısal eşitlik modelinde farklılıkların yönetiminin örgütsel adalet algısını pozitif etkilediği saptanmıştır. Örgütsel adalet algısının işten ayrılma niyetini negatif, yaşam doyumunu ise pozitif etkilediği bulunmuştur. Ayrıca işten ayrılma niyetinin yaşam doyumunu negatif etkilediği saptanmış bu bağlamda örgütsel adalet algısının yaşam doyumuna etkisinde işten ayrılma niyetinin aracılık rolü olduğu bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Farklılıkların Yönetimi
• Örgütsel Adalet Algısı
• İşten Ayrılma Niyeti
• Yaşam Doyumu
• Turizm

Destekleyen Kurum

Çalışmada herhangi bir destek alınmamıştır.

Etik Beyan

Bu çalışmanın tüm hazırlanma süreçlerinde etik kurallara uyulduğunu yazarlar beyan eder. Aksi bir durumun tespiti halinde Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi’nin hiçbir sorumluluğu olmayıp, tüm sorumluluk makale yazar(lar)ına aittir.

A Model Examining to Relationships Between Diversity Management, Perception of Organizational Justice, Life Satisfaction and Turnover intention

Öz

The results of the effective management of the diversity in the organization were investigated by focusing on the diversity in the workforce in this study. 387 employees from five-star hotels in Antalya participated in the study. In the established structural equation model, it was determined that diversity management are effect positively to the perception of organizational justice. It has been found that the perception of organizational justice has a negative effect on turnover intention, and a positive effect on life satisfaction. In addition, it has been determined that the turnover intention effects negatively to the life satisfaction, and in this context, it has been found that the turnover intention has a mediating role in the effect of organizational justice perception on life satisfaction.

Anahtar Kelimeler

• Diversity Management
• Perceived Organizational Justice
• Turnover İntention
• Life Satisfaction
• Tourism

Kaynakça

1. Abascal, J. (2011). Guide to managing diversity in the workplace. (R. Fernandez, Çev.), Spanis Observatory For Racism and Xenephobia, Reel Madrid.
2. Abi Abdallah, S. (2020). Linking cultural İntelligence and perceived organizational justice to turnover ıntention in the lebanese hospitality and tourism ındustry [Doctoral dissertation, Lebanese American University], https://laur.lau.edu.lb:8443/xmlui/bitstream/handle/10725/13845/ARC_Sarah%20Abi_abdallahThesis%20Final%2028%20%20May_Redacted.pdf?sequence=1.
3. Ahmed, O. M., Ishak, A. K., & Kamil, B. A. M. (2020). Academics' life satisfaction: the role of perceived stress, organisational justice and self-efficacy. International Journal of Management in Education, 15(1), 1-22, https://doi.org/10.1504/IJMIE.2021.111811.
4. Akbaba, M. & Paslı, M. M. (2018). Turizm işletmelerinde farklılık yönetiminin çalışmaya tutkunluk üzerine etkisi. Sosyal, Beşeri Ve Idarıbilimler Alanındaakademik Çalışmalar Cilt 1, (69-82) içinde, Ankara: Gece Kitaplığı
5. Allen, R. S. & Montgomery, K. A. (2001). Applying an organizational development approach to creating diversity. Organizational Dynamics, 30(2), 149-161, https://doi.org/10.1016/S0090-2616(01)00049-3.
6. Balay, R. & Sağlam, M. (2004). Eğitimde Farklılıkların Yönetimi Ölçeğinin Uygulanabilirliği. Süleyman Demirel Üniversitesi Burdur Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(8), 31-46.
7. Barutçugil, İ. (2011). Kültürler arası farklılıkların yönetimi. İstanbul: Kariyer Yayınları.
8. Bayarçelik, E. B. & Fındıklı, M. (2017). İş tatmininin, örgütsel adalet ve işten ayrılma niyeti ilişkisindeki aracılık rolü. Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(1), 16-31, https://doi.org/10.18221/bujss.303365.

9. Bhadury, J., E.J. Mighty & H. Damar (2000). Maximizing workforce diversity ın project teams: a network flow approach. International Journal of Management Science, 28, 143-153, https://doi.org/10.1016/S0305-0483(99)00037-7.
10. Brimhall, K. C., Leeanne Lizano, E. & Mor Barak, M. E. (2014). The mediating role of ınclusion: a longitudinal study of the effects of leader-member exchange and diversity climate on job satisfaction and ıntention to leave among child welfare workers. Children and Youth Services Review, 40, 79-88, https://doi.org/10.1016/j.childyouth.2014.03.003.
11. Bulşu, Ç., & Gümüş, M. (2018). Farklılıkların yönetimi ve örgütsel bağlılığın işten ayrılma niyetine etkisi (effect of diversity management and organisational commitment on ıntention to leave). Journal of Tourism & Gastronomy Studies, 6(4), 322-344, https://doi.org/10.21325/jotags.2018.312.
12. Choi, S. (2009). Diversity in the us federal government: diversity management and employee turnover in federal agencies. Journal of Public Administration Research and Theory, 19(3), 603-630, https://doi.org/10.1093/jopart/mun010.
13. Cox, T. (2001). Creating the multicultural organization: a strategy for capturing the power of diversity. Jossey-Bass, San Francisco.
14. Çelik, S. & Toker, B. (2016). Örgütsel bağlılık, iş tatmini, yaşam tatmini ile işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkiler: konaklama sektöründe bir uygulama, 24. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Konferansı, İstanbul, 335-343.
15. Çizel, R., Aşkun, V. & Çizel, B. (2019). İş tatmini ve performansı ilişkisi çalışmalarının sistematik analizi. II. Uluslararası Türk Dünyası Strateji Araştırmaları Kongresi Bildiri Kitabı, 27-30 Ekim, Antalya, 19-26.
16. Dağlı, A. & Baysal, N. (2016). Yaşam doyumu ölçeğinin türkçe’ye uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15(59), 1250-1262, https://doi.org/10.17755/esosder.263229.
17. Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J., & Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assessment, 49(1), 71–75, https://doi.org/10.1207/s15327752jpa4901_13.
18. Dobbs, M. F. (1996). Managing diversity: lessons from the private sector, Publics Persons Management, 25(3), 351-367, https://doi.org/10.1177/009102609602500308.
19. Doğan, H. (2018). Örgütsel adalet algısı ile iş performansı arasındaki ilişki. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(2), 26-46.
20. Doğan, M. (2013). Doğrulayıcı faktör analizinde örneklem hacmi, tahmin yöntemleri ve normalliğin uyum ölçütlerine etkisi. [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi]. http://openaccess.ogu.edu.tr:8080/xmlui/bitstream/handle/11684/823/10008046.pdf?sequence=1&isAllowed=y.
21. Eke, E. (2019). Yapısal eşitlik modelleme ve marka değeri üzerine bir uygulama [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, T.C. Bursa Üniversitesi]. https://acikbilim.yok.gov.tr/handle/20.500.12812/248262.
22. Eker, G. (2006). Örgütsel adalet algısı boyutları ve iş doyumu üzerindeki etkileri. [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, T.C. Dokuz Eylül Üniversitesi]. http://hdl.handle.net/20.500.12397/11841.
23. Ersoy, E. (2009). Cinsiyet kültürü içerisinde kadın ve erkek kimliği (malatya örneği). Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(2), 209-230.
24. Fujimoto, Y., Charmine E. J. H. & Azmat, F. (2013). Towards a diversity justice management model: integrating organizational justice and diversity management. Social Responsibility Journal, 9(1), 148-166. https://doi.org/10.1108/17471111311307877
25. Gajjar, T., & Okumus, F. (2018). Diversity management: what are the leading hospitality and tourism companies reporting?. Journal of Hospitality Marketing & Management, 27(8), 905-925, https://doi.org/10.1080/19368623.2018.1465505.
26. Gupta, A., & Singh, V. (2018). Enhancing intention to stay among software professionals. Academia Revista Latinoamericana de Administracion, 31(3), 569-584. https://doi.org/10.1108/ARLA-11-2017-0319
27. Güler, M. E., Saraç, T. & Almadağ, O. (2020). Çalışanların farklılıkların yönetimi ile ilgili algılarının iş tatminine etkisini belirlemeye yönelik bir araştırma. OPUS International Journal of Society Researches, 15(24), 2394-2412. https://doi.org/10.26466/opus.639658
28. Güner, M., Ünal C. & Akın, E. (2007). Konfeksiyon işletmelerinde iş gücü sirkülasyonu. Tekstil ve Konfeksiyon, 17(2), 140-144.
29. Gürbüz, S. & Bayık, M. E. (2018). Aracılık modellerinin analizinde modern yaklaşım: baron ve kenny yöntemi artık terk edilmeli mi?. 6. Örgütsel Davranış Kongresi Bildiriler Kitabı, 2-3 Kasım 2018, Isparta, 35-52.
30. Gürbüz, S. (2019). Sosyal bilimlerde aracı, düzenleyici ve durumsal etki analizleri. Seçkin Yayıncılık, Ankara.
31. Güzel, B. & Ayazlar, G. (2014). Örgütsel adaletin örgütsel sinizm ve işten ayrılma niyetine etkisi: otel işletmeleri araştırması. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 2014(1), 133-142. https://doi.org/10.18493/kmusekad.81167
32. Hemdi, M. A., & Nasurdin, A. M. (2007). Investigating The influence of organizational justice on hotel employees' organizational citizenship behavior intentions and turnover intentions. Journal of Human Resources in Hospitality & Tourism, 7(1), 1-23. https://doi.org/10.1300/J171v07n01_01
33. Higgins Desbiolles, F. (2020). Diversity in tourism: a perspective article. Tourism Review, 75(1), 29-32. https://doi.org/10.1108/TR-06-2019-0226
34. İncekara, İ., Karamanlıoğlu A. U. & Şenkul, G. (4-6 Eylül 2019). Örgütsel adaletin iş tatminine etkisinde yaşam doyumunun düzenleyici rolü. Business and Organization Research (International Conference). İzmir, 1-3.
35. İşbaşı, J. (2000). Çalışanların yöneticilere duydukları güvenin ve örgütsel adalete ilişkin algılamalarının örgütsel vatandaşlık davranışının oluşumundaki rolü bir turizm örgütünde uygulama [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=dftKh3hWrrmj438kyi7sGg&no=qUCTNhVjQuREFojiAVlT2w
36. Kahrıman, M., Avcı, S. & Aladağ, Z. (2021). Örgütsel adalet algısı ve mobbingin iş tatmini ve işten ayrılma niyetine etkisinin incelenmesi. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, (28), 164-171. https://doi.org/10.31590/ejosat.994387
37. Kalargyrou, V., & Costen, W. (2017). Diversity management research in hospitality and tourism: past, present and future. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 29(1), 68-114. https://doi.org/10.1108/IJCHM-09-2015-0470
38. Karaman, A. & Aylan, S. (2012). Örgütsel vatandaşlık. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(1), 35-48.
39. Keil, M., Amershi, B., Holmes, S., Jablonski., H., Lithi, E., Matoba, K., Plett, A. & Von Unruh, K. (2007). Farklılıkların yönetimi için eğitim el kitabı, 1-44. http://www.idm-diversity.org/files/EU0708-TrainingManual-tr.pdf adresinden 29 Aralık 2019 tarihinde alınmıştır.
40. Keser, A. (2005). Çalışma yaşamı ile yaşam doyumu ilişkisine teorik bakış. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası, 55(1), 897-913.
41. Keser, A. (2005). İş doyumu ve yaşam doyumu ilişkisi, otomotiv sektöründe bir uygulama. Çalışma ve Toplum, 4(7), 77-96.
42. Kim, B. Y. (2006). Managing workforce diversity. Journal of Human Resources in Hospitality & Tourism, 5(2), 69-90. https://doi.org/10.1300/J171v05n02_05
43. Lambert, E. G., Hogan, N. L., Jiang, S., Elechi, O. O., Benjamin, B., Morris, A. & Dupuy, P. (2010). The relationship among distributive and procedural justice and correctional life satisfaction, burnout, and turnover intent: an exploratory study. Journal of Criminal justice, 38(1), 7-16. https://doi.org/10.1016/j.jcrimjus.2009.11.002
44. Lee Fong, Y. & Mahfar, M. (2013). Relationship between occupational stress and turnover ıntention among employees in a furniture manufacturing company in selangor. Jurnal Teknologi, 64(1), 33-39.
45. Lim, E., & Noriega, P. (2007). The need for leadership support in cross-cultural diversity management in hospitality curriculums. Consortium Journal of Hospitality & Tourism, 12(1).
46. Madera, J. M., Yang, W., Wu, L., Ma, E., & Xu, S. (2023). Diversity and inclusion in hospitality and tourism: bridging the gap between employee and customer perspectives. International Journal Of Contemporary Hospitality Management, 35(11), 3972-3989. https://doi.org/10.1108/IJCHM-04-2023-0450
47. Manoharan, A. & Singal, M. (2017). A systematic literature review of research on diversity and diversity management in the hospitality literature. International Journal of Hospitality Management, 66, 77-91. https://doi.org/10.1016/j.ijhm.2017.07.002
48. Marshall, G. (1999). Sosyoloji sözlüğü. Bilim ve Sanat Yayınları, Ankara.
49. McGrath, J. E., Berdahl, J. L., & Arrow, H. (1995). Traits, expectations, culture, and clout: the dynamics of diversity in work groups. S. E. Jackson, M. N. Ruderman (Ed.), Diversity in work Teams: Research Paradigms for a Changing Workplace (pp.17–45).
50. Memduhoğlu, H. B., (2007). Yönetici ve öğretmen görüşlerine göre türkiye’de kamu liselerinde farklılıkların yönetimi [Yayınlanmış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi].
51. Mert, İ.S., Sen, C. & Alzghoul, A. (2022), Organizational justice, life satisfaction, and happiness: the mediating role of workplace social courage, Kybernetes, 51(7), 2215-2232. https://doi.org/10.1108/K-02-2021-0116
52. Meşe, S. & Bayraktar, O. (2020). Farklılıkların yönetimi ve örgütsel bağlılık ilişkisinde örgütsel adaletin aracılık rolü. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(37), 175-199.
53. Mor Barak & Cherin, A. D. (1998). A tool to expand organizational understanding of workforce diversity: exploring a measure of ınclusion exclusion. Administration in Social Work, 22(1), 47-64. https://doi.org/10.1300/J147v22n01_04
54. Moshabaki, A., Madani, F. & Ghorbani, H. (2013). An ınvestigation of the role of human resource diversity management on organizational citizenship behavior from organisational justice and commitment point of view in automotive ındustry in ıran. Int. J. Management and Enterprise Development, 12 (4/5/6), 331-348. https://doi.org/10.1504/IJMED.2013.056437
55. Mousa, M., Masoud, H. K. & Ayoubi, R. M. (2020). Gender, diversity management perceptions, workplace happiness and organizational citizenship behaviour. Employee Relations: The International Journal, 42(6), 1249-1269. https://doi.org/10.1108/ER-10-2019-0385
56. Niehoff, B. P. & Moorman, R. (1993). Justice as a mediator of the relationship between methods of monitoring and organizational citizenship behavior. The Academy of Management Journal, 36(3), 527-556. https://doi.org/10.2307/256591
57. Ordu, A. (2016). The effect of diversity management on job satisfaction and individual performance of teacher. Educational Research and Reviews, 11(3), 105-112. https://doi.org/10.5897/ERR2015.2573
58. Özdevecioğlu, M. & Çakmak Doruk, N. (2009). Organizasyonlarda iş-aile ve iş çatışmalarının çalışanların iş ve yaşam tatminleri üzerindeki etkisi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (33), 69-99.
59. Pehlivan Kurnaz, İ. & Oruç, İ. (2019). Örgütsel adalet ve iş tatmini arasındaki ilişkinin incelenmesi üzerine uygulamalı bir araştırma. Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(3), 375-390.
60. Polat, S. (2007). Ortaöğretim öğretmenlerinin örgütsel adalet algıları, örgütsel güven düzeyleri ile örgütsel vatandaşlık davranışları arasındaki ilişki. [Yayımlanmamış Doktora Tezi, T.C. Kocaeli Üniversitesi], https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=jCEG7X7h1hpLAFXK1hiQvw&no=e- 6kM56kmBkDIT4JvoMI3A
61. Ponnu, C.H. & Chuah, C. C. (2010). Organizational commitment, organizational justice and employee turnover in malaysia. African Journal of Business Management, 4(13), 2676-2692.
62. Radzi, S. M., Ramley, S. Z., Salehuddin, M., Othman, Z., & Jalis, M. H. (2009). An empirical assessment of hotel departmental managers turnover intentions: the impact of organizational justice. International Journal of Business and Management, 4(8), 173-183. https://doi.org/10.5539/ijbm.v4n8p173
63. Rafiq, M., Shahzad, F., Farrukh, M., & Khan, I. (2022). The psychological mechanism linking life satisfaction and turnover intention among healthcare workers during the covıd-19 pandemic. Work, 71(3), 505-514. https://doi.org/10.3233/WOR-210995
64. Ramley Alan, S. Z., Md Radzi, S., & Hemdi, M. A. (2009). An empirical assessment of hotel managers turnover intentions: the impact of organizational justice. Journal of Tourism, Hospitality & Culinary Arts (JTHCA), 1(1), 1-22. https://doi.org/10.5539/ijbm.v4n8p173
65. Robbins, S. P. & Judge, T. A. (2013). Organizational behavior. New Jersey: Prentice Hall.
66. Salama, W., & Eltobgy, A. (2019). The impact of applying organizational justice on employees' turnover rate of workers in hotels and egyptian tourism companies. Journal of Association of Arab Universities for Tourism and Hospitality, 16(1), 100-111, https://doi.org/10.21608/JAAUTH.2019.57491
67. Samancı, S. (2006). Örgütsel iklim ve örgütsel vatandaşlık [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi] https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=FzwFrna0_x2ACHOzMFh0mA&no=zrahToTcTIX1oFsckdqbNQ
68. Sayın, A. & Gelbal, S. (2016). Yapısal eşitlik modellemesinde parametrelerin klasik test kuramı ve madde tepki kuramına göre sınırlandırılmasının uyum indekslerine etkisi. Uluslararası Eğitim, Bilim ve Teknoloji Dergisi, 2(2), 57-71.
69. Schermerhon, J. R., Hunt, J., G. & Osborn, R., N. (2002). Organizational behavior. John Wiley & Sons, Inc, United States.
70. Sezgin, F. & Yıldızhan Y. (2013). Örgütsel adalet ile iş doyumu arasındaki ilişki: eğitim teknolojileri genel müdürlüğü örneği. Milli Eğitim, 42(200), 220-235.
71. Strauss, J., P., Connerley, M., L. & Ammermann, P., A. (2003). The threat hypothesis, personality and attitudes toward diversity. The Journal of Applied Behavioral Science, 39(1), 32-52. https://doi.org/10.1177/0021886303039001002
72. Şahin, R. & Kavas, E. (2016). Örgütsel adalet ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişkinin belirlenmesinde öğretmenlere yönelik bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 7(14), 119-140. https://doi.org/10.21076/vizyoner.245975
73. Taşlıyan, M., Çiftçi, G. E., Hırlak, B. & Yılmaz, Ö. İ (2017). Farklılık yönetiminin örgütsel adalet algısı ve örgütsel özdeşleşme üzerine etkisi: iç anadolu ve akdeniz bölgesinde yer alan üniversitelerde karşılaştırmalı bir araştırma. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 9(16), 1-19. https://doi.org/10.20990/kilisiibfakademik.266174
74. Tessema, M., T., Ready, K., J., Vlack, A., Sahle, E., Stiller, E. & Theis, S. (2017). Workforce diversity management, the case of mayo clinic. Strategic Management Quarterly, 5(1,2), 5-15.
75. Tourani, S., Khosravizadeh, O., Omrani, A., Sokhanvar, M., Kakemam, E., & Najafi, B. (2016). The relationship between organizational justice and turnover intention of hospital nurses in ıran. Materia socio-medica, 28(3), 205-209. https://doi.org/10.5455/msm.2016.28.205-209
76. Tuna, M. (2007). Personel devir oranı analizi: ankara’da yer alan yıldızlı otel işletmelerinde bir uygulama. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 18(1), 45-52.
77. Türk Dil Kurumu. Erişim adresi: https://sozluk.gov.tr/ adresinden 25 Ekim 2019 tarihinde alınmıştır.
78. Ulutaş, M. (2018). Örgütsel adalet algısı’nın çalışanların iş doyumu ve işten ayrılma eğilimine etkisi. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(2), 333-352. https://dergipark.org.tr/tr/pub/mjss/issue/40519/485952
79. Usta, Ç. Ö. & Bayraktar, O (2017). İşletmelerde farklılıkların yönetimi ve işten ayrılma niyetine etkisi, İş’te Davranış Dergisi, 2(2), 68-78. https://doi.org/10.25203/idd.327141
80. Witt, A. L. & Nye, L. G. (1992). Gender and the relationship between perceived fairness of pay or promotion and job satisfaction. Journal of Applied Psychology. 77(6), 910-917. https://doi.org/10.1037/0021-9010.77.6.910
81. Yazıcıoğlu, Y. & Erdoğan, S. (2004). Spss uygulamalı bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Detay Yayıncılık.
82. Yetkin, S. (2016). İşletmelerde farklılıkların yönetimi: giresun ilinde faaliyet gösteren tekstil işletmeleri üzerine bir inceleme [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, T.C. Çağ Üniversitesi] https://acikbilim.yok.gov.tr/handle/20.500.12812/71771
83. Yılmaz, V. & İlhan Dalbudak, Z. (2018). Aracı değişken etkisinin incelenmesi: yüksek hızlı tren işletmeciliği üzerine bir uygulama. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 14(2), 517-534. https://doi.org/10.17130/ijmeb.2018239946
84. Younas, M., Saeed, I., Qadır, G., & Khan, S. U. (2015). Effect of organizational justice on turnover intention: mediating role of employee motivation. Journal of Business & Tourism, 1(2), 105-121. https://doi.org/10.34260/jbt.v1i2.20
85. Yücel, E. (2019). Turizm sektöründe örgütsel adalet ve sinizm. Socıal Scıences Studıes Journal (SSSJournal), 5(44), 5107-5115. https://doi.org/10.26449/sssj.1761