Examination of “Curriculum Alignment” in the Context of Theory and Practice for the 8th Grade Mathematics Teaching

Öz

Curriculum which is prepared to move the country's education system towards a better place and student achievement has to be applied properly by practitioners. If a curriculum cannot be implemented, it means nothing in reality despite of its being good in theory. In this context, the aim of this study is to present the curriculum alignment that was implemented in the mathematics lesson in terms of theory and practice. In the study, case study method, one of the qualitative research methods, was used. In this study, two teachers’ mathematics lessons of 8th grade in Kahramanmaraş and Gaziantep were recorded, and the recorded lessons were analysed. In the analysis phase; interpretations were made by using the objectives, content, education process and assessment components. As a result, while aims, goals and objectives, learning experiences and assessment and evaluation components were not compatible, content was compatible in the current and implemented curriculum. This situation might be evidence that although learner-centred approaches are based on in our country; subject centred process, in fact, is applied. It may be helpful to train teachers to increase their implementing desire for the curriculum.

Anahtar Kelimeler

• Curriculum alignment,mathematics curriculum,theoretical curriculum,implemented curriculum

Sekizinci Sınıf Matematik Öğretiminde Teori ve Uygulama Bağlamında “Program Uyumluluğunun” İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, matematik dersinde kullanılan öğretim programının teori ve uygulama anlamında uyumluluğunun ortaya konulmasıdır. Çalışmada nitel araştırma yaklaşımlarından durum çalışması yöntemi kullanılmıştır. Çalışmada, Kahramanmaraş ve Gaziantep illerinden ortaokul 8. sınıf matematik derslerine giren 2 öğretmenin dersleri izlenmiştir ve izlenilen dersler; ses kayıt cihazına kaydedilerek analizi yapılmıştır. Analiz aşamasında hedef, içerik, eğitim durumları ve ölçme değerlendirme basamakları kullanılmıştır. Sonuç olarak, mevcut yazılı program ve öğretmen tarafından uygulanan programlarda hedef-kazanımların kazandırılması, eğitim durumları ve ölçme değerlendirme basamaklarında uyumsuzluklar söz konusu iken içerik olarak uyumlulukları göze çarpmaktadır. Bu durum her ne kadar ülkemizde öğrenen merkezli yaklaşımlar temel alınsa da; aslında konu merkezli sürecin işletildiğine bir kanıt oluşturabilecektir. Bu kapsamda öğretmenlerin programa yönelik uygulama isteklerini artıracak eğitimlerin verilmesi faydalı olabilecektir.

Anahtar Kelimeler

• Program uyumluluğu,matematik öğretim programı,teorik program,uygulanan program

Kaynakça

1. Acar, H. (2007). Yeni İlköğretim Programlarının Öğretmen Görüşlerine Dayalı Olarak Değerlendirilmesi, Yüksek Lisans Tezi, Osman Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
2. Aksu, H. H. (2008). Öğretmenlerin Yeni İlköğretim Matematik Programına İlişkin Görüşleri, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 1-10.
3. Anderson, L. W. (2002). “Curricular Alignment: A Re-Examination”, Theory Into Practice, Autumn:255-260.
4. Aviles, C. B. (2001). Curriculum Alignment: Matching What We Teach and Test Versus Teaching to The Test. Buffalo: Social Work Dept. Buffalo State College. Educational Resources Information Center (ERIC).http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED448402.pdf (27.05.2016)
5. Bergman, D., Calzada, L., LaPointe, N., Lee, A. & Sullivan, L. (1998, July 1). Vertical Alignment and Collaboration. (ERIC Document Reproduction Service No. ED421472). Texas: Texas A&M University.http://www.eric.ed.gov/ERICWebPortal/custom/portlets/recordDetails/detailmini.jsp? _nfpb=true&_&ERICExtSearch_SearchValue_0=ED421472&ERICExtSearch_SearchType_0=no&accno=ED421472 (27.05.2016)
6. Bulger, S.M., Housner, L. D. & Lee, A. M., (2008). Curriculum Alignment:A View From Physical Education Teacher Education, Journal Of Physical Education, Recreation and Dance, 79(7), 44-49.
7. Bümen, N. T. (2005). Öğretmenlerin Yeni İlköğretim 1-5. Sınıf Programlarıyla İlgili Görüşleri ve Programı Uygulamaya Hazırlayıcı Bir Hizmetiçi Eğitim Çalışması Örneği, Ege Eğitim Dergisi, 2(6), 21-57.
8. Bümen, N. T. (2010). Program geliştirmede bir dönüm noktası: Yenilenmiş Bloom taksonomisi. Eğitim ve Bilim, 32(142).

9. Bümen, N. T., Çakar, E. & Yıldız, D. G. (2014). Türkiye’de Öğretim Programına Bağlılık ve Bağlılığı Etkileyen Etkenler, Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(1), 203-228.
10. Bümen, N.T. (2006). Program geliştirmede bir dönüm noktası: Yenilenmiş Bloom Taksonomisi. Eğitim ve Bilim, 31(142).
11. Çelenk, S. (2005). İlkokuma-Yazma Programı ve Öğretimi (5. Baskı)Ankara: Anı Yayıncılık.
12. Çiftçi, İ. (2006). Bir Öğretim Materyali Olarak Bilgisayar Destekli Matematik Yazılımlarının Değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
13. Darling-Hammond, L. (2006). Securing the right to learn: Policy and practice for powerful teaching and learning. Educational Researcher, 35(7), 13-24.
14. Demirel, Ö. (2012). Kuramdan Uygulamaya Eğitimde Program Geliştirme (19. Baskı), Ankara: Pegem Akademi.
15. Dinç, E. & Doğan, Y. (2010). İlköğretim İkinci Kademe Sosyal Bilgiler Öğretim Programı ve Uygulanması Hakkında Öğretmen Görüşleri, Sosyal Bilgiler Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 1(1), 17-49.
16. Doğan, Y. (2010). Fen ve Teknoloji Dersi Programının Uygulanması Sürecinde Karşılaşılan Sorunlar, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1), 86-106.
17. Ehow.com. (tarih yok). http://www.ehow.com/about_6616423_definition-curriculum-alignment.html. Erişim tarihi: 17.04.2014.
18. Gömleksiz, M. N. & Bulut, İ. (2007). Yeni Fen ve Teknoloji Dersi Öğretim Programının Uygulamadaki Etkililiğinin Değerlendirilmesi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 76-88.
19. Gömleksiz, M. N. & Bulut, İ. (2006). Yeni Sosyal Bilgiler Dersi Öğretim Programının Uygulamadaki Etkililiğinin Değerlendirilmesi, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, Yaz: 47, 393-421.
20. Kamber, T., Acun, İ. & Akar, C. (2011). İlköğretim Birinci Kademe Sosyal Bilgiler Öğretim Programının Uygulanabilirliği, Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 195-218.
21. Krathwohl, D.R. (2002). A revision of Bloom's taxonomy: An overview. Theory into practice, 41(4).
22. McDonald, R. & Van Der Horst, H. (2007) Curriculum alignment, globalization, and quality assurance in South African higher education, Journal of Curriculum Studies, 39:1, 1-9, DOI: 10.1080/00220270500422715.
23. MEB. (2009). İlköğretim Matematik Dersi 6-8. Sınıflar Öğretim Programı ve Kılavuzu, Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı, Ankara.
24. MEB. (2013). Ortaokul Matematik Dersi 5. 6. 7. ve 8. Sınıflar Öğretim Programı, Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı, Ankara.
25. Songer, N. B., & Gotwals, A. W. (2005). Fidelity of implementation in three sequential curricular units. Paper presented at the Annual Meeting of the American Educational Research Association, Montreal, Canada.
26. Soylu, Y., Işık, A. & Konyalıoğlu, A. C. (2004). Eğitim Fakülteleri Sınıf Öğretmenliği Programında Okutulan Matematik Derslerinin İlköğretim Matematik Müfredatına Uygunluğu, Kastamonu Eğitim Dergisi, 12(1), 117-124.
27. Squires, D. (2012). Curriculum Alignment Research Suggest That Alignment Can Improve Student Achievement, The Clearing House, 85(4), 129-135.
28. Tan, Ş. (2007). Öğretimi Planlama ve Değerlendirme (11. Baskı). Ankara: PegamaYayıncılık.
29. Tekbıyık, A. & Akdeniz, A. R., (2008). İlköğretim Fen ve Teknoloji Dersi Öğretim Programını Kabullenmeye ve Uygulamaya Yönelik Öğretmen Görüşleri, Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi (EFMED), 2(2), 23-37.
30. Turan Özpolat, E., (2015). Öğretmenlerin Program Uyumluluğu ve Program Uyumluluğunu Etkileyen Faktörlerin Analizi (Ortaokul 5. Sınıf Fen Bilimleri Dersi Örneği), Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gaziantep Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Gaziantep.
31. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (7. Baskı). Ankara: Seçkin.