HOMEVİDEO ROMANINDA DİJİTAL ŞİDDETİN POSTHUMANİST İZLERİ

Yıl 2026, Cilt: 14 Sayı: 27, 23 - 34, 16.03.2026

Oktay Atik

https://doi.org/10.20304/humanitas.1814309

https://izlik.org/JA74JS69UL

Öz

Bu çalışma, Karin Kaçi ve Jan Braren’in Homevideo adlı gençlik romanını posthümanist bir yaklaşım doğrultusunda irdeler. Romanın baş kahramanı Jakob’un siber zorbalık sonucu gerçekleşen intiharı, Rob Nixon’ın “yavaş şiddet” (slow violence) kavramı, Aktör-Ağ Teorisi’ne (ANT) dayanan “dijital faillik” (digital agency) yaklaşımı ve Rosi Braidotti’nin “posthüman özne” kavramları açısından değerlendirilir. Bu bağlamda çalışma, Jakob’un trajedisini yalnızca psikolojik çöküş olarak değil, zamana yayılan, dijital teknolojilerin aktif failler olarak rol aldığı karmaşık bir ağ içinde gelişen ve öznenin bedensel, ruhsal ve sosyal bütünlüğünü aşındıran bir süreç olarak ele alır. Bu yönüyle çalışma, siber zorbalığı “dijital yavaş şiddet” biçiminde tanımlayarak, dijital teknolojilerin bu süreçte pasif araçlar değil, şiddetin üretiminde etkin rol oynayan aktörler olduğunu ortaya koyar. Dijital şiddet, bu açıdan bakıldığında, teknolojiyle iç içe geçmiş posthüman öznenin melez varoluşuna yöneltilmiş çok katmanlı bir saldırı biçimidir. Çalışmanın kavramsal yaklaşımı gençlik edebiyatı eleştirisine ve dijital çağda şiddet kavramına ilişkin tartışmalara disiplinler arası bir bakış açısı sunar.

Anahtar Kelimeler

Dijital Faillik , Homevideo , Posthumanizm , Siber Zorbalık , Yavaş Şiddet

POSTHUMANIST TRACES OF DIGITAL VIOLENCE IN THE NOVEL

https://izlik.org/JA74JS69UL

Öz

This study examines Karin Kaçi and Jan Braren's youth novel Homevideo from a posthumanist perspective. The suicide of the novel's protagonist Jakob, resulting from cyberbullying, is evaluated in terms of Rob Nixon's concept of ‘slow violence,’ the ‘digital agency’ approach based on Actor-Network Theory (ANT), and Rosi Braidotti's concept of the ‘posthuman subject.’ In this context, the study evaluates Jakob's tragedy not merely as a psychological breakdown, but as a process that unfolds over time within a complex network in which digital technologies play an active role as agents, eroding the subject's physical, mental, and social integrity. In this respect, the study defines cyberbullying as a form of ‘digital slow violence,’ revealing that digital technologies are not passive tools in this process but actors that play an active role in the production of violence. Viewed from this perspective, digital violence is a multi-layered form of attack directed at the hybrid existence of the posthuman subject, which is intertwined with technology. The conceptual approach of the study offers an interdisciplinary perspective on youth literature criticism and discussions on the concept of violence in the digital age.

Anahtar Kelimeler

Cyberbullying , Digital Agency , Homevideo , Posthumanism , Slow Violence

Kaynakça

• Birleşmiş Milletler Nüfus Fonu. (2021). Türkiye’de dijital şiddet araştırması. https://turkiye.unfpa.org/tr/publications/t%C3%BCrkiyede-dijital-%C5%9Fiddet-ara%C5%9Ft%C4%B1rmas%C4%B1-2021
• Braidotti, R. (2013). The posthuman. Polity Press.
• Braidotti, R. (2021). İnsan sonrası (Çev. Ö. Karakaş, 4. baskı). Kolektif Kitap. (Orijinal çalışma 2013 yılında yayımlandı.)
• Brydolf-Horwitz, R. (2018). Embodied and entangled: Slow violence and harm via digital technologies. Environment and planning C: Politics and space, 40(2), 391-408. https://doi.org/10.1177/2399654418791825 Erdur-Baker, Ö. & Kavşut, F. (2007). Akran zorbalığının yeni yüzü: Siber zorbalık. Eurasian Journal of Educational Research, 27, 31-42.
• Dursun, S., & Gökçe, A., & Aytaç, S. (2020). Siber zorbalık: Üniversite öğrencileri üzerine bir araştırma. International Journal of Social Inquiry, 13(2), 465-485. https://doi.org/10.37093/ijsi.837694
• Ferrando, F. (2019). Philosophical posthumanism. Bloomsbury Academic.
• Latour, B. (2005). Reassembling the social: An introduction to actor-network-theory. Oxford University Press.
• Markelj, J. & Bueno, C. C. (2023). Machinic agency and datafication: Labour and value after anthropocentrism. Convergence: The International Journal of Research Into New Media Technologies, 30(3), 1058-1075. https://doi.org/10.1177/13548565231166534
• Nixon, R. (2011). Slow violence and the environmentalism of the poor. Harvard University Press.
• Sarışın, M. (2023). Toplumsal cinsiyete dayalı şiddetin yeni yüzü dijital şiddet. Nobel Bilimsel.
• Srivastava, A., & Rusow, J. A., & Schrager, S. M., & Stephenson, R., & Goldbach, J. T. (2022). Digital sexual violence and suicide risk in a national sample of sexual minority adolescents. Journal of Interpersonal Violence, 38(3-4), 4443-4458. https://doi.org/10.1177/08862605221116317
• Türkşen, U. (2021). Siber zorbalık (Cyberbullying). N. Akdemir & C. O. Tuncer (Ed.), Siber ansiklopedi: Siber ortama çok disiplinli bir yaklaşım içinde (s. 514-517). Pegem Akademi.
• World Health Organization. (2021). Suicide worldwide in 2019: Global health estimates. Geneva: World health organization. https://www.who.int/publications/i/item/9789240026643
• Yıldızaç, B., & Demir, F. (2021). Siber zorbalık üzerine nitel bir araştırma. Sosyal Sağlık Dergisi, 1(1), 116-139.