-

Öz

This study focuses on the theory of experiential learning, which is one of the approaches based on active learning and individual differences. The aim of the study is to examine the effects of the structure of the theory, which is organized on the basis of learning styles, on individuals’ academic achievement and motivational beliefs. In addition, the study examines whether students’ motivational beliefs and academic achievement vary by learning style. The design prepared with this purpose was applied for 10 class hours to a group of 37 students. An academic achievement test developed by the researcher, and the Motivational Strategies Scale developed by Pintrinch and De Groot (1990) and adapted to Turkish by Üredi (2005) were used as pretest and posttest. In addition, the Learning Styles Inventory III, developed by Kolb and adapted to Turkish by Gencel (2006) was used to identify the learning styles of the students. The findings of the study showed that the learning style sensitive structure of the experiential learning theory had positive effects on students’ academic achievement and motivational beliefs. Another finding of the study was that students’ motivational beliefs and academic achievement did not vary by learning style, which implies that the design prepared is suitable for all learning styles.

Anahtar Kelimeler

• experiential learning, motivational belief, learning style.

Yaşantısal Öğrenme Kuramının Öğrencilerin Motivasyonel İnançları ve Akademik Başarılarına Etkisi

Öz

Çalışmada aktif öğrenmeyi ve bireysel farklılıkları temel alan yaşantısal öğrenme kuramı merkeze alınmıştır. Kuramın öğrenme stillerine göre düzenlenmiş yapısının bireylerin akademik başarıları ve motivasyonel inançları üzerindeki etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Ayrıca öğrencilerin motivasyonel inançları ve akademik başarılarının öğrenme stillerine göre farklılaşıp farklılaşmadığı da incelenmiştir. Bu amaçla hazırlanan tasarım 6. sınıfta okumakta olan 37 kişilik bir öğrenci grubu üzerinde 10 ders saati boyunca uygulanmıştır. Çalışmada araştırmacı tarafından hazırlanan akademik başarı testi ve Pintrinch ve De Groot (1990) tarafından geliştirilen Üredi (2005) tarafından Türkçeye uyarlanan Motivasyonel Stratejiler Ölçeği öntest ve sontest olarak uygulanmıştır. Ayrıca Kolb tarafından geliştirilen ve Gencel (2006) tarafından Türkçeye uyarlanan Öğrenme Stilleri Envanteri III ile öğrencilerin öğrenme stilleri belirlenmiştir. Araştırma sonucunda yaşantısal öğrenmenin öğrenme stillerine duyarlı yapısının öğrencilerin akademik başarıları ve motivasyonel inançları üzerindeki olumlu etkisi ortaya konmuştur. Çalışmada öğrencilerin motivasyonel inançları ve akademik başarılarının öğrenme stillerine göre farklılaşmadığı belirlenmiştir. Bu durum hazırlanan tasarımın tüm öğrenme stillerine uygun olması ile açıklanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• yaşantısal öğrenme, motivasyonel inançlar, öğrenme stili.

Kaynakça

1. Aslan, Ö. (2009). Proje tabanlı öğrenme yaklaşımının ilköğretim öğrencilerinin fen ve teknoloji dersine yönelik motivasyonlarına ve bilimin doğasını anlama düzeylerine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
2. Aşkın, Ö. (2006). Öğrenme stilleri ile ilgili elektronik ortamda yayımlanan çalışmaların incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
3. Aydemir, N. (2012). 5E öğrenme modelinin lise öğrencilerinin çözünürlük dengesi konusunu anlamasına etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi. Ortadoğu Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
4. Babadoğan, C. ve Arslan, B. (2005). 7. ve 8.sınıf öğrencilerinin öğrenme stillerinin akademik başarı düzeyi, cinsiyet ve yaş ile ilişkisi. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 21, 35–48.
5. Baykul, Y. (1996). İstatistik metodlar ve uygulamalar. Ankara: Lazer Ofset.
6. Beghetto, R. A. (2004). Toward a more complete picture of student learning: assessing students’ motivational beliefs. Practical Assessment, Research & Evaluation, 9(15).
7. Bloom, B. (1998). İnsan nitelikleri ve okulda öğrenme. (Çev. Durmuş Ali Özçelik). Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
8. Büyüköztürk, Ş. Çakmak, E. K. Akgün, Ö. A. Karadeniz ve Ş. Demirel, F. (2010). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegema Yayınları.

9. Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
10. Campbell, D. T., & Stanley, J. C. (1963). Experimental and quasi-experimental designs for research on teaching. In N. L. Gage (Ed.), Handbook of research on teaching. Chicago, IL: Rand McNally. [Çevrim-içi: http://moodle.technion.ac.il/pluginfile.php/219643/mod_resource/content/0/Campbell_and_Stanley_1963.pdf], Erişim tarihi: 10 Haziran 2013.
11. Cassidy, S. (2006). Learning style and student self-assessment skill, Education + Training, 48 (2/3), 170 – 177.
12. Chakravarthi, S. Judson, J. P.& Vijayan, P. (2009). An evaluative study on comparison of problem based learning and lecture based pedagogy on self directed learning in undergraduate medical education. Indian Journal of Science Technology, 2(12), 59-67.
13. Coll, R. K. Lay, M. C. & Zegwaard, K. E. (2002). Enhancing access to experiential learning in a science and technology degree programme, Journal of Vocational Education & Training, 54 (2), 197-2017. [Çevrim-içi: http://www.tandfonline.com/doi/pdf/10.1080/13636820200200195], Erişim tarihi: 19 Haziran 2013.
14. Curry, J.R. Fazio-Griffith L. Carson R. L. & Stewart L. K. (2010). Qualitative findings from an experientially designed exercise immunology course: holistic wellness benefits, self-efficacy gains, and integration of prior course learning. International Journal for the Scholarship of Teaching and Learning, 4(1), 1-15. [Çevrim-içi: http://academics.georgiasouthern.edu/ijsotl/v4n1/articles/PDFs/Article_Curry.pdf], Erişim tarihi: 8 Haziran 2013. Çolak, E. (2006). İşbirliğine dayalı öğretim tasarımının öğrencilerin öğrenme yaklaşımlarına, akademik başarılarına ve öğrenmenin kalıcılığına etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi. Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
15. Demir, T. ve Şen, Ü. (2009). Görme engelli öğrencilerin çeşitli değişkenler açısından öğrenme stilleri üzerine bir araştırma. The Journal of International Social Research, 2(8), 154-161.
16. Draper, S. R. P. (2004). The effects of gender grouping and learning style on student curiosity in modular technology education laboratories. Unpublished doctoral thesis, Virginia Polytechnic Institute and State University, Virginia.
17. Denizoğlu, P. (2008). Fen bilgisi öğretmen adaylarının fen bilgisi öğretimi öz-yeterlik inançları, öğrenme stilleri ve fen bilgisi öğretimine yönelik tutumları arasındaki ilişkilerin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir
18. Gencel, İ. E. (2006). Öğrenme stilleri, deneyimsel öğrenme kuramına dayalı eğitim, tutum ve sosyal bilgiler program hedeflerine erişi düzeyi. Yayımlanmamış doktora tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
19. Gibbs, G. (1988). Learning by doing: a guide to teaching and learning methods. London: Further Education Unit. [Çevrim-içi: http://www2.glos.ac.uk/gdn/gibbs/ch2.htm], Erişim tarihi: 11 Haziran 2013.
20. Güngören, S., Şenler, B. ve Sungur, S. (2007). Sınıf düzeyinin öğrencilerin güdüsel özelliklerine etkisi. 1. Ulusal İlköğretim Kongresi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
21. Haşlaman, T. ve Aşkar, P. (2007). Programlama dersi ile ilgili özdüzenleyici öğrenme stratejileri ve başarı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 110- 122.
22. Jarošová, E. & Lorencová, H. (2009). Encouraging young and beginning teachers´ competencies and self-efficacy belief. International Journal of Case Method Research & Application, XXI (2), 102-106. [Çevrim-içi: http://www.wacra.org/PublicDomain/IJCRA%20xxi_ii_pg102-106%20Jarosova-Lorencova.pdf], Erişim tarihi: 9 Haziran 2013.
23. Jimenez, R. P. & Andersson, P. H. (2012). Facilitating student motivation in Engineering Education through active learning methods. 11th Active Learning in Engineering Education Workshop, Copenhagen, Denmark.
24. Joy, S. Kolb, D. A. (2007). Are there cultural differences in learning style? International Journal of Intercultural Relations, 33(1), 69-85.
25. Kaya, F., Özabacı, N. ve Tezel, Ö., (2009). Investigating primary school second grade students' learning styles according to the Kolb learning style model in terms of demographic variables, Journal of Turkish Science Education, 6(1), 11-25.
26. Kılıç, E. (2002). Web temelli öğrenmede baskın öğrenme stilinin öğrenme etkinlikleri tercihi ve akademik basarıya etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
27. Kluge, A. (2007). Experiential learning methods, simulation complexity and their effects on different target groups. Journal of Educational Computing Research, 36(3), 323-349.
28. Kolb, D.A. (1984). Experiential Learning experience as a source of learning and development. New Jersey: Prentice Hall.
29. Kolb, A. Y. & Kolb, D. A. (2005). The Kolb Learning Style Inventory-Version 3.1: 2005 technical specifications. Boston: MA Hay Resources Direct. [Çevrim-içi: http://www.whitewaterrescue.com/support/pagepics/lsitechmanual.pdf], Erişim tarihi: 1 Ocak 2011.
30. Kolb, D. A. (1981). Learning styles and disciplinary differences'. In A. W. Chickering (Ed.), The modern American college (pp. 232-255). San Francisco: Jossey-Bass.
31. Kolb, D. A., Boyatzis, R., & Mainemelis, C. (2000). Experiential learning theory: Previous research and new directions. In R. J. Sternberg and and L. F. Zhang (Eds.), Perspectives on cognitive learning, and thinking styles. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
32. Koun-Tem, S. Yuan-Cheng, L. & Chia-jui Y. (2008) A study on learning effect among different learning styles in a Web-based lab of science for elementary school students. Computers & Education, 50 (4), 1411-1422. [Çevrimiçi: http://dl.acm.org/citation.cfm?id=1361815], Erişim tarihi: 11 Haziran 2013.
33. Köse, A. Fen bilgisi öğretmen adaylarının öğrenme stilleri, öğrenme ve ders çalışma stratejileri ile fen bilgisi öğretimi özyeterlik inançları arasındaki ilişki: ÇOMÜ örneği. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Çanakkale Üniversitesi, Sosyal bilimler Enstitüsü, Çanakkale. Manolas, I. E. Kehagias, T. I. (2005). Kolb’s experiential learning model: Enlivening physics courses in primary education. International Conference Hands-on Science: Science in a Changing Education, University of Crete, Greece. [Çevrim-içi: http://www.clab.edc.uoc.gr/2nd/pdf/09.pdf], Erişim tarihi: 15 Nisan 2011.
34. Maulana, R., Opdenakker, M., Brok, P. ( 2011). Teacher-student interpersonal behavior in secondary mathematics classes in Indonesıa. Asia Pacific Journal of Education. 9 (1), 33-49.
35. Mutlu, M. ve Aydoğdu, M. (2003). Fen bilgisi eğitiminde Kolb’un yaşantısal öğrenme yaklaşımı. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1 (13), 15-29.
36. Okur, M. ve Bahar, H. H., (2010). Learning styles of primary education prospective mathematics teachers; states of trait-anxiety and academic success, Procedia Social and Behavioral Sciences, 2, 3632-3637.
37. Paris, S. G. & Paris, A. H. (2001). Classroom applications of research on self-regulated learning. Educational Psychologist, 36(2), 89–101.
38. Patton, M. Q. (1999). Enhancing the quality and credibility of qualitative analysis. Health Services Research, 34(5 Pt 2), 1189-1208. [Çevrim-içi: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1089059/pdf/hsresearch0002201pdf], Erişim tarihi: 10 Haziran 2013.
39. Pehlivan, K. B. (2010). A study on prospective teachers’ learning styles and their attitudes toward teaching profession. İlkoğretim Online, 9(2), 749-763. [Çevrim-içi: ilkogretim-online.org.tr/vol9say2/v9s2m25.pdf], Erişim tarihi: 11 Haziran 2011.
40. Pintrich, P. R. & De Groot, E. V. (1990). Motivational and self-regulated learning components of classroom academic performance. Journal of Educational Pyschology, 82(1), 33[Çevrim-içi: http://www.stanford.edu/dept/SUSE/projects/ireport/articles/self-regulation/self-egulatedlearning-otivation.pdf], Erişim tarihi: 30 Nisan 2011.
41. Rose, D.W. (2003). Student self-efficacy in college science: An investigation of gender, age and academic achievement. Yayımlanmamış yüksek lisans araştırma ödevi, University of Wisconsin-Stout, Wisconsin. [Çevrim-içi: http://www2.uwstout.edu/content/lib/thesis/2003/2003wittrosed.pdf], Erişim tarihi: 1 Nisan 2011.
42. Schunk, D. H. (2005). Self-regulated learning:the educational legacy of Paul R. Pintrich. Educational Psychologist, 40(2), 85–94.
43. Sungur, S. (2004). An implementation of problem based learning in high school biology courses. Yayımlanmamış doktora tezi. Ortadoğu Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
44. Takeshi, T. (2006). Fifth and sixth grade learning style, learning motivation and academic achievement research. Unpublished doctoral thesis. National Changhua University of Education Institutional Repository, [Çevrim-içi: http://ir.ncue.edu.tw/ir/handle/987654321/5877], Erişim tarihi: 15 Nisan 2011.
45. Tavşancıl, E. (2002). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Nobel Yayınları
46. Thave, B. (2006). Frank and Ernest cartoon. In James Neill (Ed.), Wilderdom outdoor education. [Çevrim-içi: http://wilderdom.com/experiential/], Erişim tarihi: 10 Nisan 2011.
47. Tuan, I. , Chin, C., Tsai, C, Cheng, S. (2005). Investigating the effectiveness of inquiry instruction on the motivation of different learning styles students. International Journal of Science and Mathematics Education, 3, 541–566.
48. Üredi, I. (2005). Algılanan anne baba tutumlarının ilköğretim sekizinci sınıf öğrencilerinin öz-düzenleyici öğrenme stratejileri ve motivasyonel inançları üzerindeki etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi. Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
49. Üredi, I. ve Üredi, L. (2005). İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin öz-düzenleme stratejileri ve motivasyonel inançlarının matematik başarısını yordama gücü. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(2), 250-260.
50. Van Hout-Wolters, B., Simons, R.-J., & Volet, S. (2000). Active learning: self-directed learning and independent work. In R.-J. Simons, J. Van der Linden & T. Duffy (Eds.), New Learning (pp. 21-26). Dordrecht, the Netherlands: Kluwer.
51. Wang, K.H. Wang, T.H. Wang, W.L. & Huang, S.C. (2005). Accommodating learning style differences at web-based learning environment with formative assessment strategy. International Conference on E-Learning, Municipal University of Education, Taipei.
52. Williams, A. M. G. (1990. ) Effects of experiential learning on knowledge acquisition, skill mastery and student attitudes. Purdue University e-Pubs. [Çevrim-içi: http://docs.lib.purdue.edu/dissertations/AAI9104729/], Erişim tarihi: 20 Mayıs 2011.
53. Yang, H. H. Mohamed, D. & Bayerbach,B. (1999). An investigation of computer anxiety among vocational-technical teachers. Journal of Industrial Teacher Education, 37(1).
54. Aydemir, N. (2012). 5E öğrenme modelinin lise öğrencilerinin çözünürlük dengesi konusunu anlamasına etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi. Ortadoğu Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
55. Yazıcı, E. (2004). Öğrenme stilleri ile ilköğretimde beşinci sınıf matematik derslerindeki başarı arasındaki ilişki. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Selçuk Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Konya.
56. Yılmaz, A. ve Özgür, S. D. (2012). Türetimci çoklu ortamın öğretmen adaylarının öğrenme stillerine göre başarı, tutum ve kalıcılığa etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42, 441-452.
57. Zimmerman, B. J. (1990). Self-regulated learning and academic achievement: An overview. Educational Psychologist, 25(1), 3–17.
58. Borman, W. C., Hanson, M. A., Oppler, S. H., Pulakos, E. D., & White, L. A. (1993). Role of early supervisory experience in supervisor performance. Journal of Applied Psychology, 78, 443-449. [Çevrim-içi: http://psycnet.apa.org/index.cfm?fa=buy.optionToBuy&uid=1993-39550-001], Erişim tarihi: 11 Haziran 2011.