Duty and Responsibilities of the Public Sector in Ensuring Secondary Education Financing

Öz

This study, which aims to reveal the duties and responsibilities of the public sector in securing secondary education financing, is a qualitative research carried out as a case study. The study group was formed the school administrators working in secondary education schools in the Erzurum province borders and the authorities in the municipal and national education directorates responsible for educational financing at the local level by using the maximum diversity and snowball sampling technique and a total of 17 participants were interviewed. During the data collection process, interview and document review techniques were used. By using the semi-structured interview form developed by the researcher in the interviews, the data was analyzed by content analysis technique. In the research; it has been determined that there is not enough resources at the central level for the secondary education schools and that the responsible public units for the local level in the education financing are not active enough and no evidence has been reached about how the shares transferred from the central level to the responsible municipalities are fulfilled. When the legal basis of educational financing is examined, it has been determined that there is no detail as much as secondary school finances.

Anahtar Kelimeler

• Secondary education,secondary education financing,school administrator,local government

Ortaöğretim Finansmanının Sağlanmasında Kamu Kesiminin Görev ve Sorumlulukları

Öz

Ortaöğretim finansmanının sağlanmasında kamu kesiminin görev ve sorumluluklarını ortaya koymayı amaçlayan bu çalışma durum çalışması olarak yürütülmüş nitel bir araştırmadır. Çalışma grubunu, maksimum çeşitlilik ve kartopu örneklem tekniklerinden yararlanılarak Erzurum il sınırları içinde ortaöğretim okullarında görev yapan okul yöneticileri ve yerel düzeyde eğitim finansmanıyla ilişkili sorumluluk üstlenen belediye ve milli eğitim müdürlüklerindeki yetkililer oluşturmuş ve toplam 17 katılımcı ile görüşülmüştür. Veri toplama sürecinde görüşme ve doküman incelemesi tekniklerinden yararlanılmıştır. Görüşmelerde araştırmacı tarafından geliştirilen yarı-yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak, veriler içerik analizi tekniğiyle çözümlenmiştir. Araştırmada, ortaöğretim okullarına merkezi düzeyde yeterli kadar kaynak ayrılmadığı, eğitim finansmanında yerel düzeyde sorumlu olan kamu birimlerinin yeterince aktif olmadığı belirlenmiş ve özellikle sorumlu belediyelere merkezi düzeyden aktarılan payların nasıl gerçekleştiğine ilişkin herhangi bir bulguya ulaşılamamıştır. Eğitim finansmanına ait yasal dayanaklar incelendiğinde ortaöğretim finansmanına ait yeteri kadar ayrıntının yer almadığı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Ortaöğretim,ortaöğretim finansmanı,okul yöneticisi,yerel yönetim

Kaynakça

1. Alderman, H., Peter O. ve Elizabeth P. (1998). School quality, school cost, and the public/private school choices of low-ıncome households in Pakistan (paper no. 2.) World Bank Working Paper Series on Impact Evaluation of Education Reforms.
2. Anya, O.A. (1999). Preparing Nigeria for Competition in the 21st century - An address by the President, Nigerian Academy of Science.
3. Auty, R.M. (2001). The political economy of resource-driven growth. European Economic Review, 45, 839-846.
4. Belediye Kanunu (2005). 5393 Sayılı Kanun, 13.7.2005 tarih 25874 sayılı Resmi Gazete, Ankara.
5. Chawla, M., Horn, R., Jain, S., Kapoor, S., Sahmali, F., Sethi, A., Peker, U. & Emil, F. (2005). How much does Turkey spend on education? Development of national education accounts to measure and evaluate education expenditures, Washington, DC: The World Bank.
6. Cohen, L, Manion, L and Morrison, K. (2007). Research methods in education (8. edition). London and New York: Routledge. ERG (Eğitim Reformu Girişimi) (2012). Türkiye’de eğitim harcamaları ve eğitim reformu. İstanbul: ERG
7. European Commission/EACEA/Eurydice. (2014). Financing schools in Europe: Mechanisms, methods and criteria in public funding. Eurydice Report. Luxembourg: Publications Office of the European Union.
8. Flick, U. (2007). Designing qualitative researce. London: Sage Publications.

9. Fraenkel, J., Wallen, N. & Hyun, H. (2012). How to design and evaluate research in education (8th edition). New York: McGraw-Hill.
10. Fraumeni, B. M. (2015). Choosing a human capital measure: educational attainment gaps and rankings. NBER Working Paper No. 21283 http://www.nber.org/papers/w21283.
11. Glesne, C. (2014). Nitel araştırmaya giriş (4.baskı). (A. Ersoy ve P. Yalçınoğlu, Çev.). Ankara: Anı Yayıncılık.
12. İl Özel İdaresi Kanunu (2005). 5302 Sayılı Kanun, 4.3.2005 tarih 25745 sayılı Resmi Gazete, Ankara.
13. İlköğretim ve Eğitim Kanunu (1961). 222 Sayılı Kanun, 12.01.1961 tarih 10705 sayılı Resmi Gazete, Ankara.
14. İlköğretim ve Ortaöğretimde Parasız Yatılı veya Burslu Öğrenci Okutma ve Bunlara Yapılacak Sosyal Yardımlara İlişkin Kanunu (1982). 2684 Sayılı Kanun, 19.6.1982 tarih 17729 sayılı Resmi Gazete, Ankara.
15. Köse, A. & Şaşmaz, A. (2015). İlköğretim kurumlarının mali yönetimi araştırma raporu. İstanbul: ERG.
16. Miles, M. B. & Huberman, M. A. (2014). Qualitative data analysis: a methods sourcebook (3. baskı). USA: Sage Publications.
17. Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğü (2015). Genel Yönetim Bütçe İstatistikleri. https://www.muhasebat.gov.tr/content/genel-yonetim-mali-istatistikler, Erişim: 8.03.2016 tarihinde erişilmiştir.
18. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB) (2005). Milli Eğitim Bakanlığı Okul - Aile Birliği Yönetmeliği. 31.05.2005 tarih 25831 sayılı Resmi Gazete, Ankara.
19. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2012a). Milli Eğitim Bakanlığı Bağlı Okul Pansiyonları Yönetmeliği. 18.11.2012 tarihli ve 28471sayılı Resmi Gazete, Ankara.
20. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2012b). Millî Eğitim Bakanlığı İl ve İlçe Millî Eğitim Müdürlükleri Yönetmeliği. 18.11.2012 tarihli ve 28471sayılı Resmi Gazete, Ankara.
21. Millî Eğitim Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı (MEB SGB) (2014). 2015 Yılı Bütçe Sunuşu TBMM Genel Kurulu. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.
22. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2015). Millî Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik. 01.07.2015 tarihli ve 29403 sayılı Resmî Gazete, Ankara.
23. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2016). Okullar Hayat Olsun Projesi. http://okullarhayatolsun.meb.gov.tr/?islem=bilgi_detay&id=26#.Vzd2jJGLTIU, Erişim: 15.03.2016
24. Milli Eğitim Temel Kanunu (1973). 1739 Sayılı Kanun, 24.06.1973 tarih 14574 sayılı resmi gazete, Ankara.
25. Nural, E., Kaya, C. D. & Kaya, Y. (2013). Okul aile birliklerinin işleyişi, sorunlarına ilişkin yöneticilerin, okul aile birliği üyelerinin görüşleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(4), 58-69.
26. OECD (Organization of Economic Co-operation and Development). (2010). The High Cost of Low Educational Performance - The Long-Run Economic Impact of Improving PISA Outcomes.http://www.oecd.org/pisa/44417824.pdf. Erişim. 1.11.2017.
27. OECD (Organization of Economic Co-operation and Development). (2013). Educatıon polıcy outlook: Turkey. Paris: OECD. doı: 10.1787/9789264225442-32-en.
28. OECD (Organization of Economic Co-operation and Development). (2015). Education at a glance 2015, Paris: OECD.
29. Özdemir, N. (2011). İlköğretim finansmanında bir araç: okul-aileliği bütçe analizi (Ankara ili örneği). Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
30. Patton, M. Q. (2002). Qualitative evaluation and research methods (3. Baskı). SAGE Publications.
31. Sönmez, V. & Füsun G. A. (2011). Örneklendirilmiş bilimsel araştırma yöntemleri. Anı Yayıncılık: Ankara.
32. TÜİK (Türkiye İstatistik Kurumu) (2015). Eğitim harcamaları istatistikleri, 2014. Ankara: Türkiye İstatistik Kurumu.
33. Türnüklü, A. (2000). Eğitimbilim araştırmalarında etkin olarak kullanılabilecek nitel bir araştırma tekniği: görüşme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 24.
34. UNESCO. (2010). 2+3=8: Innovating in financing education, report of the writing committee to the task force on ınnovative financing for education. leading group on ınnovating financing for development, Paris: UNESCO.
35. Weber, R. P. (1990). Basic content analisys (2nd ed.). Newbury Park, CA: Sage.
36. World Bank. (2005). Turkey—education sector study sustainable pathways to an effective, equitable, and efficient education system for preschool through secondary school education. Washington D.C. : The Worldbank.
37. World Bank. (2006). Turkey public expenditure review (Report No. 36764-TR). Washington D.C. : The Worldbank.
38. World Bank. (2011a). Learning for all: Investing İn people’s knowledge and skills to promote development: World Bank Group Education Strategy 2020. Washington D.C. The http://siteresources.worldbank.org/EDUCATION/Resources/ESSU/Education_Strategy_4_12_2011.pdf
39. World Bank. (2011b). Improving the quality and equity of basic education ın Turkey challenges and options. Washington D.C. The http://documents.worldbank.org/curated/en/2011/06/17363609/improving-quality-equity-basic-education-turkey-challenges-options-vol-1-2.
40. World Bank. (2011c). Education sector strategy 2020. World Bank, Washington, DC.
41. World Bank. (2012a). Turkey - secondary education project : P066149 - ımplementation status results report : Sequence 14. Washington, D.C. : World Bank Group. http://documents.worldbank.org/curated/en/2012/04/16240084/turkey-secondary-education-project-p066149-implementation-status-results-report-sequence-14
42. World Bank. (2012b). To the republıc of turkey for a secondary educatıon project. Washington, D.C. : World Bank Group.
43. World Bank. (2015). The rise of results-based financing in education. education global practice brief. Washington, D.C. : World Bank Group. http://documents.worldbank.org/curated/en/2015/07/24829785/rise-results-based-financing-education-2015.
44. World Agriculture: Towards. (1995). World agriculture: Towards 2010 An FAO Study. England: Food and Agriculture Organization of the United Nations and JOHN WILEY & SONS, http://www.fao.org/docrep/v4200e/V4200E00.htm#Contents.
45. Yazıcıoğlu, Y. & Erdoğan, S. (2004). SPSS uygulamalı bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Detay Yayıncılık.
46. Yıdırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.