Mikroöğretim Uygulamasının Öğretmen Adaylarının Tamamlayıcı Ölçme-Değerlendirme Tekniklerine Yönelik Okuryazarlık Düzeylerine Etkisi

Öz

Bu araştırmada, sosyal bilgiler öğretmen adaylarının tamamlayıcı ölçme-değerlendirme tekniklerine yönelik okuryazarlık düzeylerinin gelişmesinde mikroöğretimin etkisi incelenmiştir. Karma yöntem desenine uygun gerçekleştirilen bu araştırma iki aşamadan oluşmaktadır. Araştırmanın birinci aşaması öntest-sontest kontrol gruplu yarı deneysel desene göre tasarlanmıştır. Bu amaçla deney (N=30) ve kontrol grubu (N=30) olmak üzere iki grup oluşturulmuştur. Veri toplama aracı olarak “Tamamlayıcı Ölçme-Değerlendirme Tekniklerine Yönelik Okuryazarlık Testi” ile “Mikroöğretim Uygulama Süreci Değerlendirme Formu” kullanılmıştır. Verilerin analizinde Kolmogorov-Smirnov testi, bağımlı ve bağımsız örneklem t-testi, karma model ile Kendall'ın Uyum Katsayısından yararlanılmıştır. Araştırmanın ikinci aşaması durum çalışması desenine göre tasarlanmış, verilerin toplanmasında “Araştırmacı Gözlem Formu”, “Yapılandırılmış Görüşme Formu” ve “etkinlik değerlendirme günlükleri”nden faydalanılmıştır. Ulaşılan verileri açıklayacak kavram ve ilişkilere ulaşmada içerik analizi tekniğinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda, mikroöğretimin sosyal bilgiler öğretmen adaylarının tamamlayıcı ölçme-değerlendirme tekniklerine yönelik okuryazarlık düzeylerinin gelişmesinde etkili bir yöntem olduğu ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Öğretmen adayları,tamamlayıcı ölçme-değerlendirme,değerlendirme okuryazarlığı,mikroöğretim

The Effect of Microteaching Practice on Preservice Teachers’ Literacy Levels Concerning Complementary Assessment and Evaluation Techniques

Öz

This study investigated the effect of the microteaching on improving preservice social studies teachers’ literacy levels concerning complementary assessment and evaluation techniques. This study, which was implemented mixed method design, involves two stages. The first stage of the study was designed according to the quasi-experimental design with the pre-post test control group. To this end, two groups were formed, an experimental group (N=30) and a control group (N=30). “Literacy Test for Complementary Assessment and Evaluation Techniques” and “Assessment Form for the Process of Microteaching” were used as data collection instruments. Kolmogorov-Smirnov test, dependent and independent samples t test, mixed models and Kendall's coefficient of concordance were used in the analysis of the data. The second stage of the study was designed according to the case study design and “Investigator Observation Form”, “Structured Interview Form” and “activity assessment diaries” were used to collect the data. The content analysis technique was used to reach concepts and relationships that would explain the data obtained. As a result of the study, it appeared that the microteaching was an effective method in improving preservice social studies teachers’ literacy levels concerning complementary assessment and evaluation techniques.

Anahtar Kelimeler

• Preservice teachers,complementary assessment and evaluation,assessment literacy,microteaching

Kaynakça

1. Acar, İ. H., Yıldız, S. ve Karan, Ş. (2013). Learner teachers: Professional development of elementary school teachers through peer collaboration. V. Uluslararası Türkiye Eğitim Araştırmaları Kongresi, Çanakkale 18 Mart Üniversitesi, Çanakkale.
2. Akıllı, M. (2007). Öz değerlendirme ve akran değerlendirmesi yöntemlerinin öğretmen eğitimine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Atatürk Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
3. Akkoç, H. (2012). Bilgisayar destekli ölçme-değerlendirme araçlarının matematik öğretimine entegrasyonuna yönelik hizmet öncesi eğitim uygulamaları ve matematik öğretmen adaylarının gelişimi. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education, 3(2), 99-114.
4. Alkharusi, H. (2011). A logistic regression model predicting assessment literacy among in-service teachers. Journal of Theory and Practice in Education, 7(2), 280-291.
5. Alkharusi, H., Kazem, A. M. ve Al-Musawai, A. (2011). Knowledge, skills, and attitudes of preservice and inservice teachers in educational measurement. Asia-Pacific Journal of Teacher Education, 39(2), 113-123.
6. Arslan, S. ve Özpınar, İ. (2008). Öğretmen nitelikleri: İlköğretim programlarının beklentileri ve eğitim fakültelerinin kazandırdıkları. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 2(1), 38–63.
7. Atılgan, H., Kan, A. ve Doğan, H. (2013). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Anı Yayıncılık.
8. Azrak, Y. (2017). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının ölçme-değerlendirme okuryazarlık düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Ömer Halisdemir Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Niğde.

9. Bahar, M., Nartgün, Z., Durmuş, S. ve Bıçak, B. (2014). Geleneksel-tamamlayıcı ölçme ve değerlendirme teknikleri öğretmen el kitabı (6. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
10. Baş, G. ve Beyhan Ö. (2016). Öğretmenlerin eğitimde ölçme ve değerlendirmeye yönelik özyeterlik algılarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 7(1), 18-32.
11. Başol, G. (2015). Eğitimde ölçme ve değerlendirme (3. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
12. Baştürk, S. ve Dönmez, G. (2011). Matematik öğretmen adaylarının pedagojik alan bilgilerinin ölçme ve değerlendirme bilgisi bileşeni bağlamında incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(3), 17-37.
13. Birgin, O. (2007). Sınıf öğretmeni adaylarının ölçme ve değerlendirme konusundaki okur-yazarlık düzeylerinin incelenmesi. XVI. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, Gazi Osmanpaşa Üniversitesi, Tokat.
14. Brown, G. T. L. (2002). Teachers’ conceptions of assessment. Yayımlanmamış doktora tezi. Auckland Üniversitesi, Yeni Zelanda.
15. Buldur, S. (2009). Fen bilgisi öğretmen adaylarının alternatif ölçme ve değerlendirme yaklaşımlarına yönelik okuryazarlık ve öz yeterlik düzeylerinin geliştirilmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sivas.
16. Bütüner, S. Ö., Yiğit, N. ve Çimer, S. O. (2010). Ölçme değerlendirme okuryazarlığı envanterinin Türkçeye uyarlanması. E-Journal of New World Sciences Academy, 5(3), 792-809.
17. Büyükkarcı, K. (2016). Identifying the areas for English language teacher development: A study of assessment literacy. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 6(3), 333-346.
18. Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (17. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
19. Büyüktokatlı, N. ve Bayraktar, Ş. (2014). Fen eğitiminde alternatif ölçme değerlendirme uygulamaları. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 4(1), 103-126.
20. Campbell, C. ve Evans, J. A. (2000) Investigation of preservice teachers' classroom assessment practices during student teaching. The Journal of Educational Research, 93(6), 350-355.
21. Canbazoğlu, S., Demirelli, H. ve Kavak, N. (2010). Fen bilgisi öğretmen adaylarının maddenin tanecikli yapısı ünitesine ait konu alan bilgileri ile pedagojik alan bilgileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. İlköğretim Online, 9(1), 275-291.
22. Clark, V. L. P. ve Creswell, J. W. (2014). Understanding research: A consumer's guide. Boston, MA: Pearson Education Inc.
23. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral science. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.
24. Cooper, J. M. (1967). Developing specific teaching skills through micro-teaching. The High School Journal, 51(2), 80-85.
25. Creswell, J. W. (2003). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. Thousand Oaks, CA: Sage Publications Inc.
26. Çakır, Ö.ve Aksan, Y. (1992). Yabancı dil öğretmeni yetiştirmede mikroöğretimin rolü: Bir model. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7, 313-320.
27. DeLuca, C. ve Bellara, A. (2013). The current state of assessment education: Aligning policy, standards, and teacher education curriculum. Journal of Teacher Education, 64(4), 356-372.
28. DeLuca, C. ve Klinger D. A. (2010). Assessment literacy development: identifying gaps in teacher candidates’ learning. Assessment in Education: Principles, Policy & Practice, 17(4), 419-438.
29. DeLuca, C., LaPointe-McEwan, D. ve Luhanga, U. (2016). Teacher assessment literacy: A review of international standards and measures. Educational Assessment, Evaluation and Accountability, 28(3), 251-272.
30. Demirel, Ö. (2004). Öğretimde planlama ve değerlendirme öğretme sanatı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
31. Deneen, C. C. ve Brown, G. T. (2016). The impact of conceptions of assessment on assessment literacy in a teacher education program. Cogent Education, 3(1), 1225380.
32. Duplass, J. A. (2010). Teaching elementary social studies: Strategies, standards, and internet resources. New York: Cengage Learning.
33. Duran, A. (2013). Sınıf öğretmenlerinin sosyal bilgiler dersinde kullandıkları alternatif ölçme ve değerlendirme tekniklerine ilişkin öğretmen görüşlerinin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Mustafa Kemal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Hatay.
34. Edwards, F. (2017). A rubric to track the development of secondary preservice and novice teachers’ summative assessment literacy. Assessment in Education: Principles, Policy & Practice, 24(2), 205-227.
35. Efendi, R., Rustaman, N. Y. ve Kaniawati, I. (2017). Profile of prospective physics teachers on assessment literacy. Journal of Physics: Conference Series, 812(1), [Çevrim-içi: http://iopscience.iop.org/article/10.1088/1742-6596/812/1/012061/pdf.], Erişim tarihi: 13.05.2017.
36. Elshawa, N. R. M., Heng, C. S., Abdullah, A. N. ve Rashid, S. Md. (2016). Teachers' assessment literacy and washback effect of assessment. International Journal of Applied Linguistics and English Literature, 5(4), 135-141.
37. Erdemir, A. Z. (2007). İlköğretim ikinci kademe öğretmenlerinin ölçme değerlendirme tekniklerini etkin kullanabilme yeterliklerinin araştırılması (Kahramanmaraş örneği). Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kahramanmaraş.
38. Erden, M. (1998). Eğitimde program değerlendirme (3. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
39. Fan, Y., Wang, T. ve Wang, K. (2011). A web-based model for developing assessment literacy of secondary in-service teachers. Computers & Education, 57(2), 1727-1740.
40. Gelbal, S. ve Kelecioğlu, H. (2007). Öğretmenlerin ölçme ve değerlendirme yöntemleri hakkındaki yeterlikler algıları ve karşılaştıkları sorunlar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 135-145
41. Gencel, İ. E. ve Özbaşı, D. (2013). Öğretmen adaylarının ölçme ve değerlendirme alanına yönelik yeterlik algılarının incelenmesi. İlköğretim Online, 12(1), 190-201.
42. Göçer, A. (2014). Türkçe eğitiminde ölçme ve değerlendirme (1. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
43. Graham, P. (2005). Classroom-based assessment: Changing knowledge and practice through preservice teacher education. Teaching and Teacher Education, 21(6), 607-621.
44. Gül, E. (2011). İlköğretim öğretmen adaylarının ölçme-değerlendirme okuryazarlığı ve ölçme-değerlendirmeye ilişkin tutumlarının belirlenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Fırat Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.
45. Güler, N. (2014). Eğitimde ölçme ve değerlendirme (7. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
46. Hesapçıoğlu, M. (2011). Öğretim ilke ve yöntemleri:Eğitim programları ve öğretim. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
47. Howell, C. A. (2013). Development and analysis of a measurement scale for teacher assessment literacy. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. East Carolina Üniversitesi, ABD.
48. Huai, N., Braden, J. P., White, J. L. ve Elliott, S. N. (2006). Effect of an internet-based professional development program on teachers' assessment literacy for all students. Teacher Education and Special Education, 29(4), 244-260.
49. Ijioma, B. C., Obasi, M. N. ve Ifegbo, P. C. (2014). Integrating microteaching theory + practice in concurrent and consecutive teacher education programmes: Benefits and challenges. Report and Opinion, 6(9), 22-26.
50. Kan, A. (2007). Portfolyo değerlendirme. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 133-144.
51. Kanjee, A. ve Mthembu, J. (2015). Assessment literacy of foundation phase teachers: An exploratory study. South African Journal of Childhood Education, 5(1), 142-168.
52. Karakuş, F. (2006). Sosyal bilgiler öğretiminde yapıcı öğrenme ve otantik değerlendirme yaklaşımlarının öğrencilerin akademik başarı, kalıcılık ve sosyal bilgiler dersine yönelik tutumlarına etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi. Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
53. Karaman, P. (2014). Öğretmen adaylarının ölçme-değerlendirme okuryazarlıklarının belirlenmesi ve mikro-öğretim yoluyla geliştirilmesi. Yayımlanmamış doktora tezi. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Çanakkale.
54. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
55. Kartal, T. (2013). Mikro öğretimin fen bilgisi öğretmen adaylarının ısı ve sıcaklık konusundaki pedagojik alan bilgilerinin gelişimine etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
56. Kaşıkçı, C. M. (2009). Fen ve teknoloji dersinin ölçme ve değerlendirmesine ilişkin öğretmen görüşleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Selçuk Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Konya.
57. Kazu, H. ve Aslan, S. (2013). 2004 ilköğretim programının “ölçme-değerlendirme” boyutu ile ilgili yapılan araştırmaların değerlendirilmesi. İlköğretim Online, 12(1), 87-108.
58. Khadijeh, B. ve Amir, R. (2015). Importance of teachers’ assessment literacy. International Journal of English Language Education, 3(1), 139-146.
59. Koh, K. H. (2011). Improving teachers’ assessment literacy through professional development. Teaching Education, 22(3), 255-276.
60. Koh, K. H. ve Velayutham, R. L. (2009). Improving teachers’ assessment literacy in Singapore schools: An analysis of teachers’ assessment tasks and student work. [Çevrim-içi: https://repository.nie.edu.sg/bitstream/10497/2026/1/NIE_research_brief_09_002.pdf], Erişim tarihi: 22.05.2017.
61. Konur, K. B. ve Konur, B. (2011). İlköğretim öğretmenlerinin kullandıkları ölçme değerlendirme metotlarına ilişkin görüşleri. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi (EFMED), 5(2), 138-155.
62. Korkmaz, H. (2004). Fen ve teknoloji eğitiminde alternatif değerlendirme yaklaşımları. Ankara: Yeryüzü Yayınevi.
63. Kpanja, E. (2001). A study of the effects of video tape recording in microteaching training. British Journal of Educational Technology, 32(4), 483-486.
64. Kutlu, Ö., Doğan, C. D. ve Karakaya, İ. (2014). Ölçme ve değerlendirme performansa ve portfolyoya dayalı durum belirleme. Ankara: Pegem Akademi.
65. Küçükahmet, L. (1997). Eğitim programları ve öğretim: Öğretim ilke ve yöntemleri. Ankara: Gazi Kitabevi.
66. Küçükahmet, L. (2001). Öğretim ilke ve yöntemleri. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
67. Küçükoğlu, A., Köse, E., Taşgın, A., Yılmaz, B. Y. ve Karademir, Ş. (2012). Mikro öğretim uygulamasının öğretim becerilerine etkisine ilişkin öğretmen adayı görüşleri. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 2(2), 19-32.
68. Leighton, J. P., Gokiert, R. J., Cor, M. K. ve Heffernan, C. (2010). Teacher beliefs about the cognitive diagnostic information of classroom‐ versus large‐scale tests: implications for assessment literacy. Assessment in Education: Principles, Policy & Practice, 17(1), 7-21.
69. Leirhaug, P. E., MacPhail, A. ve Annerstedt, C. (2016). ‘The grade alone provides no learning’: investigating assessment literacy among Norwegian physical education teachers. Asia-Pacific Journal of Health, Sport and Physical Education, 7(1), 21-36.
70. Levy-Vered, A. ve Alhija, F. N.-A. (2015). Modelling beginning teachers’ assessment literacy: The contribution of training, self-efficacy, and conceptions of assessment. Educational Research and Evaluation, 21(5-6), 378-406.
71. Lian, L. H. ve Yew, W. T. (2016). A framework for examining assessment literacy of preservice teachers. US-China Education Review, 6(5), 294-300.
72. McGee, J. ve Colby, S. (2014). Impact of an assessment course on teacher candidates’ assessment literacy. Action in Teacher Education, 36(5-6), 522-532.
73. MEB (2001). 21. yüzyıla girerken Türk eğitim sisteminin ihtiyaç duyduğu çağdaş öğretmen profili. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
74. MEB (2005a). Sosyal bilgiler 6. – 7. sınıf programı. Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü.
75. MEB (2005b). İlköğretim sosyal bilgiler dersi öğretim programı ve kılavuzu (4-5. sınıflar). Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü.
76. MEB (2006). Öğretmenlik mesleği genel yeterlilikleri. [Çevrim-içi: http://otmg.meb.gov.tr/belgeler/otmg/Yeterlikler.pdf], Erişim tarihi: 21.11.2016.
77. Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma - Desen ve uygulama için bir rehber (Çev. Ed. Selahattin Turan). Ankara: Nobel Akademi Yayıncılık.
78. Mertler, C. A. (2003). Preservice versus ınservice teacher’ assessment literacy: does classroom experience make a difference?. The annual meeting of the Mid-Western Educational Research Association, Columbus, OH.
79. Mertler, C. A. (2004). Secondary teachers' assessment literacy: Does classroom experience make a difference?. American Secondary Education, 33(1), 49-64.
80. Mertler, C. A. (2009). Teachers' assessment knowledge and their perceptions of the impact of classroom assessment professional development. Improving Schools, 12(2), 101-113.
81. Mertler, C. A. ve Campbell, C. (2005). Measuring teachers’ knowledge and application of classroom assessment concepts: Development of the “assessment literacy inventory.”. The annual meeting of the American Educational Research Association, Montréal, Quebec, Kanada.
82. Metin, M. ve Birişçi, S. (2011). Opinions of primary teachers in different branches about alternative assesment. Eğitim ve Bilim, 36(159), 141-154.
83. Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
84. Mohamed, S., Kamis, A. ve Ali, N. (2016). Gauging the assessment literacy of Malaysia’s home economics teachers: An empirical study. Geografia Malaysian Journal of Society and Space, 12(3), 130-138.
85. Nelson, L. R. ve Drake, F. D. (1997). Enhancing reflective practice through alternative assessment. Journal of Research in Rural Education, 13(1), 47-56.
86. Ogan-Bekiroglu, F. ve Suzuk, E. (2014). Pre-service teachers’ assessment literacy and its implementation into practice. The Curriculum Journal, 25(3), 344-371.
87. Öz, S. ve Atay, D. (2017). Turkish EFL instructors’ in-class language assessment literacy: perceptions and practices. ELT Research Journal, 6(1), 25-44.
88. Özçelik, D. A. (2010). Test hazırlama kılavuzu (4. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
89. Popham, W. J. (2011). Assessment literacy overlooked: A teacher educator's confession. The Teacher Educator, 46(4), 265-273.
90. Quilter, S. M. ve Gallini, J. K. (2000). Teachers’ assessment literacy and attitudes. The Teacher Educator, 36(2), 115-131.
91. Savaş, B. (2010). Öğretim teknikleri. M. Arslan (Ed.) içinde, Öğretim ilke ve yöntemleri (ss. 169-213). Ankara, Anı Yayıncılık.
92. Sathasivam, R. ve Daniel, E. G. S. (2011). Shifting Malaysian primary science teachers' assessment literacy for a world class education. 1st International Conference on World-Class Education, Malaya Üniversitesi, Malezya.
93. Savage, T. V. (2003). Assessment and quality social studies. The Social Studies, 94(5), 201-206.
94. Schafer, W. D. ve Lissitz, R. W. (1987). Measurement training for school personnel: Recommendations and reality. Journal of Teacher Education, 38(3), 57-63.
95. Seggie, F. N. ve Yıldırmış, M. A. (2015). Nitel araştırmaların desenlenmesi. F. N. Seggie ve Y. Bayyurt (Ed.) içinde, Nitel araştırma yöntem, teknik, analiz ve yaklaşımları (ss. 23-35). Ankara: Anı Yayıncılık.
96. Siegel, M. A. ve Wissehr, C. (2011). Preparing for the plunge: Preservice teachers’ assessment literacy. Journal of Science Teacher Education, 22(4), 371-391.
97. Tok, T. N. (2006). Etkili öğretim için yöntem ve teknikler. A. Doğanay ve E. Karip (Ed.) içinde, Öğretimde planlama ve değerlendirme (ss. 131-180). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
98. Turgut, M. F. (1984). Eğitimde ölçme ve değerlendirme metotları. Ankara: Saydam Matbaacılık.
99. Uğurlu, R. ve Akkoç, H. (2011). Matematik öğretmen adaylarının ölçme-değerlendirme bilgilerinin gelişiminin tamamlayıcı-şekillendirici ölçme-değerlendirme bağlamında incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(2), 155-167.
100. Üztemur, S. S. (2013). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme alanındaki kavram yanılgıları ve öz-yeterlik inançlarının incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Celal Bayar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Manisa.
101. Volante, L. ve Fazio, X. (2007). Exploring teacher candidates’ assessment literacy: Implications for teacher education reform and professional development. Canadian Journal of Education, 30(3): 749-770.
102. Yaman, S. ve Karamustafaoğlu, S. (2011). Öğretmen adaylarının ölçme ve değerlendirme alanına yönelik yeterlik algı düzeylerinin incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 44(2), 53-72.
103. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
104. Yıldırım, C. (1983). Eğitimde ölçme ve değerlendirme (öğretmenler için el kitabı). Ankara: ÖSYM Eğitim Yayınları.
105. Yılmaz, H. (1996). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Konya: Öz Eğitim Basım Yayın.
106. Yin, R. K. (2013). Case study research: design and methods. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.