KADIN VE ERKEK BAKIŞ AÇISIYLA KADIN ÇALIŞANLARIN KARİYER ENGELLERİ VE ÖRGÜT KÜLTÜRÜ İLİŞKİSİ: AKADEMİSYENLER ÜZERİNDE BİR UYGULAMA

Öz

Bu çalışmanın amacı kadın kariyer engelleri ile örgüt kültürü arasındaki ilişkiyi inceleyip, örgüt kültürünün kadın kariyer engelleri üzerindeki etkisini belirlemektir. Bunun yanı sıra çalışmada kadın kariyer engellerini kadınların ve erkeklerin bakış açısıyla değerlendirmek amaçlanmaktadır. Bu amaçlar doğrultusunda araştırma için gerekli olan veriler Erzurum Atatürk Üniversitesi’nde görev yapmakta olan 224 öğretim üyesine anket uygulanarak elde edilmiştir. Elde edilen bulgular örgüt kültürünün fonksiyonel/bütünleştirici özellikleri arttıkça, kadın kariyer engellerinin azaldığı yönündedir. Bununla birlikte evli çalışanların bekârlara oranla kadınların yöneticilik görevinin sorumluluğunu almalarını daha az istediği görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Kültür,Örgüt Kültürü,Cam Tavan

Kaynakça

1. KAYNAKÇA
2. Appold S. J., S. Siengthai, S. and J.D. Kasarda, (1998). The Employment of Women Managers and Professionals in an Emerging Economy: Gender Inequality as an Organizational Practice, Administrative Science Quarterly, 43(3), pp. 538-565. Bate, S.P., (1994). Strategies For Culture Change, Oxford: Butterworth-Heinemann. Bingöl, D., (2013). İnsan Kaynakları Yönetimi, İstanbul: Beta Yayınlar. Bingöl, D. E. Aydoğan, G. Şenel, ve P. Erden, (2011). Cam Tavan Sendromu Ve Kadınların Hiyerarşik Yükselmelerindeki Engeller: TC. Enerji Ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Ankara Merkez Teşkilatı Örneği. Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 12(1), ss. 115-132. Brown, A., (1998). Organizational Culture, Second Edition, Great Britain: Prentice Hall. Cameron K.S. and R. E. Quinn, (1999). Diagnosing And Changing Organizational Culture. Massachusetts: Addison Wesley. Cameron K. S. and D. A. Whetten, (1996). Organizational Effectiveness and Quality: The Second Generation. Higher Education: Handbook of Theory and Research, 11, pp. 265–306. Cameron, K.S. and R. E. Quinn, (1992). Report on “Diagnosing And Changing Organizational Culture”, Massachusetts: Addison-Wesley. Crampton, S. M . and M. Mishra, (1999). Women in management. Public Personnel Management, 28(1), pp. 87-106. Deemer, C. and N. Fredericks, (2006). Cam Tavan Üstünde Dans (Çev. Sinem Özer), İstanbul: Optimist Yayınları. Deshpandé, R. and F.E. Webster Jr. (1989). Organizational Culture and Marketing: Defining the Research Agenda. Journal Of Marketing, 53(1), pp. 3-15. Erdem, R., (2007). Örgüt Kültürü Tipleri İle Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişki: Elazığ İl Merkezindeki Hastaneler Üzerinde Bir Çalışma, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 2(2), ss. 63-79. Erdem, R., O. Adıgüzel, O. ve A. Kaya, (2010). Akademik Personelin Kurumlarına İlişkin Algıladıkları ve Tercih Ettikleri Örgüt Kültürü Tipleri, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 36, ss.73-88. İşcan, Ö. F. ve M.K. Timuroğlu, (2007). Örgüt Kültürünün İş Tatmini Üzerindeki Etkisi ve Bir Uygulama. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 21(1), ss. 119-135. Karaca, A., (2007). Kadın Yöneticilerde Kariyer Engelleri: Cam Tavan Üzerine Uygulamalı Bir Araştırma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Karcıoğlu, F., C. Kâhya, ve K. Buzkan, (2012). Çatışma Yönetim Stratejisinin Tahmin Edicileri Olarak Örgütsel Kültür Tipleri. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 26(1), ss. 77-91. Nichols E.L, D.R. Roberts and M. N. Frolick, (1996). Reducing Order Fullfillment Cycle Time in an International Supply Chain. Cycle Time Research, 2(1), pp, 13–31. Hatch, M.J. and A. L. Cunliffe, (2013). Organization Theory, Modern, Symbolic And Postmodern Perspectives, Third Edition, Great Britain: Oxford University Press. Ouchi, W. G. (1987), Teori Z: Japonların Yönetim Tarzı Nasıl İşliyor?, (Çev. Yakut Güneri), İstanbul: İlgi Yayıncılık. Örücü, E., R. Kılıç, ve T. Kılıç, (2007). Cam Tavan Sendromu ve Kadınların Üst Düzey Yönetici Pozisyonuna Yükselmelerindeki Engeller: Balıkesir İli Örneği, Yönetim ve Ekonomi, 14(2), ss. 117-135. Özdamar, K.,(2002). Paket Programlar ile İstatistiksel Veri Analizi. Eskişehir: Kaan Kitabevi, 4. Baskı. Özdeveci, M. ve M. Akın, (2013). Yöneticilerin Örgüt Kültürü ve Örgütlerarası Vatandaşlık Davranışları Algılamaları, Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(2), ss. 112-131. Abdul Rashid, Md Z. , M. Sambasivan, ve A. Abdul Rahman, (2003). The Influence of Organizational Culture on Attitudes Toward Organizational Change. The Leadership & Organization Development Journal, 25(2), pp. 161-179. Rosener, J. B., (2006). Kadınların Liderlik Tarzları İş Yaşamında Kadınlar(Çev. Leyla Aslan), İstanbul: MESS Yayınları No.494. Smart, J.C. and E. P. St. John, (1996). Organizational Culture And Effectiveness In Higher Education: A Test of the Culture Type and Strong Culture Hypotheses. Educational Evaluation and Policy Analysis, 18(3), pp. 219-241. Senior, B. (1997) Organizational Change, Great Britain: Financial Times Pitman Publishing. Taşkın, E. ve A. Çetin, (2012). Kadın Yöneticilerin Cam Tavan Algısının Cam Tavanı Aşma Stratejilerine Etkisi: Bursa Örneği, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 33, ss.19-34. Weyer, B.,(2006). Do Multi–Source Feedback Instruments Support the Existence of A Glass Ceiling For Women Leaders. Women in Management Review?, 21 (6), 441–457. Wirth, L., (2001). Breaking Through The Glass Ceiling: Women in Management, International Labour Office, Geneva. Yücel, İ. ve D. Koçak, (2014). Örgüt Kültürü İle Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişkiye Yönelik Bir Araştırma. Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (ERZSOSDER), 7(2), ss. 45 -64.