The Impact of Artificial Intelligence And Online Education Tools on The Teaching of Tourism Geography Topics

Öz

Rapid developments and transformations in information and communication technologies have necessitated the restructuring of educational processes in terms of space, time, and methodology. The use of such tools in tourism geography courses, which require spatial, visual, and multidimensional thinking, holds significant potential for concretizing abstract concepts and enhancing student engagement. In particular, with the advancement of artificial intelligence and the central role of digital tools in contemporary life, the active integration of these technologies into education has become imperative. Indeed, in tourism geography education—where maps, visuals, and spatiotemporal characteristics are essential—the utilization of digital tools and artificial intelligence is necessary. In this context, it is important to develop teachers’ professional knowledge, attitudes, and skills within the framework of the relationship between technology and tourism geography. The aim of this study is to examine the effects of artificial intelligence and online educational tools on the teaching process of tourism geography topics among geography teachers. Quantitative research methods were employed in this study. Specifically, a quasi-experimental design with a pre-test and post-test group was used. The sample of the study consists of geography teachers working in the private sector in the Ümraniye district of Istanbul during the 2024–2025 academic year. A total of 57 participants were included in the study. A training program lasting five weeks and totaling 40 hours was administered to the participating teachers. As data collection instruments, a demographic information form, a 25-item knowledge test, a 10- item attitude scale toward artificial intelligence, and a 10-item digital competency scale were used. The knowledge test, the attitude scale toward artificial intelligence, and the digital competency scale were developed by the researcher. The training activities with the geography teachers were conducted over a five-week period. Parametric statistical methods were used in the analysis of the data. The analysis revealed a statistically significant difference in the scores, with increases observed in the Information Test, Digital Competence, and Learning Motivation scores. Consequently, it was determined that the practices implemented in the experimental group had a significant effect on the teaching of tourism geography topics.

Anahtar Kelimeler

• Tourism Geography
• Artificial Intelligence
• Digital Tools
• Geography Education

Yapay Zeka ve Online Eğitim Araçlarının Turizm Coğrafyası Konularının Öğretimine Etkisi

Öz

Bilgi ve iletişim teknolojilerinde yaşanan hızlı gelişmeler ve değişimler, eğitim süreçlerinin mekân, zaman ve yöntem bakımından yeniden yapılandırılmasını zorunlu kılmıştır. Mekânsal, görsel ve çok boyutlu düşünmeyi gerektiren turizm coğrafyası derslerinde bu tür araçların kullanımı, soyut kavramların somutlaştırılması ve öğrenci katılımının artırılması açısından önemli bir potansiyel taşımaktadır. Özellikle günümüzde yapay zekanın gelişmesi ve dijital araçların yaşamın merkezinde yer almasına bağlı olarak, bu teknolojilerin eğitim alanında da aktif olarak kullanılması zorunlu hale gelmiştir. Nitekim harita ve görsellerin önemli olduğu, zaman ve mekansal özelliklere dayalı turizm coğrafyası eğitiminde de dijital araçlardan ve yapay zekadan faydalanılması gerekmektedir. Bu kapsamda öğretmenlerin mesleki bilgilerinin, tutumlarının ve becerilerinin teknoloji ve turizm coğrafyası ilişkisi bağlamında geliştirilmesi önemlidir. Araştırmada, coğrafya öğretmenlerinin yapay zekâ ve online eğitim araçlarının turizm coğrafyası konularının öğretim sürecine olan etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmada nicel araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Bu kapsamda araştırmada ön test son test grubundan meydana gelen yarı deneysel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini, 2024– 2025 eğitim-öğretim döneminde İstanbul ili Ümraniye ilçesinde özel sektörde coğrafya öğretmeni olarak görev yapan öğretmenler oluşturmaktadır. Bu kapsamda araştırmaya 57 katılımcı dâhil edilmiştir. Araştırmaya katılan öğretmenlere 5 hafta süren ve toplam 40 saatten oluşan bir eğitim programı uygulanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak katılımcılara yönelik demografik bilgi formu, 25 sorudan oluşan bilgi testi, 10 maddeden oluşan yapay zekâya yönelik tutum ölçeği ve 10 maddeden oluşan dijital yetkinlik ölçeği kullanılmıştır. Bilgi testi, yapay zekâya yönelik tutum ve dijital yetkinlik ölçeği araştırmacı tarafından geliştirilmiştir. Araştırmada coğrafya öğretmenleri ile gerçekleştirilen etkinliklerde beş hafta eğitim gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizinde parametrik istatistiksel yöntemler kullanılmıştır. Analiz sonucunda puanlarda anlamlı farklılık meydana geldiği, bilgi testi Dijital Yetkinlik ve Öğrenme Motivasyonu bakımından puanlarda artış meydana geldiği gözlemlenmiştir. Sonuç olarak deney grubunda yapılan uygulamaların turizm coğrafyası konularının öğretiminde etkisinin anlamlı olduğu belirlenmiştir

Anahtar Kelimeler

• Yapay Zekâ
• Dijital Araçlar
• Turizm Coğrafyası
• Coğrafya Eğitimi

Kaynakça

1. Acar Güvendir, M., & Özer Özkan, Y. (2022). Item removal strategies conducted in exploratory factor analysis: A comparative study. International Journal of Assessment Tools in Education, 9(1), 165–180. https://doi.org/10.21449/ijate.827950
2. Almalı, H., & Yeşiltaş, E. (2020). Sosyal bilgiler eğitiminde coğrafya konularının Web 2.0 teknolojileri kullanılarak öğretiminin öğrencilerin akademik başarı ve tutumlarına etkisi. Türkiye Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 5(2), 165–182.
3. Avcı-Yücel, Ü. (2017). Perceptions of pedagogical formation students about Web 2.0 tools and educational practices. Education and Information Technologies, 22(4), 1571–1585. https://doi.org/10.1007/s10639.016.9508-7
4. Đurđević Babić, I. (2017). Machine learning methods in predicting the student academic motivation. Croatian Operational Research Review, 8(2), 443–461. https://doi.org/10.17535/crorr.2017.0028
5. Balcı, A. (2011). The effect of discussion supported geographical research trips on academic achievement. Scientific Research and Essays, 6(11), 2274–2285.
6. Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem Akademi.
7. Creswell, J. W., & Creswell, J. D. (2021). Araştırma tasarımı. Nobel Yayıncılık.
8. Çenesiz, M., & Özdemir, M. A. (2021). Web 2.0 araçlarının ortaöğretim 10. sınıf coğrafya dersi topoğrafya ve kayaçlar konusunda akademik başarıya etkisi. International Journal of Geography and Geography Education, (43), 39–53. https://doi.org/10.32003/igge.750323

9. Çoban, A. (2017). 3D bilgisayar modellerinin fen öğretiminde akademik başarıya etkisi: Güneş sistemi ve ötesi [Yüksek lisans tezi]. Akdeniz Üniversitesi, Antalya.
10. Delen, A. (2021). Türkiye’de e-öğrenme ortamlarına ilişkin yapılan araştırmalardaki eğilimler: 2004–2020 dönemi tezlerin incelenmesi [Yüksek lisans tezi]. Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
11. Eyüp, B. (2022). Türkçe öğretmenlerinin Web 2.0 araçlarını kullanma yetkinliklerinin incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(1), 307–323. https://doi.org/10.17679/inuefd.952051
12. İrak, Ö., & Öner, G. (2022, 27–30 Ekim). Coğrafya konularının öğretiminde artırılmış gerçeklik uygulamalarının kullanımına ilişkin öğrenci görüşlerinin incelemesi [Sözlü bildiri]. 16. Uluslararası Güncel Araştırmalarla Sosyal Bilimler Kongresi, Antalya, Türkiye.
13. Jena, A. K., Bhattacharjee, S., Gupta, S., Das, J., & Debnath, R. (2018). Exploring the effects of Web 2.0 technology on individual and collaborative learning performance in relation to self-regulation of learners. i-Manager’s Journal on School Educational Technology, 13(4), 20–35. https://doi.org/10.26634/jsch.13.4.14541
14. Kang, H. (2021). Sample size determination and power analysis using the G*Power software. Journal of Educational Evaluation for Health Professions, 18, Article 17. https://doi.org/10.3352/jeehp.2021.18.17
15. Korkmaz, Ö., Vergili, M., Çakır, R., & Uğur Erdoğmuş, F. (2019). Plickers Web 2.0 ölçme ve değerlendirme uygulamasının öğrencilerin sınav kaygıları ve başarıları üzerine etkisi. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(2), 15–37. https://doi.org/10.30855/gjes.2019.05.02.002
16. Mart, M., & Kaya, G. (2024). Okul öncesi öğretmen adaylarının yapay zekâya yönelik tutumları ve yapay zekâ okuryazarlığı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Edutech Research, 2(1), 91–109.
17. Mayukh, N., & Al-Giffari, H. A. (2023). Survey and experimentation: Critical review of research design in social sciences. Journal of Syntax Transformation, 4(10). 180-191.
18. Mweshi, G. K., & Sakyi, K. (2020). Application of sampling methods for the research design. Archives of Business Research, 8(11), 180–193. https://doi.org/10.14738/abr.811.9042
19. OGM. (2026). Materyal ve içerikler. https://ogmmateryal.eba.gov.tr/ Öztürk, Ö. K., & Tetik, E. (2015). Sosyal ağ destekli bilişim teknolojileri eğitiminin öğrencilerin akademik başarılarına etkisi. Education Sciences, 10(3), 151–168.
20. Özüpekçe, S., & Işık, M. S. (2024, 11–13 Kasım). Yapay zekâ destekli öğretim materyallerinin ortaöğretim coğrafya derslerinde kullanımına yönelik öğrenci görüşleri [Sözlü bildiri]. 11th International European Congress on Advanced Studies in Basic Sciences, Roma, İtalya.
21. Saatçioğlu, Ö., & Topsakal, E. (2025). Öğretmen adaylarının yapay zekâya yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası Toplumsal Bilimler Dergisi, 9(2), 168–191.
22. Scherer, R. F., Wiebe, F. A., Luther, D. C., & Adams, J. S. (1988). Dimensionality of coping: Factor stability using the Ways of Coping Questionnaire. Psychological Reports, 62(3), 763–770. https://doi.org/10.2466/pr0.1988.62.3.763
23. Şanlı, D., & Koday, Z. (2025). Coğrafya biliminde yapay zekânın kullanım alanları üzerine yapılan çalışmaların bibliyometrik analizi. Dünya Coğrafyası ve Kalkınma Perspektifi Dergisi, (7), 22–28. https://doi.org/10.58606/jwgdp.1658552
24. Şimşek, Ş. (2022). Türkçe ders kitaplarında dijital yetkinlik. Turkish Studies – Education, 17(3), 469–484. https://doi.org/10.7827/ TurkishStudies.57919
25. Taşkan, C. (2024). Coğrafya eğitimi perspektifinde turizm coğrafyası. Çizgi Kitabevi.
26. Ülger, M., & Karagözoğlu, N. (2025). Yükseköğretim düzeyi coğrafya eğitiminde Web 2.0 araçları kullanımının akademik başarıya etkisi. International Journal of Geography and Geography Education, (54), 62–84. https://doi.org/10.32003/igge.1557899
27. Ünal, A. V. (2023). Artırılmış gerçeklik uygulamalarının sosyal bilgiler öğretmen adaylarının genel fizikî coğrafya dersi başarı-tutum ve öğrenci görüşlerine etkisi [Doktora tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi].
28. Yılmaz, N., & Korkmaz, Ö. (2025). Özel yetenekli öğrencilerle matematiksel modelleme: Deneysel bir yaklaşım. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(46), 695–729.
29. Zawacki-Richter, O., Marín, V. I., Bond, M., & Gouverneur, F. (2019). Systematic review of research on artificial intelligence applications in higher education—Where are the educators? International Journal of Educational Technology in Higher Education, 16, Article 39. https://doi.org/10.1186/s41239.019.0171-0